[พยาบาล] คุณเป็นไข้หวัดใหญ่
น่าจะต้องอยู่โรงพยาบาลอีกสักสองถึงสามวัน
- [ดนตรีสดใสเบิกบาน] - [เพลง] ที่โรงพยาบาลนี้มี
หมอชื่อวันวิวาห์หรือเปล่าคะ
[เจ้าหน้าที่] มีค่ะ
สิบสามปีที่คุณหายไป
ทำไมมาอยู่ในสภาพนี้
[เจ้าของแฟลต] รีบมาย้ายของออกไปได้ละ
ฉันให้เวลาอีกสองวันนะ
กลับมาอยู่กับเค้านะ คุณเพลง
ห้องคุณน่ะมีแต่ของที่เค้าชอบแบบนี้
ระวังเค้าจะอยู่กับคุณยาวนะ
จะอยู่ทั้งชีวิตเลยก็ได้
[วัน] เค้าไปทำงานแล้วนะ
[เพลง] แต่เค้าจะรอคุณกลับมา กินข้าวเย็นด้วยกันนะ
[วัน] ไม่กินข้าวได้ไหม
เค้าอยากกินอย่างอื่นมากกว่า
[เพลง “อย่างที่ฉันนั้นเป็นของเธอ (I'm Yours)” บรรเลง]
♪ ก็มันไม่กล้าพูดไป พูดคำว่ารัก ♪
♪ ก็ได้แต่แต่งออกมาเป็นเพลงเพลงนี้ ♪
♪ ทุกความรู้สึก ทุกคำที่มี ♪
♪ ทำนองเหล่านี้มันคือของเธอ ♪
♪ ส่งผ่านข้อความในใจด้วยเพลงเพลงนี้ ♪
♪ เมื่อไหร่ที่เธอได้ยินให้เธอได้จำ ♪
♪ เอาไว้ ♪
♪ เพลงนี้ไม่ใช่ของใคร ♪
♪ มันเป็นเพลงของเธอ ♪
♪ อย่างที่ฉันนั้นเป็นของเธอ ♪
[เพลงจบ]
[ดนตรีสดใสเบิกบาน]
- [เสียงประกอบกระแทกชวนตะลึง] - [ดนตรีลุ้นระทึกปนพิศวง]
เพลง
เอกเหรอ
เพลงจริงๆ ด้วย
ไม่เจอกันตั้งนานเลย สบายดีปะ
นายมาทำอะไรที่นี่อะ
เรามาหาวันน่ะ
แล้วรู้ได้ไงว่าวันอยู่ที่นี่
รู้ดิ ก็เราเคยอยู่ที่นี่กับวันมาก่อน
นี่…
เพลงก็มาหาวันเหมือนกันใช่ปะ
เปล่าอะ ไม่ได้มาหา
เราอยู่ที่นี่กับวันน่ะ
- งั้นก็ดีเลย - [ดนตรีจบ]
ถ้าเพลงอยู่กับวัน เพลงจะได้ช่วยเรา
เพราะตอนนี้เรามืดแปดด้านไปหมดแล้ว
หมายความว่าไง
ช่วยอะไร
คือวันเพิ่งบอกเลิกเราอะ
- และกำลังจะขอ… - มาที่นี่อีกทำไมอะ
[ดนตรีหม่นหมองล่องลอย]
คุยกันก่อนได้ไหม วัน
คุยอะไรอีก
เราบอกแล้วไงว่าเรื่องมันจบไปแล้วอะ
เลิกดันทุรังซะทีเหอะ
ไป คุณเพลง ขึ้นห้อง
[ดนตรีเคลือบแคลงล่องลอย]
[วัน] เค้ากลัวคุณหิวน่ะ
อะ
วัน
คุณกับเอกนี่ยังไงแน่
แล้วเอกบอกคุณว่ายังไงล่ะ
เอกเขาบอกว่า
เขาเคยอยู่ที่นี่กับคุณ
แล้วคุณก็บอกเลิกเขา
บอกแค่นั้นเหรอ
อืม
งั้นก็ตามนั้นแหละ
นี่คุณกับเอกเคยคบกันจริงๆ เหรอ
ทำไมเรื่องนี้คุณไม่เคยบอกเค้าเลยอะ
ก็เรื่องมันจบไปนานแล้ว
ไม่รู้ว่าจะพูดเพื่ออะไร
แล้ว…
คุณสองคนมีปัญหาอะไรกันเหรอ
ทำไมถึงเลิกกันล่ะ
เอกนอกใจเค้าน่ะ
[วัน] เอาจริงๆ
เค้าเองก็มีส่วนผิดเหมือนกัน
ผิดยังไงอะ
ก็เค้าไม่ได้รักเอก
ไม่เคยรักตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
ถ้าคุณไม่รักเอก
แล้วคุณจะไปคบกับเอกทำไม
- [ดนตรีจบ] - ก็คุณบอกเองไม่ใช่เหรอ
ว่าอยากให้เค้าคบกับเอก
ไม่ต้องรักก็ได้
แค่คบๆ ไป
เพราะว่าเอกเหมาะกับเค้าที่สุดแล้วไง
จำไม่ได้เหรอ
วัน
ช่างมันเถอะ คุณเพลง
คิดซะว่ามันคือการตัดสินใจผิดพลาด ครั้งนึงในชีวิตเค้าแล้วกัน
แล้วก็ไม่ต้องไปพูดถึงมันอีก โอเคปะ
อืม
[ดนตรีกดดันล่องลอย]
แปลกเนาะ
คุณไม่เหมือนคุณเพลงคนเดิมที่เค้ารู้จักเลย
ปกติคุณคงไม่ยอมอะไรง่ายๆ
คุณต้องคะยั้นคะยอให้เค้าเล่าให้ฟังจนหมด
ทำไมโตขึ้นถึงปล่อยไปได้ล่ะ
- ก็ตอนนี้เค้าไม่ใช่เพลงคนเดิมแล้วไง - [ดนตรีจบ]
เพลงคนนี้
จะเอาอะไรไปงัดกับคุณน่ะ
เกิดถ้าเค้าเรื่องเยอะเหมือนเมื่อก่อนน่ะ
คุณไล่เค้าไปนอนข้างถนน เค้าจะทำไงอะ
คิดแบบนั้นได้ยังไง
[วัน] ฮึ
[ดนตรีผ่อนคลายเบาสบาย]
ใครจะรู้
เราสองคนไม่ได้เจอกันตั้งนาน
คุณอาจจะโหดขึ้นก็ได้
ดูดิ
ขนาดยิ้มยังไม่ค่อยจะยิ้มเลย
ก็ก่อนหน้านั้นเค้าไม่มีคุณ
แต่ตอนนี้เค้ามีคุณแล้ว
เค้าก็จะกลับไปเป็นวันคนเดิม
คนที่รักคุณ
ไม่ว่าคุณจะเป็นยังไงก็ตาม
[ดนตรีซึ้งจังหวะสบายๆ]
เพราะฉะนั้น คุณก็กลับมาเป็นคุณเพลงคนเดิมนะ
มันดูเป็นตัวคุณมากกว่า
ถ้าคุณรักเอกได้แบบคุณที่รักเค้าอะ
เอกก็คงไม่ต้องนอกใจคุณ
แล้วคุณสองคนก็คงไม่เลิกกันน่ะ
ไม่ใช่ว่าเค้าไม่พยายามนะ
แต่มันทำไม่ได้อะ
บางที…
เค้าอาจจะเกิดมาเพื่อ…
รักคุณคนเดียวก็ได้
[เสียงประกอบกระแทก]
[ดนตรีสับสนว้าวุ่นใจล่องลอย]
เค้าไปทำงานก่อนนะ
[ดนตรีสดใสเบิกบาน]
ตื่นแล้วทักมาบอกด้วย
อืม
[ดนตรีสดใสเบิกบานเพิ่มจังหวะ]
[เพลง] เฮ้ย
อย่าบอกนะว่าพังเนี่ย
ยังไม่มีตังค์ซื้อใหม่นะเว้ย
โอ๊ย
- [เพลง] เค้าตื่นแล้วนะ - [ดนตรีจบ]
[สัญญาณข้อความมือถือ]
[เฮีย] เอ็งไม่ต้องมาเล่นที่ร้านแล้วนะ
ข้าหาวงใหม่มาแทนเอ็งแล้ว
[สัญญาณข้อความถูกส่ง]
[เฮีย] ให้ได้เท่านี้แหละ เพราะเอ็งหายไปหลายวัน
[ดนตรีหม่นหมอง]
[เพลง] วันนี้เค้าจะออกไปข้างนอก
เฮ้ย
[ถอนหายใจ]
ส่งไปเปล่าวะเนี่ย
[ดนตรีสนุกสนานเบิกบาน]
- ต๊อดๆๆ - ฮะ
[แพตตี้] เพลงเปล่าวะ
- เพลงอะไร เพลงไหน - นู่นน่ะ
ขอบคุณค่ะ
- ยังเล่นดนตรีอยู่อีกเหรอ - เพลง
[ดนตรีระทึก]
- [ต๊อด] - [แพตตี้] เพลงจริงๆ ด้วยว่ะมึง
- [แพตตี้] แม่ง… - [ต๊อด] เพลง
[แพตตี้] ทำไมมันโทรมขนาดนั้นวะ
- [ต๊อด] อ้าว - [แพตตี้] เอ๊า
- [ต๊อด] อ้าว เพลง - [แพตตี้] เฮ้ย เฮ้ยๆ
- [แพตตี้] เพลง [ตะโกน] เพลง - [ต๊อด] เพลง เพลง จะไปไหนอะ
เพลง
[เพลง] โอ๊ะ ขอโทษค่ะ
- [ต๊อด] เพลง - [แพตตี้] เพลง
[เอก] เพลง ขึ้นมา
[แพตตี้] เพลง
[แพตตี้] โอ๊ย
เร็ว
โอย
[เพลงพ่นหายใจหอบ]
[แพตตี้] โอ๊ย
พอแล้วแก คงใช่แหละ
[เอก] สองคนนั้นใครอะ
- เพื่อนที่โรงเรียนสมัยเด็กๆ อะ - [ดนตรีจบ]
โลกกลมชะมัดเลย
แล้วทำไมต้องหนีด้วย
ก็ดูสภาพเราตอนนี้ดิ
พร้อมเจอใครที่ไหนล่ะ
เราไม่ใช่ลูกคุณหนูเหมือนเมื่อก่อนแล้วนี่
ชีวิตเราตอนนี้ก็เป็นแค่ผู้หญิงจนๆ คนนึง
ที่ต้องเล่นดนตรีเปิดหมวกเพื่อเลี้ยงตัวเอง
เข้าใจ
เออ แล้ว…
เอกเจอเราได้ไงอะ
[ดนตรีพิศวงล่องลอย]
เรา… ตามเพลงมาตั้งแต่คอนโดแล้วอะ
ตามเรามาทำไม
อย่าบอกนะ ว่าจะให้เราช่วยเรื่องวันน่ะ
[เพลงถอนหายใจ]
ถ้าเป็นแบบนั้นก็เลิกคิดไปได้เลย
ตอนนี้เราโตๆ กันแล้วนะ เอก
ต่างคนก็ต่างมีความคิดเป็นของตัวเองแล้ว
วันเขาไม่เชื่อเราเหมือนเมื่อก่อนหรอก
ใจเย็นดิ เราไม่ได้มาเพราะเรื่องนั้น
เราอยากเจอเพลง
เราอยากรู้ว่าชีวิตเพลงเป็นไงบ้าง ไม่ได้เจอกันตั้งนาน
[พ่นลมแค่นหัวเราะ]
รู้ไปเพื่ออะไร
เผื่อเพลงต้องการความช่วยเหลือ
ถ้ามีอะไรที่เราช่วยได้ เราก็จะช่วย
เพราะเพลงเป็นเพื่อนวัน ก็เหมือนเพื่อนเราเหมือนกันน่ะ
ชีวิตเรามันไม่มีอะไรหรอก
เราอยู่คนเดียวของเรามาตั้งนาน
เราอยู่ได้
แล้วก็ไม่ได้ต้องการความช่วยเหลือจากใครด้วย
ใจเย็นดิ
เราว่าเพลงน่าจะต้องการ ความช่วยเหลือจากเราอยู่นะ
[ดนตรีเร้าความตื่นเต้น]
พาเรามาที่นี่ทำไมเนี่ย
- ที่นี่เป็นโรงแรมของที่บ้านเราเอง - [ดนตรีจบ]
แล้วไงอะ
เรา… อยากให้เพลงมาเล่นดนตรีที่นี่อะ
ฮะ
เราว่าดีกว่าเล่นเปิดหมวกตั้งเยอะนะ
เพลงจะได้สบายขึ้น หาเงินได้มากขึ้น
บางทีอาจจะเปิดโอกาส ให้สร้างคอนเน็กชันกับคนอื่นด้วยนะ
เพราะที่นี่ชอบมีคนในวงการเข้ามานั่งบ่อยๆ
ถ้าเขาได้เห็นความสามารถของเพลง เขาอาจจะดึงเพลงไปทำงานด้วยก็ได้นะ
[ดนตรีสนุกสนานนุ่มนวล]
วันเคยบอกเรา ว่าเพลงอยากเป็นศิลปินที่มีชื่อเสียงไม่ใช่เหรอ
นี่อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีก็ได้นะ
ยังไม่ต้องรีบให้คำตอบเราก็ได้
เอากลับไปคิดก่อน
ได้คำตอบยังไง ค่อยบอกเรา
[เอกถอนหายใจ]
[เอก] อืม
แอดไลน์เราเอาไว้
เอ่อ
- ไม่มีนามบัตรเหรอ - [ดนตรีจบ]
อืม
แน่ใจนะ
- ว่าที่ช่วยเราอะ ไม่ได้หวังให้เราช่วยตอบ - [ดนตรีเศร้าหม่นๆ บรรเลงสงบ]
ก็…
มีหวังๆ แหละ
แต่ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร
ถือซะว่าได้ช่วยเพื่อน ในฐานะที่เพื่อนควรช่วยละกัน
(เอกรินทร์ กรรมการผู้จัดการ)
[ดนตรีเศร้าเวิ้งว้าง]
วัน
เป็นอะไรอะ
เค้าเครียด
เค้ากลัวว่าคุณจะไม่กลับมา
ทำไมถึงคิดแบบนั้นน่ะ
คุณไม่ได้รับข้อความของเค้าเหรอ
ได้
แต่เค้าติดต่อกลับไปไม่ได้
มันก็เลยคิดเยอะไปหมด
เค้าขอโทษนะ วัน
เค้ากลับมาแล้ว
คุณอย่าปล่อยให้เรื่องในอดีตอะ
มาทำร้ายหัวใจคุณอีกเลยนะ
[ดนตรีอารมณ์ดี]
แล้ว… คุณไปไหนมาเหรอ
เค้าไปหางานทำมา
เค้าโดนไอ้เฮียร้านนั้นไล่ออกแล้วอะ
แล้วหาได้ไหม
ถ้าหาไม่ได้ก็ไม่เป็นไรหรอก
คุณไม่ต้องทำงานก็ได้
เค้าเลี้ยงคุณได้
สบายมาก
หาได้แล้ว
เค้าจะไปเล่นเปียโนที่โรงแรมอะ
โรงแรมไหนเหรอ
[ดนตรีว้าวุ่นใจสะเทือนอารมณ์]
คุณเพลง
วัน
เค้าไม่ให้ทำ คุณไม่ต้องไปทำ
วัน
[วันถอนหายใจ]
[เพลง] แต่โอกาสแบบนี้
มันไม่ได้มีมาบ่อยๆ นะวัน
เอกคงชวนคุณ แล้วคุณดูไม่ออกเหรอ
ว่าเอกทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร
ดูออกสิ
เอกก็คงจะให้เค้าช่วยเรื่องคุณน่ะ
แต่คุณคิดว่า
เค้าจะช่วยเอกได้เหรอ
เอางี้
สมมติว่าเค้าช่วยเอกขึ้นมาจริงๆ
คุณจะกลับไปคืนดีกับเอกไหม
ไม่
เห็นไหมล่ะ
ไม่ว่าใครจะทำยังไง
คุณก็ไม่กลับไปคืนดีกับเอกอยู่ดี
เพราะงั้น
ไม่ต้องกังวลนะวัน
- [ดนตรีเบิกบาน] - ให้เค้าไปทำงานเถอะนะ
เค้าจะได้มีงานทำ มีเงิน
อย่าให้เค้าต้องรู้สึกว่า
การที่เค้ามาอยู่กับคุณน่ะ เค้าเป็นภาระให้คุณอีกเลย
คุณก็รู้นี่ว่าเค้ามีปมเรื่องนี้
มาไม้นี้ เค้าก็ต้องยอมสินะ
ขอบคุณนะวัน
[ดนตรีเบิกบานบรรเลงต่อเนื่อง]
เออ
เค้ายืมโทรศัพท์หน่อยสิ
จะโทรบอกเอกว่าตกลง
ไม่ต้อง เดี๋ยวเค้าจัดการเอง
- เอาจริงคือเราไม่เห็นด้วยนะ - [ดนตรีจบ]
เพราะเรารู้ว่าเอกคิดจะทำอะไร
แต่ถ้ามันคือความต้องการของคุณเพลง
เรายอม
เราหวังว่าคุณเพลงจะได้ทำงานอย่างมีความสุข
และเราก็หวังด้วยว่า เรื่องระหว่างเอกกับคุณเพลง
จะมีแต่เรื่องงานเท่านั้น
เอกอย่าคิดเอาคุณเพลง เข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องของเราเป็นอันขาดนะ
วัน
[ดนตรีเร้าอารมณ์ลุ้น]
เราจะไม่มีวันกลับไป เป็นเหมือนเดิมแล้วใช่ไหมวัน
อย่าพยายามอีกเลย เอก
มันมีแต่จะทำให้เอกเจ็บมากขึ้นเท่านั้นแหละ
เชื่อเรา
แปลว่าเราทำอะไรไม่ได้เลยเหรอ
สิ่งเดียวที่เอกทำได้
คือทำตามที่เราบอก
พร้อมเมื่อไหร่ก็นัดวันมา
เรารออยู่
[เอก] วันนี้วันครบรอบนะวัน
เลิกงานเร็วหน่อยไม่ได้เหรอ
[วัน] เราเป็นหมอนะ ยังมีคนไข้อยู่
เรื่องส่วนตัวเอาไว้ทีหลัง
แค่นี้ก่อนนะ เรายุ่ง
[ดนตรีผ่อนคลายบรรเลงในร้าน]
น้องคะ
[ดนตรีเร้าใจแฝงความยั่วยวน]
เอก
วัน
[ดนตรีตึงเครียด]
วัน ฟังเราก่อนได้ไหม วัน
[วัน] เราไม่อยากจะเชื่อเลย
เลยว่าเธอจะทำเรื่องทุเรศๆ แบบนี้
เธอทำได้ยังไงวะ
เราขอโทษ
เราไม่ได้ตั้งใจอะ
จะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็คือทำ
- [พ่นลมหายใจ] - [ดนตรีจบ]
เราเหงาอะ
[ดนตรีสะเทือนใจ]
ก็วันไม่เคยสนใจเราเลยอะ
อยู่ห้องเดียวกัน
ก็แทบไม่คุยกัน
ไม่เคยออกไปเที่ยวไหนด้วยกัน
นอนด้วยกัน เราก็แทบจะนับครั้งได้อะ
แล้วมันก็เกิดขึ้นเฉพาะเวลาที่วันเมาอะ
[ดนตรีหม่นหมองเยือกเย็น]
หรือแม้แต่วันนี้
[เอกสูดจมูกเบาๆ]
[ร้องไห้] ที่มันคือวันครบรอบของเรา
วันยังไม่ให้ความสำคัญกับมันเลย
เราไม่รู้เลยเว้ย วัน
ว่าเราอยู่ส่วนไหนในชีวิตของวันน่ะ
เรามันไร้ค่าขนาดนั้นเลยเหรอ
[เอกพ่นลมหายใจ]
เราถามจริงๆ เหอะ
วันเคยรักเราบ้างปะ
ถ้าเราจะทำให้เธอเจ็บขนาดนี้
เราว่าเราเลิกกันดีกว่า
ไม่เอาอะ วัน ไม่เอา เราไม่อยากเลิกอะ
ปล่อย เอก ปล่อย
จริงๆ นะเอก
เราไม่อยากเป็นคนที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้
เจ็บปวดจนทำอะไรขาดสติ
ทำเรื่องที่ไม่สมควรทำ
มันมีแต่เธอเท่านั้นแหละที่จะเสีย
ไม่ใช่เรา
- เราไม่ยอมหรอก วัน - [ดนตรีจบ]
เราจะทำให้วันกลับมาหาเราให้ได้
[เพลง] อืม
เป็นอะไรหรือเปล่าคุณ
วันนี้ดูหน้าเครียดๆ นะ
[ดนตรีสงบล่องลอย]
[เสียงก้องเหมือนฝัน] อืม
เราซื้อมาให้
- [เสียงชัด] คุณเพลง - [ดนตรีหยุด]
ฮะ
[ดนตรีสดใส]
คุณซื้อให้เค้าเหรอ
คุณจะได้ทิ้งไอ้เครื่องเฮงซวยนั่นซะที
- [ดนตรีจบ] - แต่เครื่องนี้มันแพงมากเลยนะคุณ
ไม่เห็นต้องลงทุนซื้อให้เค้าขนาดนี้เลย
ก็เค้าซื้อเพื่อความสบายใจ
คุณจะได้ไม่ขาดการติดต่อไปเหมือนครั้งก่อนอีก
- [พ่นลมหัวเราะ] - [ดนตรีน่ารักอารมณ์ดี]
ขอบคุณนะ
ไม่เป็นไรค่ะ
แค่นี้สบายมาก
แต่…
คุณต้องเอาไว้คุยกับเค้าแค่คนเดียวนะ
ห้ามคุยกับคนอื่น
ตลกละคุณ
ชีวิตเค้าไม่ได้มีแค่คุณคนเดียวซะหน่อย
เค้าต้องทำงานนะ
- แล้วไปคุยกับเอกมาเป็นไงบ้างเหรอ - [ดนตรีจบ]
เอกให้เค้าเริ่มงานได้เมื่อไหร่อะ
พรุ่งนี้
[ดนตรีชวนหวั่นใจ]
เป็นอะไร วัน
คุณยังรู้สึกไม่โอเคใช่ไหม
ที่เค้าต้องไปทำงานกับเอกอะ
อืม
ก็นิดนึงแหละ
แล้ว…
เค้าต้องทำยังไง คุณถึงจะโอเค
[ดนตรีชวนหวั่นใจบรรเลงต่อเนื่อง]
ไม่รู้ดิ
[วัน] คุณจะได้ทิ้งไอ้เครื่องเฮงซวยนั่นซะที
จะได้ไม่ขาดการติดต่อไปเหมือนครั้งก่อนอีก
[ดนตรีแฝงเล่ห์กลเบาสมอง]
(เพลง - วัน)
[เพลง] สวัสดีคุณหมอวัน
นี่เป็นข้อความแรกที่ส่งจากโทรศัพท์เครื่องนี้
เจ้าของเครื่องเขาฝากมาบอกว่า
เขาไม่รู้จะง้อยังไง
คุณถึงจะโอเคขึ้น
พอดีเขาเป็นคนง้อไม่เก่ง
เขาเลยอยากบอกกับคุณแค่สั้นๆ ว่า
เขารักคุณ
- [ดนตรีจบ] - [วัน] คำว่ารักอะ
เขาไม่บอกกันผ่านข้อความหรอกนะ
เขาต้องบอกกันต่อหน้า
ถึงจะรู้ว่ารักกันจริงหรือเปล่า
[ดนตรีอบอุ่นปนซึ้ง]
เค้ารักคุณ
[ดนตรีเย้ายวนเยือกเย็น]
[ดนตรีเย้ายวนเพิ่มจังหวะ]
[เพลงครางผ่อนคลาย]
นอนไม่หลับเหรอ คุณเพลง
อย่ามาเอามุกเก่าแกล้งหลับตอนเด็กๆ มาใช้นะ
เค้าไม่ได้โง่
[ดนตรีผ่อนคลายสบายใจ]
- [เพลงครางผ่อนคลาย] - [ดนตรีหยุด]
[วัน] โอ๊ย
คุณเพลง
[ดนตรีผ่อนคลายสบายใจบรรเลงต่อ]
เพลง
- [เพลง] อ้าว - [เอกถอนหายใจ]
[เอก] อืม
เราเตรียมมาให้
อะไรอะ
[เอก] เพลงจะได้เอาใส่ขึ้นโชว์ไง
เราว่ามันเหมาะกับเพลง มากกว่าชุดที่เพลงใส่มาอีกนะ
- [ดนตรีผ่อนคลายบรรเลงในร้าน] - ไม่เอาอะ มันมากไปอะ
ไม่เป็นไร
เราว่าเพลงจะได้ประโยชน์จากมันนะ
งั้นนายหักไปกับค่าจ้างเราก็ได้
เราไม่ชอบรับของใครฟรีๆ
แต่เพลงก็อยู่คอนโดวันแบบฟรีๆ ไม่ใช่เหรอ
[ดนตรีหม่นหมองล่องลอย]
คือ… เราหมายถึง
เรากับวันก็เหมือนคนคนเดียวกันน่ะ
เพลงไม่ต้องเกรงใจหรอก
[เปียโนบรรเลงละมุนผ่อนคลาย]
- [เปียโนบรรเลงจบ] - [ปรบมือเกรียวกราว]
- [ดนตรีผ่อนคลายบรรเลงในร้าน] - เราได้ยินจากวันว่าเพลงเก่ง
แต่ไม่คิดว่าจะเก่งขนาดนี้
สุดยอดเลย
ขอบคุณมากเลยนะ
เรารู้สึกเหมือน
ได้กลับมาเป็นตัวเองอีกครั้งเลยอะ
[คนปรบมือเกรียวกราว]
[เพลง] วัน
- วัน วัน - [ดนตรีสะเทือนใจโหม]
[เพลง] ใจเย็น วัน
เธอไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับคุณเพลงนะ
เรายังไม่ได้ทำอะไรเลย
เราแค่แสดงความยินดีกับเพลง
แสดงความยินดีเหรอ
จำเป็นต้องถูกเนื้อต้องตัวขนาดนี้ปะ
เข้าใจนะว่าอยากจะพลีสแขก
แต่คุณเพลงเป็นคนที่มีเกียรติ
ไม่ใช่ผู้หญิงที่เธอเคยหิ้วมานอนด้วย
แรงไปนะ วัน
- เพราะฉะนั้นจะทำอะไรก็ให้มันมีขอบเขตหน่อย - [ดนตรีจบ]
กลับ
เพลงจะไปไหนไม่ได้
[เอก] ตอนนี้ยังอยู่ในเวลางาน
เพลงต้องทำงานต่อให้จบ
[ดนตรีตึงเครียด]
กลัวเสียผลประโยชน์เหรอ
วัน
ค่าชดเชย
ถ้ายังไม่พอก็เรียกมาอีกก็ได้นะ เดี๋ยวเราโอนให้
- เค้าว่าคุณทำเกินไปนะ วัน - [ดนตรีจบ]
นี่เราจะมีปัญหากันเพราะคนอื่นใช่ปะ
เปล่า
แต่เค้ากำลังดึงสติคุณอยู่นะ
เค้าอยากให้คุณใช้เหตุผล ไม่ใช่เอะอะใช้แต่อารมณ์แบบนั้นน่ะ
ก็เค้าไม่ชอบอะ
เค้าไม่ชอบให้ใครมาแตะเนื้อต้องตัวคุณ
วัน นั่นมันเค้างานนะ
ก็เค้าหวง
นี่คุณหวงเค้า หรือคุณหวงเอกกันแน่เนี่ย
คุณจะบ้าเหรอ เค้าจะหวงเอกทำไม
[ดนตรีกดดันปนสะเทือนอารมณ์บรรเลงเนิบ]
งั้นมันก็มีวิธีการแสดงออกอื่นที่ดีกว่านี้ตั้งเยอะแยะ
เช่น
ไม่ไปหาเค้าที่โรงแรมนั้นอีกไหมล่ะ
โคตรไม่ได้อะ
เดี๋ยว วัน
เค้าก็ไม่รู้ว่าเค้าต้องทำยังไงแล้วอะ
แต่เค้าไม่อยากให้คุณทำแบบนั้นอีกนะ
เค้าไม่อยากให้ใครมองคุณไม่ดี
เค้าว่าไม่ใช่หรอก
คุณสงสารเอกมากกว่า
- ก็ใช่ เค้าสงสารเอก - [ดนตรีจบ]
แต่เอกอะ
ก็ไม่สำคัญเท่าคุณหรอก
[ดนตรีซึ้งบรรเลงเนิบ]
จะไปไหน
เค้าจะไปอาบน้ำ
งั้น…
เค้าขออาบด้วยได้ไหม
วัน
ก็คุณช้า ไม่ทันใจ
[ดนตรีผ่อนคลายสบายใจ]
เค้าขอโทษนะ ที่ทำให้คุณตกงานน่ะ
ใครบอกว่าเค้าตกงาน
เมื่อกี้เอกเพิ่งเมสเสจมาบอกเค้าว่า ให้เค้ากลับไปทำ
[พ่นลมหายใจ]
แต่เค้าไม่อยากให้คุณทำงานที่นั่น
คุณหางานใหม่ได้ไหม
เดี๋ยวเค้าช่วยหา
ไม่อะ
คุณคิดว่าสมัยนี้มันหางานง่ายนักเหรอ
เค้าเคยผ่านการหางานด้วยตัวเองมาก่อน
เค้ารู้ว่ามันยากขนาดไหน
คุณน่ะเรียนจบมา แล้วก็ได้งานเป็นหมอเลย
คุณไม่มีทางเข้าใจหรอก
[สูดหายใจ]
ก็ได้
เค้าให้คุณทำงานที่นั่นก็ได้
แต่คุณต้องวางตัวให้ดี
อย่าให้ใครมาเข้าถึงคุณง่ายๆ แบบนั้นอีก
อืม
แต่…
วัน
- [ดนตรีจบ] - เค้าว่าคุณอย่าใจร้ายกับเอกนักเลย
อย่างน้อยคุณสองคนก็เคยคบกันนะ
แล้วเอกก็รักคุณมากด้วย
นี่ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นน่ะ เจอคุณทำแบบนั้นใส่
คงไม่มีทางปล่อยคุณไว้แน่ๆ
[เพลงสูดและถอนหายใจ]
มานี่เลย
หืม
วัน
หยุดพูดเรื่องคนอื่นได้แล้ว
ที่เค้าให้คุณมาอยู่ด้วย
เค้าอยากให้เราสองคนใช้เวลาด้วยกัน
ช่วยสนใจแต่เรื่องของเราได้ไหม
โอเค
ต่อไปนี้เค้าจะไม่พูดเรื่องคนอื่นแล้ว
น่ารักมาก
[ดนตรีเย้ายวนบรรเลงเนิบ]
ทำอะไรอะ วัน
วัน พอได้แล้ว
เค้าคิดถึงคุณน่ะ
วัน ไม่ วัน
วัน
ทำไมอะ
เค้ารู้นะว่าคุณก็ชอบ
รู้ได้ไง
ก็…
บางอย่างในร่างกายคุณมันบอก
อะไรอะ
ก็นี่ไง
คุณขนลุกอะ
แต่ว่ามันเปียกน้ำ มันก็เลยเห็นไม่ชัด
ไม่รู้อะไรของคุณน่ะ
[วันหัวเราะ]
[วันพ่นลมหัวเราะ สูดดม]
[วันพ่นลมเบาๆ]
เค้าขึ้นแล้วนะ
[เพลงครางผ่อนคลาย]
ทำไมคุณมานอนตรงนี้อะ
เอ่อ
ก็…
เค้ากลัวแขนเค้าไปฟาดหน้าคุณอีกไง
แต่เค้าไม่กลัว ขอนอนด้วยสิ
วัน
- เขยิบ - วัน
วัน มันอึดอัด
วัน
- เค้าขอนอนด้วย ก็อยู่เฉยๆ สิ - [เพลง] โอ๊ย
- คุณเพลง - วัน
- [เพลง] ปล่อยเค้า - [วัน] โอย
โอ๊ย คุณ
- [วันสูดหอม] - [เพลงคราง]
เมื่อไหร่คุณจะเลิกแกล้งเค้าสักทีเนี่ย
แกล้งอะไร หืม
ก็…
แกล้งให้เค้ารู้สึกไง
รู้สึกอะไรเหรอ
ว่า…
รู้สึกอะ
ถ้าคุณยังไม่หยุด
เค้าจะหมดความอดทนแล้วนะ
- แล้วทำไม - [ดนตรีจบ]
คุณจะทำอะไรเหรอ
[ดนตรีเยือกเย็นล่องลอย]
[ดนตรีเย้ายวนพร้อมเสียงร้องคลอ]
[วันพ่นลมหายใจแรง]
ก็ทำแบบนี้ไง วัน
[วันครางเบาๆ]
เค้าไปนอนแล้วนะ
[ดนตรีชวนหวั่นใจ]
[แม่เอก] นี่มันทำกับลูกขนาดนี้เลยเหรอ
แม่ว่าเอกไม่ต้องทนแล้ว
[พ่อเอกสวน] ต้องทน
ไม่งั้นจะทำยังไงได้
ขืนทำอะไรไปมากกว่านี้
ชื่อเสียงบริษัทได้เสียหายกันแน่
เสียหายยังไงคะ
ใครมันจะอยากไปลงทุนกับคนที่ล้มเหลวในชีวิตคู่
ขนาดชีวิตตัวเองยังพังไม่เป็นท่าเลย
แล้วเรื่องธุรกิจ มันจะดูแลให้รอดไปได้ยังไง
[แม่เอก] คุณก็เอาแต่ว่าลูก
เคยฟังเหตุผลลูกบ้างไหม
[พ่อเอก] เหตุผลอะไร ดูสิ่งที่มันทำดิ
[แม่เอก] ก็คุณดูสิว่าลูกเราโดนอะไรบ้าง
คุณไม่เคยฟังเลยอะ
[เปียโนบรรเลงเปล่าเปลี่ยว]
- [ไม่มีเสียงพูด] - [คนปรบมือเกรียวกราว]
[ชายเสื้อขาวถอนหายใจ]
[ดนตรีพิศวงชวนค้นหา]
จะไปแล้วเหรอคุณ
- ผมเอิร์ธนะ - [ดนตรีจบ]
เพลงค่ะ
[เอิร์ธ] โห
ไหว้เลยเหรอ
ผมว่าอายุเราสองคนน่าจะเท่าๆ กันนะ
แต่ไม่เป็นไร ไหว้ก็ไหว้ เท่ดีเหมือนกัน
[ถอนหายใจ] เมื่อกี้ขอโทษนะที่
ขึ้นไปแจมโดยที่ไม่ได้บอกก่อนน่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ
ถ้าสติหลุดก็แค่เล่นต่อไม่ได้
แล้วก็อายคนดู แค่นั้นเอง
ไม่ต้องห่วง
ผมมั่นใจว่าผมจะพาคุณจบเพลง
หืม
มั่นจริงด้วย
[หัวเราะเบาๆ สูดและถอนหายใจ]
เพลง
นี่เอิร์ธ
เพื่อนเราเอง เป็นโปรดิวเซอร์
ทำเพลงให้ศิลปินมาหลายคนละ
[ดนตรีลึกลับแฝงความเย้ายวน]
ก็เลย…
ตั้งใจให้มาเล่นกับเราวันนี้เหรอ
ใช่
เราอยากให้สองคนทำความรู้จักกันเอาไว้
เผื่ออนาคตได้ทำงานด้วยกันอีก
แลกคอนแทกต์กันไว้ดิ
เฮ้ย มึง ไม่ต้องรีบขนาดนั้นก็ได้
กูมาที่นี่ทุกวันน่ะ
เดี๋ยวก็ได้เจอกันอีก
งั้นถ้าไม่มีอะไรแล้ว เราขอตัวก่อนนะ
กูว่ามึงไม่ได้อยากให้กูมารู้จักเขาเฉยๆ ปะ
เล่นใหญ่ขนาดนี้
แถมชงซะเข้มด้วย
กูอยากให้มึงจีบเขาอะ
ทำไมวะ
ก็เขาสนิทกับวัน
แต่กูว่าสนิทมากไปหน่อย
กูอยากให้เขาห่างๆ กันบ้าง
เพราะไม่งั้นวันไม่น่ากลับมาหากูแน่
[ลากเสียง] อืม
มึงก็เลยเอากู…
มาเป็นเครื่องมือง้อเมีย
- ถูก - [พ่นลม] โห
ร้ายกาจๆ [จิ๊ปาก]
แต่ก็เอาเหอะ
ปฏิเสธไม่ได้ว่ะ
ว่าเขาก็น่าสนใจจริงๆ
[ดนตรีสดใสกระฉับกระเฉง]
(ห้องฉุกเฉิน)
[วัน] บีบค่ะ
[วัน] เดี๋ยวพาคนไข้ไปเอกซเรย์นะคะ
มานานหรือยัง
ไม่นาน
ทำงานเหนื่อยไหมคุณ
เห็นหน้าคุณก็หายเหนื่อยแล้ว
[ทั้งคู่หัวเราะ]
ไม่ค่อยได้เห็นเวลาคุณทำงานน่ะ
ดูเท่ดีเนาะ
มันก็คืองานน่ะ
ชุดนี้ก็ดูดีด้วย
ชุดนี้เนี่ยนะ
ดูดียังไง
ก็…
ดูโปรเฟสชันนัลดี
[ทั้งคู่หัวเราะ]
แล้วก็…
- น่าจะถอดง่ายดีด้วย - [ดนตรีจบ]
พูดแบบเนี้ย
จะถอดให้เค้าเหรอ
ได้ไหมล่ะ
[ดนตรีระทึกตื่นเต้น]
มานี่เลย
[เพลงหัวเราะเบาๆ]
[วัน] มานี่เลย
แน่จริงก็ถอดสิ
[ดนตรีระทึกตื่นเต้นโหม]
[วันครางเบาๆ]
คุณเพลง
เค้าไม่ถอดเอาง่ายๆ หรอก
[ดนตรีจบ]
กายมาเอาอะไรอะ
เอ่อ ก็พอดีง่วงอะ ก็เลยว่าจะมางีบหน่อย
ว่าแต่แก…
เพื่อนน่ะ
พอดีว่าหาของไม่เจอ ก็เลยให้มาช่วยหา
ไปก่อนนะ
[ดนตรีขี้เล่น]
[ดนตรีสับสนว้าวุ่นใจ]
เป็นอะไร
ทำไมทำหน้าเหมือนคนวิญญาณหลุดออกจากร่างงั้น
คุณว่าคุณหมอคนเมื่อกี้ เขาจะรู้ไหมว่าเราสองคนกำลังทำอะไรกัน
[กลั้วหัวเราะอ่อนๆ] ไม่รู้หรอก
เขาชื่ออะไรนะ
กาย
แล้วคุณสนิทหรือเปล่า
ถามซอกแซกอะไรขนาดนั้น
สนใจเขาหรือไง
บ้าเหรอ
เค้าก็แค่กลัวว่าคุณหมอคนนั้นน่ะ จะเอาเรื่องนี้ไปบอกคนอื่น
เค้าไม่อยากให้คุณเดือดร้อนนะ
ไม่ต้อง
อะไรขนาดนั้นฮะ
ก็เค้าไม่ชอบให้คุณถามถึงเรื่องคนอื่น
เกินไปเปล่า
คุณจะไม่ให้เค้ามีสังคม ไม่ให้มีเพื่อนเลยเหรอ
ไม่ต้องมี
มีเค้าคนเดียวก็พอ
เพราะว่าเค้าก็จะมีคุณแค่คนเดียวเหมือนกัน
- ทำเป็นพูด - [ดนตรีจบ]
คุณน่ะยังมีเอกนะ
ถึงคุณสองคนจะเลิกกันแล้วอะ
แต่เค้าก็ยังรู้สึกว่า
คุณกับเอกมีอะไรบางอย่างที่
เหมือนยังติดค้างอะไรกันอยู่อะ
อะไรก็ไม่รู้อะ
[ดนตรีพิศวงล่องลอย]
มีอะไรหรือเปล่า
- ทำไมต้องให้เรามาก่อนเวลาด้วยอะ - [ดนตรีจบ]
เช้านี้วันเพิ่งโทรมา
บอกถ้าเราไม่รีบหย่า
วันจะฟ้องหย่าเรา
[ดนตรีพิศวงแฝงความตะลึง]
หย่าเหรอ
อืม
งี้ก็แปลว่า
นายกับวัน
แต่งงานกันแล้วเหรอ
อืม
จดทะเบียนสมรสกันแล้วด้วย
[ถอนหายใจ]
แบบนี้ถ้าวันจะขอหย่ากับนายอะ ก็ไม่แปลกปะ
นายนอกใจวันนี่
มันไม่ใช่เพราะเหตุผลนั้นหรอก
ถ้ามันเป็นเหตุผลนั้นจริง
เราคงยื้อวันไม่ได้จนมาถึงทุกวันนี้
วันมีคนใหม่ต่างหาก
นายรู้ได้ยังไง
เขาเป็นคนบอกเราเอง
เขาบอกเขารักคนนั้นมาก
เขารักคนนั้น
ก่อนที่จะรู้จักเราอีกอะ
เพลงช่วย…
บอกเราหน่อยได้ปะ ว่ามันคือใคร
เราไม่รู้อะ
แต่ถึงรู้เรา เราก็บอกเอกไม่ได้
มันเป็นเรื่องส่วนตัวของวันน่ะ
อีกอย่าง นายกับวันเลิกก็กันแล้ว
นายไม่มีสิทธิ์ไปก้าวก่ายชีวิตวันแล้ว
เราเลิกกับวัน
แต่เรายังไม่ได้จดทะเบียนหย่า
ก็แปลว่าผู้ชายคนใหม่ของวัน
มันก็คือชู้ปะ
เราขอร้องเหอะ เพลง
ถ้าเพลงรู้ว่ามันเป็นใคร
บอกเราหน่อยได้ปะ
เราไม่รู้จริงๆ
แล้ว…
ถ้านายรู้ แล้วนายจะทำยังไงต่ออะ
เราจะฆ่ามัน
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์โหม]
[เปียโนบรรเลงขมขื่น]
[ดนตรีหม่นหมอง]
[เอก] รอเรานานไหม
แต่งงานกับเรานะ วัน
วัน
แต่งงานกับเรานะ
อืม
[คนปรบมือ]
ตั้งแต่เค้ากลับมาเจอคุณ เค้าก็ไม่คิดจะถอยหลังอีกแล้วนะ
- [ดนตรีตึงเครียด] - คุณบอกว่าถ้าเค้าเรียนจนจบหมอได้
เค้าขออะไร คุณก็จะให้ไง
ถ้าคุณอยากได้เค้าอะ เค้าก็จะให้คุณ
สิบกว่าปีที่ผ่านมาเนี่ย
ยัยวันเสียใจเพราะคุณหายไปมามากพอ
เพราะฉะนั้นการที่คุณจะจากมันไปอีกสักครั้งนึง
วันมันก็คงไม่เสียใจไปมากกว่านี้หรอกค่ะ
[เอก] นิ้วไปโดนอะไรมา
อ๋อ
มีดบาดอะ
งี้ก็แย่เลยดิ
เพราะคนอย่างเพลงอะ น่าจะใช้นิ้วบ่อยอยู่แล้วนี่
[เพลง “อย่างที่ฉันนั้นเป็นของเธอ (I'm Yours)” บรรเลง]
♪ ก็มันไม่กล้าพูดไป พูดคำว่ารัก ♪
♪ ก็ได้แต่แต่งออกมาเป็นเพลงเพลงนี้ ♪
♪ ทุกความรู้สึก ทุกคำที่มี ♪
♪ ทำนองเหล่านี้มันคือของเธอ ♪
♪ ส่งผ่านข้อความในใจด้วยเพลงเพลงนี้ ♪
♪ เมื่อไหร่ที่เธอได้ยินให้เธอได้จำ ♪
♪ เอาไว้ ♪
♪ อย่างที่ฉันนั้นเป็น ♪
♪ ของเธอ ♪