ANG MGA ISTORYA AY KATHANG-ISIP AT MAAARING MAHAWIG SA ILANG SITWASYON.
ANG MGA ITO AY PARA LAMANG SA LIBANGAN.
Gusto kong magkaroon ng kanta na sinulat mo para sa 'kin.
Wala pa 'kong nasulat na kanta tungkol sa friend dati.
Isulat mo lang kung ano'ng feeling mo.
Kung love 'yan, sabihin mong love.
Nagnanakaw ka na naman ng halik.
Hindi lang ako makatulog.
Gusto mong makatulog?
Tutulungan kita diyan.
ANG NAKARAAN
Pa!
Ma!
Namatay ang pasyente sa biglaang cardiac arrest.
Nakikiramay ako.
Gamitin mo sa tama 'yong perang 'to.
Lahat ng properties ng papa mo ngayon,
kasama 'yong bahay na tinitirhan mo ngayon, kukunin na.
Hindi siguro kasing komportable dito gaya ng sa bahay n'yo, Pleng, 'no?
'Yong mga pwede mong gawin mag-isa, pwede mong gawin.
Hindi kita matutulungan masyado,
bukod sa pagpapatira sa 'yo dito
hanggang makabangon at makalipat ka na.
Tapos ka na ba, Ms. Pleng?
Mag-ingat ka.
Hala, Pleng.
Halika dito.
Mag-ingat ka.
Masakit ba?
Wag mo nang hugasan 'to.
Akin na, huhugasan ko para sa 'yo.
Hindi, okay lang, ako na'ng maghuhugas.
Wag na.
Naggigitara ka, Pleng?
Bakit parang gulat na gulat ka?
Akala ko tumigil ka na sa paggigitara.
Simula no'ng napunta ka dito, di mo pa 'yan nahahawakan.
Hindi ko 'to kayang bitawan.
Kasi ito lang 'yong gustong-gusto ko.
Saka, malamang, dito ako pinakamagaling.
E, bakit bigla kang magpapatugtog ngayon?
Naisip ko, pagkatapos ng klase, tutugtog ako para kumita ng pera.
Tutugtog ka?
Pwede akong magkaroon ng extra cash.
Sobrang proud ako na ganyan ka mag-isip.
'Yong kanta na tutugtugin mo,
'yon ba 'yong sinulat mo para sa 'kin?
Hindi, hindi 'yon.
Hindi pa tapos 'yong kantang 'yon.
E, kailan ko kaya maririnig 'yon?
Sige na, gawin mo na'ng dapat mong gawin.
Dapat mag-focus pag nagsusulat ng kanta, alam mo 'yon.
Good luck, my talented artist.
Aalis na 'ko.
IGINAWAD KAY MS. WANVIVA PAKDEEWONG PARA SA OUTSTANDING ACADEMIC PERFORMANCE
FIRST PLACE SA MATHEMATICS EXCELLENCE COMPETITION
Kumuha ka ng competition exam, di ba?
Kumusta naman?
Wala… wala namang kakaiba.
Wag mong sabihing… bagsak ka sa first round.
Hindi lahat, kasing-talented mo.
WANVIVA PAKDEEWONG
GPA 3.89
EXCELLENT PERFORMANCE
-Wow, ang galing mo talaga. -Magaling sa ano?
Siguro, gano'n din gaya no'ng last term.
Ang totoo, akala ko mas mataas ako ngayon, e.
E, ikaw, kumusta 'yong sa 'yo?
Mababa na naman?
Pwede ko bang makita?
Wag na, nakakahiya.
Alam ko, di mo na naman ipapakita gaya ng dati.
GPA 3.87
Di ba, sabi mo, iniwanan siya ng papa niya ng pera?
Oo, pero siguro, hindi 'yon kalakihan.
Malamang maubos lahat 'yon sa pagbabayad ng tuition fees.
Malamang, walang matira sa gastusin niya sa araw-araw.
E di, dapat humanap tayo ng paraan para mapaalis siya.
Kasi pag tumagal siya dito, dagdag pasanin lang siya sa 'kin.
Wag mong kalimutan, ako lang ang gumagastos sa bahay na 'to.
Hindi mo siya kailangang itaboy nang harap-harapan.
Iparamdam mo lang sa kanya na pabigat siya,
aalis na 'yan mag-isa.
-Sinabi ko na. -Sabihin mo ulit.
Mas lakasan mo pa.
Ikaw kaya ang magsabi.
Ikaw 'yong ayaw na nandito siya, di ba?
Uy, sus. Tingin mo, di ko alam?
Parehas lang tayo.
Ayaw mo rin sa kanya.
Gusto man o ayaw, inalagaan ko siya dati.
Kung di siya pwede dito, wala na siyang ibang mapupuntahan.
Gawin na lang natin para sa mga magulang niya.
Patirahin na muna natin siya dito.
Pag nakabangon na siya ulit, aalis na rin siya.
Ang hirap nito.
Kung aabot sa gano'n, mabuti pang mamatay na rin ako.
Apat na tao? Pa'no ko susuportahan tayong lahat?
Pleng…
Wag ka na magsalita.
Ayoko nang marinig.
Pero gusto kong magpaliwanag.
'Yong narinig mong pinag-uusapan ng parents ko.
Baka…
Baka na-stress lang sila sa pera.
Kaya may nasabi sila nang di nila iniisip.
Gano'n ba 'yon?
Hanggang kailan ka magsisinungaling, Wan?
Ikaw, papa mo, mama mo.
SAINT AUGUSTIN FRANCIS SCHOOL
Ha, Wan?
Bakit ka umiiyak?
Mas magaling ka pa sa 'kin.
Hindi, ang totoo, dapat sabihin ko,
magaling ka talagang mag-aral.
Pero ako…
Ako 'yong bobo,
naniwala ako sa mga kasinungalingan mo.
Bakit mo ginawa 'yon, Wan? Para saan?
Ayoko lang makipagkumpitensya sa 'yo.
Ano'ng ibig sabihin no'n?
Lumaki tayo nang magkasama.
Kung parehas tayong magaling,
magiging magkaribal tayo.
Pag nangyari 'yon,
di tayo magiging masaya na magkasama.
Kapag magkasama tayo,
alam mo ba
na masaya ako
pag… nakikita kong may na-achieve ka.
Mas masaya pag may naa-achieve ako sa sarili ko.
Kaya naisip ko, pinaka-okay
kung aarte akong
wala akong kayang gawin.
Para ikaw lang 'yong pinakamagaling.
Sorry
sa ginawa ko.
Love lang kasi kita.
'Yong mga taong nagmamahalan,
di ginagawa 'to, Wan.
Di ko talaga mapapagkatiwalaan kahit sino.
Pleng…
Mapagkakatiwalaan mo 'ko.
Sorry.
Hindi ko na ulit gagawin 'to.
Bitawan mo 'ko, Wan.
Hindi. Hindi kita bibitawan.
Hindi hangga't di mo 'ko pinapatawad.
Please, Pleng, please naman.
Sige.
Papatawarin kita.
Totoo ba talaga 'yan, Pleng?
Pero 'yong nararamdaman ko
para sa 'yo,
di na 'yon magiging tulad ng dati.
Bakit ka ba sobrang stressed?
Sabi ni Wan, narinig niya 'yong pinag-uusapan natin.
Mabuti nga 'yon.
Ngayon, di na natin kailangang sabihin pa.
Nasaan si Wan?
Nasa kuwarto niya siya.
Tita Wi, aalis na po ako dito.
-Titira po ako kay Tita Pen. -Kay Tita Pen?
Pinsan ni Kwan, di ba?
Opo.
Kanina, nagkita kami nina Tito Pu at Frank.
Galing sa kanya, kinontak ako ni Tita Pen.
Gusto niyang tumira ako sa kanya.
Pero sa pagkakaalala ko…
isang beses mo lang nakita si Ms. Pen, di ba?
Kilala mo ba talaga siya para tumira ka sa kanya?
Hindi na po siguro importante na kilalanin ko siya nang sobra.
Kasi kahit 'yong mga kilala ko talaga,
parang hindi ko na kilala.
Kaya kahit sino pa si Tita Pen,
titira ako sa kanya.
Tita Wi, wag kang mag-alala.
Kung sigurado ka na diyan,
rerespetuhin ko'ng desisyon mo.
Sa inyo na lang 'tong pera.
Tinabi ko 'to galing sa binigay ni Papa.
Isipin n'yo na lang
na pasasalamat sa pagpapatira sa 'kin sa ganitong panahon.
Maraming salamat.
Mabait ka pa rin talaga.
No'ng una, akala ko titira ka dito nang libre.
Pero ayos lang, talaga.
Kahit na lilipat ka sa tita mo,
dapat magtabi ka pa rin ng pera para sa sarili mo.
Please, kunin mo na, Tita Wi.
Gusto ko talagang ibigay 'to sa 'yo.
Ayokong magkaroon ng utang na loob sa kahit kanino.
At ayoko ring magkautang na loob sa 'yo.
Ang laking pera niyan.
Ilang araw ka lang naman dito, maliit lang naman ang gastos.
Di mo kami kailangang bayaran.
Kung gano'n, igagalang ko'ng desisyon mo, Tita Wi.
Wan.
Kailangan mong magpakatatag.
Gagawin ko'ng makakaya ko.
Bye, Wan.
Pakibigay sa parents mo.
MAKALIPAS ANG ISANG TAON
MAKALIPAS ANG 13 TAON
Po.
'Yong boyfriend mo, gumagawa na naman ng eksena sa baba.
Please bumaba ka, ayusin mo.
-Ta. -Pleng.
Ano'ng gusto mo?
Ayokong makipag-break sa 'yo.
-Mahal kita, Pleng. -Ta.
Pwede ba, itigil mo na 'yang sinasabi mo? Nakakasuka.
Bakit ang sama mo sa 'kin?
Kasi nagsinungaling ka sa 'kin na wala kang asawa.
Ginawa mo 'kong kabit nang di ko alam.
Nag-sorry na ako.
Pinaliwanag ko na sa 'yo lahat…
Sinabi ko na sa 'yo lahat.
'Yong nangyari sa pagitan namin, pagkakamali lang.
'Yon lang 'yon, Pleng.
Wag mong sabihing "'yon lang".
Kasi 'yong pagkakamali mo,
di maliit na bagay.
Pagkakaroon 'yon ng anak.
Sa 'yo 'yong bata.
Dapat alagaan mo siya.
Pleng! Please, wag mo 'kong iwan, Pleng.
-Bitawan mo 'ko. -Pleng.
May tao ba dito?
Tumawag kayo ng pulis!
-Hindi ako aalis. -May gumagawa ng eksena dito!
Bilis!
Sige, aalis ako ngayon.
Pero tandaan mo 'to,
hindi ako susuko sa 'yo, sigurado 'yan.
Ang gulo.
Thank you po sa pagtulong sa 'kin.
Wala 'yon.
Pero magpapakatotoo ako, di na kita papayagang tumira pa dito.
'Yong boyfriend mo kasi, laging nanggugulo gaya nito.
Saka parang may mali sa kanya.
Nag-aalala ako, delikado sa ibang residente.
Naiintindihan ko po.
Pag…
nakahanap ako ng bagong matutuluyan,
aalis…
Hoy!
Nasaan 'yong mga tao dito?
May nahimatay!
Ano'ng ginagawa mo, ma'am?
Magsi-CR ako.
Kung magsi-CR ka, dalhin mo 'yong IV stand.
Delikado 'yang ginagawa mo, alam mo ba?
Opo.
Pasensya na.
Ang totoo, gusto ko lang talagang umuwi.
Hindi ka pa makakauwi. May trangkaso ka pa.
Mukhang kailangan mo pang mag-stay ng dalawa o tatlong araw dito.
O baka mas matagal pa.
-Trangkaso talaga? -Oo.
Pero hindi pa kami sigurado kung anong strain 'to.
Kailangan nating hintayin 'yong lab result.
Mahal ba 'yong gastos sa ospital?
Di ko pa masasabi 'yan.
Hintayin natin 'yong results para malaman kung kailangan mo ng injection
o iba pang treatments.
Uy,
pwede ko bang i-advance 'yong sahod ko?
Nasa ospital ako ngayon.
Wala akong pera para bayaran 'yong pagpapagamot.
Ano'ng nangyari?
May trangkaso ako.
E di, hindi ka makakakanta?
Ngayon kailangan kong maghanap ng iba para palitan ka ulit.
'Yong bayad?
Walang advance.
Kailangan mong maghintay hanggang sa katapusan ng buwan.
Please, tumabi ka, sir.
Lalaki na 30 years old, nabangga ng kotse, doc.
Initial vital signs, BP 85/60, Heart rate, 120.
Oxygen saturation, 94%.
Pakibigyan 'yong patient na 'to ng dagdag na gamot.
Dr. Hong.
Tawagan mo agad si Dr. Wan. May emergency case sa ER.
-Sinong Wan ang tinutukoy mo? -Wanviva! Tara, bilisan mo!
FIRST FLOOR
Excuse me, sa ospital ba na 'to…
may doktor ba na Wanviva 'yong pangalan?
Anong department?
Hindi ako sigurado.
-Pwedeng paki-check, please? -Sige po.
Opo, meron, Dr. Wanviva Pipattanakul..
Pwede ko bang itanong kung para saan?
Wala. Na-curious lang ako.
Kung siya 'yong kilala ko.
Pero magkaiba ng apelyido, baka hindi.
Salamat.
Pleng.
Wan.
Ikaw nga, Wan.
Matagal na panahon na'ng lumipas, di ba?
Ten years na siguro ngayon.
Hindi ten years.
Thirteen years.
Thirteen years simula no'ng nawala ka.
Sumulat ka no'n, sabi mo, aalagaan mo'ng sarili mo.
E, bakit ganyan ang lagay mo?
Sinisisi mo ba 'ko?
Oo, sinisisi kita.
Bakit di mo inalagaan ang sarili mo?
Bakit mo hinayaan 'yong sarili mo na magkasakit?
Di ko 'to hinayaang mangyari.
Kung may pagpipilian lang ako, ayoko ring magkasakit.
Pleng, sinasabi ko 'to,
kasi nagmamalasakit ako sa 'yo.
Pwede ba, wag ka nang magpalusot?
Nandito na'ng results.
Meron kang bagong strain ng trangkaso.
Kailangan mong ma-admit ng dalawa o tatlong araw para maobserbahan.
Pagkatapos no'n, pwede ka nang umuwi.
Kailangan akong ma-admit?
Di ba pwedeng uminom na lang ako ng gamot at umuwi?
Ayokong magtagal sa ospital.
Ayoko ng paligid.
Hindi pwede.
Kailangan mong harapin 'to kahit di mo gusto.
Wag kang tatakas.
Matatanda na tayo ngayon.
Wag kang makasarili.
Wan…
Nagbago ka na.
Thirteen years na'ng nakalipas.
Kakaiba naman kung di ako nagbago.
Alam ko.
Pero…
may nawawala na rin sa 'yo.
Ano?
'Yong ngiti mo.
May nawala sa buhay ko,
dinala niya 'yon kasama niya.
Hello?
Nasaan ka?
Bumalik ka agad!
Nanggugulo na naman 'yong boyfriend mo.
Tumawag na 'ko ng pulis para arestuhin siya.
Sige, babalik ako ngayon din.
Wan,
kailangan ko nang umuwi.
Sorry.
-Hindi ka pwedeng pumasok? -Hoy.
-Hoy, tumabi ka diyan. -Ta. Bakit ka nandito?
Saan ka ba nanggaling, Pleng?
Kanina pa ako nakaupo dito, naghihintay sa 'yo.
Umalis ka na lang sa buhay ko.
Hindi, Pleng.
Di na 'ko nakikipagkita sa babaeng 'yon.
Aalagaan ko'ng anak ko, gagawin ko lahat para maging mabuting tatay,
gaya ng gusto mo.
-Please, Pleng. -Bitawan mo 'ko.
-Sige na, Pleng. Wag mo 'kong iwan. -Sabi ko, bitaw!
-Hindi kita binibitawan. -Sabi ko, bitaw.
-Wag mong hawakan si Pleng! -Sino ka ba?
-Pakialaman mo buhay mo. -Ikaw 'yong nanggugulo dito.
Usapan 'to ng mag-asawa, wag ka ngang mangialam.
-Sasampalin kita. -Gawin mo, sige.
-Paano mo nagawa 'to? -Ano'ng nangyayari dito?
Gusto mong makulong? Ituloy mo lang.
Ire-report ko lahat, trespassing, harassment, pati pananakit mo.
Ikaw, lahat kayo!
-Ano ba'ng gusto mo? -Ano'ng gagawin mo tungkol do'n?
Bakit ka nangingialam sa buhay ng may buhay?
Usapan 'to ng mag-asawa!
Bago mo tawaging asawa 'yong isang tao, tanungin mo muna kung gusto ba niya.
-Oo nga, tama. -Tama!
Pwede ka ring kasuhan ng defamation, alam mo ba 'yon?
Kung hindi, mag-aral ka muna ng law, para di ganyan na para kang tanga.
Ikaw…
-Hoy. -Hoy.
Ano'ng nangyayari dito?
Buwisit!
Sabi ko naman sa 'yo, wag kang tatakas, di ba?
Bakit ayaw mong makinig?
Wala akong choice.
Wala akong pambayad.
Meron ako. Pwede kong bayaran para sa 'yo.
Wag mong gawin 'to, Wan.
Wag mo 'kong kaawaaan.
Hindi ako naaawa sa 'yo.
E, bakit mo 'ko tinutulungan?
Bilang kaibigan?
Ang tagal na nating malayo sa isa't isa, Wan.
Malamang, nakalimutan mo na 'ko.
Tingin mo ba, madaling kalimutan ang isang tao?
Hindi ako gaya mo.
Para sa 'yo, madali lang lahat.
Pag gusto mong umalis, aalis ka na lang.
Pag nagkita tayo ulit,
ang dali mo na namang umalis.
-Masyado kang makasarili. -Wan…
Bumalik ka, magpagaling ka.
Kung ayaw mong tulungan kita bilang kaibigan,
hayaan mo 'kong tulungan ka bilang doktor.
Saka…
anong klaseng doktor 'yong nagbabayad sa pagpapagamot ng pasyente nila?
'Yong doktor na 'to.
Para lang sa pasyente na 'to.
-Halika na. -Wan…
Hindi mo kailangang magbayad para sa 'kin.
Pahiramin mo na lang ako ng pera.
Kapag nakahanap ako ng trabaho at nagkapera, babayaran kita.
Dr. Wan?
Uuwi raw siya, may kukunin.
Ako muna ang mag-aalaga sa 'yo.
Sige.
Ano'ng kinuha mo?
Mga damit.
Balak kong matulog dito hanggang gumaling ka.
Para hindi ka na makaalis ulit.
Saka wag ka nang magsulat ng notes, mag-iiwan ka ng letters kung saan-saan.
Naiinis talaga ako sa gano'n.
Sige, hindi ko na ulit gagawin.
Pero pwede ka ba talagang mag-stay dito kasama ko?
Pag may nakakita, baka mapahamak ka.
Hindi ako matutulog dito.
Matutulog ako sa doctor's quarters.
Doktor ka na talaga, sa wakas.
Ikaw? Tumutugtog ka pa rin ba?
Siyempre.
Pero di na 'ko nagsusulat ng mga kanta.
Bakit hindi?
Tumutugtog ako sa bar pag gabi.
Pagkatapos ko, gabing-gabi na.
Minsan, nagpapalipat-lipat ako sa iba't ibang bar.
Pag-uwi ko, nagpapahinga lang ako.
Paulit-ulit lang. Gano'n lang lagi.
Kaya wala akong masyadong oras sa ibang bagay.
Pwede ba 'kong magtanong sa 'yo?
Ano'ng nangyari?
Bakit nagkaganyan ang buhay mo?
Wala namang dapat sabihin.
Pero gusto kong marinig.
Sabi ng parents ko, tumuloy ka raw sa tita mo.
Pero hindi, di ba?
Hindi, hindi ako nag-stay kay Tita Pen.
Simula no'ng umalis ako sa bahay n'yo,
nag-rent ako ng kuwarto.
Naghanap ng trabaho.
Pero hindi ako nakatapos ng pag-aaral.
Kaya walang kumukuha sa 'kin.
Kaya nauwi ako sa pagtugtog sa bar pag gabi.
Maliit lang ang bayad?
Bakit ka nasa gano'ng lugar?
Hindi naman talaga maliit.
Pero kailangan kong magtipid.
Kung titira ako sa mas magandang lugar,
mahal do'n.
Halos lahat ng kinikita ko, napupunta sa upa.
Pero kung do'n ako titira,
siguro medyo mahirap, pero… kahit paano, may matitira akong pera.
E, 'yong lalaking 'yon?
Nagde-date kayo dati, di ba?
Siya dapat 'yong tumutulong sa 'yo, e.
Mas okay nang hindi, sa totoo lang.
Kundi, mas lalo lang niya 'kong guguluhin sa ginagawa niya ngayon.
Alam mo, dumating pa'ng asawa niya,
gumawa pa ng eksena habang kumakanta ako sa bar.
Sorry.
Dahil sa 'kin 'to at sa parents ko, e,
kaya naging ganito ang buhay mo.
Hindi mo kasalanan.
Ganito talaga ang tadhana.
Saka, siguro may dahilan din 'yong parents mo.
Ubusin mo na 'yang pagkain mo.
At wag mong kalimutang inumin 'yong gamot mo.
Babalik ako agad.
Saan ka pupunta?
Pasyente ka.
Ba't ka lumalabas nang ganyan?
Lumabas ako para sundan ka.
Ayaw mong tumatakas ako pero ginagawa mo rin naman.
Di ako tumakas.
Sabi ko sa 'yo, babalik ako.
Hindi ako nag-iwan ng sulat at nawala o ano.
Magpaparinig ka na lang ba habambuhay?
-Pinag-iisipan ko pa. -Wan…
Bilisan mo, alisin mo na'ng mga gamit mo.
May dalawang araw ka.
Ano'ng nangyari?
'Yong may-ari ng bahay.
Sabi niya, may dalawang araw ako para umalis.
Ang totoo, balak ko talagang lumipat, pero mabilis masyado 'yong dalawang araw.
Hindi ko pa nga naiisip
kung saan ako dapat magpunta.
Ba't di ka na lang tumira sa 'kin?
Di na, baka di komportable 'yong parents mo.
Di na 'ko nakatira sa parents ko.
Mag-isa lang ako.
Sa 'kin ka na lang tumira, Pleng.
Dito ka nakatira? Wow, ang yaman mo siguro.
Hindi ako mayaman.
Nakahanap lang ako ng bahay malapit sa trabaho ko.
Tumutugtog ka rin ng piano?
Mukha ba akong tumutugtog ng piano?
E, bakit mo binili?
Binili ko 'yan para sa isang tao.
Meron pang iba dito.
Eto.
Ganda ng tunog.
Pero hindi ko matukoy 'yong difference sa tunog ng gitara.
Ang alam ko lang, pag ikaw ang tumutugtog, maganda lagi.
Sana meron ako nito.
Bakit di ka magpabili sa papa mo sa birthday mo?
Wag na.
'Yong ganyan ko sa bahay, sobrang mahal.
Ayokong mahirapan si Papa.
Hoy…
-Heto na. -Salamat.
-Maraming salamat. -Welcome.
Umuwi na tayo.
Teka…
Okay lang 'yan.
Isang araw pag naging doktor ako at kumita ako ng maraming pera,
ako mismo ang bibili para sa 'yo.
Tinupad ko lang 'yong pangako ko, alam mo 'yon.
Wag mo kalimutang tugtugin para sa 'kin.
Bakit? Miss mo na ba'ng music ko?
Oo.
Puno 'tong kuwarto mo ng mga gusto ko.
Mag-ingat ka, baka magtagal ako dito sa 'yo.
Ikaw bahala.
Pwede kang mag-stay dito habambuhay kung gusto mo.
-Wala sa 'kin 'yon. -Pero sa 'kin, meron.
'Yong pahiramin mo lang ako ng pambayad sa ospital,
mabigat na sa loob ko, e.
Hindi ako magtatagal dito.
So, ano?
Tatakasan mo na naman ba 'ko?
Hindi.
Kailangan kong humanap ng paraan para makabangon.
Hindi mo kailangan. Dito ka na lang.
Hindi mo na kailangang tumakas.
Do'n naman sa utang mo sa 'kin,
-wala na 'yon. -Wan, pero…
Please.
Please, dito ka na lang, Pleng.
Di ko kayang mag-stay
kung aalis ka na naman sa buhay ko.
Wag ka ngang magdrama, okay?
Hindi ako nagda-drama. Seryoso ako.
Di mo alam kung gaano kahirap ang buhay pag wala ka.
Sobrang bigat.
Bawat araw na lumilipas,
sobrang hirap.
Aaminin ko, mas matindi ang pinagdaanan mo kaysa sa 'kin.
Pero maniwala ka,
di pa nadurog 'yong puso mo tulad ng sa 'kin.
Okay.
Di ako aalis.
Dito lang ako sa 'yo.
Saka…
gagamitin ko lahat ng nandito sa kuwarto mo hangga't gusto ko.
Di rin ako maglilinis dito.
Hahayaan kitang gawin 'yon.
Wan…
Magsha-shower ako.
'Yong suot mong bra.
'Yan ba 'yong binili ko para sa 'yo?
Bakit parang bago pa rin?
Ang tagal na niyan.
Iningatan ko 'to.
Isa 'to sa mga bagay na iniwan mo.
-Magsha-shower na 'ko. -Wan…
Sorry.
Sorry kung iniwan kita.
Sorry kung… nasaktan kita.
Sorry kung sa mahabang panahon, hindi ko alam kung gaano ka
nasasaktan dahil sa 'kin.
Sorry talaga.
Alam ko, di mo pa 'ko napapatawad,
pero ayos lang 'yon.
Kaya ngayong… dito na 'ko sa 'yo titira,
marami na akong oras para bumawi sa 'yo.
Kung di mo man ako mapapatawad ngayon,
balang araw, mapapatawad mo 'ko.
Sobrang confident mo, ha.
Confident akong tao. Hindi mo ba alam 'yon?
Ano… gusto mo na ba 'kong patawarin ngayon?
Siyempre.
Ano ba'ng kailangan kong gawin? Sabihin mo lang.
Samahan mo 'kong mag-shower.
Hindi, Wan.
Bakit hindi?
Sabay tayo laging mag-shower no'ng mga bata pa tayo.
Pero ngayon, malalaki na tayo, Wan.
Hindi na 'to tulad no'ng mga bata pa tayo.
Bukod do'n… ang tagal nating di nakita ang isa't isa.
-Hindi ako sanay. -Sige na, sumama ka na lang.
-Halika dito. -Wag, Wan, tumigil ka. Ano'ng ginagawa mo?
Wan…
Pwede bang wag ka munang gumalaw kahit sandali lang?
Bakit?
Kasi gusto kitang yakapin.
Na-miss kita.
Okay ka lang, Wan?
Binabangungot ka?
Hindi. Nagigising lang talaga ako pag ganitong oras.
4 a.m.?
Ano'ng ginagawa mo paggising mo?
Matulog ka pa.
Sigurado ka bang okay ka lang, Wan?
Maya-maya, papasok na 'ko sa trabaho,
gabi na 'ko makakauwi.
Gawin mo kung ano'ng gusto mo.
Dahan-dahan lang kumain. Magkakalat ka niyan.
Kita mo? Nagkalat ka na.
Ano'ng ginagawa mo, Wan?
Ayokong sayangin.
Papasok na 'ko.
Papasok ka ba sa trabaho o kung saan lang?
Bakit may suot kang armband?
Papasok ako sa work, siyempre.
Pero magba-bike kasi ako, kaya kailangan ko ng UV protection.
Nagba-bike ka?
Parang si Meg Ryan. Si Meg Ryan na gusto mo.
Papasok na 'ko sa work.
Pagbalik ko, kukunin ko'ng reward ko.
Anong reward?
Siyempre… 'Yong reward sa 'kin dahil nag-Meg Ryan ako para sa 'yo.
Wala akong reward para sa 'yo.
Pero hihintayin kitang bumalik para sabay tayong mag-dinner.
Okay na 'yon sa 'kin.
Pwede bang di na mag-dinner?
Gusto kong kumain ng iba.
Tumigil ka nga sa kalokohan mo, Wan.
Pumasok ka na bago ka ma-late.
Sige, aalis na 'ko. Kita tayo mamaya.
Matanda ka na nga Wan, maloko na.
Pleng?
Ek?
Pleng.
PAKIBIGAY 'TO SA PARENTS MO
Wan, 4 a.m. na ngayon.
Ito 'yong unang pagkakataon
na nauna 'kong nagising sa 'yo.
Para sumulat at sabihin sa 'yong umalis na 'ko.
Sorry kasi kailangan kong gawin 'to sa ganitong paraan.
Pero maniwala ka, para 'to sa ikakabuti ng lahat.
Mapapalagay na'ng loob ng parents mo.
Sa wakas, mabubuhay ka na nang malaya bilang tunay na ikaw.
Salamat sa lahat.
Salamat din sa lahat ng ginawa mo para sa 'kin.
Alam kong mahal mo 'ko
pero gusto ko rin na mahalin mo'ng sarili mo
at ipagmalaki mo kung sino ka.
Nakakahiya.
Kung alam ko lang kung gaano ka ka-talented,
sana nag-celebrate ako kasama ka.
Masaya sana tayong dalawa na magkasama.
Kasi wala 'kong paki kung tingin man nila sa 'tin, magkalaban.
O kung ano'ng tingin ng iba sa 'tin.
Ikaw lang 'yong nag-iisang tao na pinapahalagahan ko.
Pleng…
Pero, basta. Bukas, panibagong araw na naman.
Lahat, kailangang magtuloy ng buhay nila.
Papasok ka sa school, ako naman, may sariling landas.
Sa totoo lang, natatakot din ako.
Hindi ko alam kung ano'ng naghihintay sa 'kin.
Pero wag mo 'kong alalahanin, aalagaan ko'ng sarili ko.
Saka lagi kitang iisipin.
Tungkol pala sa sinabi ko no'n na nagbago na'ng feelings ko…
Wag mong paniwalaan 'yon.
Sinabi ko lang 'yon dahil sa sama ng loob.
Dahil sa totoo lang, kahit ano'ng mangyari,
mahal pa rin kita,
mamahalin kita habambuhay.
Mukhang medyo stressed ka ngayon.
SUSUNOD NA EPISODE
Kung sa tingin mo, kulang pa'ng bayad, sabihin mo lang.
Ita-transfer ko sa 'yo.
Bitawan mo 'ko!
Kung hindi ka titigil, mauubos na'ng pasensya ko.
Tapos ano? Ano'ng gagawin mo?
Nagsalin ng Subtitle: Redelyn Teodoro Juan ya ko.