WEBVTT

00:04.000 --> 00:06.800
[เอก] เพลงน่ะอยู่ในทุกความรู้สึกของวัน

00:06.880 --> 00:07.840
- [ดนตรีตึงเครียด]
- [วันร้องไห้โฮ]

00:07.920 --> 00:09.680
[เอก] ไม่เคยหายไปเลยแม้แต่วินาทีเดียว

00:09.760 --> 00:11.760
[เพลง] เราไม่อยากทำให้
วันต้องเจ็บเพราะเราอีกแล้วเว้ย

00:11.840 --> 00:14.800
ถ้าคุณอยากได้เค้า เค้าก็จะให้คุณ

00:14.880 --> 00:16.560
[วัน] มันถึงเวลาแล้วแหละ

00:16.640 --> 00:18.680
ที่เราต้องกล้ายอมรับความจริง

00:18.760 --> 00:20.680
แล้วทำให้มันชัดเจนสักที

00:20.760 --> 00:22.120
[วัน] นี่คุณเพลง

00:22.200 --> 00:24.000
- แฟนเราเอง
- วัน

00:24.080 --> 00:27.720
[วัน] คุณจำทะเลที่
พ่อคุณเคยพาเราไปตอนเด็กๆ ได้ไหม

00:27.800 --> 00:29.040
เค้าอยากไปที่นั่นแหละ

00:29.120 --> 00:31.440
เพราะว่าเค้าไม่ได้อยากกินเค้ก

00:31.520 --> 00:33.840
แต่เค้าอยากกินคุณมากกว่า

00:33.920 --> 00:35.560
[เพลง] กินให้อิ่มเลยนะ

00:36.280 --> 00:41.680
[เพลง “อย่างที่ฉันนั้นเป็นของเธอ
(I'm Yours)” บรรเลง]

00:50.560 --> 00:53.880
♪ ก็มันไม่กล้าพูดไป พูดคำว่ารัก ♪

00:54.480 --> 00:58.400
♪ ก็ได้แต่แต่งออกมาเป็นเพลงเพลงนี้ ♪

00:58.480 --> 01:02.280
♪ ทุกความรู้สึก ทุกคำที่มี ♪

01:02.360 --> 01:05.920
♪ ทำนองเหล่านี้มันคือของเธอ ♪

01:06.000 --> 01:09.800
♪ ส่งผ่านข้อความในใจด้วยเพลงเพลงนี้ ♪

01:09.880 --> 01:13.920
♪ เมื่อไหร่ที่เธอได้ยินให้เธอได้จำ ♪

01:14.000 --> 01:18.560
♪ เอาไว้ ♪

01:18.640 --> 01:22.600
♪ เพลงนี้ไม่ใช่ของใคร ♪

01:22.680 --> 01:27.640
♪ มันเป็นเพลงของเธอ ♪

01:27.720 --> 01:34.720
♪ อย่างที่ฉันนั้นเป็นของเธอ ♪

01:36.240 --> 01:37.720
[ดนตรีเย้ายวนล่องลอย]

01:38.760 --> 01:43.800
[จูบดูดดื่ม]

01:45.480 --> 01:47.000
เธอสองคนควรจะตายนะ

01:49.600 --> 01:50.720
เอก

01:50.800 --> 01:51.880
[วันหายใจแรง]

01:54.320 --> 01:57.760
- [วันหายใจไม่เป็นจังหวะ]
- [ดนตรีพิศวงชวนหวั่นใจ]

02:03.320 --> 02:04.840
อย่าทำอะไรคุณเพลงนะ

02:07.160 --> 02:08.360
ถ้าจะทำ

02:09.759 --> 02:10.919
ก็ทำเราคนเดียว

02:14.840 --> 02:15.880
มันคือเพลงจริงๆ สินะ

02:18.400 --> 02:20.760
คนที่วันบอกว่ารักมาตั้งนาน

02:23.560 --> 02:25.080
ก่อนที่จะมาเจอเรา

02:35.000 --> 02:35.840
[หายใจแรง]

02:46.200 --> 02:47.960
- ใช่
- [เพลงหายใจไม่เป็นจังหวะ]

02:48.920 --> 02:50.960
คุณเพลงคือคนที่เรารัก

02:52.440 --> 02:54.000
แล้ววันมาแต่งงานกับเราทำไม

02:54.080 --> 02:55.400
[ดนตรีจบ]

02:56.080 --> 02:57.360
ก็บอกแล้วไง

02:57.440 --> 03:00.000
[ดนตรีลุ้นระทึก]

03:00.080 --> 03:02.600
เพื่อรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับคุณเพลง

03:04.960 --> 03:06.760
[เสียงเครือ] แล้วเราก็คิดว่า

03:08.560 --> 03:11.400
ถ้าคุณเพลงเห็นข่าวงานแต่งของเรา

03:13.400 --> 03:14.320
[เพลงสะอื้น]

03:14.400 --> 03:16.600
- คุณเพลงจะมา
- [ตะคอก] พอ

03:16.680 --> 03:17.720
[เพลงสะอื้นแผ่วเบา]

03:18.600 --> 03:20.320
หยุดทำร้ายเราสักทีอะ

03:22.280 --> 03:23.800
- เราหยุดนานแล้วเอก
- [ดนตรีกดดันขึ้น]

03:26.160 --> 03:27.680
เอกนั่นแหละที่ไม่หยุด

03:29.680 --> 03:32.120
เอกนั่นแหละที่ทำร้ายตัวเองอะ

03:35.560 --> 03:37.320
เราบอกแล้วใช่ไหม

03:40.920 --> 03:43.520
- ว่าถ้าเอกยื้อเราไว้
- [เพลงหายใจเข้าแผ่วเบา]

03:45.960 --> 03:47.520
เอกจะยิ่งเจ็บเอง

03:52.120 --> 03:54.960
ในเมื่อตอนนี้เอกรู้ความจริงทุกอย่างแล้ว

03:59.360 --> 04:00.920
มันก็ถึงเวลาแล้วไหม

04:01.440 --> 04:03.920
[เพลงสูดจมูก]

04:04.000 --> 04:05.880
ที่เอกจะต้องรับความจริง

04:05.960 --> 04:07.560
[ร้องไห้แผ่วเบา]

04:07.640 --> 04:09.080
[วัน] ปล่อยเราไปเถอะนะ

04:10.000 --> 04:12.440
[หายใจเข้าแผ่วเบา] อย่าพยายามทำอะไร

04:14.120 --> 04:16.399
- ให้เรากลับไปหาเอกอีกเลย
- [ดนตรีหม่นหมองล่องลอย]

04:19.480 --> 04:21.360
เอกทำมามากพอแล้ว

04:23.360 --> 04:24.640
[วันสะอื้นแผ่วเบา]

04:27.240 --> 04:28.080
[สะอื้นต่อเนื่อง]

04:28.160 --> 04:29.760
พอได้แล้ว

04:31.360 --> 04:32.520
[ร้องไห้]

04:37.880 --> 04:39.880
วันรักเขามากเลยใช่ปะ

04:41.600 --> 04:44.320
- [เพลงสะอื้น]
- [เอกร้องไห้ต่อเนื่อง]

04:44.400 --> 04:45.240
ใช่

04:46.240 --> 04:48.200
[สะอื้นแผ่วเบา]

04:48.280 --> 04:49.880
[วันสะอื้น สูดจมูก]

04:49.960 --> 04:52.040
เรารักคุณเพลงมาก

04:52.120 --> 04:53.240
[เพลงสูดจมูก]

04:54.320 --> 04:55.440
เรารักมาตลอด

04:58.640 --> 05:01.640
- แล้วเราก็จะรักตลอดไปด้วย
- [เพลงสะอื้น]

05:01.720 --> 05:04.800
[เพลงสะอื้นต่อเนื่อง]

05:07.320 --> 05:08.400
ได้

05:08.480 --> 05:09.640
[เพลงสะอื้นแผ่วเบาต่อเนื่อง]

05:11.840 --> 05:13.240
เราจะปล่อยวันไป

05:14.400 --> 05:15.560
[วันสะอื้น]

05:15.640 --> 05:18.800
แต่เราจะทำสิ่งที่เราเคยบอกวันไว้เหมือนกัน

05:21.880 --> 05:24.800
[เพลงครางร้องไห้]

05:24.880 --> 05:26.480
[พ่นลมหายใจ]

05:27.400 --> 05:30.560
- เอก อย่า
- [เพลงร้องไห้โฮ กรีดร้อง]

05:32.800 --> 05:36.600
- [แผดเสียงร้องไห้ กรีดร้อง]
- [ดนตรีกดดันสะเทือนใจ]

05:38.080 --> 05:39.000
เอก

05:39.080 --> 05:42.160
- [วันหายใจแรง]
- [เพลงร้องไห้ต่อเนื่อง]

05:42.240 --> 05:43.280
พ่อ

05:43.360 --> 05:45.760
[ร้องไห้] พ่อ พ่อ

05:45.840 --> 05:48.760
[สะอื้น ร้องไห้โฮ]

05:48.840 --> 05:51.080
- [เพลงร้องไห้]
- คุณเพลง

05:51.160 --> 05:52.880
ทำไมทำแบบนี้

05:52.960 --> 05:54.360
- [วัน] คุณเพลง
- [แผดเสียงร้องไห้]

05:54.440 --> 05:56.760
คุณเพลง โทรเรียกรถพยาบาล

05:56.840 --> 05:57.880
เค้าต้องคอยห้ามเลือด

05:57.960 --> 06:00.440
[ร้องไห้]

06:00.520 --> 06:03.480
คุณเพลง ตั้งสติ

06:03.560 --> 06:05.200
[ร้องไห้ต่อเนื่อง]

06:05.280 --> 06:06.240
พ่อ

06:07.280 --> 06:09.040
พ่อ

06:09.120 --> 06:10.360
[วันขึ้นเสียง] คุณเพลง

06:10.440 --> 06:12.720
- พ่อ
- คุณเพลง ฟังเค้าก่อน

06:13.640 --> 06:14.480
[เพลงครางเบาๆ]

06:14.560 --> 06:16.560
นี่เอกนะ ไม่ใช่พ่อ

06:17.840 --> 06:19.400
ถ้าคุณช้า

06:19.960 --> 06:21.520
เอกอาจจะไม่รอดเหมือนพ่อคุณก็ได้

06:23.720 --> 06:25.760
ตั้งสติแล้วเรียกรถพยาบาล

06:27.800 --> 06:30.960
[เพลงสะอื้นแผ่วเบา]

06:34.360 --> 06:36.000
[สัญญาณไซเรนรถพยาบาล]

06:36.080 --> 06:37.000
[ผู้ชายพูดดังแว่วไม่ได้ศัพท์]

06:37.080 --> 06:38.600
[กาย] เกิดอะไรขึ้นวัน เคสนี้

06:38.680 --> 06:39.880
[วัน] ผู้ป่วยชายอายุ 30

06:39.960 --> 06:41.720
พยายามฆ่าตัวตายโดยใช้ปืน

06:41.800 --> 06:43.960
มีแผลกระสุนปืนที่ศีรษะด้านขวาหลัง

06:44.040 --> 06:49.560
ตอนนี้สัญญาณชีพอยู่ที่ 85-60 การเต้นหัวใจ 120
ออกซิเจนในเลือด 94 เปอร์เซ็นต์

06:49.640 --> 06:51.120
เปิดเส้นไปแล้วสองเส้น

06:51.200 --> 06:53.080
ตอนนี้กำลังโหลดริงเกอร์แลคเตทอยู่

06:53.160 --> 06:55.160
- ฝากด้วยนะ
- ไปรอข้างนอกก่อน

06:57.360 --> 06:58.720
คุณ คุณ

06:58.800 --> 06:59.640
[ดนตรีจบ]

07:00.280 --> 07:03.040
[กาย] พยาบาล เดี๋ยวช่วยไปส่งไปตรวจซีที
แล้วก็เอกซเรย์หน่อยนะครับ

07:05.360 --> 07:10.800
[ดนตรีหม่นหมองบรรเลงสงบ]

07:17.520 --> 07:19.120
คนไข้ปลอดภัยดีแล้วนะ

07:19.920 --> 07:22.480
แต่เดี๋ยวต้องรอผลซีทีแล้วก็เอกซเรย์อีกทีนึง

07:23.320 --> 07:24.520
[วัน] ขอบคุณนะ

07:45.920 --> 07:48.800
เค้าไม่น่ากลับเข้ามาอยู่ในชีวิตคุณอีกเลย

07:52.280 --> 07:53.640
คุณอย่าพูดแบบนั้นสิ

07:55.800 --> 07:57.160
จริงๆ นะ วัน

08:02.800 --> 08:04.320
ถ้าวันนี้ไม่มีเค้า

08:04.400 --> 08:06.720
[ดนตรีจบ]

08:06.800 --> 08:08.680
เอกก็คงไม่ต้องทำร้ายตัวเอง

08:12.240 --> 08:13.200
[เพลงพ่นและสูดลมหายใจ]

08:15.520 --> 08:16.960
ไม่ใช่อย่างงั้นหรอก

08:18.520 --> 08:20.240
ต่อให้ไม่มีคุณ

08:20.880 --> 08:22.200
เอกก็ทำอยู่ดี

08:24.880 --> 08:27.000
ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่คุณ

08:27.080 --> 08:28.640
มันอยู่ที่

08:29.160 --> 08:31.040
เค้าไม่ได้รักเอกต่างหาก

08:31.120 --> 08:33.200
[ดนตรีหม่นหมองล่องลอย]

08:33.280 --> 08:35.240
แล้วเอกก็ยอมรับความจริงไม่ได้

08:38.480 --> 08:40.640
ถ้าเอกยอมรับความจริงได้

08:42.480 --> 08:43.960
เรื่องนี้มันก็คงไม่เกิดขึ้น

08:57.360 --> 08:59.200
อย่าโทษตัวเองเลยคุณ

09:01.040 --> 09:02.960
มองในทางที่ดี

09:03.040 --> 09:04.680
สิ่งที่เกิดขึ้น

09:06.200 --> 09:08.160
มันอาจจะเป็นบททดสอบก็ได้

09:09.760 --> 09:12.120
ว่าเราจะจับมือกันแน่นพอ

09:12.920 --> 09:15.240
ที่จะผ่านทุกเรื่องไปได้หรือเปล่า

09:17.120 --> 09:18.960
แต่บททดสอบครั้งนี้

09:20.400 --> 09:22.000
มันหนักเกินไป

09:23.000 --> 09:25.480
อย่าพูดเหมือนจะถอดใจสิคุณเพลง

09:29.120 --> 09:31.160
เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกันนะ

09:34.400 --> 09:37.320
แล้วมันจะไม่มีอะไรหนักไปกว่านี้แล้ว

09:38.000 --> 09:39.840
- [เพลงสูดหายใจ]
- เชื่อเค้า

09:50.280 --> 09:51.400
[วันสูดหายใจสั้นๆ]

09:53.400 --> 09:57.520
[ดนตรีจบ]

09:57.600 --> 09:58.920
เอกพ้นขีดอันตรายแล้วนะคะ…

09:59.000 --> 10:01.720
สารเลว แกทำอะไรลูกชายฉัน

10:01.800 --> 10:03.840
- ฮะ ทำอะไร
- วันไม่ได้ทำค่ะ

10:03.920 --> 10:06.520
- เอกนั่นแหละที่ทำร้ายตัวเอง
- ไม่จริง

10:06.600 --> 10:08.360
ลูกฉันไม่ใช่คนอ่อนแอ

10:08.440 --> 10:09.840
ถ้าไม่มีตัวต้นเหตุ

10:09.920 --> 10:11.480
เขาไม่มีทางทำอะไรโง่ๆ แบบนี้หรอก

10:11.560 --> 10:13.400
[ดนตรีตึงเครียด]

10:13.480 --> 10:14.680
แกยิ้มอะไร

10:14.760 --> 10:16.120
[แม่เอกตะคอก] แกยิ้มอะไร

10:17.840 --> 10:19.480
ดีใจแทนเอกน่ะค่ะ

10:20.440 --> 10:21.840
ตั้งแต่รู้จักกันมา

10:22.440 --> 10:24.120
นี่เป็นครั้งแรกเลยนะคะ

10:24.920 --> 10:28.400
ที่คุณพ่อกับคุณแม่ออกตัวปกป้องเอก

10:29.320 --> 10:30.600
โดยเฉพาะคุณพ่อ

10:30.680 --> 10:35.200
ถ้าเอกไม่เจ็บปางตายขนาดนี้ ก็คงไม่มีวันเห็น

10:35.720 --> 10:37.560
ว่าคุณพ่อเป็นห่วงเอกมากขนาดนี้

10:37.640 --> 10:38.960
[แม่เอก] แกพูดอะไร

10:39.040 --> 10:40.480
- ยังจะมีหน้ามาพูดอีกเหรอ
- พอได้แล้ว

10:40.560 --> 10:41.760
พอได้แล้วค่ะ

10:43.160 --> 10:47.160
ถึงพวกคุณจะโทษวันน่ะ
แต่วันนั่นแหละคือคนที่ช่วยชีวิตเอก

10:48.520 --> 10:50.800
ถ้าไม่ได้วัน เอกก็คงไม่รอดหรอกค่ะ

10:51.480 --> 10:53.440
แกเป็นใคร แล้วมายุ่งอะไรด้วย

10:56.240 --> 10:58.560
พูดออกมาสิ ฮะ แกทำอะไรลูกฉัน

10:58.640 --> 11:01.840
- [นักข่าว 1] คุณหมอวันคะ คุณหมอวัน เอ่อ
- [แม่เอก] แกทำอะไร

11:01.920 --> 11:03.600
ขอสัมภาษณ์นิดนึงค่ะ คุณหมอวัน

11:03.680 --> 11:07.000
คุณสองคนอยู่ในเหตุการณ์
ที่คุณเอกยิงตัวเองใช่ไหมคะ

11:07.080 --> 11:07.960
[แผ่วเบา] ค่ะ

11:08.560 --> 11:12.040
[นักข่าว 2] ที่คุณเอกทำร้ายตัวเอง
เพราะว่าเห็นคุณสองคนอยู่ด้วยกัน

11:12.120 --> 11:14.120
ไม่ทราบว่าคุณสองคนเนี่ยเป็นอะไรกันคะ

11:14.200 --> 11:15.560
- [นักข่าว 3] นั่นสิคะ เป็นอะไรกันเหรอคะ
- [นักข่าว 4] ความสัมพันธ์เป็นไง

11:15.640 --> 11:19.400
- [นักข่าวรุมเค้นคำตอบ]
- [เอิร์ธ] ขอโทษนะครับๆ ขอโทษนะครับ

11:20.560 --> 11:22.200
วันนี้พอแค่นี้ก่อนเถอะครับ

11:23.480 --> 11:25.400
หมอวันเหนื่อยมากแล้วครับ แล้ว…

11:25.480 --> 11:28.600
ทุกคนก็กำลังตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยครับ

11:29.200 --> 11:30.560
ผมเห็นด้วยนะ

11:31.080 --> 11:35.280
ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ
รอให้ลูกชายผมฟื้นขึ้นมาก่อน

11:36.320 --> 11:37.480
[พ่อเอกพูดอ่อนโยน] ใจเย็นๆ ก่อนนะ

11:39.720 --> 11:40.560
ขอตัวก่อนนะคะ

11:40.640 --> 11:44.160
- [นักข่าวแย่งกันพูดไม่ได้ศัพท์]
- [เอิร์ธ] พี่ๆ พี่ๆ ครับ

11:44.240 --> 11:48.080
ถ้ามีอัปเดตอะไรเนี่ย
เดี๋ยวผมจะจัดแถลงข่าวอีกทีนึงนะครับ

12:32.080 --> 12:33.600
[วัน] โชคดีนะ

12:33.680 --> 12:36.760
เพื่อนที่เป็นหมอของเค้า
ซื้อห้องนี้ไว้แล้วไม่ได้มาอยู่

12:36.840 --> 12:38.520
เราเลยได้อยู่ก่อนชั่วคราว

12:41.680 --> 12:44.880
อะ กินอะไรหน่อยสิ เดี๋ยวไม่มีแรง

12:44.960 --> 12:46.640
เค้าไม่หิว

12:46.720 --> 12:47.680
คุณกินเลย

12:47.760 --> 12:49.920
เดี๋ยววันนี้คุณต้องทำงานอีก

12:50.000 --> 12:51.080
วันนี้เค้าไม่ได้ทำอะไร

12:51.160 --> 12:52.760
ทำไมล่ะ

12:52.840 --> 12:55.000
จะไม่ไปเล่นดนตรีที่โรงแรมแล้วเหรอ

12:56.320 --> 12:57.280
อืม

13:00.080 --> 13:01.680
เค้าทำตัวไม่ถูกอะ

13:06.600 --> 13:07.720
กินหน่อยนะ

13:07.800 --> 13:09.520
เค้าป้อนเองเลย

13:09.600 --> 13:15.360
[ดนตรีอบอุ่นผ่อนคลาย]

13:31.240 --> 13:34.240
[ดนตรีจบ]

13:34.320 --> 13:35.280
นอนเยอะๆ นะ

13:36.720 --> 13:38.760
ตื่นมาก็ไม่ต้องคิดอะไรแล้ว

13:39.280 --> 13:41.000
[ดนตรีซึ้งบรรเลงสงบ]

13:41.080 --> 13:43.000
เรื่องร้ายๆ มันผ่านไปหมดแล้ว

13:48.000 --> 13:49.240
เค้าไปทำงานก่อนนะ

13:53.280 --> 13:55.240
[วันพ่นลมหายใจแผ่วเบา]

13:56.240 --> 13:57.200
[เคาะประตู]

13:57.280 --> 13:59.000
[ดนตรีเงียบลง]

14:14.080 --> 14:16.440
[ดนตรีลุ้นระทึก]

14:21.600 --> 14:23.080
ใครมาเหรอคุณ

14:32.880 --> 14:34.800
[วิ] เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ

14:34.880 --> 14:36.480
- ฉันรู้ว่าแกอยู่ข้างใน
- [ดนตรีจบ]

14:59.760 --> 15:01.880
- [ดนตรีตึงเครียด]
- แม่รู้ได้ไงว่าหนูอยู่ที่นี่

15:01.960 --> 15:03.640
มีคนบอกฉันก็แล้วกัน

15:05.880 --> 15:07.560
แล้วทำไมคุณเพลงยังอยู่กับแกอีก

15:08.320 --> 15:10.040
แล้วทำไมจะอยู่ไม่ได้

15:11.200 --> 15:14.120
ในเมื่อเราสองคนเป็นแฟนกันน่ะ

15:15.920 --> 15:17.200
- [ดนตรีหยุด]
- ป้าวิ

15:17.720 --> 15:19.520
อย่าพูดจาอะไรแบบนี้อีก

15:21.000 --> 15:23.480
- [ดนตรีสะเทือนอารมณ์]
- ตอนนี้สามีแกนอนโคม่าอยู่ที่โรงพยาบาล

15:23.560 --> 15:24.920
หัดมีสำนึกซะบ้าง

15:25.000 --> 15:27.440
- มันไม่ใช่อย่างงั้นนะคะ ป้าวิ
- ไม่เป็นไร คุณเพลง

15:29.080 --> 15:30.920
เรื่องมันก็มาถึงขนาดนี้แล้ว

15:31.000 --> 15:33.720
ถ้าแม่ยังยอมรับความจริงไม่ได้

15:35.080 --> 15:36.720
มันก็เป็นปัญหาของแม่

15:38.000 --> 15:39.320
ไม่ใช่ปัญหาของเรา

15:42.560 --> 15:43.640
ความจริง

15:45.760 --> 15:47.280
อยากรู้ไหมว่าอะไรคือความจริง

15:49.600 --> 15:51.760
แล้วใครกันแน่ที่จะยอมรับความจริงไม่ได้

15:54.880 --> 15:55.760
แม่กำลังจะพูดอะไร

15:55.840 --> 15:57.240
ก็พูดความจริงไง

15:58.680 --> 16:01.480
ความจริงที่แกสองคนเป็นพี่น้องกัน
มีพ่อคนเดียวกัน

16:02.920 --> 16:03.800
แม่

16:05.560 --> 16:07.480
- แม่รู้ตัวไหมเนี่ยว่าแม่พูดอะไรออกมา
- [ดนตรีตึงเครียด]

16:10.280 --> 16:11.320
คืออะไรคะ ป้าวิ

16:14.120 --> 16:16.800
คุณเพลงจำที่คุณผู้หญิงเคยบอกคุณเพลงได้ไหมคะ

16:17.400 --> 16:19.440
ว่ามีช่วงนึงที่คุณผู้หญิงป่วย

16:20.920 --> 16:22.760
ต้องนอนโรงพยาบาลหลายวัน

16:23.640 --> 16:25.720
ก็ฉันเครียดเรื่องงานน่ะ

16:26.360 --> 16:28.240
[วุฒิสูดหายใจแผ่วเบา พ่นลมหายใจแรง]

16:28.320 --> 16:30.640
ฉันก็ต้องหาที่ระบายบ้างสิ

16:30.720 --> 16:33.080
[วุฒิ] หืม

16:33.160 --> 16:35.480
จะให้ฉันไประบายกับใครล่ะ

16:37.120 --> 16:39.800
ขวัญก็ป่วยอยู่ที่โรงพยาบาล

16:39.880 --> 16:41.760
- เชิญนั่งตรงนี้ก่อนนะคะ
- [วุฒิพ่นลมหายใจผ่อนคลาย]

16:41.840 --> 16:43.040
[วุฒิร้องตกใจเบาๆ]

16:50.680 --> 16:52.120
[วิ] แล้วหลังจากนั้นไม่นาน

16:52.840 --> 16:53.960
ป้าก็ตั้งท้องยัยวัน

16:54.040 --> 16:55.240
แม่

16:55.760 --> 16:59.920
แล้วป้าก็รู้ว่ายัยวันคือลูกของคุณผู้ชาย

17:00.000 --> 17:01.920
- [เพลงร้องไห้เบาๆ]
- [เสียงเครือ] แม่อย่ามาโกหก

17:02.000 --> 17:03.720
ฉันไม่ได้โกหก

17:03.800 --> 17:05.400
[หายใจสะอื้นเบาๆ]

17:05.480 --> 17:07.920
ถ้าหนูคือลูกของคุณผู้ชายจริง

17:08.880 --> 17:09.960
แล้วพ่อล่ะ

17:10.040 --> 17:12.160
- [วันพ่นลมหายใจแรง]
- พ่อเขาก็คิดว่าแกเป็นลูกเขาไง

17:13.920 --> 17:17.760
แต่คนที่รู้ดีที่สุดว่าแกเป็นลูกใครก็คือฉัน
เพราะฉันเป็นแม่แก

17:20.599 --> 17:22.640
- [ดนตรีพิศวงชวนหวั่นใจ]
- แล้วป้าเก็บเรื่องนี้ไว้ทำไมคะ

17:23.400 --> 17:24.680
ทำไมไม่บอกพ่ออะ

17:24.760 --> 17:26.319
ก็บอกนะคะ

17:26.400 --> 17:28.200
แล้วก็ทำข้อตกลงกันไว้ด้วย

17:29.200 --> 17:32.040
ว่าเรื่องนี้จะไม่ให้คุณผู้หญิงรู้เด็ดขาด

17:32.120 --> 17:35.000
แล้วคุณผู้ชายเอง
ก็จะต้องดูแลส่งเสียยัยวันอย่างดีที่สุด

17:35.080 --> 17:37.480
[สูดจมูก]

17:38.880 --> 17:40.600
คุณเพลงก็น่าจะเห็นนะคะ

17:41.720 --> 17:43.400
ว่าคุณผู้ชายทำอย่างที่พูดจริงๆ

17:43.480 --> 17:44.600
[ร้องไห้]

17:44.680 --> 17:46.040
เพราะคงไม่มีเจ้านายคนไหนหรอก

17:46.120 --> 17:48.640
ที่เขาจะดูแลเอาใจใส่ลูกแม่บ้านอย่างดี

17:48.720 --> 17:49.720
[เพลงร้องไห้หนักเงียบๆ]

17:50.520 --> 17:52.040
[ขึ้นเสียง] ถ้าเด็กคนนั้นมันไม่ใช่ทายาทของเขา

17:52.120 --> 17:53.720
พอได้แล้วแม่

17:54.520 --> 17:56.520
หยุดสร้างเรื่องโกหกสักที

17:57.680 --> 17:58.720
[เพลง] ไม่จริงอะ

17:58.800 --> 18:00.240
ฉันไม่ได้โกหก

18:01.920 --> 18:06.160
ฉันแค่อยากจะบอกว่า
แกสองคนต่อให้แกรักกันมากแค่ไหน

18:06.240 --> 18:08.040
ความรักของแกก็เป็นไปไม่ได้

18:08.880 --> 18:10.680
แต่เพราะว่าแกสองคนเป็นพี่น้องกัน

18:10.760 --> 18:14.880
[เพลงร้องไห้โฮต่อเนื่อง]

18:14.960 --> 18:16.520
ไม่จริงอะ

18:17.080 --> 18:18.200
[เพลงร้องไห้] ไม่

18:18.280 --> 18:19.640
ไม่จริง

18:19.720 --> 18:22.120
[เพลงร้องไห้หนัก]

18:22.200 --> 18:25.920
ป้าวิ ไม่จริง ป้าวิ ไม่จริง

18:26.680 --> 18:27.920
[เพลงร้องเสียงดัง]

18:28.000 --> 18:29.160
[แผ่วเบา] คุณเพลง

18:29.240 --> 18:30.400
คุณเพลงๆ

18:30.480 --> 18:31.760
- คุณเพลง
- ไม่จริงอะ

18:31.840 --> 18:33.240
ป้าวิโกหก

18:33.320 --> 18:34.560
- คุณเพลง ฟังก่อน คุณเพลง
- ป้าวิโกหก

18:34.640 --> 18:37.000
- คุณเพลง ฟังก่อน คุณเพลง
- ป้าวิโกหกอะ

18:37.080 --> 18:39.120
คุณเพลง ฟังเค้า

18:39.200 --> 18:42.200
ยังไงสิ่งที่แม่เค้าพูดมันก็ไม่ใช่เรื่องจริง

18:42.280 --> 18:44.800
- [เพลงฟูมฟายต่อเนื่อง]
- คุณเพลง

18:44.880 --> 18:47.480
คุณเพลงมีสติแล้วฟังเค้า

18:48.400 --> 18:50.840
- เค้าอยากอยู่คนเดียว
- คุณเพลง

18:50.920 --> 18:53.200
- [ตะคอก] คุณเพลง
- ออกไป

18:53.280 --> 18:56.120
เค้าอยากอยู่คนเดียวไง

18:58.160 --> 19:04.520
[เพลงร้องไห้โฮ]

19:05.640 --> 19:08.120
- [สะอื้นร้องไห้ต่อเนื่อง]
- [ดนตรีหม่นหมองล่องลอย]

19:18.880 --> 19:25.840
[มือถือสั่น]

19:26.400 --> 19:32.000
[มือถือสั่นต่อเนื่อง]

19:35.200 --> 19:36.640
[เอิร์ธ] คุณเป็นไงบ้างอะ

19:36.720 --> 19:38.680
มีอะไรให้ผมช่วย

19:38.760 --> 19:39.760
บอกได้นะ

19:40.720 --> 19:42.800
คุณพอจะมีที่อยู่ให้เราไหม

19:42.880 --> 19:44.240
เกิดอะไรขึ้นน่ะ

19:44.960 --> 19:46.160
คือ…

19:46.240 --> 19:48.120
มันมีเรื่องบางอย่างน่ะ

19:48.640 --> 19:51.560
ทำให้ตอนนี้เรากับวันอยู่ด้วยกันไม่ได้แล้วอะ

19:53.200 --> 19:54.240
คุณช่วยเราหน่อยนะ

19:54.840 --> 19:55.720
โอเค

19:56.480 --> 19:58.720
ผมมีคอนโดสองห้องติดกัน

19:58.800 --> 20:00.320
ตอนนี้ใช้แค่ห้องเดียว

20:01.040 --> 20:02.240
- อีกห้องนึง
- [ประตูเปิด]

20:02.320 --> 20:03.440
ว่าจะเอาไว้ทำห้องอัดอะ

20:03.520 --> 20:04.720
แต่ว่าตอนนี้ยังไม่ได้ทำ

20:04.800 --> 20:05.640
คุณมาอยู่ก่อนได้นะ

20:07.320 --> 20:08.360
[เพลง] ขอบคุณนะ

20:08.440 --> 20:13.160
[ดนตรีหม่นหมองบรรเลงจบ]

20:15.320 --> 20:16.640
คุยกับใครเหรอ

20:21.440 --> 20:22.520
วัน

20:26.600 --> 20:28.440
เค้าว่าป้าวิไม่ได้โกหกอะ

20:30.280 --> 20:32.160
คนโกหกอะไรจะพูดเรื่องทั้งหมด

20:32.240 --> 20:34.320
ได้ดูจริงและมีเหตุผลขนาดนั้นน่ะ วัน

20:37.080 --> 20:38.800
เค้ารู้จักแม่เค้าดี

20:40.600 --> 20:42.400
เค้าไม่เชื่อในสิ่งที่แม่พูด

20:42.480 --> 20:45.320
แล้วถ้าสิ่งที่แม่คุณพูดมันจริงล่ะ

20:46.720 --> 20:48.120
- [เพลงสูดจมูก]
- แล้วยังไงอะ

20:49.400 --> 20:51.040
สมมติว่ามันจริง

20:52.880 --> 20:54.240
คุณจะทำไงต่อ

20:56.200 --> 20:57.560
จะทิ้งเค้าไปอีกเหรอ

20:58.160 --> 21:02.280
- [ดนตรีเวิ้งว้างล่องลอย]
- [วันถอนหายใจ]

21:03.000 --> 21:05.160
[เพลงสะอื้นเบาๆ]

21:05.240 --> 21:08.320
คุณเพลง เราผ่านอะไรกันมาตั้งเยอะแล้วนะ

21:08.400 --> 21:10.760
[วันถอนหายใจ]

21:11.640 --> 21:12.720
[สูดหายใจ]

21:14.640 --> 21:16.320
เค้ารู้ วัน

21:17.520 --> 21:18.840
[สูดหายใจ]

21:20.120 --> 21:22.560
แต่เรื่องนี้เค้าผ่านไปไม่ได้จริงๆ

21:24.560 --> 21:25.640
แค่เค้าคิดอะ

21:27.960 --> 21:29.280
เค้าก็ยิ่ง

21:30.120 --> 21:32.320
ทนมองหน้าคุณต่อไปไม่ได้แล้วอะ

21:36.760 --> 21:38.320
คุณปล่อยเค้าไปเหอะนะ

21:40.040 --> 21:41.560
ถ้าคุณจะไปอยู่ไหน

21:44.240 --> 21:45.760
มีที่ไปเหรอ

21:49.400 --> 21:50.280
คุณเอิร์ธอะ

21:52.840 --> 21:53.680
[เพลงสูดหายใจ]

21:53.760 --> 21:55.840
เขาบอกว่าเขามีห้องว่าง

21:55.920 --> 21:57.200
อีกหนึ่งห้อง

21:57.880 --> 21:59.040
[เพลงสูดจมูก]

22:04.880 --> 22:06.040
งั้นคุณไม่ต้องไป

22:06.800 --> 22:08.040
เดี๋ยวเค้าไปเอง

22:33.320 --> 22:35.880
[เพลงสะอื้น สูดจมูก]

22:41.520 --> 22:42.520
[เพลงสูดจมูกเบาๆ]

22:44.480 --> 22:48.160
[เปล่งเสียงร้องไห้]

22:54.080 --> 22:58.360
[ดนตรีจบ]

23:29.960 --> 23:31.400
เราขอโทษนะ

23:32.160 --> 23:34.640
ขอโทษที่ทำให้เอกเป็นแบบนี้

23:34.720 --> 23:35.880
[ดนตรีหม่นหมองบรรเลงสงบ]

23:36.480 --> 23:37.440
[วันพ่นลมหายใจสั้นๆ]

23:37.520 --> 23:39.480
[ร้องไห้เสียงหลง] เราเอาแต่คิดว่า

23:40.280 --> 23:42.160
ถ้าเราทำแบบนี้

23:42.960 --> 23:45.040
ทุกคนจะมีความสุข

23:45.120 --> 23:46.760
[สะอื้นเบาๆ]

23:47.280 --> 23:48.920
และเราจะมีความสุข

23:50.440 --> 23:52.440
คุณเพลงจะมีความสุข

23:53.640 --> 23:56.800
แล้ววันนึงเอกก็จะมีความสุข

23:58.080 --> 23:59.000
[วันสะอื้น]

23:59.080 --> 24:00.960
ซึ่งจริงๆ มันไม่ใช่

24:02.520 --> 24:05.160
ตอนนี้ทุกคนเจ็บปวดกันไปหมด

24:07.680 --> 24:12.800
[สูดจมูกปนสะอื้นเบาๆ]

24:18.080 --> 24:19.200
[พ่นลมหายใจแผ่วเบา]

24:19.280 --> 24:21.960
เราจะไม่ขอให้เอกให้อภัยเรา

24:23.240 --> 24:25.400
แต่ถ้าเอกตื่นขึ้นมา

24:26.160 --> 24:28.160
เราอยากให้เอกลืมทุกอย่าง

24:30.640 --> 24:33.360
แล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่อย่างมีความสุข

24:35.560 --> 24:36.920
เราเชื่อว่า

24:38.720 --> 24:41.440
มันจะมีคนที่รักเอกอยู่

24:43.560 --> 24:46.040
หรือต่อให้เอกจะยังไม่เจอ

24:47.920 --> 24:50.120
เอกก็ยังมีครอบครัว

24:51.560 --> 24:52.920
ที่รักเอก

24:56.400 --> 24:58.080
ครอบครัวที่

24:59.000 --> 25:02.960
[ครางร้องไห้แผ่วเบา]
เอกคิดว่าเขาไม่เคยเข้าข้างเอกเลย

25:05.040 --> 25:06.800
จริงๆ มันไม่ใช่นะ

25:10.040 --> 25:11.600
เขารักเอกมาก

25:15.280 --> 25:16.240
[เปล่งเสียงร้องไห้แผ่วเบา]

25:16.320 --> 25:19.440
แล้วก็พร้อมที่จะอยู่เคียงข้างเอกเสมอ

25:20.240 --> 25:22.040
[วันสูดหายใจสั้นๆ]

25:22.120 --> 25:24.040
ผิดกับเราตอนนี้

25:24.640 --> 25:26.160
ที่ไม่เหลือใครเลย

25:27.520 --> 25:31.400
[ร้องไห้แผ่วเบา]

25:34.160 --> 25:40.720
[สะอื้น สูดจมูกแผ่วเบา]

25:43.120 --> 25:44.400
เราไปก่อนนะ

25:46.360 --> 25:49.280
ขอบคุณความรักที่เอกมีให้มาตลอด

25:49.360 --> 25:52.400
[สูดหายใจสั้น] Iเราจะไม่มีวันลืมเลย

26:16.280 --> 26:19.400
[สะอื้นแผ่วเบา สูดจมูก]

26:28.040 --> 26:29.840
[สูดจมูก]

26:29.920 --> 26:32.400
[ดนตรีจบ]

26:42.560 --> 26:43.640
[สะอื้นสูดจมูก]

26:48.240 --> 26:49.080
[สูดจมูก]

26:54.080 --> 26:59.080
[ดนตรีหม่นหมองบรรเลงสงบ]

27:19.520 --> 27:21.800
[ดนตรีจบ]

27:23.360 --> 27:25.080
อ้าว วัน พอดีเลย

27:25.160 --> 27:26.600
นี่เอกสารด่วนถึงแก

27:26.680 --> 27:27.680
จากแล็บดีเอ็นเอ

27:27.760 --> 27:28.600
(ผลตรวจดีเอ็นเอ)

27:28.680 --> 27:29.920
[ดนตรีลุ้นระทึก]

27:30.520 --> 27:33.480
ว่าแต่ผลตรวจของใครเหรอ

28:01.720 --> 28:04.760
[ดนตรีจบ]

28:05.720 --> 28:09.600
[เพลง “อย่างที่ฉันนั้นเป็นของเธอ
(I'm Yours)” บรรเลง]

28:21.920 --> 28:28.000
♪ เธอคงคิดและสงสัยในใจ
ใจเราตรงกันหรือเปล่า ♪

28:29.680 --> 28:32.040
♪ ไม่เคยจะรู้ว่าฉันนั้นคิด… ♪

28:32.120 --> 28:34.320
ฝากคีย์การ์ดอันนี้คืนคุณวันหน่อยนะคะ

28:34.840 --> 28:35.880
ค่ะ

28:37.560 --> 28:38.400
เดี๋ยวค่ะคุณ

28:42.040 --> 28:43.800
คุณวันฝากนี่ไว้ให้คุณค่ะ

28:46.600 --> 28:47.720
ขอบคุณค่ะ

28:48.360 --> 28:50.400
♪ เกินไป ♪

28:52.200 --> 28:54.800
♪ เขียนเพลงนี้ ♪

28:54.880 --> 28:55.720
(ผลตรวจดีเอ็นเอ)

28:55.800 --> 28:59.240
♪ ฉันเขียนขึ้นมาพูดแทนใจ ♪

28:59.840 --> 29:01.560
♪ ว่าทุกที่… ♪

29:01.640 --> 29:02.880
[วัน] คุณเพลง

29:02.960 --> 29:07.720
นี่คงเป็นเวลาของเค้าบ้างแล้ว
ที่จะเขียนจดหมายถึงคุณ

29:08.760 --> 29:11.240
หลังจากที่ 13 ปีก่อน

29:11.320 --> 29:13.080
คุณเขียนจดหมายทิ้งไว้ให้เค้า

29:14.200 --> 29:15.720
แล้วหนีไป

29:16.320 --> 29:18.880
ปล่อยให้เค้ามีชีวิตอยู่เหมือนตายทั้งเป็น

29:19.400 --> 29:22.680
และทั้งที่เราอุตส่าห์ได้กลับมาเจอกันแล้ว

29:23.200 --> 29:25.440
แต่คุณก็ยังคิดที่จะไปจากเค้าอีก

29:26.160 --> 29:29.600
คุณรู้ไหมว่าเค้าเหนื่อยมากแค่ไหน

29:29.680 --> 29:31.320
ที่พยายามจะรั้งคุณไว้

29:31.920 --> 29:34.200
ในขณะที่คุณก็เอาแต่หนี

29:34.280 --> 29:35.560
เค้าเลยคิดว่า

29:36.080 --> 29:38.320
การเขียนจดหมายหาคุณ

29:38.920 --> 29:41.600
คงจะเป็นทางสุดท้ายที่เค้าทำได้

29:41.680 --> 29:45.400
ถึงแม้ว่าเค้าจะเกลียดวิธีนี้มากแค่ไหนก็ตาม

29:47.400 --> 29:51.440
เค้ายอมรับนะ
ว่าตอนที่แม่บอกว่าเราเป็นพี่น้องกันน่ะ

29:51.520 --> 29:54.120
เค้าเองก็ตกใจมากเหมือนกับคุณ

29:54.640 --> 29:59.000
แต่สิ่งที่เราไม่เหมือนกัน คือเค้าไม่เชื่อ

29:59.080 --> 30:00.480
ไม่เลยสักนิด

30:01.200 --> 30:04.760
ในขณะที่คุณกลับเชื่อทันทีอย่างสนิทใจ

30:04.840 --> 30:08.320
โดยไม่คิดจะต่อสู้เพื่อหาความจริงอะไรเลย

30:08.920 --> 30:10.600
แถมยังคิดแต่จะหนีเค้าไปอีก

30:11.720 --> 30:15.400
เค้าเลยคิดว่าเค้าต้องทำอะไรสักอย่าง

30:16.040 --> 30:18.320
เพื่อพิสูจน์ความจริงให้คุณรู้

30:19.040 --> 30:23.080
♪ ให้แลกอะไรก็พร้อมเพื่อให้ ♪

30:23.160 --> 30:25.400
♪ มีเธอ ♪

30:26.920 --> 30:31.840
♪ เขียนเพลงนี้ ฉันเขียนขึ้นมา… ♪

30:31.920 --> 30:34.480
และผลตรวจดีเอ็นเอที่ออกมาก็คือ

30:35.080 --> 30:37.880
เราสองคนไม่ได้เป็นพี่น้องกันจริงๆ

30:37.960 --> 30:39.280
คุณคงสงสัย

30:39.360 --> 30:43.600
ว่าทำไมเค้าถึงไม่เอาผลให้คุณดู
ตั้งแต่ตอนที่เค้าได้ผลมา

30:43.680 --> 30:46.040
แล้วเราสองคนก็คงจะได้เข้าใจกัน

30:46.120 --> 30:48.240
และไม่ต้องแยกจากกันไปอีก

30:48.320 --> 30:50.080
แต่เพราะเค้าคิดว่า

30:50.160 --> 30:54.800
ความรักมันไม่ควรขึ้นอยู่กับเอกสารฉบับเดียว

30:54.880 --> 30:56.760
มันควรขึ้นอยู่กับว่า

30:57.280 --> 31:00.240
เราเชื่อใจกันและกันมากน้อยแค่ไหน

31:00.760 --> 31:02.560
ซึ่งถ้ามันมากพอ

31:02.640 --> 31:04.560
ต่อให้ไม่มีผลตรวจมายืนยัน

31:05.160 --> 31:07.840
หรือความจริงนี้ไม่ได้รับการพิสูจน์

31:07.920 --> 31:09.760
เราก็ยังจะรักกัน

31:09.840 --> 31:11.840
และไม่ปล่อยมือจากกันอยู่ดี

31:12.800 --> 31:15.000
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นมันไม่ใช่

31:15.920 --> 31:18.320
คุณพร้อมจะปล่อยมือเค้าไปอีกครั้ง

31:18.840 --> 31:21.160
ปล่อยให้เค้ากลับไปอยู่กับความทรมาน

31:21.840 --> 31:24.240
เหมือน 13 ปีที่ผ่านมา

31:26.720 --> 31:27.560
หมอวันล่ะคะ

31:28.160 --> 31:29.760
เอ่อ

31:29.840 --> 31:31.760
- [เพลงจบ]
- มะ… หมอวันลาน่ะครับ

31:32.880 --> 31:34.640
[วัน] คุณไม่ต้องตามหาเค้านะ

31:35.160 --> 31:38.360
- [ดนตรีผ่อนคลายเศร้าบรรเลงเนิบ]
- เค้าไม่อยากให้คุณทรมานเหมือนที่เค้าเคยเป็น

31:38.440 --> 31:39.840
บางที

31:40.360 --> 31:45.120
การที่เราแยกกัน
มันอาจจะเป็นบททดสอบอีกบทนึง

31:45.200 --> 31:46.680
ที่ทำให้เรารู้ว่า

31:46.760 --> 31:49.600
- เราเกิดมาเพื่อกันและกันจริงๆ หรือเปล่า
- [ร้องตกใจ]

31:49.680 --> 31:51.400
ถ้าใช่

31:52.080 --> 31:54.000
เราคงได้กลับมาพบกันอีก

31:54.520 --> 31:55.800
แต่ถ้าไม่

31:55.880 --> 31:59.200
เค้าก็จะเก็บคุณเอาไว้ในความทรงจำของเค้า

31:59.280 --> 32:02.680
และคุณก็จะยังเป็นคนเดียวที่เค้ารักเสมอ

32:03.560 --> 32:05.520
และจะรักตลอดไป

32:07.040 --> 32:09.160
วัน วัน

32:10.160 --> 32:11.080
วัน

32:11.800 --> 32:13.240
- [ดนตรีจบ]
- คุณอยู่ไหนอะ วัน

32:13.320 --> 32:14.280
วัน

32:14.960 --> 32:16.080
วัน

32:16.960 --> 32:18.480
หยุดเถอะค่ะ คุณเพลง

32:18.560 --> 32:19.480
ป้าวิ

32:20.080 --> 32:21.160
ยัยวันไม่ได้อยู่ที่นี่หรอกค่ะ

32:21.800 --> 32:23.080
วันหนีไปค่ะ ป้าวิ

32:23.840 --> 32:25.840
- หนีไปเหรอคะ
- ใช่ค่ะ

32:25.920 --> 32:26.800
- [ดนตรีพิศวงล่องลอย]
- [สูดหายใจ]

32:26.880 --> 32:30.120
เพลงตามหาทุกที่แล้วอะ แต่เพลงก็ไม่เจอเลย

32:30.640 --> 32:32.240
ป้าวิรู้ไหมคะ ว่าวันอยู่ที่ไหนอะ

32:32.320 --> 32:33.680
ถ้างั้นก็ไม่ต้องตามหรอกค่ะ

32:34.280 --> 32:37.160
เพราะคนอย่างยัยวันไม่ใช่พวกชอบหนีปัญหา

32:37.240 --> 32:38.520
ถ้าเขาตัดสินใจที่จะหนี

32:38.600 --> 32:40.760
ก็แปลว่าเขาไม่ต้องการให้ใครตามเจอ

32:41.720 --> 32:42.600
เสียเวลาเปล่าๆ

32:43.720 --> 32:45.680
นี่ป้าวิไม่คิดจะเป็นห่วงวันเลยเหรอคะ

32:46.440 --> 32:48.680
ตอนที่วันอยู่กับคุณ น่าห่วงมากกว่า

32:49.320 --> 32:51.520
เพราะคุณทำให้วันมองไม่เห็นความจริง

32:51.600 --> 32:54.280
อยู่ในโลกเพ้อๆ ที่มีแค่คุณกับวันแค่สองคนเท่านั้น

32:56.960 --> 32:58.480
ถ้าป้าวิคิดแบบนั้นน่ะ

32:58.560 --> 33:00.480
ป้าวิก็ลองดูเอกสารพวกนี้นะคะ

33:01.320 --> 33:04.440
แล้วป้าวิจะได้รู้ ว่าใครกันแน่ที่เพ้อ

33:05.360 --> 33:06.480
- ถือไว้
- อะไร ไม่เอา

33:07.440 --> 33:08.600
[เสียงห้วน] คืออะไร

33:09.240 --> 33:11.080
ผลตรวจดีเอ็นเอของเพลงกับวันค่ะ

33:15.040 --> 33:16.880
แล้วผลก็ออกมาว่า

33:18.680 --> 33:21.640
เพลงกับวันไม่ได้เป็นพี่น้องกัน

33:23.160 --> 33:24.000
ไม่จริง

33:26.920 --> 33:27.880
ฉันไม่เชื่อ

33:29.360 --> 33:30.480
ยัยวันเป็นลูกคุณวุฒิ

33:31.560 --> 33:32.760
ฉันเป็นแม่ ฉันรู้ดี

33:32.840 --> 33:35.600
ไม่ต้องเอาเอกสาร
ไอ้ผลตรวจปลอมๆ มาให้ฉันดูหรอก

33:35.680 --> 33:37.560
เรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้วนะคะ ป้าวิ

33:37.640 --> 33:41.240
ผลตรวจทางวิทยาศาสตร์น่ะ
มันโกหกไม่ได้นะคะ ป้าวิ

33:41.320 --> 33:42.680
ฉันไม่เชื่อ

33:42.760 --> 33:44.000
ยังไงฉันก็ไม่เชื่อ

33:44.640 --> 33:45.880
- ป้าวิคะ
- ไม่จริงอะ

33:45.960 --> 33:47.200
ป้าวิ ฟังเพลงเถอะค่ะ

33:47.280 --> 33:48.560
ยัยวันเป็นลูกคุณวุฒิ

33:48.640 --> 33:50.400
มันไม่มีทางเป็นอย่างอื่นไปได้เลย ฉันมั่นใจ

33:50.480 --> 33:51.360
ป้าวิตั้งสติก่อน

33:51.440 --> 33:53.240
- ฉันไม่เชื่อแกไง
- ป้าวิ

33:53.320 --> 33:55.760
- ฉันบอกว่าฉันไม่เชื่อ ฉันไม่เชื่อ
- ป้าวิ

33:55.840 --> 33:58.360
[วิร้องไห้]

33:58.440 --> 33:59.560
ไม่จริง

34:01.880 --> 34:06.080
[วิสะอื้นร้องไห้]

34:06.160 --> 34:07.800
ฉันไม่เชื่อแกหรอก

34:10.040 --> 34:13.120
ฉันบอกว่าฉันไม่เชื่อไง ออกไป

34:17.960 --> 34:22.320
[แผ่วเบา] ไม่จริง [สะอื้น]

34:36.960 --> 34:40.199
[ดนตรีจบ]

34:41.360 --> 34:44.800
[ดนตรีหม่นหมองบรรเลงสงบ]

34:53.840 --> 34:58.120
[ครางร้องไห้]

34:58.200 --> 34:59.760
ไม่จริงหรอก

35:02.680 --> 35:04.360
- [ดนตรีเงียบลง]
- [สะอื้น ร้องไห้โฮ]

35:05.600 --> 35:09.160
[ดนตรีผ่อนคลายบรรยากาศดี]

36:21.800 --> 36:22.960
[พ่นลมหายใจผ่อนคลาย]

36:23.040 --> 36:25.600
[ดนตรีพิศวงชวนหวั่นใจ]

36:25.680 --> 36:26.560
[ครางอ่อนแรงเบาๆ]

36:32.320 --> 36:33.280
อืม

36:45.720 --> 36:47.400
[ภาษาอังกฤษ] สวัสดีครับ สวัสดี

36:48.760 --> 36:49.920
[ชายต่างชาติพ่นลมหายใจผ่อนคลาย]

36:50.440 --> 36:52.520
[ชายต่างชาติ] เหมือนคุณกำลัง
มองหาใครสักคนนะ

36:54.040 --> 36:55.120
คนนั้นก็คือผมไงล่ะ

36:57.000 --> 36:58.040
[ชายต่างชาติ] อืม

36:58.720 --> 37:01.200
- [ชายต่างชาติ] มาเถอะ เราไปสนุกกันนะ
- [วันพูดภาษาอังกฤษ] อย่าแตะต้องฉัน

37:01.280 --> 37:02.480
[ชายต่างชาติ] เฮ้

37:04.440 --> 37:05.640
เฮ้

37:05.720 --> 37:07.480
- นั่งตรงนั้นกัน มาดื่มกัน
- อย่า

37:07.560 --> 37:10.480
- [ชายต่างชาติ] ไปกันเถอะ ไปดื่มกัน
- [วัน] ฉันบอกว่าอย่าไง

37:10.560 --> 37:13.200
[ชายต่างชาติพูดเมา] ไม่ๆๆ
มาดื่มกัน ใจเย็นน่า

37:13.280 --> 37:15.640
- [ชายต่างชาติ] เราไป…
- [แฟรงค์พูดภาษาอังกฤษ] อย่ายุ่งกับเธอนะ

37:16.240 --> 37:17.680
คุณมีปัญหาอะไรวะ

37:17.760 --> 37:20.800
ปัญหาก็คือคุณนั่นแหละ เธอปฏิเสธแล้วไง

37:21.320 --> 37:23.320
ทีนี้ก็ไสหัวไปซะ อย่าให้ผมต้องใช้กำลัง

37:23.400 --> 37:26.000
เราแค่นั่งแล้วสนุกกันก็เท่านั้น

37:26.640 --> 37:28.920
ผมพักอยู่กับคุณอยู่แล้วนะ

37:29.560 --> 37:30.880
- [พนง.หญิง] เกิดอะไรขึ้นคะ บอส
- [ชายต่างชาติ] ผมพักที่นี่

37:31.800 --> 37:33.120
[ชายต่างชาติ] เฮ้

37:35.040 --> 37:37.280
- [ชายต่างชาติ] คุณมีปัญหาอะไร
- [แฟรงค์พูดไทย] แขกคนนี้ทำเรื่องไม่สมควร

37:37.360 --> 37:40.400
ถือว่าผิดระเบียบการใช้โรงแรมของเรา
เชิญออกไปได้เลย

37:40.480 --> 37:41.480
- ครับบอส
- [ชายต่างชาติ] อะไร

37:41.560 --> 37:43.240
- [พนง.ชายพูดอังกฤษ] ขอโทษครับ มากับผม
- [ชายต่างชาติ] อะไร

37:43.320 --> 37:44.520
คุณ

37:47.800 --> 37:48.720
วัน

37:50.840 --> 37:51.760
วัน

37:56.480 --> 37:57.400
คุณแฟรงค์

37:58.800 --> 38:00.280
คุณผู้หญิงคนนี้พักอยู่ห้องไหนอะ

38:00.360 --> 38:01.440
เดี๋ยวผมพาไปส่งเอง

38:01.520 --> 38:02.800
[พนง.หญิง] เดี๋ยวเช็กให้นะคะ

38:03.400 --> 38:04.320
ไป วัน

38:05.760 --> 38:07.120
ค่อยๆ นะ ระวัง

38:09.360 --> 38:10.200
[วันครางอ่อนแรง]

38:10.720 --> 38:11.880
[แฟรงค์] ระวังๆ

38:19.680 --> 38:21.480
- [วันครางแผ่วเบาในคอ]
- ค่อยๆ นะ วัน ค่อยๆ

38:22.600 --> 38:28.280
- [วันครางอ่อนแรงแผ่วเบาในคอ]
- [ดนตรีพิศวงล่องลอย]

38:28.360 --> 38:29.600
ทางนี้เลยๆ

38:29.680 --> 38:35.120
[วันครางอ่อนแรงเรื่อยๆ]

38:35.200 --> 38:41.920
[ครางพึมพำ]

38:42.000 --> 38:44.080
[จะขย้อน]

38:44.160 --> 38:46.240
- วัน
- [อาเจียน]

38:46.960 --> 38:49.800
[ขย้อน หายใจเฮือก อาเจียน]

38:49.880 --> 38:51.400
[ร้องไห้แผ่วเบา]

38:51.480 --> 38:52.320
วัน

38:53.680 --> 38:55.080
- [สะอื้นแผ่วเบา]
- วัน

38:55.680 --> 38:57.840
- [ร้องไห้เงียบๆ]
- ใจเย็นๆ นะ วัน

38:58.480 --> 39:01.680
[สะอึกสะอื้น ร้องไห้]

39:05.480 --> 39:07.680
[ดนตรีจบ]

39:07.760 --> 39:13.480
[ร้องไห้สะอึกสะอื้น]

39:13.560 --> 39:14.520
วัน

39:15.720 --> 39:21.000
[สะอื้นเฮือก]

39:21.080 --> 39:24.320
[ฟูมฟาย] ทำไมคุณเพลงทำกับวันแบบนี้อะ

39:24.840 --> 39:26.560
วันกับเพลงกลับมาเจอกันแล้วเหรอ

39:26.640 --> 39:28.440
[ร้องฟูมฟาย]

39:29.720 --> 39:34.640
[สะอื้นเฮือก ร้องไห้จนเสียงหาย]

39:34.720 --> 39:40.680
[ดนตรีหม่นหมอง]

39:49.320 --> 39:50.440
[เอิร์ธ] อ้าว คุณ

39:50.520 --> 39:51.720
ไหนว่าจะย้ายมาอยู่กับผมไง

39:56.800 --> 39:58.480
[เอิร์ธ] เฮ้ย คุณไม่โดนอะไรมา

39:59.200 --> 40:01.000
- [ร้องไห้แผ่วเบา]
- คุณโอเคปะเนี่ย

40:04.640 --> 40:05.480
คุณใจเย็นๆ นะ

40:06.080 --> 40:07.440
ผมว่าคุณพักก่อนไหม

40:09.640 --> 40:10.720
[สะอึกสะอื้น]

40:46.560 --> 40:48.600
ที่นี่มีเล่นเปิดหมวกนะคุณ

40:48.680 --> 40:49.520
ลองไปแจมไหม

40:51.200 --> 40:53.120
เอาเพลงที่คุณแต่งให้แฟนก็ได้

40:54.520 --> 40:55.640
เผื่อจะหายเครียดอะ

40:58.480 --> 40:59.960
เราเล่นไม่ได้หรอก

41:02.080 --> 41:03.000
ทำไมล่ะ

41:05.080 --> 41:06.600
ก็เจ้าของเพลงอะ

41:08.360 --> 41:09.920
เขาหนีไปจากเราแล้ว

41:11.360 --> 41:15.320
แล้วเราก็จะไม่เล่นเพลงนั้นอีก ถ้าเค้าไม่กลับมา

41:15.400 --> 41:16.480
วันเหรอ

41:19.200 --> 41:20.400
คุณรู้เหรอ

41:21.280 --> 41:22.440
โธ่ คุณ

41:22.960 --> 41:24.720
เรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้ว

41:25.440 --> 41:26.400
ไม่รู้สิแปลก

41:28.840 --> 41:29.680
เอางี้ไหม

41:30.640 --> 41:32.520
ถ้าเขาไม่กลับมาหาคุณแล้ว

41:33.600 --> 41:35.320
- [ดนตรีจบ]
- คุณก็ตัดใจจากเขา

41:36.360 --> 41:37.280
แล้วมาคบกับผม

41:38.640 --> 41:42.120
ผมยังยืนยันคำเดิมนะ ที่ผมเคยบอกคุณ

41:42.720 --> 41:44.040
ว่าผมชอบคุณ

41:46.960 --> 41:48.440
ขอบคุณที่ชอบเรานะคุณ

41:50.440 --> 41:51.920
แต่ชีวิตนี้

41:53.280 --> 41:55.600
เราคงรักใครไม่ได้อีกแล้วนอกจากวัน

41:57.280 --> 41:58.480
ถ้างั้น เอาอย่างงี้ไหม

41:59.720 --> 42:01.800
ผมว่าคุณไปตามหาวัน

42:01.880 --> 42:03.440
แล้วเคลียร์กันให้รู้เรื่องเหอะ

42:05.280 --> 42:07.160
คุณจะได้กลับมาเล่นเพลงที่คุณชอบอะ

42:08.000 --> 42:09.480
เราพยายามแล้วอะ

42:12.800 --> 42:15.000
เราไปทุกที่ที่คิดว่าวันจะไป

42:17.400 --> 42:18.920
แต่ก็ไม่เจอวันเลย

42:25.000 --> 42:28.280
คุณได้ลองไปที่ที่เคยมีอะไรพิเศษๆ ด้วยกันหรือยัง

42:39.960 --> 42:41.240
ขอบคุณนะ คุณ

42:44.840 --> 42:46.160
รู้แล้วเหรอคุณ

42:46.240 --> 42:47.080
ว่าที่ไหนอะ

42:53.480 --> 42:58.040
- [ดนตรีจบ]
- [ถอนหายใจ]

42:59.040 --> 43:03.000
[ดนตรีพิศวงแฝงว้าวุ่นใจ]

43:22.640 --> 43:25.360
[ดนตรีจบ]

43:26.440 --> 43:31.800
[ดนตรีผ่อนคลายชวนเหงา]

44:33.120 --> 44:37.120
[ดนตรีจบ]

45:01.320 --> 45:02.160
วัน

45:03.320 --> 45:05.400
[ดนตรีหม่นหมอง]

45:06.400 --> 45:08.360
วันนี้อยากไปไหนไหม เดี๋ยวพี่พาไป

45:12.760 --> 45:13.960
[สูดหายใจ]

45:16.320 --> 45:17.880
วันอยากไปร้านสักค่ะ

45:22.760 --> 45:26.960
(ร้านสัก)

45:35.160 --> 45:36.560
สวัสดีค่ะ

45:38.200 --> 45:40.040
- มีแบบมาไหมคะ
- มีค่ะ

45:43.000 --> 45:44.240
[ช่างสัก] ลูกค้าอยากสักตรงไหนคะ

45:44.320 --> 45:47.320
- ตรงด้านนี้เลยค่ะ
- โอเค

45:47.400 --> 45:48.920
- สักเลยไหมคะ
- ได้ค่ะ

45:49.000 --> 45:50.560
งั้นขอเตรียมของสักครู่นะคะ

45:54.560 --> 45:55.920
ทำไมถึงสักลายนี้อะ

45:57.560 --> 45:59.440
มันมีความหมายถึงคุณเพลงน่ะค่ะ

46:01.480 --> 46:03.000
ไหนวันบอกพี่ว่า

46:03.800 --> 46:06.800
วันกับเพลงไม่ใช่พี่น้องกันจริงๆ
อย่างที่เพลงเข้าใจ

46:08.360 --> 46:09.440
แล้วทำไมถึงเป็นลายนี้อะ

46:09.520 --> 46:11.680
เจมิไนหมายถึงพี่น้องไม่ใช่เหรอ

46:13.240 --> 46:14.080
ก็ใช่ค่ะ

46:15.280 --> 46:18.960
แต่วันว่ามันจะเป็นอะไรก็ได้

46:19.040 --> 46:20.680
อยู่ที่เราอยากให้มันเป็น

46:21.920 --> 46:24.200
ความรักของวันกับเพลงอะ

46:24.920 --> 46:28.040
เราเป็นทั้งเพื่อน เป็นทั้งพี่น้อง

46:29.360 --> 46:30.760
แล้วก็เป็นทั้งคนรัก

46:32.640 --> 46:36.200
เราสองคนเหมือน
เป็นทุกอย่างของกันและกันน่ะค่ะ

46:40.280 --> 46:42.000
คุณแฟรงค์ยิ้มอะไรคะ

46:44.160 --> 46:45.360
เอ่อ

46:45.440 --> 46:48.640
คือทีแรกพี่คิดว่าจะบอกบางอย่างกับวันน่ะ

46:48.720 --> 46:49.560
[ดนตรีหม่นหมองจบ]

46:49.640 --> 46:50.880
หลังจากที่สักเสร็จ

46:51.560 --> 46:54.120
แต่ว่าพี่ว่าไม่บอกแล้วดีกว่า

46:55.320 --> 46:58.080
แล้วคุณแฟรงค์จะบอกอะไรวันคะ

47:00.640 --> 47:02.360
คือพี่จะบอกวันว่า

47:03.480 --> 47:05.760
ถ้ารอบนี้วันกับเพลงไม่ได้กลับมาเจอกันอีก

47:05.840 --> 47:07.560
[ดนตรีซึ้ง]

47:07.640 --> 47:08.880
พี่อยากให้วัน

47:09.560 --> 47:11.080
ให้โอกาสพี่ได้พี่ดูแลวันนะ

47:12.960 --> 47:15.360
ถ้าเกิดว่าวันก็ไม่มีใคร แล้วพี่ก็ไม่มีใคร

47:21.160 --> 47:23.120
ก็อย่างที่วันเคยบอกแหละค่ะ

47:23.880 --> 47:26.840
เราสองคนน่ะเป็นพี่น้องกันแหละดีแล้ว

47:29.800 --> 47:30.720
- [ดนตรีจบ]
- วันว่า

47:31.320 --> 47:34.240
วันคงรักใครไม่ได้อีกแล้วในชีวิตนี้

47:35.000 --> 47:36.320
นอกจากคุณเพลง

47:36.400 --> 47:38.280
[ดนตรีให้อารมณ์เปล่าเปลี่ยว]

47:38.360 --> 47:40.320
[ช่างสัก] คุณลูกค้า เชิญค่ะ

47:47.880 --> 47:51.400
(จุดบริการลูกค้า)

47:52.000 --> 47:54.480
ขอโทษนะคะ ผู้หญิงคนในรูปเนี่ย

47:54.560 --> 47:56.120
พักอยู่ที่ห้องไหนเหรอคะ

47:56.760 --> 48:00.360
เอ่อ มันเป็นข้อมูลส่วนตัวของลูกค้าน่ะค่ะ
เราไม่สามารถบอกได้นะคะ

48:04.160 --> 48:05.560
มีเรื่องอะไรกันหรือเปล่าครับ

48:07.400 --> 48:08.240
พี่แฟรงค์

48:09.440 --> 48:10.440
ใช่ พี่เอง

48:12.600 --> 48:14.120
ทำไมพี่ถึงมาอยู่ที่นี่ได้อะ

48:15.760 --> 48:17.160
ก็พี่เป็นเจ้าของที่นี่

48:18.400 --> 48:20.600
งั้นพี่ก็ต้องรู้ใช่ไหมว่าวันอยู่ไหนอะ

48:22.680 --> 48:25.160
พนักงานก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอ
ว่าเป็นความลับของลูกค้า

48:25.240 --> 48:26.400
[ถอนหายใจ]

48:28.160 --> 48:29.800
เพลงขอร้อง พี่แฟรงค์

48:31.760 --> 48:33.160
บอกเพลงมาเถอะนะ

48:34.160 --> 48:35.720
เพลงอยากเจอวันจริงๆ

48:36.680 --> 48:38.520
แล้วพี่จะแน่ใจได้ยังไง

48:40.560 --> 48:42.240
ว่าเพลงจะไม่ทำให้วันเจ็บอีก

48:44.080 --> 48:45.800
วันเจ็บเพราะเพลงมามากแล้วนะ

48:48.160 --> 48:50.600
พี่ไม่อยากเห็นวันเจ็บอีก พี่สงสารวัน

48:51.440 --> 48:53.120
เพลงรู้ พี่แฟรงค์

48:53.800 --> 48:55.960
แต่เพลงขอโอกาสอีกแค่ครั้งเดียวนะ

48:56.480 --> 48:57.880
ครั้งสุดท้ายแล้วอะ

48:58.760 --> 49:01.920
[สูดหายใจ] เพลงสัญญาด้วยชีวิตของเพลงเลย

49:02.000 --> 49:03.880
ขอแค่เพลงได้เจอวันน่ะ

49:06.480 --> 49:08.720
เพลงสัญญาว่าเพลงจะไม่ทำให้วันเจ็บอีก

49:10.720 --> 49:11.560
นะ

49:22.720 --> 49:25.760
[ดนตรีจบ]

49:27.400 --> 49:30.000
[ดนตรีพิศวงชวนหวั่นใจ]

50:16.080 --> 50:19.920
[ทำนองเพลงประกอบบรรเลง]

50:41.560 --> 50:45.600
♪ ก็มันไม่กล้าพูดไป พูดคำว่ารัก ♪

50:45.680 --> 50:49.560
♪ ก็ได้แต่แต่งออกมาเป็นเพลงเพลงนี้ ♪

50:49.640 --> 50:53.480
♪ ทุกความรู้สึก ทุกคำที่มี ♪

50:53.560 --> 50:57.120
♪ ทำนองเหล่านี้มันคือของเธอ ♪

50:57.200 --> 51:01.000
♪ ส่งผ่านข้อความในใจด้วยเพลงเพลงนี้ ♪

51:01.080 --> 51:05.000
♪ เมื่อไหร่ที่เธอได้ยินให้เธอได้จำ ♪

51:05.080 --> 51:09.360
♪ เอาไว้ ♪

51:09.880 --> 51:13.720
♪ เพลงนี้ไม่ใช่ของใคร ♪

51:13.800 --> 51:18.520
♪ มันเป็นเพลงของเธอ ♪

51:18.600 --> 51:25.360
♪ อย่างที่ฉันนั้นเป็นของเธอ ♪

51:25.440 --> 51:27.520
[วิ] แกจะทำอะไรก็เรื่องของแก

51:27.600 --> 51:28.800
ไม่จำเป็นต้องมาขออะไรฉัน

51:28.880 --> 51:30.240
- [วันกำลังจะพูด]
- ป้าวิคะ

51:30.840 --> 51:31.800
- เพลงรู้แล้วนะคะ
- [ดนตรีพิศวง]

51:31.880 --> 51:33.840
ว่าทำไมป้าวิถึงไม่ชอบเพลง

51:34.520 --> 51:35.600
[เพลงครางในคอสั้นๆ แผ่วเบา]

51:35.680 --> 51:37.680
- คุณ
- ขอบคุณนะ คุณ

51:39.320 --> 51:41.640
คุณน่ะ ทั้งเคยแต่งงานกับผู้ชาย

51:41.720 --> 51:43.200
เค้ายังไม่รู้สึกอะไรเลย

51:44.120 --> 51:44.960
จะเอางี้ใช่ปะ

51:45.040 --> 51:46.080
- [วัน] หืม
- [เพลง] อืม

51:46.160 --> 51:48.000
เอางี้แหละ ทำไมอะ

51:48.520 --> 51:49.680
[สัญญาณข้อความมือถือ]

51:49.760 --> 51:51.040
[ผู้หญิง] วันนี้เราเข้ากรุงเทพฯ

51:52.040 --> 51:53.280
มาเจอกันหน่อยไหม

51:55.440 --> 51:59.760
[เพลง “อย่างที่ฉันนั้นเป็นของเธอ
(I'm Yours)” บรรเลง]

51:59.840 --> 52:03.400
♪ ก็มันไม่กล้าพูดไป พูดคำว่ารัก ♪

52:03.480 --> 52:07.160
♪ ก็ได้แต่แต่งออกมาเป็นเพลงเพลงนี้ ♪

52:07.800 --> 52:11.720
♪ ทุกความรู้สึก ทุกคำที่มี ♪

52:11.800 --> 52:14.960
♪ ทำนองเหล่านี้มันคือของเธอ ♪

52:15.040 --> 52:19.160
♪ ส่งผ่านข้อความในใจด้วยเพลงเพลงนี้ ♪

52:19.240 --> 52:23.160
♪ เมื่อไหร่ที่เธอได้ยินให้เธอได้จำ ♪

52:23.240 --> 52:27.320
♪ เอาไว้ ♪