A więc to jest...
Wszystko.
Ten widok mnie przytłacza.
Jak ktokolwiek miałby to przyswoić?
Nie każdy jest w stanie. Ale ty nie jesteś każdym.
Jesteś wychowankiem Zakonu Obserwatorów.
Moim.
To normalne, że boimy się nowego początku.
Tyle musimy poświęcić.
Naszą wolę, pragnienia, nawet imiona... w zamian za wielką moc.
Ale ze wszystkich, których szkoliłem... jestem pewien, że żaden nie był
tak bardzo oddany naszej sprawie.
Jak ja? Dlaczego?
Bo wiem, że nie boisz się poświęceń.
A jeśli zawiodę twoje oczekiwania?
Tu nie ma miejsca na gdybanie.
Czyżbyś nie znał naszych obyczajów?
- Studiowałem je. - Zatem rozumiesz,
że aby chronić naturalny porządek, możemy tylko go obserwować.
Tak, oczywiście.
I jesteś gotów
porzucić całe dotychczasowe życie, by pełnić tę misję?
„Aby czuwać nad wszystkimi, sam muszę stać się nikim”.
Więc jesteś gotowy, zgodnie z moimi przewidywaniami.
Chyba muszę się przygotować do złożenia ślubów.
Właśnie je złożyłeś.
A zatem powstań, Obserwatorze.
- Teraz widzisz... - Wszystko.
To jest... przepiękne.
Nie, to po prostu... jest.
Teraz jesteś Obserwatorem.
Nie wyrażasz osądów. Jedynie spostrzeżenia.
Ale jaki jest sens samego patrzenia?
Te rzeczy Obserwator może zrozumieć dopiero z biegiem czasu.
Ale jestem święcie przekonany,
że wnioski, które wyciągniesz, będą budujące.
Dziękuję.
Nigdy cię nie zawiodę.
Zawiodłeś mnie!
Przybyłeś do nas eony temu jako wyznawca.
A dzisiaj powracasz jako heretyk.
Złamałeś naszą świętą przysięgę.
A teraz spotka cię kara za zbrodnie przeciwko Zakonowi.
Zbrodnie? Starałem się pomagać ludziom.
Ratować Multiwersum, którego świętości ślubowałem strzec.
Ujawniłeś nasze tajemnice istotom śmiertelnym!
Wyjawiłem je bohaterom!
Tym mianem określasz Stephena Strange'a?
Czarownika, który zniszczył cały swój wszechświat,
a następnie wykorzystał wiedzę od ciebie, by stworzyć nowy, wedle własnego kaprysu?
Poświęcił własną duszę, żeby naprawić krzywdy, które wyrządził.
To sprzeczne z naturą!
To cud, nieustannie rodzący nowe gałęzie rzeczywistości,
nad którymi możemy czuwać!
Na pewno rozumiecie,
że jeśli ogród ma się rozwijać, ktoś musi o niego zadbać!
By jego drzewa rosły wyższe, kwiaty mocniej pachniały,
a chwasty i szkodniki nie wysysały z niego całego życia!
To bardzo wygodny argument. Ale nie wyjaśnia,
dlaczego interweniowałeś w przypadku Riri Williams.
To był jeden przypadek na wiele bilionów.
A Kwai Jun-Fan?
Reed Richards? Nick Fury? Jakaś dziewczyna imieniem Madisynn,
przez dwa „n” i jedno „y”?
Oni...
Lista jest dłuższa.
Ale ze wszystkich twoich pupilków, żaden nie był tak groźny...
jak ona.
- Peggy, co ty tu robisz? - Ratuję ciebie.
Czy wreszcie rozumiesz, że twoja herezja zagraża i nam?
Naprawdę wierzysz, że warto?
Naraziłeś cały Piąty Wymiar dla tych prymitywnych istot,
których życie w skali Multiwersum jest kompletnie nieistotne.
Ale jest istotne dla mnie.
I właśnie to cię zgubiło.
Nic nie może się liczyć dla Obserwatora.
Bowiem Obserwator jest nikim.
Nie słuchaj tych bzdur. Nikt nie jest nikim.
Sam mi to pokazałeś.
Nie spodziewałbym się, że heretyk zrozumie.
I właśnie dlatego musisz umrzeć.
- Chwila, co? - Proszę. To wbrew obyczajowi.
Może do tej pory. Ale musimy złamać nasze śluby,
by naprawić twoje świętokradztwa.
Ze wszystkich twoich zdrad ta jest dla mnie najbardziej dojmująca.
- Nie, to... - Ultron? Ty żyjesz!
Co? On jest z tobą?
Gratulacje. Teraz wiesz, co to niespodzianka.
Co?
Osłaniam was. Do statku.
Jakiego statku?
Tego statku!
Biegiem, ruszcie się!
Ultron! Nie zostawimy cię. Lecisz z nami.
Do tego mnie zaprogramowano. Uciekajcie!
Szybko, osłaniam was.
- Byrdie, startuj! - Polatajmy.
Dzięki za ratunek.
Mówiłaś, że nie możesz stracić kolejnych przyjaciół.
To podobnie jak my.
Ale następnym razem daj znać, jak będziesz się wybierać
na wyższą płaszczyznę istnienia.
- Wielkoludzie, dokąd teraz? - „Dokąd” nie istnieje.
A Ultron na dłuższą metę nie ma szans z Eminencją.
Nie da się uciec, nie da się schować.
Skoro nie w Multiwersum, to może w spoinach czasoprzestrzeni.
Chcesz wniknąć w przestrzeń pomiędzy światami?
Ultron 2.0 pokazał nam sztuczki, jakich nie odwalił żaden statek.
- Teoretycznie to możliwe. - Teoretycznie?
Trzymajcie się ramy!
Nadal nie rozumiecie.
Ich moc przerasta wszelkie wyobrażenia.
Widzieli każdą chwilę waszego życia.
Widzieli każdy wariant każdej chwili.
W Multiwersum nic nie jest niemożliwe. Udowodniłyśmy to wiele razy.
Musi być jakiś sposób.
Skoro Obserwatorzy mają zbyt wielką moc, musimy im zabrać chociaż jej część.
Tak, i znam odpowiednią miejscówkę.
Świat stworzony przez Stephena Strange'a.
Strange kształtuje tam rzeczywistość.
Możliwe, że kiedy się tam znajdą, będzie mógł ograniczyć ich moc!
- Myślałam, że zginął, by go stworzyć. - Owszem.
I teraz jego dusza przenika każdy atom tego świata.
Możliwe, że zachował jakąś cząstkę świadomości.
Genialne! Wyznaczam kurs!
Za późno.
Czas zakończyć tę ucieczkę.
Matko, mój statek.
To nie wygląda jak wszechświat Strange'a.
Sorki, mój błąd.
Chyba wylądowaliśmy o kilka wszechświatów za blisko.
Dawaj, teraz!
Kahhori, otwórz przejście!
- Wasze wysiłki są daremne. - Nie możecie nas tknąć.
I pomyśleć, że miałem cię za ucznia oddanego naszej misji jak nikt inny.
Nie myliłeś się. Po prostu inaczej rozumiem misję.
Nie istnieje żadne inne rozumienie.
- By rozumieć każdy punkt widzenia... - Obserwator nie może posiadać własnego.
To już nie jest prawda.
Złożyłeś ślubowanie!
Nie.
Mam pomysł, ale nie spodoba się wam.
- Cała zamieniam się w słuch! - Złożycie śluby.
Czekaj, śluby?
Wasze śluby?
A mogę przed podpisaniem pogadać z prawnikiem?
O konsekwencjach pogadamy później! Najpierw trzeba przeżyć!
Powtarzajcie za mną.
Porzucam swe życie, żeby stać na straży.
Porzucam swe życie, żeby stać na straży!
Obserwować naturalny porządek, by chronić naturalny porządek.
Obserwować naturalny porządek, by chronić naturalny porządek!
Nieważne. Powiedzcie, że się zgadzacie.
- Zgadzam się. - Zgadzam się!
Nie, oczom nie wierzę.
Toż to szczyt bluźnierstwa!
- Oddałeś nasze święte dary... - W ręce śmiertelników!
Śmiertelników, którzy nie boją się poświęcenia.
Czyż nie to dostrzegłeś we mnie te wszystkie eony temu?
Miałeś być Obserwatorem. Miałeś być nikim!
Nie jestem nikim.
Jestem Uatu.
Czyli Uatu, tak?
- Silne imię, pasuje do ciebie. - Każdy jest kimś.
Wiem to od was.
Heretyk!
Mogę się wciąć?
Nie jesteś godna, by stanąć przeciwko mnie!
Wynaturzenie!
Proszę, nie chcę z tobą walczyć.
Sam wiesz najlepiej, jaką moc mają decyzje!
I podjąłeś swoją!
Wykaż odrobinę rozsądku!
Zdradziłeś przeznaczenie!
Przez całe życie przywoływałam potęgę natury.
Ale dzisiaj sama jestem naturą!
Błagam, nie musimy tego ciągnąć!
Więc się poddaj!
Zrezygnuj!
Nigdy!
Już przegrałeś! Zrezygnuj!
Nigdy.
Nigdy!
Nigdy.
Czekaj.
Proszę.
Przecież nie tego mnie nauczyłeś.
Nie nauczyłem cię wszystkiego.
Uatu, co oni robią?
Nadchodzi wasz kres!
Nie umrzecie tylko tutaj.
Każda wersja każdego z was zostanie wymazana z każdego wszechświata.
Wraz ze wszystkim, co osiągnęliście.
Nie!
Każdym życiem, które zmieniliście!
Wymażemy całe wasze istnienie.
Nie!
To koniec.
Nie macie najmniejszych szans.
Nie!
Peggy, co ty wyprawiasz?
Nie stracę dzisiaj ani jednego przyjaciela!
Nie!
Wy nie...
Nie zginęłyście.
Wszyscy żyjemy.
Zaraz. Peggy.
- Peggy! - Odeszła.
Poświęciła się na próżno.
Tak oto twoja historia dobiegła końca, Uatu.
Co? Dlaczego to nie działa?
Bo teraz przebywasz w jego świecie.
Stephen Strange jest...
Żyjącym wszechświatem.
I tutaj to on ma władzę absolutną.
Ty nie masz żadnej.
Jak...
Nie rozumiem...
Jak mogłem tego nie przewidzieć?
Kiedy spędzisz tyle eonów, patrząc na wszystko z góry,
coraz trudniej wyobrazić sobie rzeczy, których jeszcze nie doświadczyłeś.
A ty skąd je znasz?
Od ludzi, którym się przyglądałem.
W każdym zakątku Multiwersum czeka jakaś lekcja,
jeśli masz oczy szeroko otwarte.
Zakładam, że sprowadziłeś mnie tutaj, żeby mnie zabić.
To wbrew obyczajowi.
Nadal w to wierzysz? Po wszystkim, co ci zrobiłem?
Kiedyś powiedziałeś, że każdy Obserwator musi sam odkryć swoje własne powołanie.
Obym umiał podzielić się tym, co odkryłem.
Ze mną?
Tak wiele mnie nauczyłeś.
Pozwól, że się odwdzięczę.
Dopięła swego.
Ściągnęła nas tutaj.
Peggy nie odpuszcza.
Przepiękny widok, prawda?
To wschód słońca.
To, że coś nazwiesz, nie jest w stanie oddać jego natury.
Ale żeby to pojąć, nie wystarczy się biernie przyglądać.
Musisz się nauczyć dostrzegać.
I właśnie tutaj możesz zacząć.
Wiatr wieje,
ptaki śpiewają,
strumienie płyną,
a nasz najstarszy brat, słońce, właśnie wstaje.
Żałuję jedynie, że nie ma jej przy nas.
Tęsknię za nią.
Kto wie, może jest.
Bo ktoś, gdzieś... zawsze nas obserwuje.
Odkąd Peggy oddała życie, po raz pierwszy od zarania czasu,
mam wrażenie, jakby ktoś obserwował też mnie.
Mój lud wierzy, że po śmierci
wyruszamy na jeszcze większą przygodę.
Uatu, czy istnieje jakieś życie poza tym tutaj?
Poza wszystkim, co już znamy?
Są takie pytania,
na które jedyną odpowiedzią
jest kolejne pytanie.
Bo widzicie...
Czas.
Przestrzeń.
Rzeczywistość.
Nie są liniową ścieżką,
lecz pryzmatem nieograniczonych możliwości.
Każda decyzja może dać początek nieskończonej liczbie światów,
tworząc alternatywne historie, o jakich nam się nie śniło.
Jestem Uatu.
Dostrzegam cały bezmiar tych nowych rzeczywistości.
Otwórz oczy,
zaryzykuj wyprawę w nieznane i miej odwagę zapytać...
A GDYBY...?
A gdyby?
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA
MARVEL ANIMATION PRZEDSTAWIA
A GDYBY...?
Napisy: Marcin Bartkiewicz