(ปีที่ 42 แห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนปี 1953)
พี่คะ
พี่
เยว่
เยว่ ทางนี้
มากินอะไรสักหน่อยสิ
- แม่เป็นยังไงบ้าง ดีขึ้นไหม - เมื่อคืนแม่ไอไม่หยุดเลย
หมอมาดูหรือยัง
เรายังติดหนี้หมออยู่อีกเยอะ
เช้ามืดวันนี้ มีผู้ชายสองคนมา ถามแม่ว่าพี่กลับมาหรือยัง
อีกแล้วเหรอ จะถามอีกกี่ครั้งกันเนี่ย
รูปที่วาดน่ะ…
พี่วาดเสร็จหรือยัง
ตั้งชื่อว่าอะไร
พี่คิดไม่ออกเลย
เธอช่วยคิดให้หน่อยสิ
ได้สิ
มีข่าวของเหวินสงบ้างไหม
ได้ยินว่าเขาถูกจับไปเมื่ออาทิตย์ก่อน
ไม่ต้องห่วง
พี่ไม่ถูกจับหรอก
แล้วพี่จะหลบซ่อนแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน
เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ
ดูสิ พี่ซ่อนอยู่ที่นี่มาได้ตั้งสามเดือนแล้ว
เอานาฬิกานี่ไป พี่ไม่จําเป็นต้องใช้มันแล้ว
ถ้ามันทนไม่ไหวจริงๆ เธอก็หมุนให้เวลาผ่านไปแบบนี้
แค่คิดถึงปีหน้า หรือปีถัดไป
อีกห้าปี หรือสิบปีข้างหน้า
ตอนนั้นมันจะรู้สึกว่าไม่มีอะไร
ทุกอย่างจะผ่านไป
มา
ตอนนี้ปี 1953 แล้ว
เราหลบซ่อนอยู่ในไร่อ้อย
อีกสองปีข้างหน้าเราจะทําอะไรกันอยู่นะ
ปี 1955…
หนูอยากกลับไปเรียนหนังสือ
แล้วปี 1960 ล่ะ
หมุนเวลาให้เร็วกว่านี้สิ
ตอนนั้นหนูจะอายุ 20
เธอก็อาจจะแต่งงานแล้ว
หนูไม่อยากแต่งตอนอายุยังน้อย
แล้วจะแต่งกับใครล่ะ
ถ้าไม่แต่งงานแล้วจะทําอะไร
หนูอยากเรียนหนังสือ
ก็ดีนะ พี่จะให้เธอได้เรียนมหาวิทยาลัยแน่
จริงเหรอ
ถ้าอย่างนั้น
ในปี 1970
เธอก็จะเป็นครู
มีลูกสองคน
ฟังดูดีจังเลย
แล้วต่อจากนั้นล่ะ
ปี 1980
เธอจะเป็นอาม่าแล้ว
ยังไม่ใช่ในเร็วๆ นี้
แล้วพี่ล่ะ
ปี 1980 พี่จะทําอะไรอยู่ล่ะ
ปี 1980…
พี่อยากจะเป็นนักวาดรูป
พี่จะวาดหนังสือภาพสําหรับเด็กให้ได้เยอะๆ
เมื่อถึงตอนนั้น
โลกจะเป็นสถานที่สงบสุข และปราศจากซึ่งสงคราม
ทุกคนเป็นอิสระ และเท่าเทียมกัน
ไม่มีใครถูกกดขี่หรือถูกทําร้าย
ถ้าอย่างนั้นฉันอยากให้ปี 1980 มาถึงเร็วๆ
ได้สิ
วันนั้นจะต้องมาถึงแน่นอน
- อะไรน่ะ - จุ๊ๆ
ดูแลแม่กับน้องชายของเราด้วยนะ
กลับบ้านเดี๋ยวนี้
อย่าหนีนะ
- ทางนั้น เร็วเข้า - หยุดนะ
มันอยู่ตรงนั้น
- เร็วเข้า! - อย่าไปทางนั้น
อย่าหนีนะ
กัดฉันเหรอ
ยังจะหนีอีก
แกกัดฉันเหรอ!
ทางนี้
อย่าหนีนะ
ยังคิดจะหนีอีกเหรอ
ข้างหน้า!
หวงยวี่อวิ๋น อย่าหนีนะ
แกไม่รอดแน่
(หนึ่งปีต่อมา)
พ่อคะ แม่คะ
หนูคิดถึงพ่อกับแม่มาก
แล้วก็คิดถึงพี่อวิ๋นด้วย
ไม่รู้ว่าตอนนี้พี่เขาเป็นยังไงบ้าง
อากับครอบครัว เขาย้ายมาอยู่บ้านเราแล้วนะ
อาดีกับพวกเรามากๆ
แต่น้าน่ะ ค่อนข้างจะ…
เยว่
มาช่วยฉันเข็นกันหน่อย
(หยุด)
ไปฟ้องแม่มาอีกแล้วเหรอ
- อ้าว ฮั่ว - ว่าไง ลุง
ทําไมจู่ๆ ถึงย้ายกลับมาล่ะ
อ๋อ
พี่ชายคนโตกับพี่สะใภ้ฉันเสียน่ะ
แล้วเด็กสองคนนี้จะอยู่กันยังไง
- เข้าใจแล้ว - ฉันไปก่อนนะ
อืม
นี่ หยุดวิ่งนะ
อยู่นิ่งๆ กันไม่ได้หรือไงสองคนนี้ ล้มขึ้นมาเมื่อไหร่จะโดนแม่ตีนะ
เยว่
ไปต้มโจ๊กมันเทศแล้วก็ผัดใบมันเทศด้วย
เธอกับน้องชายหายไปไหนกันมา น้าตามหาไปทั่วเลย
พ่อ!
เร็วๆ สิ ทุกคนเขารอกินข้าวอยู่
มากินสิ
ตอนนี้เรามีปากท้องต้องดูเพิ่ม อาจกินไม่อิ่มแล้ว
เลี้ยงเพิ่มอีกสองคนมันจะเป็นอะไรไป
ก็โจ๊กมันเทศเหมือนเดิมนั่นแหละ
เธอเคยให้พวกเขากินหมูสักชิ้นบ้างไหม
ถ้าไม่เอาเงินไปช่วยอวิ๋น จนถูกหลอกไปมากขนาดนี้
ป่านนี้เราคงได้กินหมูกันบ้างแล้ว
เถียงคําไม่ตกฟากเลยนะ
เรามาอาศัยบ้านเขาอยู่ บ้านก็เป็นของเขา
ยังจะใจแคบอีก
บ้านใครกัน
มันก็เป็นบ้านของครอบครัวเธอด้วยไง
เธอเสียเงินไปมากเพื่อช่วยอวิ๋น
ให้เขาชดใช้ด้วยบ้านหลังนี้มันไม่ยุติธรรมตรงไหน
พูดบ้าอะไรของเธอ
พูดจบหรือยัง
กินข้าวเย็นกันอยู่เหรอ
ลุงคุน
กินข้าวหรือยัง ถ้าไม่รังเกียจ มากินด้วยกันสิ
- ฉันมีเรื่องจะมาบอก - เรื่องอะไร
ยวี่อวิ๋นถูกยิงเป้าประหารแล้ว
ลุงรู้ได้ยังไง
เขาส่งหนังสือแจ้งมาที่ฉัน
รีบไปสถานฌาปนกิจแห่งแดนสุขาวดีที่ไทเปเถอะ
ไปรับศพเขากลับมา
ได้ยินมาว่า
หากไม่มีการมารับภายในสองสามวัน
ศพจะถูกฝังรวมในหลุมศพหมู่
- สถานฌาปนกิจแห่งแดนสุขาวดี - ใช่
แล้วก็ได้ยินมาว่าค่าใช้จ่ายสูงมาก
ต้องใช้เงินเท่าไหร่
ฉันก็ไม่รู้ บางคนบอกพันนึง บางคนก็บอก 600
ฉันจะเอาเงินตั้งมากขนาดนั้นมาจากไหนกัน
- เยว่ - เยว่
เยว่
หกร้อยดอลลาร์…
เลี้ยงทั้งครอบครัวได้ตั้งหนึ่งปีเลยนะ
ตอนที่อวิ๋นถูกจับ…
ทั้งที่ฉันอ่านหนังสือไม่ออก เขียนไม่ได้ยังถูกสอบสวนตั้งสามวัน
แม่ของพวกเธอ…
ถูกหลอกเอาเงินไปจนหมด
เพื่อที่จะช่วยอวิ๋น
แม้แต่เงินเก็บของอาก็ไม่เหลือ
ตอนนี้อายังติดหนี้คนอื่น อีกหลายพันดอลลาร์เลยนะ
แม่หลานน่ะ…
ถ้าวันนั้นไม่ยอมให้อวิ๋นเรียนต่อ
บางทีเรื่องทั้งหมดนี้อาจจะไม่เกิดขึ้นเลย
(ฉันกลับไปร่วมงานศพพ่อไม่ได้)
(นี่เงินจํานวนหนึ่ง หวังว่าจะช่วยได้)
(ซิ่วเซี่ย)
(กองบัญชาการรักษาการณ์)
ป้าคะ
ช่วยบอกหน่อยได้ไหม
ถ้าจะไปไทเป ต้องไปเปลี่ยนรถที่เจียอี้ไหมคะ
ไม่ต้อง ขึ้นรถไฟสายหลักจากหนานจิงได้เลย
เข้าใจแล้วค่ะ
นกของฉันเชื่องมากนะ
จริงด้วย มันสวยมาก
ถ้าฉันสั่งให้มันเกาะ มันก็ไม่กล้าบินหนี
มันบินหนีไปแล้ว
มีนกอยู่
นกนั่น
หมอนั่นเป็นนักโทษนะ
นั่นนกของฉัน
จะทําอะไรน่ะ
ตํารวจ
เงียบๆ
แต่เช้าตรู่
เด็กสาวคนหนึ่ง
เดินถือกระเช้าไปตามถนน
เธอเจอทหารนายหนึ่ง
เขาเป็นคนเลว
ผลักเธอเข้าไปในไร่อ้อย
นี่ คุณผู้หญิง…
เฮ้ย ดูตาม้าตาเรือหน่อย
เลิกมองไปรอบๆ ได้แล้ว
มากินก๋วยเตี๋ยวก่อนสิ
ป้าคะ
ขอถามหน่อยนะคะ สถานฌาปนกิจแห่งแดนสุขาวดีไปยังไง
อะไรนะ
สถานฌาปนกิจแห่งแดนสุขาวดี
จะไปที่นั่นทําไม
หนูมาจากเจียอี้
มีธุระต้องไปที่นั่นค่ะ
มันไกลจากที่นี่มากเลยนะ
เอาอย่างนี้
เดินตรงไปตามถนนสายนี้ แล้วเธอก็จะเจอถนนจงซานเหนือ
พอถึงถนนจงซานเหนือ เธอก็เดินขึ้นเหนือไป
เดินตรงไปเรื่อยๆ
เดี๋ยวก็จะถึงสถานฌาปนกิจแห่งแดนสุขาวดี
ทําไมมาจากเจียอี้คนเดียวล่ะ
มันไกลมากนะ
- กินก๋วยเตี๋ยวหน่อยไหม - ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณค่ะ
สาวน้อย
เธอจะไปสถานฌาปนกิจเหรอ
ฉันจะไปแถวนั้นพอดี ให้ฉันพาเธอไปไหม
หนูเดินไปเองได้ค่ะ
ไม่ต้องกลัว ฉันไม่ใช่คนไม่ดี ฉันแซ่หลิน คนเรียกฉันว่า อาหลิน
แล้วไปสถานฌาปนกิจทําไมล่ะ
พอดีว่าหนูจะไปรับพี่ชายกลับบ้าน
พี่ชายเธอเป็นอะไรไปล่ะ
พี่ถูกยิงเป้าค่ะ
บ้าเอ๊ย
น่าสงสารจริงๆ
ค่ารับศพกลับบ้านแพงมากนะ เธอมีเงินเหรอ
- มีค่ะ - มีเหรอ
เขาคิดค่าฝากศพ ค่ากระสุน ค่าโลง ค่าขนส่งศพ
รวมๆ แล้วอย่างน้อยต้องพันนึง
เธอพกเงินมาหรือเปล่า
หนูมีอยู่ 40 กว่าดอลลาร์
อะไรนะ
สี่สิบกว่างั้นเหรอ
ล้อเล่นหรือเปล่า แค่ค่าโลงก็ยังไม่พอเลย
สาวน้อย
ฉันสงสารเธอนะ กลัวว่าจะเจอพวกต้มตุ๋น
เอาอย่างนี้ไหม เดี๋ยวฉันพาไปหาลุงของฉัน
เขารู้จักข้าราชการชั้นผู้ใหญ่หลายคน
เราไปขอให้เขาช่วยได้
เรื่องแบบนี้มันต้องมีเส้นมีสาย
ไม่อย่างนั้นจะถูกหลอกไปมากกว่านี้ เข้าใจไหม
หนูมีนี่ด้วยค่ะ
ของสิ่งนี้มีมูลค่ามาก
ไม่จําเป็น เอาเก็บไว้ก่อน
อย่าให้ใครเห็น
ไปหาลุงฉันกันก่อนเถอะ
- คุณจะไปที่ไหนครับ - ไปถนนเฉวียนโจว
- ได้ครับ - เชิญ
- มาจากไหนล่ะ - กวางตุ้ง
- กวางตุ้งเหรอ รู้ทางใช่ไหม - รู้ครับ
ไปกัน!
ทําไมถึงมาคนเดียว
พ่อแม่หนูเสียหมดแล้ว เหลือแค่หนูกับน้องชาย
น่าสงสารจริงๆ พี่ชายก็ถูกยิงเป้าอีก
สนิทกับพี่มากไหม
ไม่ต้องกลัวนะ ถือว่าโชคดีแล้วที่มาเจอฉัน
ถึงแล้ว ที่นี่แหละ
ถึงแล้ว!
ลงมาเถอะ
เอาไปเลย
ขอบคุณครับ
มาเถอะ
- ใครน่ะ - ผมเอง
- อาหลินเหรอ - ใช่ครับ
นี่ลุงของฉัน
ยินดีที่ได้รู้จัก
นิวพาราไดซ์หน่อยครับ
เอาทั้งซองเหรอ
แค่มวนเดียว
จ้าวกงเต้า
ไอ้เวรเอ๊ย
ไอ้สารเลว
เธอเด็กเกินไปหรือเปล่า
เด็กสิดี
ยังบริสุทธิ์แน่นอน
แถมมีมูลค่าสูง
จะขายให้กุยหรือเฟิงดี
ไปถามกุยก่อนว่าให้เท่าไหร่
เฟิงมันชอบกดราคา
คิดว่าจะได้เท่าไหร่
หน้าตาเธอก็ไม่ได้สวยมาก
แต่น่าจะได้สักอย่างน้อย 800 ดอลลาร์
คนก่อนก็ขายได้ 300
คนนั้นมันขี้เหร่มาก
คนนี้อย่างน้อยๆ ก็ 700
จริงเหรอ
ไปสิ ไปหากุย
เร็วเข้า
ครับๆ
โอย เท้าเธอสกปรกจัง
เดี๋ยวค่อยล้างให้สะอาด
ใช่สิ
ฉันช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้าให้นะ
แต่งตัวให้สวยหน่อย จะได้ขายได้ราคาดีๆ
- เฮ้ย! - เงียบๆ
ใครน่ะ
- มาหาใครครับ - เด็กผู้หญิงอยู่ที่ไหน
เด็กผู้หญิงอะไร ที่นี่ไม่มีนะ
ว่าไงนะ เมื่อกี้ฉันเพิ่งพาเธอมาส่งที่นี่
เธอลืมของไว้บนรถสามล้อ ฉันเลยเอามาคืน
เธออยู่ไหนล่ะ
เอามาให้ฉัน
เธออยู่ข้างในนี่หว่า
ไอ้เวรเอ๊ย
เฮ้ย เชี่ย
เชี่ยเอ๊ย
บ้าเอ๊ย
ไอ้เลว
กะแล้วว่ามันไม่ใช่คนดี
เธอโดนหลอกแล้ว
โง่จริงๆ
เชี่ยเอ๊ย
เฮ้
เฮ้ย!
นี่ของเธอ
เธอลืมไว้บนรถฉัน เอาคืนไป
ไม่คิดจะขอบคุณ สักคําเลยหรือไง
ไม่เป็นไร
ไปก่อนนะ
รถสามล้อมา หลบรถหน่อย
สาวน้อย
จะไปไหน ให้ไปส่งไหม
หนูไม่มีเงินนะคะ
ไม่มีเงินเหรอ
จับไว้ให้แน่นแล้วเดินตามมา
ไปกันเลย!
จะไปไหนล่ะ
สถานฌาปนกิจแดนสุขาวดี
อะไรนะ
สถานฌาปนกิจแห่งแดนสุขาวดี
สถานฌาปนกิจแห่งแดนสุขาบ่ดี
อ๋อ สถานฌาปนกิจแห่งแดนสุขาวดี
มันไกลมากเลยนะ
ไปรับศพพี่ชายใช่ไหม
คุณรู้ได้ยังไง
ก็รู้สิ
ตอนที่ฉันขี่รถ เธอก็พูดอยู่ไม่ใช่เหรอ
พี่ชายเธอถูกยิงเป้า
ฉันไม่ได้หูหนวกนะ
คุณฟังภาษาไต้หวันออกด้วยเหรอ
ฟังออกสิ
แล้วจีนกลางล่ะ
หนูเคยเรียนตอนประถม
แล้วพี่ชายก็สอนด้วย
แต่เธอดูพูดไม่ค่อยคล่อง
คุณก็พูดไม่คล่องเหมือนกัน
ไอ้บ้าเอ๊ย
เดี๋ยวก่อน
ไปถนนจินซาน เท่าไหร่เหรอ
สามดอลลาร์
ไป
ไปกันเลย!
เด็กคนนี้เป็นใคร
น้องสาวผมเอง
- พวกเธอมาจากกวางตุ้งใช่ไหม - ใช่ครับ
พาน้องสาวมาถึงไต้หวันเลยเหรอ
พวกเราหนีสงครามมา
ครอบครัวก็พลัดพรากกัน
เหลือแค่น้องสาวที่อยู่กับผม
โธ่เอ๊ย
คงลําบากมากสินะ
ลําบากมากครับ
สาวน้อยอายุเท่าไหร่แล้วเหรอ
น้องผมเป็นใบ้ อายุ 14 แล้ว
เป็นใบ้เหรอ
น่าสงสารจริงๆ
ปั่นเร็วๆ หน่อยได้ไหม พอดีฉันรีบ
ได้ครับ
นี่ ไม่ได้นะ เร็วเกินไป เดี๋ยวน้องจะตามไม่ทัน
หยุดก่อน
สาวน้อย หนู…
ขึ้นมาเถอะ มานั่งด้วยกัน
ตรงนี้นั่งได้พอดีเลย มาเร็ว
ขึ้นมาสิ
มาเถอะ อย่าเขินเลย
นี่ ถือไก่เอาไว้
เร็วๆ หน่อย
ขอทางหน่อยครับ
ขอโทษนะครับ
ถึงแล้ว!
นี่ สองดอลลาร์
สามดอลลาร์นะครับ คุณผู้หญิง
น้องสาวก็นั่งมาเหมือนกันใช่ไหม
งั้นก็เพิ่มอีกหนึ่งดอลลาร์
แค่นั้นแหละ
เอามาๆ ฉันรีบ
- เชี่ยเอ๊ย - ไงจ๊ะ
ไอ้เวรเอ๊ย
ขี้งกจริงๆ
จะไปไหน เรายังไม่ถึงสถานฌาปนกิจเลย
ขึ้นมา
ขึ้นมาสิ
เดี๋ยวก่อน
เธอจะไปรับศพพี่ชายใช่ไหม
ในกระเป๋าเธอมีไม่ถึงร้อย แค่นั้นมันไม่พอหรอก
อย่างน้อยต้อง 500 หรือพันนึง
เงินแค่นั้นได้เอากลับมาได้แค่มือข้างเดียว
ทําไมถึงเปิดกระเป๋าหนูล่ะ
ก็ฉันเป็นคนเก็บได้ ก็ต้องดูสิ
หนูมีสิ่งนี้ มันมีมูลค่ามากนะ
- เธอรู้ได้ยังไงว่ามันมีค่า - มันก็ต้องมีค่าสิ
- คุณไม่เข้าใจหรอก - ฉันไม่เข้าใจเหรอ
ฉันจะบอกอะไรให้นะ
สถานฌาปนกิจไม่รับของแบบนี้หรอก
เดี๋ยวฉันพาไปหาคนรับซื้อ
ถ้าเป็นของมีค่าจริง เธอก็จะได้เงิน
แล้วก็จะมีเงินพอไปรับศพ เข้าใจไหม
ไปกันเถอะ!
สาวน้อย
เธอชื่ออะไรล่ะ
เยว่ ที่แปลว่า พระจันทร์
เยว่
พระจันทร์
จันทร์
เป็นชื่อที่ดีนะ
ฉันชื่อ จ้าวกงเต้า ชื่อนี้ก็ดีเหมือนกัน
แต่ช่วงนี้ดวงไม่ดีเท่าไหร่
ตกงาน ตอนนี้เลยต้องมาถีบสามล้อ
ไอ้บ้าเอ๊ย
ตอนเป็นทหาร ฉันหัดด่าได้หลายสําเนียงเลย
อย่าพูดตามฉันนะ
ได้เลย
ขอทางหน่อยครับ
ถึงแล้ว!
อยากจะลองดูหน่อยไหมคะ
จาง มาดูสิ่งนี้หน่อย
หมอนี่รู้เรื่องของดี แถมยังซื่อสัตย์ด้วย
เอาให้เขาดูสิ
แปดสิบ
ถูกไป
พี่ชายหนูทิ้งไว้ให้
ไอ้บ้าเอ๊ย
เพิ่มอีกหน่อยสิ
ก็แค่นาฬิกาธรรมดา
ได้ 80 ก็เยอะแล้ว
เอาเถอะ เห็นแก่หน้าแก…
เก้าสิบ
เชี่ยเอ๊ย
หน้าฉันมีค่าแค่ 90 เองเหรอ
ตกเลขปะเนี่ย ค่าหน้าแกแค่สิบดอลลาร์
สิบดอลลาร์
ไม่งั้นก็ลองไปถามร้านอื่นดูก็ได้
ว่าไงล่ะ
จางเป็นคนซื่อสัตย์นะ
เดาว่าก็คงได้แค่นี้
เก้าสิบมันไม่พอ
ถ้าเธอขายก็ได้ 90 ดอลลาร์ ถ้าไม่ขายก็ไม่ได้อะไรเลย
พอมี 90 ดอลลาร์ก็ค่อยว่ากันอีกที
- จะไปถามร้านอื่นเหรอ - ขอโทษนะคะ อันนี้ขายได้เท่าไหร่
เธอไม่ไว้ใจกันใช่ไหม
เรือนนี้…
อย่างมากก็ 70
อะไรนะ ขายได้เท่าไหร่นะคะ
อันนี้…
ไม่ค่อยมีมูลค่า
ให้ 60 เธอจะเอาไหมล่ะ
ขอโทษนะคะ อันนี้ขายได้เท่าไหร่
ห้าสิบ
เห็นไหม ฉันจ้าวกงเต้า ไม่เคยโกหก
ได้ 90 นี่ดีที่สุดแล้ว
ไม่มีใครให้มากกว่านี้หรอก
ไปกันเถอะ
ไอ้บ้าเอ๊ย
งั้นเธอก็มีเกินร้อยแล้วใช่ไหม
ใช่ค่ะ
งั้นก็ได้มือสองข้างแล้วล่ะ
ไป เดี๋ยวฉันพาไปที่หนึ่ง
ไปกัน!
เชี่ยเอ๊ย! จ้าวกงเต้า
นึกว่าตํารวจมา
- โทษที - ตาแกแล้ว
- โทษที - นํ้าหกหมดเลย!
ทอยลูกเต๋าสี่ลูกลงในชาม
ถ้าเธอชนะ… เอางี้ไหม
ฉันเอาครึ่งหนึ่ง ถ้าเธอแพ้ไม่ต้องติดหนี้ฉัน โอเคไหม
เอ้า มา
ลงไปสิบดอลลาร์
- มา - สิบแปด ทอยเลย
ตาเธอ
- ทอยสิ - เล่นเป็นใช่ไหม
ไม่นับๆ
เอาใหม่ๆ
- เป่าเลย - มา
- เบาๆ หน่อย
สิบแปด
ชนะแล้ว!
สิบดอลลาร์
นี่ อีกรอบไหม
ต่อเลย
แทงเสียๆ
หมดหน้าตัก
เร็วๆ
หนึ่งร้อย
สิบแปด
มา
- เธอทําได้แน่ - ดูสิ
เยี่ยม!
ได้ขาขวากลับบ้านเพิ่มแล้ว
เอาอีกรอบไหม มา
- โอเค ดี - สองร้อย
กล้าไหมล่ะ
มา 18!
- พวกแกซวยแล้ว - เร็วๆ สิ
- ดวงมาแล้ว - ไอ้ขี้ขลาด
สิบแปด
เยี่ยม!
ได้ขาซ้ายเพิ่มแล้ว
อีกรอบ
สี่ร้อย
- สี่ร้อย - หมดหน้าตัก กล้าก็ลงเลย
สิบแปด
เป่าเลย
สิบแปด
เยี่ยม!
- เอาเงินมา - ใจเย็นๆ 400
ชนะอีกรอบ เธอได้ครบทั้งร่างเลยนะ
อีกรอบ
มา!
ถ้าอยากได้ก็รีบหน่อย ใครต่อ
เดี๋ยวก่อน!
ฉันจะจ้างวงดนตรีให้พี่ชายเธอเอง
ให้ฉันทําเถอะ
ดี
โดนกิน
เสียแล้ว
ไอ้เวรเอ๊ย เชี่ย
มา ใครตาต่อไป
เชี่ย ไอ้เวร ไอ้สารเลว
ฉันทําให้เธอผิดหวัง
มันเป็นความผิดฉันเอง
นี่ก็ดึกแล้ว
ขึ้นมา
แต่หนูมีเงินไม่พอ
แล้วจะไม่ไปเหรอ
- หนูจะไป - ขอแค่ได้เห็นสักครั้งก็พอ
ไปกัน!
มันตะโกนอะไรของมันวะ
(การเสด็จสู่แดนสุขาวดี)
มีใครอยู่ไหม
สวัสดี
มีใครอยู่ไหมครับ
ต้องการอะไรล่ะ
พวกเรามาตามหาศพ
- ปิดแล้ว พรุ่งนี้ค่อยมา - ปิดเร็วขนาดนี้เลยเหรอ
เร็วอะไร นี่ก็มืดแล้ว
- พี่ชายเธอชื่ออะไร - หวงอวี่อวิ๋น
มีศพของหวงอวี่อวิ๋นไหม
ไม่รู้ พรุ่งนี้ค่อยมา
แล้วศพหลิวต้าชิงล่ะ
ก็บอกว่าไม่รู้ พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่
ไอ้เวรเอ๊ย
แกจะด่าทําไม
ฉันด่านายเหรอ
ฉันด่าหลิวต้าชิงไม่ได้หรือไง ไอ้เวรเอ๊ย
ออกไปซะ
เราปิดแล้ว พรุ่งนี้ค่อยมา
เชี่ย ไอ้เวร
อันใหญ่ๆ นั่น เอามาให้ฉัน
หลิวต้าชิงคือใครเหรอ
ผู้บังคับหมวดของฉัน
เขามาจากมณฑลฝูเจี้ยน
เขาสอนฉันพูดฝูเจี้ยน
ตอนอยู่ในกองทัพ เขาช่วยชีวิตฉันไว้หลายครั้ง
ตอนฉันปลดประจําการ
เขาหางานให้ฉันทําที่โรงงานบุหรี่
แต่หลิวต้าชิงไม่ได้ออกมา เขายังอยู่ในกองทัพ
พักหนึ่งก่อนหน้านี้
เขาถูกส่งเข้าคุก
มีคนบอกว่าเขาทํางานให้พรรคคอมมิวนิสต์
ฉันก็ถูกจับเข้าคุกเหมือนกัน
ฉันถูกปล่อยตัวหลังผ่านไปสามเดือน
แต่เขาไม่ได้ออกมา
ฉันได้ยินว่าเขาถูกยิงเป้า
- ที่ฉันพูดเธอเข้าใจใช่ไหม - เข้าใจค่ะ
เขาไม่มีครอบครัวในไต้หวัน
ไม่มีใครมารับศพหลังจากเขาถูกประหาร
ฉันสู้เคียงข้างเขาในสงครามมาหลายปี
ฉันไม่เคยรู้เลยว่าเขาเป็นคอมมิวนิสต์
ฉันตกงานที่โรงงานบุหรี่เพราะเรื่องนั้น
ไอ้เวร
ไปตายซะ ไอ้สารเลว
ทําไมถึงชื่อจ้าวกงเต้า
จะบอกอะไรให้นะ
แม่ฉันมีลูกสาวเจ็ดคน
เธออยากได้ลูกชายมาก
ในที่สุดพอคลอดฉัน พ่อก็ดีใจมาก
เขาพูดทั้งนํ้าตาว่า
"ในที่สุด พระเจ้าก็ให้ความยุติธรรมกับฉัน"
เขาเลยตั้งชื่อฉันว่าจ้าวกงเต้า
แปลว่า วีรบุรุษผู้ทวงความยุติธรรม
แล้วทําไมพี่ถึงเข้ากองทัพล่ะ
ตอนนั้นฉันอายุพอๆ กับเธอ
ฉันกําลังจะไปเรียนเรื่องการค้ากับลุง
เราถูกดึงเข้าไปพัวพันกับสงคราม
เราก็ตามกองทัพ ตอนที่เขาถอยทัพ
ฉันก็เลยเข้ากองทัพ
ตั้งแต่นั้นก็ไม่ได้กลับบ้านเลย
แล้วพี่คิดถึงบ้านไหม
คิดถึงสิ
ฉันคิดถึงบ้านมาก
เมื่อคิดถึงบ้าน ก็จะร้องโหออกมา
ร้องโฮออกมาแบบนี้ต่างหาก
ร้องโหออกมา
แล้วตอนนี้เราจะทํา ยังไงต่อ จะไปไหนกันดี
นี่คือที่อยู่
ที่อยู่ของใคร
ของพี่สาวหนู
เธอมีพี่สาวอยู่ที่ไทเปเหรอ
พี่สาวที่หนูไม่เคยเจอ
ไม่เคยเจอพี่สาวตัวเองเหรอ
งั้นไปหาพี่สาวเธอกัน
ไปกันเลย!
เจ๊ ระวังหน่อย
ถึงแล้ว
- มาหาใครล่ะ - มาหา…
- พี่เธอชื่ออะไรนะ - ชิวซิ่วเซี่ย
- ที่นี่ไม่มีคนชื่อนั้นหรอก - ไม่มีเหรอ
แต่ที่อยู่คือตรงนี้นะ
เธอไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว
แล้วตอนนี้เธออยู่ที่ไหน
ถนนหนานจิงตะวันตก ซอย 8 บ้านเลขที่ 15
- จําได้แม่นจริง - ถนนหนานจิงตะวันตก
บ้านเลขที่ 15
- ไปกันเถอะ - ถนนหนานจิงตะวันตก ซอย 8 บ้านเลขที่ 15
- ถึงแล้ว - ค่ะ
เข้ามานั่งก่อนสิ
ขอโทษนะคะ ที่นี่มีคน ชื่อชิวซิ่วเซี่ยไหมคะ
ชิวซิ่วเซี่ยเหรอ
ที่นี่มีคนชื่อเซี่ยอยู่
หนูมาหาเธอทําไม
หนูเป็นน้องสาวของเธอ
น้องสาวเหรอ
เธออยู่ที่เวที
เวทีเหรอ อยู่ที่ไหนคะ
อยู่ตรงโน้นเอง
มา เดี๋ยวฉันพาไป
จะได้หาง่ายหน่อย
- ตามมาสิ - ขอบคุณนะคะ
ไม่เป็นไร
ทําไมมีเสียงเด็กๆ ด้วยล่ะ
นี่ไง
โห เด็กเยอะจัง
- ตรงนี้แหละ ข้างหน้า - อย่าบังคนอื่นสิ
เซี่ย
- เซี่ย - คะ
น้องสาวเธอมาหา
- น้องสาวฉันเหรอ - ใช่
มาสิ
เครื่องประดับศีรษะเธอเบี้ยวนะ
เธอคือ…
หนูชื่อเยว่
พี่คือพี่สาวหนูใช่ไหม
เยว่
เธอโตขึ้นมากเลยนะ
แล้วเธอ… ทําไมจู่ๆ ถึงมาหาพี่ล่ะ
เกิดอะไรขึ้น
เฮ้! ถึงคิวเธอแล้วๆ
- เร็วเลย ไปขึ้นเวที - รอพี่ก่อนนะ ไปด้านหน้าเลย
- ป้า พาเธอไปด้านหน้าที - ไปๆ ขึ้นเวทีได้แล้ว
มา ตามฉันมา
โอ้ เอาละ ขอเสียงปรบมือให้พวกเขาหน่อย
เมื่ออาทิตย์ทอแสงจากทิศบูรพา
สายลมวสันต์พัดมาแผ่วเบา
ทิวทัศน์งดงามชวนใจให้สุขสกาว
หมู่นกน้อยขับขานบนกิ่งไม้
ดอกไม้ผลิบาน ใบเขียวผลิไสว
แสงตะวันอุ่นไอเหนือสายนํ้า
ขับร้องท่ามกลางลมวสันต์แผ่วพลิ้ว
ร่วมสดุดีฤดูใบไม้ผลิแสนงาม
ท้องฟ้าสดใส ไร้เมฆหม่นมัว
นกแก้วส่งเสียงเจื้อยแจ้วหน้าต่าง
งดงามเหลือเกินภาพตรงหน้าเรา
สายนํ้ายังคงหลั่งไหลในลํานํ้า
ลมวสันต์พัดซึมลึกถึงหัวใจ
เรามีความฝัน เปี่ยมแรงปรารถนา
ร่วมขับขานอนาคตอันสดใสไปด้วยกัน
เซี่ย ฉันรักเธอ!
ทิวทัศน์ดั่งกระจกสะท้อนธรรมชาติ
เยว่ พี่สาวเธอสวยมากเลยนะ
เป็นอะไรไป
คู่รักออกเดินทางท่องเที่ยวไกล
มาสนุกกันบนเนินเขาเขียวสดใส
ก้าวไปพร้อมกัน ร้องเพลงไปพร้อมใจ
ก้าวไปข้างหน้า ก้าวไปข้างหน้า
สู่เมืองแห่งความสุขและวัยเยาว์สดใส
เลิกเล่นอุปกรณ์ได้แล้ว
สวัสดี ผมชื่อจ้าวกงเต้า
- ให้ผมช่วยไหม - ไม่ต้องหรอก
- หนักจัง - ค่อยๆ นะ
สวัสดี ผมชื่อจ้าวกงเต้า
ให้ผมช่วยเถอะ
- ไม่ต้อง - ไม่เป็นไร
ขอบคุณค่ะ
คนแผ่นดินใหญ่นั่นเป็นตํารวจเหรอ
เอาแต่จ้องคนอื่น
- เขาสืบหาใครอยู่หรือเปล่า - เขามาสืบหาความสวยของเธอไง
ไม่ใช่ เขามองฉันอยู่
ระวังตัวไว้ล่ะ
เยว่
เธอก็ได้เจอพี่สาวแล้ว ภารกิจของฉันสําเร็จลุล่วง
งั้นเรามาบอกลากันเถอะ
แล้วเจอกันใหม่
ผู้ชายที่มากับเธอไปไหนแล้ว
เขาไปแล้ว
เธอไปรู้จักเขาได้ยังไง
หนูเจอเขาที่ข้างถนน เขาก็เลยพาหนูมาที่นี่
เธอช่างกล้าดีนะ
เธอไม่กลัวจะเจอคนไม่ดีหรือไง
ทําไมถึงมาคนเดียว
หนูจะไปสถานฌาปนกิจแห่งแดน สุขาวดีเพื่อรับศพของอวิ๋นกลับบ้าน
เธอว่าไงนะ
พี่เขาถูกยิงเป้า
อวิ๋น…
มันเกิดขึ้นได้ยังไง
นี่
เซี่ย เธออยู่นี่เอง
ขอบคุณค่ะ
- นี่ ใครเอาอีกไหม - ฉันเอาค่ะ
- นี่ - ฉันด้วย
เธอบอกให้ฉันใช้นี่รองไว้
เถ้าแก่คะ ทานบัวลอยหน่อยไหม
มีอะไรอีกไหม
พอดีฉันอยากยืมเงินสักหน่อย
เธอจะยืมเงินไปทําอะไร
น้องสาวฉันมาจาก เจียอี้ เธอต้องใช้เงิน
เธอมีน้องสาวด้วย
เธออยู่ที่เจียอี้เหรอ
ไม่เคยเจอเธอมาก่อน
ตอนเด็กๆ ฉันถูกหมายมั่นให้เป็นว่าที่สะใภ้
เอาเท่าไหร่ล่ะ
สักพันได้ไหม
ทําไมต้องใช้เงินมากขนาดนั้น
น้องสาวฉันเดินทางไกล เพื่อมารับศพพี่ชายกลับบ้าน
ฉันเพิ่งรู้เรื่องเมื่อกี้นี้เอง
พี่ชายฉันถูกยิงเป้า
บ้าจริง
เบาเสียงลงหน่อยเวลาพูดถึงการประหาร
พี่ชายเธอถูกยิงเป้าเหรอ
ให้ตายสิ
เงินค่าการแสดงของ เดือนที่แล้วฉันยังไม่มีจ่ายเลย
เดือนหน้าฉันยังไม่รู้จะเอา เงินที่ไหนมาจ่ายค่าแรงให้พวกเธอ
นี่ มีทั้งหมด 138
เอาไปให้หมดเลย
เก็บไว้ 38 ดอลลาร์เถอะค่ะ
ฉันจะหาวิธีอื่นดู ขอบคุณนะคะ
นี่ ฉันมีสิบดอลลาร์
ขอบคุณมากๆ ค่ะ
นี่ เอาไปสิ
มันไม่พอหรอก
ทําไมเธอไม่ไปหาเจ้าหน้าที่ล่ะ
เขาหลงเธอหัวปักหัวปํา เธอจะขอเขาเท่าไรก็ได้
โอ๊ย เจ็บนะ
เซี่ย
นายมาทําอะไร
เมื่อกี้นี้…
มีคนมาหาเธอ เธอได้เจอเขาไหม
- เจอแล้ว - อืม เข้าใจแล้ว
- แล้วก็… - บอกพ่อด้วย
ฉันได้งานดีที่นี่แล้ว บอกท่านไม่ต้องเป็นห่วง
ไว้กลับบ้านแล้วค่อยคุยกัน
ฉันไม่กลับ
เซี่ยไม่ได้รักนาย
ยอมแพ้เถอะ
ถ้านายเป็นลูกผู้ชาย ก็เลิกตามรังควานเธอซะ
เซี่ยมีความสุขกับ การทํางานที่นี่ เธอเป็นเด็กดี
ไม่ต้องห่วง พวกเราจะดูแลเธอเอง
- ให้เธอทํางานไปอีกสักพักเถอะ - ใช่แล้ว
- เธอก็เห็นด้วยใช่ไหม - จื้อ
ทําไมต้องไปหาเธอด้วย ไม่จําเป็นต้องไปขอร้องเธอ
ฉันเลี้ยงดูเธอมา
ตอนนี้เธอกลับออกจากบ้านไป
พ่อคะ
หนูแต่งงานกับจื้อไม่ได้จริงๆ
หนูโตมาด้วยกันกับเขา
เขาเป็นเหมือนพี่ชายของหนู
หนูจะแต่งงานกับเขาได้ยังไง
พ่อเลี้ยงดูหนูมา
หนูซาบซึ้งมาก หนูอยากเป็นลูกที่ดีของพ่อ
แต่ได้โปรด อย่าบังคับหนูแบบนี้เลย
- เซี่ย - เธอจะไปไหน
ไปกันเถอะ
ไป!
แกทําให้ฉันขายหน้า
หุบปาก
- จะไปที่ไหน - สาวน้อย
ฉันอยากยืมเงินสักหน่อย
เข้ามาสิ
ก่อนหน้านี้ผมไม่ได้ ข่าวอะไรจากพวกเขาเลย
จู่ๆ ก็มีข่าวติดต่อมา
คุณไม่ได้บอกเหรอว่า ภรรยาและลูกๆ ของคุณอยู่ที่จีน
ผมไม่ได้โกหกนะ
วันนี้ผมเพิ่งรู้ว่า พวกเขาหนีไปฮ่องกงแล้ว
คุณจะไปรับพวกเขามาเหรอ
เอาละ ฉันเข้าใจแล้ว
เธอไม่อยากยืมเงินแล้วเหรอ
ไม่ต้องแล้ว
ขโมย
จับขโมยที!
- ขโมย! - จับขโมย!
จับขโมยที!
ทางนั้น เร็วเข้า!
- ขโมย! - จับขโมยที!
- ขโมยเหรอ เกิดอะไรขึ้น - มีขโมย เร็ว!
จับขโมยที!
นั่นไง อยู่ทางนั้น
- มีเงาอยู่ตรงนั้น! - จับขโมยที!
ทางนี้
เห็นเขาไหม
เขาหายไปไหนแล้ว
- เงียบๆ - ทางนั้น
ใครอยู่ข้างในน่ะ
เปิดประตู
มีคนอยู่แล้ว
ทําไมไปหลบอยู่ในนั้น
อะไรวะเนี่ย
ในส้วมจะทําอะไรได้ นอกจากฉี่ไม่ก็อึ
จะให้ทําอะไรอีกล่ะ
เป็นเด็กผู้หญิงนี่
อยากดมกลิ่นเธอหรือไง
ไม่อายบ้างหรือไง
- ไปตรวจที่อื่นกันเถอะ - ไปกัน
- ตกลง - นายไปทางนั้น ฉันจะไปทางนี้
- ได้ - ระวังตัวด้วย
ขโมย!
จับขโมยที!
เธอกําลังหนีใครอยู่
พวกเขากําลังจับขโมย
เธอเป็นขโมยเหรอ แล้วไปขโมยอะไรมา
หนูไม่ใช่ขโมย
ไม่ได้ขโมยอะไรเลย
ถ้าไม่ใช่ขโมย แล้วซ่อนทําไม
นี่
บ้าชะมัด
เอาไป
แบ่งเงินกันเถอะ
หนูรับไว้ไม่ได้
เงินก็เหมือนนํ้า
มันไหลไปทั่วทุกแห่ง
วันนี้มันไหลมาหาฉัน
พรุ่งนี้มันก็ไหลไปหาคนอื่น
ไม่มีใครเก็บมันไว้ได้ตลอดหรอก
ฉันดูออกว่าเธอยากจน
เอาไปเถอะ
เร็วเข้า ไม่ต้องอาย
ฉันไปก่อนนะ
คุณเป็นใครคะ
ฉัน…
ฉันชื่อเกาจินจง
จอมโจรคุณธรรมแห่งยุคสมัยนี้
แล้วพบกันใหม่
ลาก่อน
จาง เงินของฉันล่ะ
นี่ไง
สิบเหรียญเหรอ
นํ้าใจของแกมีค่าแค่สิบเหรียญเอง
บัดซบเอ๊ย
นาฬิกานั่นอย่างน้อยก็ 500 คิดว่าดูไม่ออกหรือไง
ห้าร้อย งั้นฉันขายให้แก 500 เลย
แกมาจากกวางตุ้ง แต่ด่าคนเหมือนคนซานตงไม่มีผิด
ให้ฉัน 30
เพิ่มอีกสองเหรียญ พอแล้ว ตกลงไหม
แกนี่มันขี้โกงจริงๆ
ถือไว้หน่อยๆ
เอาอย่างนี้ไหม ฉันจะไม่ให้นายขาดทุน
เก้าสิบ จบเลย
เสี่ยวจ้าว วันนี้แกเป็นอะไรไป
ก็… ไม่มีอะไรหรอก
ฉันแค่สงสารเด็กผู้หญิงคนนั้น
ฉันหลอกเอาเงินเธอไม่ลง
เธอมาจากเจียอี้คนเดียว เพื่อจะมารับศพของพี่ชาย
ฉันว่าจะช่วยให้เธอได้เงินเพิ่ม แต่มันดันไปแพ้หมดเลยที่วงลูกเต๋า
ตอนนี้เธอไปรับศพพี่ชายไม่ได้แล้ว
แกจิตใจดีจริงๆ
ฉันไม่ได้จิตใจดี
แต่ฉันยังมีมโนธรรม
เอาละ หลบไป
ได้ งั้นเอามา 90 ฉันจะให้นาฬิกาแกไป
จาง
ฟังฉันก่อน
ตอนนี้ฉันไม่มีเงินติดตัว
นาฬิกาเรือนนั้น… เอามาให้ฉันก่อน
ส่วนเงิน… ไว้ฉันจะจ่ายคืนให้วันหลัง
เรื่องเงินไม่มีคําว่าวันหลังหรอก
เอามา 90 แล้วฉันจะให้นาฬิกา
บัดซบเอ๊ย ใจร้ายใจดําจริงๆ
ตอนนี้เก็บนาฬิกาไว้ก่อน
อย่าเพิ่งขายนะ
รอฉันก่อน
หุบปาก
บัดซบ
- กลับมาแล้วเหรอ - ใช่
เอาเงินที่หาได้วันนี้ไปเลย
เชี่ยเอ๊ย
บ่ายนี้มีผู้ชายสองคนมาหานาย
ใครกัน
เก็บไว้เถอะ
พรุ่งนี้ฉันให้เช่ารถไม่ได้แล้ว
ทําไมล่ะ
ไปหางานอื่นทําเถอะ ฉันไม่อยากจะมีปัญหา
ปัญหาอะไร
ไปเลย ไปเดี๋ยวนี้
บัดซบ
เวรเอ๊ย
พวกแกกําลังทําอะไร
ฉันอยากจะถามอะไรหน่อย
นั่งลงสิ
ไม่จําเป็น มีอะไร
แกรู้จักสวีป๋อฮั่นไหม
รู้จักสิ เขาเป็นผู้บังคับกองพันของฉัน
ครั้งสุดท้ายที่แกติดต่อกับเขาคือเมื่อไหร่
ติดต่ออะไร
ฉันเป็นแค่พลทหาร
ผู้บังคับกองพันจะติดต่ออะไรกับฉัน
แกบอกว่ารู้จักเขาไม่ใช่เหรอ
ครั้งสุดท้ายที่ติดต่อกันคือเมื่อไหร่
หลังจากฉันออกจาก กองทัพก็ไม่ติดต่อกันเลย
ฉันถามว่าครั้งสุดท้ายที่ติดต่อกันคือเมื่อไหร่
ก่อนฉันจะออกจากกองทัพ เขาให้บุหรี่ฉันมาหนึ่งซอง
บุหรี่ซองนั้นอยู่ไหน
แกคิดว่าบุหรี่ซองนึงจะอยู่ได้นานแค่ไหน
ผ่านมาหลายปี ฉันสูบมันไปหมดแล้ว
แกพูดความจริงจะดีกว่า
เขาฝากอะไรไว้กับแกหรือเปล่า
ไม่มี เขาจะฝากอะไรให้กับฉันทําไม
นี่คืออะไร
หลิวอี้หมิง
กระดูก
นิ้วมือ
นี่คือหลิวอี้หมิง
นี่คือเว่ยหยงหนาน
นี่คือสวีหยง
สหายที่สนิทที่สุด ทั้งสามคนของฉันในกองทัพ
ตอนนั้นพวกเราสาบานกันว่า
ใครก็ตามที่รอดชีวิตจะตัดนิ้วของผู้ตายออกมา
ลอกเนื้อออกจากกระดูกแล้วก็นํามันกลับบ้านไป
หมอนี้…
เขาตายก่อน
หมอนี่เก็บนิ้วไว้กับตัว
ไม่กี่วันต่อมา เขาก็ตายตามไป
หมอนี้เลยเก็บนิ้วของทั้งสองคนไว้
ต่อมา เขาก็ตายอีก
เหลือรอดแค่ฉันคนเดียว
นิ้วทั้งสามนิ้วเลยอยู่กับฉัน
ฉันแค่ไม่เคยคิดว่า สุดท้ายจะอยู่ห่างบ้านออกไปเรื่อยๆ
บัดซบเอ๊ย
แกอยากเอากระดูก พวกนี้กลับไปแผ่นดินใหญ่เหรอ
ฉันต้องรักษาสัญญา
แล้วคนติดต่อของแกที่นั่นคือใคร
แกพูดเรื่องอะไร
ตอนนั้นพวกแกอยากจับหลิวต้าชิง
พวกแกจับฉันไปสอบสวน
แถมยังทรมานฉันอีก
ถ้าฉันเป็นผู้ต้องสงสัย พวกแกคงยิงทิ้งไปแล้ว
ยังมีอะไรจะถามอีก
แค่ฉันจะขี่สามล้อก็ยังไม่ได้เลยเหรอ
สวีป๋อฮั่นเป็นผู้บังคับกองพันแก หลิวต้าชิงก็เป็นผู้บังคับหมวดของแก
เราจะไม่ตรวจสอบแกได้ยังไง
พวกเราก็แค่ปกป้องประเทศ
สวีป๋อฮั่นหลบหนีมานานแล้ว
เขาเป็นทหาร
เขาไม่มีครอบครัวในไต้หวัน
คนเดียวที่จะช่วยเขาได้ ก็คือทหารผ่านศึกอย่างแก
ฉันไม่ได้ช่วยเขา
ฉันไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน!
ถ้าแกรู้ว่าสวีป๋อฮั่นอยู่ที่ไหน รีบมาบอกฉันทันที
ถ้าสั่งให้แกกําจัดศัตรูเพื่อชาติ
แกจะทําไหมล่ะ
ฉันผ่านศึกเพื่อชาติมามากพอแล้ว
ลองคิดดูก่อน
ไม่ต้องรีบ
เอาไป แล้วไปซื้อเหล้ากินซะ
ฉันไม่ต้องการเงินของแก
แกยังมีศักดิ์ศรีสินะ
แกจํามันได้ใช่ไหม
ครั้งก่อนเราจับแกนั่งเก้าอี้ทรมาน
ไม่ถึงสิบนาที…
โอ๊ย
แกทนไม่ไหวแถมรีบบอกเรา ว่าหลิวต้าชิงซ่อนอยู่ไหนอีก
แล้วแกยังจะบอกว่ามีศักดิ์ศรีอีก
ไอ้สารเลวเอ๊ย
ไม่ว่าเราจะพยายามปลุกเร้าเพียงใด
มันก็ยังคงอ่อนล้าไร้เรี่ยวแรง
มือหนึ่งปลดเปลื้องอาภรณ์ท่อนบน
อีกมือเลื่อนผ้าลงอย่างแผ่วเบา
(ส่งเสริมและธํารงไว้ ซึ่งมรดกวัฒนธรรมจีน)
พี่ชาย
เยว่
- อยู่นี่เอง - ใช่
พี่อยากวาดรูปเหรอ
ใช่ ตอนหลบอยู่นี่ พี่ไม่มีอะไรทําเลย
พี่เขียนเรื่องหนึ่งเอาไว้ เลยอยากทําเป็นหนังสือภาพ
เรื่องอะไร เล่าให้หนูฟังหน่อยสิ
ในแม่นํ้าสายหนึ่ง มีสายนํ้าเอ่อล้น
มีหยดนํ้าสองหยดเป็นเพื่อนสนิทกัน
หยดหนึ่งชื่อมี่
ทําไมถึงชื่อมี่ล่ะ
หรือจะตั้งชื่อว่าเยว่ดี
งั้นเรียกว่ามี่ก็แล้วกัน
แล้วอีกหยดล่ะ
อีกหยดชื่อซุ่ย
ซุ่ย ชื่อดีนะ
หยดนํ้าทั้งสองเฝ้ามอง เมฆบนท้องฟ้าจากสายนํ้าเบื้องล่าง
พวกมันอิจฉาเมฆ ที่ล่องลอยอย่างอิสระบนฟากฟ้า
ที่ได้ชื่นชมทิวทัศน์ทั่วทั้งโลก
ผู้อาวุโสในสายนํ้าบอกพวกเขาว่า
สักวันหนึ่ง
หยดนํ้าก็จะกลายเป็นเมฆได้เช่นกัน
หยดนํ้าทั้งสองดีใจมาก
พวกเขาเฝ้ารอวันที่จะได้กลายเป็นเมฆ
เช้าวันต่อมา เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น
ซุ่ยระเหยกลายเป็นไอก่อน
จากนั้นมี่ก็ระเหยตามไป
พวกนั้นลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า และก็ได้กลายเป็นก้อนเมฆ
ว้าว
ทิวทัศน์เบื้องบนช่างงดงามเหลือเกิน
เป็นภาพที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน
มี่ ซุ่ย และเพื่อนๆ ของพวกเขา
เดินทางไปสถานที่มากมาย ชื่นชมวิวทิวทัศน์ตลอดทาง
พวกเขามีความสุขกันเหลือเกิน
เมื่อไอนํ้าจํานวนมาก มารวมตัวกันกับพวกเขา
ก้อนเมฆก็ค่อยๆ หนาทึบขึ้น
หนักขึ้นและหนักขึ้น
ขณะที่ลอยผ่านทะเลทราย
ผู้อาวุโสกล่าวว่า
พวกเราลงไปกันเถอะ
ผืนดินแห่งนี้ต้องการพวกเราเพื่อหล่อเลี้ยงมัน
เมื่อมี่ได้ยินก็พูดว่า
"แต่ข้าเพิ่งขึ้นมาบนท้องฟ้าได้ไม่นาน
ข้ายังเห็นอะไรๆ ไม่มากพอเลย"
ผู้อาวุโสตอบว่า
หน้าที่ของเราคือหล่อเลี้ยงผืนดิน
เพื่อให้พืชพรรณเติบโตได้
นี่คือภารกิจอันยิ่งใหญ่
เมื่อซุ่ยได้ยินคําของผู้อาวุโส
เขาก็กล่าวว่า
"แต่ข้างล่างนั่นคือทะเลทราย
เราจะเปลี่ยนทะเลทราย ให้เป็นผืนนาได้จริงหรือ"
ผู้อาวุโสตอบซุ่ยว่า
"แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ หากมีเพียงหยดนํ้าหนึ่งหรือสองหยด
แต่ที่นี่มีหยดนํ้านับล้านหยด
ตราบใดที่พวกเจ้ามุ่งมั่น พวกเจ้าก็สามารถเปลี่ยนโลกได้"
เมื่อผู้อาวุโสกล่าวจบ เขากลายเป็นฝนและพุ่งสู่เบื้องล่าง
หยดนํ้าอื่นๆ ต่างตามลงไปทันที
ท้ายที่สุดซุ่ยและมี่ก็ตามลงไป พุ่งสู่ผืนดินเบื้องล่างเช่นเดียวกัน
แค่นั้นเหรอ
แล้วทะเลทรายกลายเป็นผืนนาหรือเปล่า
พี่ก็ไม่รู้
อาจเป็นหรืออาจจะไม่เป็น
แต่…
ถ้าเราไม่ทําอะไรเลย ก็จะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
- เยว่ - อืม
เธอเคยคิดถึงอนาคตของตัวเองบ้างไหม
หนูอยากเป็นครู
ดีมาก
ในชนบทที่พวกเราอาศัยอยู่ เมื่อเด็กผู้หญิงเติบโตขึ้น
เธอก็ทําได้เพียงเป็นแม่คน
ทําอาหาร ซักผ้า และทํางานบ้าน
แต่ความจริงแล้ว
ผู้หญิงทําอะไรได้อีกมากมาย
ตั้งใจเรียนให้ดีเมื่อมีโอกาส
แล้วพวกเราไปเที่ยวในเมืองกัน
แม่บอกว่าพี่เสียคนเพราะว่าพี่ไปไทเป
พี่ดูเหมือนคนเลวหรือไง
แล้วทําไมตํารวจถึงอยากจับพี่ล่ะ
คนเราน่ะ
ต่างหวาดกลัวผู้ที่มีความคิดที่แตกต่าง
พวกเขาจึงพยายามที่จะทําลายพวกมัน
อวิ๋น
พี่กลัวไหม
เยว่
เธอต้องจําเอาไว้นะ
ในอนาคต
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
เธอต้องกล้าหาญ
พวกเราไม่มีอะไรเลย
ความกล้าหาญคือสิ่งเดียวที่เรามี
เฮ้ย
ดึกขนาดนี้
เธอมาทําอะไรที่นี่
เธอชื่ออะไร
แล้วไปเอาเงินมาจากไหน
นี่คืออะไร
ฉันจะยึดเอาไว้
ทําไมล่ะ
ก็พูดได้นี่ ไม่ได้เป็นใบ้สักหน่อย
นั่นมันของฉัน เอาคืนมา
ถ้าเธอบอกไม่ได้ ว่าเอาเงินมาจากไหน
ฉันก็จะยึดมันไว้
พูดอีกครั้งนะ
เธอชื่ออะไร
หวงชิวเยว่
ดังๆ
อยู่ที่ไหน
เจียอี้
เจียอี้ มานี่ทําไม แล้วมาคนเดียวเหรอ
ฉันจะไปสถานฌาปนกิจ แห่งแดนสุขาวดี ไปรับศพพี่ชาย
เขาเป็นอะไร
เขาถูกพวกแกประหาร
เหลวไหล ฉันไม่ได้ประหารพี่ชายเธอ
อย่ามาพูดจาไร้สาระ
ถ้าพี่ชายเธอไม่ได้ทําอะไรผิด
จะถูกประหารได้ยังไง
เขาไม่ได้ทําอะไรผิด
บ้าเอ๊ย
เราพูดดีๆ กับเธอ แต่เธอกลับเสียมารยาท
- หยาง - พูดจาให้มันดีๆ หน่อย
เด็กนิสัยไม่ดี เธอไม่ยอมพูดจาดีๆ เลย
เธอ… ดูสิทําตัวเองทั้งนั้น
- อย่าทําแบบนี้! - เธอมันเด็กไม่ดี!
เธอเป็นแค่เด็กครับ
ท่านครับๆ
มีคนทะเลาะกันที่ถนน รีบไปเร็วครับ
กู่ไม่กลับแล้ว
เห็นไหม
ฉันบอกให้เธอให้ความร่วมมือแต่เธอไม่ยอม
หาเรื่องใส่ตัวเองชัดๆ
ทําตัวให้ดีๆ หน่อย
เกาจินจงนั่นเขาทําอะไรเหรอ
เขา…
เขาเป็นผู้ต้องหา
เป็นโจร
จับตัวยากมากและยิ่งจับได้ก็คุมตัวไว้ยาก
ทุกครั้งที่ถูกจับก็จะหนีออกมาได้ตลอด
ไม่นานมานี้็ก็หนีออกมาอีกแล้ว
(ประกาศจับเกาจินจง)
เธอรู้จักเขาไหม
ถ้าแจ้งเบาะแสจะมีรางวัล
เท่าไหร่คะ
เดือนก่อน 300 ดอลลาร์
ตอนนี้ 500 แล้ว
นี่มันเรื่องบ้าอะไรวะ
หัวหน้า ผมจับมันได้แล้ว
ผมทําหน้าที่เสร็จแล้ว
ปล่อยฉันนะโว้ย
ไอ้ปลิงดูดเลือดอย่างแกน่ะ
ห่วยแตกยิ่งกว่าขี้อีก
บ้าเอ๊ย
ไอ้เศษสวะ
พวกแกมันสวะทั้งนั้น
ฉันไปนอนล่ะ
บ้าเอ๊ย
ใครมันล่ามฉันไว้ตรงนี้
เชี่ยเอ๊ย
ใครมันล่ามฉันไว้ตรงนี้
เยว่
เธอมาทําอะไรที่นี่
มีอะไร
เมื่อคืนแกเมาแล้วไปมีเรื่อง ชื่ออะไร
จ้าวกงเต้า
วีรบุรุษผู้ผดุงความยุติธรรม
- ใครมันจะตั้งชื่อแบบนี้กัน - ก็คนอย่างฉันนี่แหละ
ปัญญาอ่อน
แกสองคนรู้จักกันเหรอ
ใช่ รู้จักสิ
น้องสาวฉัน
น้องสาว
ไหนบอกพี่ชายถูกประหารไปแล้ว
เธอเป็นน้องสาวร่วมสาบานของฉัน
น้องสาวร่วมสาบาน เข้าใจไหม
- ที่นี่ครึกครื้นดีนะ - น้องสาวร่วมสาบาน…
กินข้าวเช้าก่อนเถอะ
เกิดอะไรขึ้นกับสองคนนี้
ไม่มีอะไร
เมื่อคืนพวกเขาเดินเตร่อยู่ข้างถนน
ท่านครับ
มีเท่าไหร่น่ะ
สาวน้อย มากินสิ
ทําไมฉันไม่ได้ล่ะ
ไม่ยุติธรรมเลย
หุบปาก ไม่งั้นจะขังแกไว้สักสามวัน
บ้าเอ๊ย
ไอ้ตํารวจขี้งก
สาวน้อย
กินให้หมดแล้วก็ไปซะ
เอ้านี่ เอาคืนไป
มากินสิ
(จินไฉการค้า)
ขนมปังแผ่นนั้นอร่อยไหม
เธอกินไปแค่ครึ่งเดียวเอง
อร่อยจัง
ทําไมไม่อยู่กับพี่สาวล่ะ
พี่สาวงานยุ่งน่ะ
งั้นเราไปสถานฌาปนกิจกันเถอะ
หนูมีเงินไม่ถึงร้อยดอลลาร์
เงินแค่นั้นได้แค่จมูกกับหูสองข้างเองนะ
เยว่ ฟังฉันนะ
ตัดนิ้วพี่ชายเธอไปนิ้วหนึ่งแล้วเอากลับไป
ถือว่าฝังศพแล้วเหมือนกัน
แถมยังประหยัดเงินด้วย
ไม่ หนูทําแบบนั้นไม่ได้
งั้นก็ไปเล่นพนันกันอีกสิ
เมื่อวานได้ยินสองคนนั้นพูดว่า พวกเขาอาจขายหนูได้ถึง 800
ขนาดเกาจินจงยังได้แค่ 500
แล้วไง
พี่ก็ขายหนูสิ
ไปรับศพพี่ชายหนู แล้วเอากลับไปเจียอี้
เงินที่เหลือพี่ก็เก็บไว้
บ้าเอ๊ย
สามศพก่อนหน้า ฉันยังไม่ได้ฝังเลย
ทําไมฉันเจออะไรแบบนี้ตลอด
ว่าไง ตกลงไหม
พวกมันจะขายเธอเข้าซ่อง เธอรู้ใช่ไหมว่าซ่องคืออะไร
ไม่ๆ ที่นั่นน่ากลัว เธอขายตัวให้ฉันคนเดียวก็พอ
- ได้ - ได้อะไร
ฉันไม่มีเงิน
ถ้าฉันมีเงินฉันจะซื้อรถลากสักคันดีกว่า ฉันจะซื้อเธอไปทําไม
งั้นมีอะไรบ้างที่ไม่เลวร้าย
หนูยอมทําทุกอย่าง หนูไม่กลัวงานหนัก
ฉันก็ยอมทําทุกอย่างเหมือนกัน
ฉันก็ไม่กลัวงานหนัก
แล้วฉันก็อยากหางานทําด้วย
(ร้านทองไท่เหอ)
ขอบคุณค่ะ
- ขอบคุณค่ะ - ไว้เจอกันนะ
เดี๋ยวไปทางนั้นแล้วลองคุยกับเธอดูนะ
อย่ามองฉันสิ
ควรพูดว่าอะไรดี
อะไรก็ได้
พูดมั่วๆ ไม่ได้หรอก
เด็กโง่
เธอก็พูดว่า
คุณป้าคะ หนูมาจากเจียอี้ สถานฌาปนกิจแห่งแดนสุขาวดีไปทางไหนคะ
ทําได้ใช่ไหม
แล้วพี่จะทําอะไร
อยากพาพี่ชายกลับบ้านไม่ใช่เหรอ ถ้าใช่ เธอก็ต้องทําตามที่ฉันบอก
จําเอาไว้
อย่ามองมาที่ฉัน
คุณป้าคะ
จ๊ะ
หนู…
หนูมาจากเจียอี้
อะไรนะ
ขอโทษนะคะ
สถานฌาปนกิจแห่งแดนสุขาวดีไปทางไหนคะ
ทำโป๊ยก่ายยังไงให้ดูเหมือนราชาปีศาจกระทิง
ก็นี่มันราชาปีศาจกระทิง แหกตาดูสิ
เพ้อเจ้อจริงๆ
หัวเราะอะไร
นี่มันตือโป๊ยก่าย
- บอกแล้วว่าอย่ามองมา - พี่เป็นหัวขโมย
เธอนั่นแหละหัวขโมย
ฉันทําเพื่อเธอนะ
ไหนบอกว่ายอมทําทุกอย่างไง แล้วยังจะเรียกฉันว่าหัวขโมยอีก
หัวขโมย
ตัวใครตัวมันก็แล้วกัน
นายต้องการเงินใช่ไหม
ใช่ ทําไม
ทําอะไรให้ฉันสักอย่าง แล้วฉันจะให้เงินก้อนโต
มันมีคลินิกอยู่ตรงนั้น
สองปีก่อน หมอถูกประหาร
เขาทิ้งภรรยาและลูกไว้
กินเสร็จหรือยัง
- ยัง - โอเค ขอบคุณค่ะ
มา ตามฉันมา
เชี่ยเอ๊ย
ขอบคุณค่ะ
นั่นแหละ
ทุกวันในเวลานี้ เขาจะมาหาแม่ม่ายของหมอ
เขาเป็นใคร
ไปสิ
ตอนหมอถูกขังอยู่ในคุก
เขาโกหกภรรยาว่าจะช่วยหมอไว้
เชี่ยเอ๊ย
เขาทําให้หมอตาย แต่ยังเสแสร้งเป็นคนดี
คอยดูแลแม่ม่ายกับลูก
ไอ้ชั่วเอ๊ย
เขาต้องการทั้งเมียทั้งบ้านของหมอ
บ้าเอ๊ย
ตกลงแกต้องการอะไรกันแน่
ฆ่ามันให้ฉัน
แกบ้าไปแล้วหรือไง ฉันจะฆ่าคนให้แกทําไม
เอาเงินไป งานเสร็จแล้วจะเพิ่มให้อีกเท่าตัว
คนนั้นใช่ไหม
ใช่ คนนั้นแหละ
พูดกันตรงๆ นะ
ฉันทํางานกับมันมาสามปีแล้ว
ทุกครั้งที่เข้าใกล้มือก็จะสั่น
ฉันไม่มีทางสู้มันได้ เชี่ยเอ๊ย
แกเป็นสายลับประเภทไหนกัน
คิดว่าสายลับทุกคนต้องเป็นนักฆ่าเหรอ
งานถนัดของฉันไม่ใช่การฆ่า
งั้นก็ไปหาคนอื่นสิ
คนอื่นก็รู้จักมันดีเกิน กลัวจะหักหลังฉัน
ฉันไม่ใช่นักฆ่า
- แกก็กลัวมันใช่ไหม - บ้า เปล่านะ
ความประหม่าไม่เหมือนความกลัว
คิดให้ดีสิ ตอนนั้นมันทรมานแกยังไงบ้าง
บ้าเอ๊ย ฉันอยากฆ่ามันจริงๆ
แกบอกเราว่าหลิวต้าชิงอยู่ไหน ฉันว่าแกคงทรมานใจกับเรื่องนั้นไม่น้อย
ฉันไม่รู้ว่าเขาจะถูกประหาร
จะบอกอะไรให้นะ
เขาไม่ได้ถูกประหาร
เขาถูกซ้อมจนตายระหว่างการสอบสวน
จริงเหรอ
แกไม่ได้โกหกใช่ไหม
- ฉันสาบาน - ไร้สาระ
ถ้าแกโกหกฉัน ฉันจะฆ่าแก
เอาสิ
มันมีปืนไหม
ไม่มี
โอเค
ฉันจะแก้แค้นให้หลิวต้าชิง
แต่ฉันไม่เข้าใจว่าทําไมแกต้องฆ่าเขา
แกมีความแค้นกับมันเหรอ หรือแกจะเป็นสายลับที่แฝงตัว
ถ้าแกไม่บอก ฉันก็ไม่ทํา
ก็ได้ ฉันจะบอก
ภรรยาม่ายของหมอ
เป็นเพื่อนบ้านที่โตมาด้วยกันกับฉัน
ไอ้เวรเอ๊ย
คนอย่างแกก็มีความรักเป็นด้วยเหรอ
หลังจากฆ่ามันแล้วฉันต้องทํายังไงต่อ
ไปทางใต้ แล้วซ่อนตัวสักพัก รอให้เรื่องเงียบก่อนค่อยกลับมา
บ้าชิบ
นี่สินะความถนัดของแก
จ้าวกงเต้า
เยว่ เธอมาทําอะไรที่นี่
เขาเป็นใคร
เพื่อนฉันน่ะ ฉันมาขอยืมเงินเขา
ดูสิ
เธอจะได้ศพพี่ชายครบทั้งร่างแล้วนะ
พี่ไปยืมเงินมากมายขนาดนี้ได้ยังไง
ไม่ต้องยุ่งหรอกน่า รับๆ ไปก็พอ
หนูนึกว่าคุณทิ้งหนูไปแล้ว
แล้วทําไมเธอถึงมาหาฉันล่ะ
หนูจะใช้คืนคุณยังไง
ตอนนี้ยังไม่ต้องคิดอะไร
ไปเอาศพพี่ชายมาก่อนก็พอ
เลิกมองได้แล้ว ไปเถอะ
หิวไหม
จะกินขนมปังหรือปาท่องโก๋ไหม
- หนูไม่หิว - งั้นก็ยืนอยู่นี่
ดูเขาทอดปาท่องโก๋ไป
เถ้าแก่มาจากไหนเหรอ
ฉันมาจากซานตง
เชี่ยเอ๊ย ผมมาจากกวางตุ้ง
ห่างเป็นร้อยกิโลเมตร
ก็ไม่ไกลเท่าไหร่หรอก
ฟังฉันนะ
ฉันจะไปช่วยเพื่อนทําธุระ แล้วเดี๋ยวฉันจะรีบกลับมา
เธออยู่ที่นี่ ดูเขาทอดปาท่องโก๋ไป
คุณจะไปทําอะไร
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เธออยู่ตรงนี้ แล้วดูเขาทอดต่อไป
พอทอดครบสิบแท่งแล้ว ฉันจะกลับมารับเธอ
อย่าตามฉันมา
คุณบอกว่ามาจากแซนตงเหรอ
ต้องออกเสียงว่าซาน
"ซานตง"
ไม่เข้าไปข้างในเหรอ
หนูจะรออยู่ข้างนอก
ไอ้บ้าเอ๊ย
เหลือเชื่อจริงๆ
อย่าหนีนะ
ฉันจะรออยู่
อย่าหนีไปนะ
ทอดครั้งละห้าแท่ง
จะเอากี่แท่ง
ไม่เอา
- ใครน่ะ - เชี่ย
เชี่ยแล้ว
ฟูเถา!
เร็วเข้า!
ขอทางหน่อยครับ
เยว่ ลงไป
ฉันพาเธอไปสถานฌาปนกิจไม่ได้ เธอไปเองเถอะ
เดี๋ยวก่อน
นี่ เอาเงินไป
แค่นี้ก็พอแล้ว
หาทางไปที่นั่นเองนะ
ตอนนี้เธอมีเงินพอแล้ว
งั้นก็…
ลาก่อน
ขึ้นมา!
เดี๋ยวฉันจะพาไปเอง
ให้ตายสิ
ไม่สนแล้วอะไรแล้ว
(เครื่องเซ่นไหว้)
เร็วเข้า
ไอ้เวรเอ๊ย ได้ตัวแล้ว
คุณครับ พวกเรามาหาศพ
นายอีกแล้วเหรอ
ครับ
- มีเงินไหม - มีครับ
- ชื่อ - จ้าวกงเต้า
หวงยวี่อวิ๋น
อ๋อ ใช่ หวงยวี่อวิ๋น
คือหวงยวี่อวิ๋น
ตามฉันมา
ลองดูให้ดีๆ
ลองเช็กดูเองเลย
ฉันไม่รู้จักพี่ชายเธอ
ฉันจะอยู่นี่
หาเขาเจอไหม
เจอไหมล่ะ
ไม่เลย
ทําไมเขาไม่อยู่ที่นี่
ตรวจดูดีแล้วหรือยัง
ชื่อเขาก็อยู่ในรายชื่อนะ
มันเกิดอะไรขึ้น
ไม่ต้องรีบ เดี๋ยวฉันไปถามก่อน
ไปรอฉันตรงโน้นก่อน
ไอ้เวรเอ๊ย
เชี่ย
เธอไม่เป็นไรใช่ไหม
เกิดอะไรขึ้น
เรื่องมันเป็นแบบนี้
เมื่อไม่กี่วันก่อน มีศพถูกจัดการไปแล้ว
แต่คนที่เข้าเวร ไม่ได้บันทึกไว้ให้เรียบร้อย
แล้วเกิดอะไรขึ้น พวกเขาถูกฝังแล้วเหรอ
ที่ไหน
ฉันบอกไม่ได้
ทําไมล่ะ
นี่เป็นคําสั่ง ข้อมูลนี้เป็นความลับ
ท่านครับ
ดูสิ เด็กคนนี้น่าสงสารแค่ไหน
มาจากเจียอี้คนเดียว มาตามหาศพพี่ชาย
ถ้าหาไม่เจอ เธอจะทํายังไงล่ะ
ได้โปรด ช่วยเธอเถอะ
น่าสงสารจริงๆ
ศพคงถูกส่งไปวิทยาลัยแพทยศาสตร์กลาโหม
วิทยาลัยแพทยศาสตร์กลาโหมเหรอ
ส่งไปทําไม
เพื่อใช้เรียนกายวิภาค
อย่าไปบอกใครนะ ฉันไม่ได้เป็นคนบอกนะ
ไปกันเถอะ ไปช่วยพี่ชายเธอกัน ไปเร็ว
เยว่ เร็วเข้า
เขาอยู่ไหน อยู่ไหน
ตรงนั้น
เร็วเข้า
- ไสหัวไป - ไสหัวไป
เร็วกว่านี้
ไอ้เวรเอ๊ย จับได้แล้ว
- ยังจะหนีอีก - เยว่ เร็วเข้า
- ขึ้นมา - ไอ้เวรเอ๊ย
ไปตายซะ
เร็ว
ยังจะหนีอีกเหรอ ไอ้เวรนี่
- ไอ้เวร! - เชี่ย!
- เชี่ยเอ๊ย! - ไอ้เวร!
- เกาจินจง หยุดเดี๋ยวนี้! - หลบไป!
- หยุดนะ! - จะอัดให้แกเดินไม่ได้เลย!
ไปให้พ้น!
- หยุดนะ! - บ้าเอ๊ย!
หลบไป!
อย่าหนีนะ
เกาจินจง หยุด!
อยากโดนใช่ไหม
แกทําร้ายตํารวจเหรอ
- จับให้หมด - จับพวกมันให้หมด!
ฉันมาตามหาน้องสาว หวงชิวเยว่
ทําไมใส่กุญแจมือแค่ฉัน มันรุมฉัน แต่ไม่โดนใส่กุญแจมือเหรอ
หุบปาก!
ท่านครับ ดูสิ มันทุบหัวผมแบบนี้
ผมเกือบตายแล้ว
ไอ้เวร พวกแกจับผู้หญิงไปขาย
ไอ้เวรเอ๊ย
เงียบ
สวยดีนี่
สวัสดีค่ะ ผู้กอง ฉันเป็นพี่สาวของเด็กคนนี้
เป็นพี่สาวแท้ๆ เหรอ
เธอบอกว่าคุณทํางานในคณะเต้นรํา
แล้วไม่ได้อยู่ด้วยกัน
ตอนเด็กฉันถูกส่งไปให้คนอื่นอุปการะ
เลยไม่ได้อยู่กับน้อง
ทําไมไม่ส่งไปอยู่กับครอบครัวฉันนะ
ในคณะเธอทําอะไร
ฉันร้องเพลงกับเต้น
งั้นร้องเพลงให้พวกเราฟังหน่อยสิ
เต้นเปลื้องผ้าด้วยไหม
หุบปาก! หุบปาก!
ให้ตายสิ แกหาเรื่องหรือไง
เราไปดูการแสดงของเธอได้ไหม
เชิญค่ะๆ ยินดีเลยค่ะ ฉันเลี้ยงเอง
นี่
เซ็นเอกสารนี้
แล้วพาเธอกลับบ้านได้เลย
แล้วก็ทิ้งรายละเอียดไว้
น้องสาวเธอ…
ยังเป็นเด็กอยู่ ต้องอบรมเธอให้ดีๆ
เธอถูกไอ้เลวนั่นหลอก
โชคดีที่พวกเราช่วยไว้ทัน
เขาไม่ได้หลอกหนู
เขาไม่ใช่คนเลว
เห็นไหมล่ะ
ไม่รู้เลยว่าถูกหลอก
ผมไม่ได้หลอกเธอ
โอเค พอได้แล้ว
เอ้านี่ เก็บของแล้วไปได้
แล้วเงินของหนูล่ะ
เงินของเธอ
เธอบอกเราไม่ได้ว่าเอามาจากไหน
แถมยังเกี่ยวข้องกับไอ้แซ่จ้าวคนนั้นอีก
เลยต้องถูกยึดเอาไว้ ให้พวกเราต้องตรวจสอบก่อน
บางส่วนก็เป็นเงินของหนู
พูดอีกคําเดียว ฉันจะจับไปขังคุกนะ
ขอโทษค่ะ เธอยังเป็นเด็ก
ช่วยดูหน่อยว่าใช่คนของคุณไหม
พามันไป
ไป
ทําไมพวกเขาถึงพาเขาไป
ปกติคนที่ถูกพาไป มักเกี่ยวข้องกับการก่อความไม่สงบ
พวกเขาจะทําอะไรต่อ
ปัง!
เยว่!
ท่านครับ มีคนสองคนมาขอรับศพครับ
แกเป็นเด็กใหม่หรือไง
สร้างปัญหาให้ฉันอีกแล้ว
ใครบอกให้พวกเธอมาที่นี่เพื่อรับศพ
สถานฌาปนกิจค่ะ
ที่นี่เป็นวิทยาลัยแพทย์ ไม่ใช่สถานฌาปนกิจนะ
ท่านคะ ช่วยพวกเราหน่อย พอดีว่าพวกเรามาจากเจียอี้
ไม่ได้ๆ
คุณหวัง ช่วยพวกเขาหน่อยสิ
คิดเสียว่าทําบุญทําทาน
ฉันก็ทําความดีอยู่ตลอดไม่ใช่เหรอ
ทําความดีมาตั้งเยอะแล้ว
งั้นเรื่องแบบนี้ก็ยกให้ฉันแล้วกัน
งั้นเธอก็เป็นคนดี แล้วฉันเป็นคนเลวสินะ
กลับไปทํางานต่อเลย
มีบัตรรับศพไหม
บัตรน่ะ
ยุ่งยากจริง
เร็วเข้า
ส่งมาให้ฉัน
ไปยืนยันศพก่อน
แล้วค่อยจัดการเอกสาร
ลู่ชาง
มานี่
เร็วเข้า
พาพวกเขาไปยืนยันศพ
ไปสิ
เอานาฬิกานี่ไป
ถ้ามันทนไม่ไหว เธอก็หมุนให้เวลาผ่านไปเร็วๆ แบบนี้
แค่นึกถึงปีหน้า ปีถัดไป
อีกห้าปี หรือสิบปีข้างหน้า…
ถึงตอนนั้นจะรู้สึกเหมือนไม่มีอะไร
ทุกอย่างมันจะผ่านไป
ปี 1954
ปี 1955
นี่ ตอนนี้ปี 1953
พวกเราซ่อนตัวอยู่ในไร่อ้อย
ปี 1955 เราจะทําอะไรกันอยู่นะ
ปี 1955…
หนูอยากกลับไปเรียนหนังสือ
ปี 1956
ปี 1958
ปี 1959
แล้วปี 1960 ล่ะ
นี่ เธอลองหมุนดูสิ
ตอนนั้นหนูจะอายุ 20
เธอก็อาจแต่งงานแล้ว
หนูไม่อยากแต่งตั้งแต่อายุยังน้อย
ปี 1962
ปี 1963
ปี 1964
ปี 1970
ในปี 1970
เธอก็จะเป็นครู
มีลูกสองคน
ฟังดูดีจังเลย
แล้วต่อจากนั้นล่ะ
ปี 1973
ปี 1976
ปี 1978
ปี 1980
เธอจะเป็นคุณย่าแล้ว
แต่ยังไม่ใช่ในเร็วๆ นี้หรอก
แล้วพี่ล่ะ ปี 1980 พี่จะทําอะไรอยู่ล่ะ
ต่อจากนั้น
ปี 1980…
ปี 1982
ปี 1984
ปี 1988
ปี 1989
ปี 1990
ปี 1991
ปี 1992
ปี 1993
เซ็นตรงนี้ด้วยค่ะ
พวกเธอมาจากเจียอี้ใช่ไหม
แล้วจะเอากลับบ้านยังไง เผาศพดีไหม
ค่าใช้จ่ายเท่าไหร่ พวกเรามีเงินไม่มากนัก
เราไม่รับเงินของพวกคุณหรอก
สถานฌาปนกิจคิดอย่างน้อย 600 ดอลลาร์
ฉันไม่ได้เปิดสถานฌาปนกิจนะ
แค่ให้สินน้ำใจกับลู่ชางก็พอ
แน่ใจนะว่าจะเผา
เอากลับบ้านทั้งร่างมันแพงมากนะ
งั้นก็ตกลงตามนี้
เอ่อ… แล้วจะใส่อัฐิในอะไรดี
เดี๋ยวก่อน
นี่น่าจะใช้ได้
เอ้า ใช้อันนี้ไปก่อน
ค่อยเปลี่ยนตอนกลับถึงบ้าน
ขอบคุณค่ะ
คุณหวัง คุณใจดีจริงๆ
ไม่เป็นไร ไปเถอะ
- ขอบคุณค่ะ - มา ตามฉันมา
ลู่ชาง พาพวกเขาไปที่นั่นที
เซี่ย
ขอบคุณนะ
ขอบคุณทําไม
ที่พี่มาหาอวิ๋นกับหนู
เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน
แต่อวิ๋นก็เป็นพี่ชายแท้ๆ ของพี่
ตอนเขาทํางานอยู่ไทเป เรามักจะได้เจอกันบ่อยๆ
ประมาณสองเดือนก่อน
มีคนมาหาพี่
เขาบอกว่าเพื่อนร่วมห้องขัง ของอวิ๋นได้ถูกปล่อยตัวแล้ว
และอวิ๋นฝากจดหมายมาให้พี่
ในจดหมายอวิ๋นเขียนเรื่องเล่าไว้ว่า
ในแม่นํ้ามีหยดนํ้าอยู่สองหยด
ทุกวันพวกมันจะมองก้อนเมฆบนท้องฟ้า
และอิจฉาที่เมฆนั้น ได้มองโลกจากที่สูงไกลขนาดนั้น
ซุ่ยกับมี่
เขาเล่าเรื่องนี้ให้เธอฟังด้วยเหรอ
พวกมันกลายเป็นเมฆ แล้วก็โปรยฝนลงบนทะเลทราย
แต่ที่เขาเล่าให้พี่ฟังมันต่างออกไป
อวิ๋นเขียนไว้ว่า
ซุ่ยกลายเป็นเมฆบนท้องฟ้าก่อน
เขาพูดกับมี่ที่อยู่ในแม่นํ้าว่า
"รีบมาเถอะ มาอยู่กับฉัน
เราตกลงกันแล้วว่าจะท่องโลกไปด้วยกัน"
มี่ที่อยู่ในแม่นํ้าตอบว่า
"สัญญานะว่าจะรอฉัน
เธอจะต้องรอฉันนะ"
จนถึงตอนบ่าย
มี่ที่อยู่ในแม่นํ้าก็ ยังไม่ได้กลายเป็นเมฆ
ก้อนเมฆบนท้องฟ้า
กลายเป็นสีชมพูระเรื่อยามอาทิตย์ตก
เมื่อมี่ในแม่นํ้าเห็นเมฆสีชมพูระเรื่อที่แสนงดงาม
เขาก็อิจฉาซุ่ยมาก
เพราะเป็นก้อนเมฆที่ทําให้ ท้องฟ้าอันหม่นหมองมีสีสันขึ้นมา
เช้าวันต่อมา
มี่รู้สึกว่าตัวเองเบาขึ้น
ขณะที่เขาลอยสูงขึ้นเรื่อยๆ
เขาดีใจมากๆ ที่ในไม่ช้าเขาจะได้กลายเป็นก้อนเมฆ
และบินขึ้นสู่ท้องฟ้าไปอยู่กับเพื่อนรักของเขา
ท้องฟ้าราวกับผืนผ้าใบ
พวกเขาจะวาดภาพงดงามลงบนนั้น
มี่กลายเป็นไอและค่อยๆ ลอยขึ้นไปสองสามเมตร
ต่อมา
เขาก็หยุดลง
เขาตระหนักว่าเขาไม่ได้กลายเป็นก้อนเมฆ
แต่กลับกลายเป็นหมอก เป็นผืนหมอกสีขาวหนาทึบ
ก้อนเมฆสีขาวลอยผ่านไป
เขาพูดกับก้อนเมฆว่า
ถ้าคุณเห็นเพื่อนของฉันที่ชื่อซุ่ย
โปรดบอกเขาทีว่า
ฉันได้กลายเป็นหมอกไปแล้ว
ฉันมองไม่เห็นเขาบนนั้น
ก้อนเมฆตอบว่า
เมื่อคืนเพื่อนของคุณกลายเป็นฝน และตกลงสู่มหาสมุทรแปซิฟิกไปแล้ว
มี่ผู้เป็นหมอกถามเมฆว่า
"แล้วเขาจะกลับมาไหม"
ก้อนเมฆตอบว่า
"ไม่
เขาทําภารกิจของเขาเสร็จสิ้นแล้ว"
หมอกกล่าวว่า
ภารกิจของเขาเหรอ
ก้อนเมฆก็ตอบกลับว่า
"เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของทิวทัศน์ ในที่ใดที่หนึ่ง ณ ช่วงเวลาหนึ่ง
พวกเราทุกคนก็เป็น เพียงส่วนหนึ่งของทิวทัศน์
แล้วคุณคิดว่าเราเป็นอะไรล่ะ"
ก้อนเมฆยิ้ม แล้วก็ลอยจากไป
หมอกรู้สึกเสียใจมาก
เขาเศร้าที่ตัวเองไม่ได้เป็นก้อนเมฆ
เขารู้สึกเจ็บปวดอย่างยิ่ง
แต่ไม่ว่าเขาจะเสียใจเพียงใด
เมื่อเวลานั้นมาถึง
หมอก
ก็สลายไป
ท้ายที่สุด
เขาไม่อาจกลายเป็น
ส่วนหนึ่งของทิวทัศน์อย่างที่เขาอยากจะเป็น
อวิ๋นได้ตั้งชื่อเรื่องไว้ไหม
ตั้งแล้ว
ชื่อว่านิทานม่านหมอก
พี่อวิ๋น เราเลี้ยวขวาแล้วนะ
พี่อวิ๋น เดินช้าๆ นะ
(พิธีส่งวิญญาณอันรุ่งเรือง)
พี่อวิ๋น เรากําลังพาพี่กลับบ้านนะ
ดูสิ
มีวงดนตรีบรรเลงให้พี่ด้วย
เดินช้าๆ นะ
(ปีที่ 43 แห่งสาธารณรัฐจีน ปี 1954)
(เซี่ยพาเยว่และน้องชายคนเล็กไปไทเป)
(และส่งพวกเขาเข้าเรียนหนังสือ)
(ปีที่ 45 แห่งสาธารณรัฐจีน ปี 1956)
(เซี่ยพาน้องๆ กลับไปเยี่ยมหลุมศพ)
(ปีที่ 47 แห่งสาธารณรัฐจีน ปี 1958)
(เยว่ได้รับรางวัลที่ 2 จากการแข่งเรียงความระดับมัธยมปลาย)
(ปีที่ 48 แห่งสาธารณรัฐจีน ปี 1959)
(จื้อยอมรับการแต่งงานแบบคลุมถุงชน)
(เซี่ยเข้าร่วมงานแต่งของเขา)
(ปีที่ 49 แห่งสาธารณรัฐจีน ปี 1960)
(หลังจากคณะการแสดงยุบตัวลง)
(เซี่ยได้ไปแสดงที่สโมสรนายทหารสหรัฐฯ)
(ปีที่ 52 แห่งสาธารณรัฐจีน)
(ที่หลานอวี๋ เกา จินจง หนีจากคุก ครั้งที่สิบ)
(เจ้าหน้าที่และทหารกว่า 200 นาย จับกุมไม่ได้ และเขาก็หายตัว)
(ปีที่ 53 แห่งสาธารณรัฐจีน ปี 1964)
(เยว่สําเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยครู)
(และเริ่มสอนที่โรงเรียนประถม)
(ปีที่ 54 แห่งสาธารณรัฐจีน ปี 1965)
(เซี่ยไปสหรัฐอเมริกาเพียงลําพัง เพื่อตามหาเจ้าหน้าที่ที่เธอเคยคบหา)
(ปีที่ 56 แห่งสาธารณรัฐจีน)
(เยว่แต่งงานกับครูคนหนึ่งนามสกุลหลิว)
(เซี่ยและสามีชาวอเมริกัน ของเธอวิลเลียม กลับมาร่วมงานแต่ง)
(ปีที่ 58 แห่งสาธารณรัฐจีน ปี 1969)
(เยว่ให้กําเนิดบุตรสาว และตั้งชื่อว่าหลิวเหนียนอวิ๋น)
(ปีที่ 63 แห่งสาธารณรัฐจีน ปี 1976)
(ฟ่านชุนออกจากงานและก่อตั้ง ธุรกิจส่งออกเครื่องประดับได้สําเร็จ)
(ปีที่ 76 แห่งสาธารณรัฐจีน ปี 1987)
(กฎอัยการศึกในไต้หวัน ซึ่งบังคับใช้นานถึง 38 ปี ถูกยกเลิก)
(ปีที่ 79 แห่งสาธารณรัฐจีน ปี 1990)
(สามีเยว่เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอด)
(ปีที่ 82 แห่งสาธารณรัฐจีน ปี 1993)
เหตุไฟไหม้ในขบวนรถสั่นคลอน ความเชื่อมั่นของผู้คนต่อระบบรถไฟฟ้า
บางคนถึงกับเสนอว่าควรรื้อสร้างใหม่ทั้งหมด
- หวงชิวเยว่ - เมื่อ 40 ปีที่แล้ว
พลเรือนจํานวนหนึ่ง
- ถูกประหารโดยเหตุผลการเมือง - ถ่ายทําไม
- มันเป็น… - ด้วยเหตุหลายอย่าง
ร่างของนักโทษบางรายไม่อาจมีญาติมารับไปได้
ครอบครัวของผู้เสียชีวิตรายหนึ่ง ใช้เวลาถึง 30 ปีในการสืบค้นและตามหา
จนในที่สุดพบหลุมศพของพี่ชาย ที่หายสาบสูญและเหยื่อรายอื่นๆ
ใกล้สุสานหลิวจางหลี่
มีหลุมศพมากกว่าร้อยหลุม กระจัดกระจายอยู่ทั่วสุสานสาธารณะ
ครอบครัวเหยื่อรายอื่น
ได้เดินทางมายังสุสาน เพื่อตามหาคนที่พวกเขารัก…
แม่คะ ลุงถูกพากลับบ้านแล้วใช่ไหม
แล้วแม่รู้จักคนอื่นอีกไหม
ลูกมีเพื่อนที่เป็นนักข่าวใช่ไหมล่ะ
ช่วยให้เขาไปถาม ดูให้หน่อยได้ไหม
ช่วยเอารายชื่อมาให้ที
ใครล่ะ
แม่กําลังตามหาใครอยู่
เด็กไม่ควรถามมากนัก
เร็วเข้า โทรหาเขา
ใครกันแน่
ตกลงเขาเป็นใคร
เลิกเซ้าซี้แม่ได้แล้ว
รีบโทรเถอะ เร็วเข้า
- แม่ - ว่าไง
รายชื่อค่ะ
มันยาวมากนะ
เดี๋ยวหนูช่วยหา
เขาชื่ออะไร
(ปีที่ 93 แห่งสาธารณรัฐจีน ปี 2004)
มาเถอะ
เดี๋ยวยายอุ้มขึ้นนะ
เอาคุกกี้ไหม
แม่คะ
หนูบอกแล้วใช่ไหม ว่าอย่าให้ของหวานกับลูกหนู
ชิ้นเดียวเอง ไม่เป็นไรน่า
แม่ไม่ฟังเลยนะ
- หวงชิวเยว่ - เดี๋ยวไปวัดความดันก่อนนะคะ
ค่ะ แม่ ไปวัดความดันกันเถอะ
ไปกันเถอะ
จ้าวกงเต้า
- จ้าวกงเต้า - ครับ
ครับ
แม่
คุณไปชําระเงินที่ชั้นหนึ่งก่อน แล้วมารับยานะคะ
แล้วจําไว้นะคะ พรุ่งนี้เช้าค่อยมาใหม่แบบท้องว่างนะ
เมื่อกี้คุณว่าอะไรนะ
ฉันบอกให้ไปจ่ายเงิน แล้วคุณก็ค่อยมารับยาค่ะ
โอเค ขอบคุณค่ะ
จ้าวกงเต้า
พี่จําฉันได้ไหม
เมื่อ 50 ปีก่อน มีเด็กผู้หญิงมาจากเจียอี้ไปไทเป
เธอไปที่สถานฌาปนกิจเพื่อตามหาร่างของพี่ชาย
เยว่
เยว่ พระจันทร์
เธอเองเหรอ
เธอหาพี่ชายเจอไหม
เจอแล้ว
พี่ไม่ได้ถูกประหารเหรอ
เปล่า
ฉันถูกจําคุกอยู่ 25 ปี
ร้องไห้ทําไม
แม่คะ
ลูกสาวเธอเหรอ
หลานสาว
ใช่แล้ว
แล้วครอบครัวพี่ล่ะ
ครอบครัวอะไร
ฉันอยู่คนเดียวก็ดีอยู่แล้ว
หวงชิวเยว่ หวงชิวเยว่คะ
แป๊บหนึ่งนะคะ
แม่เข้าไปก่อนเถอะ แล้วเดี๋ยวค่อยคุยกัน
รอก่อนนะ เดี๋ยวฉันรีบมา
เร็วเหมือนทอดปาท่องโก๋ห้าชิ้นเลย
มานี่สิ ทางนี้
มีอะไรให้ช่วยไหมคะ
ของชิ้นนี้เป็นของ ผู้หญิงที่อยู่ข้างใน
เอาไปให้เธอที
ขอร้องล่ะครับ
งั้นก็รอเธอก่อนสิ
บอกเธอว่า
มันไม่ใช่นาฬิกาเรือนเดิม
แต่ฉันหาอะไรที่คล้ายกันได้แล้ว
แค่นี้เหรอคะ
แค่นั้นแหละ
ขอบคุณครับ
จําไว้ด้วยนะ
จับราวให้แน่น ยืนให้มั่นบนขั้นบันได
ไปกันเถอะ!
(แด่หมู่เมฆและหมอกแห่งยุคสมัยนั้น)
(ไม่มีสัตว์ใดได้รับอันตราย ระหว่างการถ่ายทําภาพยนตร์นี้)
(ขอขอบคุณนักวิจัย ประวัติศาสตร์ไต้หวันทุกท่าน)