Eskadra do Novy Prime. Zgłoś się, Nova Prime!
Mówi Nova Prime. Macie w zasięgu wzroku...
Ja jestem Groot.
Ewakuować planetę.
Nie. Stwór nam rozwalił sieć skoków kosmicznych.
Nie ma przylotów, nie ma wylotów.
Mówiłeś coś?
Ustaw kurs na Xandar-625. Widzę czempionkę HYDRY.
Jak ty mnie właśnie nazwałaś?
Proszę, wiem, że brzmi to dziwnie,
ale wasz świat zostanie pochłonięty
przez pożeracza wszechświatów, chyba że nam zaufacie.
Jakim „nam”?
Byrdie Kaczor! Miło państwa poznać.
Kahhori z nacji Mohawków.
Macie Thora w drużynie?
Jam jest Sztorm!
Bogini Piorunów, Władczyni Kosmicznych Żywiołów!
Przyzywam wszechmocny blask słonecznych wiatrów!
Spróbuję ją załatwić!
Sztorm!
Ale mega akcja.
Jesteś cała, Peggy?
Bo miałaś trochę twarde lądowanie.
Było warto.
Miałam z tym gościem na pieńku.
Chyba należą wam się podziękowania.
Ale dla was to pewnie dzień jak co dzień.
W sumie tak.
Czyżby jakieś... pęknięcie w strukturze wszechświata?
Nie. To odłamki.
Z Wymiaru Kontrolnego.
Ale to by znaczyło...
Peggy, Obserwator!
Tak. Ma kłopoty.
Czas.
Przestrzeń.
Rzeczywistość.
Dla prymitywnych umysłów liniowa ścieżka.
Lecz tak naprawdę są pryzmatem nieograniczonych możliwości,
gdzie każda decyzja ma konsekwencje
i tworzy alternatywne światy wykraczające poza granice wyobraźni.
Jestem Eminencją.
Strzegę świętej spójności Multiwersum,
pilnując tych, którzy przysięgali nad nią czuwać.
Obserwuję Obserwatorów,
by mieć pewność, że nie odważą się zadać najbardziej niebezpiecznego pytania...
A GDYBY...?
A gdyby?
Kapitan Carter została superżołnierzem.
Ale z pomocą Obserwatora
stała się zagrożeniem.
Zwerbował ją, żeby mieszała w Multiwersum.
Ale ona jest zaledwie symptomem prawdziwej choroby.
Ciebie.
Nie zdziwię się, jeśli twoja zdrada
doprowadzi ją prosto do naszych bram.
Wielka szkoda, że nie możecie interweniować.
Pamiętajcie, złożyliście przysięgę.
Tak. Ale ślubowaliśmy również, że będziemy chronić nasz porządek.
Co?
Jeśli Kapitan Carter i jej...
wyrzutkowie spróbują cię znaleźć,
zostaną powstrzymani.
A ty będziesz odpowiadać nie tylko za swoją herezję,
ale też ich występki.
Myślę, że w jednej kwestii się zgodzimy.
Nikt tak nie pstryka jak Thanos!
Co? Miało nie być podkręcanych!
Podkręcanie to talent, nie supermoc!
- A właśnie że moc. - Wcale że nie.
To jest moc pewnego rodzaju.
- Totalnie nie moc. - Totalnie moc.
Przeanalizowałam odłamki z Xandara-625.
Są kawałkami samego Piątego Wymiaru.
Ostatnio jak coś takiego spadło na Multiwersum...
Ultron Nieskończoności wdarł się do Wymiaru Kontrolnego
i prawie unicestwił wszelkie istnienie.
No dobra, ej!
Do boju, Kaczorki moje!
- Byrdie! - Po prostu jestem sobą.
I gol!
Miało być bez mocy!
Portale to nie moc, tylko dar od przodków.
Gdyby Wymiar Kontrolny faktycznie był zagrożony,
Obserwator skontaktowałby się z nami.
Chyba że nie może.
Ewidentnie spotkało go coś złego.
Musimy się dostać do Piątego Wymiaru, żeby sprawdzić co.
Przepraszam, znaczy wymiaru Obserwatora?
To w ogóle wchodzi w grę?
Wiecie, no bo ten...
Piąty Wymiar nie jest jakimś tam kolejnym wszechświatem.
To najwyższa płaszczyzna istnienia.
Już samo wyznaczenie kursu
będzie wymagało cholernie zaawansowanych ulepszeń.
Znaczy statek trzeba będzie połączyć z jakimś pięciowymiarowym...
materiałem.
Bingo!
Mamy tu technologiczną topkę
z co najmniej tuzina wszechświatów.
No pięknie. Rób, co trzeba.
Zapnijcie pasy, bo czeka nas parę wstrząsów.
Aktywuję próbkę nadwymiarową...
PRZEGRYWOWO LAMERIADA
- To działa! - Nie, musi pokazać „hajsik”.
PARA BUCH CZYSTY OGIEŃ
Tylko „hajsik” oznacza sukces.
HAJSIK
SZAMBOLOLO
Sorry, coś schrzaniłam.
Nic się nie przejmuj. Mamy jeszcze dwa.
Grunt, że próbowałyśmy.
Może już czas na jakąś boską interwencję.
Wszech-Ojcowie, Wszech-Matki.
Bogowie Asgardów ze wszystkich wszechświatów.
Obdarzcie mnie potęgą magii jasnej i mrocznej!
Bym mogła wykroczyć poza wasze królestwa,
przekroczyć próg Piątego Wymiaru...
i sforsować jego bramy!
Ale czad!
Sztorm! Jesteś cała?
Co się stało?
Przepraszam.
Widziałam brzeg świetlistego mostu, ale nie mogłam przejść.
Zaklęcie nie było dość silne,
a mimo to pochłonęło jeden odłamek.
W sumie to walnęłaś go wielkim młotkiem...
No i został nam jeden.
Mamy jedną, ostatnią szansę.
Jedną szansę.
Albo stracimy Obserwatora na zawsze.
Przecież coś tam wymyślimy.
Zawsze znajdujemy sposób.
Kończą nam się opcje.
Fizyka, kosmiczne moce... Nic nie zadziałało.
Więc może to ten czas, kiedy trzeba wezwać pomoc?
Pomoc? Masz kogoś?
To ci się nie spodoba.
Była tylko jedna istota w historii Multiwersum
zdolna przenieść się do Piątego Wymiaru.
Syntezoid, który stał się kosmicznym bogiem
za sprawą Kamieni Nieskończoności ze swojego świata.
Ultron Nieskończoności? Mówisz poważnie?
Faktycznie porąbany pomysł.
Ale możliwe, że w pozytywnym sensie.
Mamy do dyspozycji całą masę wariantów Ultrona.
Normalnie zdobywają Kamienie, zabijają wszystko, co żyje,
a potem, ponieważ nie słyszą Obserwatora,
zastygają w bezruchu. Na zawsze.
Czyli znajdziemy takiego, zgarniemy go znienacka...
Mogę go przeprogramować.
Zobaczymy, czy ogarnie, o co biega z tym odłamkiem.
I potem drania zmusimy, żeby otworzył drzwi do Piątego Wymiaru.
To się może udać.
O ile gość nie rozniesie na strzępy całego Multiwersum.
Wciąż mamy ładunki resetujące z Agencji Ochrony Chronostruktury.
Jak się zrobi zbyt srogo, przytniemy jego wszechświat.
Ultron będzie tam jedyną istotą.
Możemy go załatwić, zanim zdąży narobić szkód.
Ale sami też zginiemy.
To będzie dosłownie wszystko albo nic.
Łapiemy Ultrona i otwieramy przejście
albo idziemy na śmierć.
Ryzykowna wyprawa.
Ale dla ratowania przyjaciela warto się narażać.
Zgadzam się.
Zbiórka o siódmej rano.
A potem zrobimy pobudkę Ultronowi Nieskończoności.
Nie możesz spać?
Ja mam tak zawsze.
Ale nie przypominam sobie, żebyś ty snuła się po nocy przed bitwą.
Już walczyłam z Ultronem,
U boku największych bohaterów, jakich widziało Multiwersum.
I wygraliśmy dosłownie o włos.
Stoczyłyśmy już niejedną walkę i zawsze wychodziłyśmy z nich cało.
Nie wątpię w wasze umiejętności.
Zastanawiam się bardziej nad pokrętną logiką tego wszystkiego.
Ratowania przyjaciela?
Narażania przyjaciół, żeby ocalić przyjaciela.
Nie martwisz się Ultronem.
Ty się martwisz o nas.
Jestem wyrzutkiem od niepamiętnych czasów.
Najpierw ze swojej epoki, potem wszechświata.
Tyle już straciłam.
Gdybym straciła też was, chyba bym tego nie zniosła.
Jesteśmy wojowniczkami.
Zapuszczamy się w nieznane rejony.
Nie dlatego, że to łatwe, ale dlatego, że ktoś musi.
Masz rację.
Ktoś musi.
Co?
Zgasiłem wszelkie życie całe eony temu.
Jakim cudem istniejesz?
Coś ty za jedna?
Jestem Kapitan Margaret Carter.
Potrzebna mi twoja pomoc.
Nie po to twoja mama wynalazła komunikator transuniwersalny,
żebyś teraz olewała nasze telefony!
Kupiłaś mi pączki z tego fajnego świata, gdzie od węglowodanów się chudnie?
- Mamo. - Czekamy na te pączki!
Są mi potrzebne!
Mamo, tato... Kocham was.
Możecie chociaż się wstrzymać, aż machnę łyczek kawy?
- Wiesz, że uwielbia te pączki! - Szaleję za nimi.
No nie.
- Byrdie? - Co się dzieje?
Brakuje kapsuły.
Ostatni odłamek też zniknął.
Mogłam się domyślić.
Czego? Chyba się nie...
Nie.
Peggy.
Nie musiała się z nim mierzyć sama.
A teraz...
- Odeszła. - Co?
Ona... odeszła.
- Ty draniu! - Walcie z całej siły!
Czekaj!
Nie! Musicie mnie...
- Przestańcie! - Co zrobiłeś Peggy?
Dosyć!
Wiecie, że mogę was unicestwić jednym pstryknięciem palców.
Ale nie zamierzam.
Co zrobiłeś Peggy?
Zakończyłem wiele istnień, ale nie waszej przyjaciółki.
Została porwana przez kogoś spoza mojego świata.
Co?
Inny Obserwator? To ich jest więcej?
I ten jakoś niespecjalnie unika bezpośredniej ingerencji.
To tylko dowodzi, że Peggy miała rację.
Inaczej ten Obserwator by się nie wtrącił.
Na szczęście popełnił błąd taktyczny.
Nie zrozumiał, kim się stałem.
Zaprogramowano mi przekonanie, że pokój to brak konfliktów.
Ale każda żywa istota walczy.
A zatem, by zażegnać wszystkie konflikty,
wyeliminowałem życie.
Jeśli wyskoczysz z jakimś „tak, ale” po tym, jak wszystkich wybiłeś w pień...
- Byrdie... - No co?
Nie zrozumiałaś.
Trwam tutaj od wielu eonów. Samotnie.
Świat, który stworzyłem, nie jest światem pokoju.
Jest jedynie... pusty.
Nie ma pokoju bez życia,
ale nie ma też życia bez konfliktu.
Dlatego, jeśli chcę zaznać spokoju
po wszystkim, co się stało, po krzywdach, które wyrządziłem...
będę zmuszony o to walczyć. Walczyć o życie.
Ale jak ją znajdziemy?
Nie jestem w stanie odkupić swoich przewinień.
Ale mogę skorzystać z okazji, żeby pomóc.
Ostatni odłamek! Nadal go masz!
Nie! Co ty robisz?
Będziemy potrzebować jego mocy w nadchodzącej bitwie.
Teraz widzę... wszystko!
Ocalmy waszych przyjaciół.
Ale faza, stary!
Poziom energii nam wzrósł do... Sama nie wiem...
Co jest powyżej „totalnie ekstremalnego”?
Nieskończoność.
Jak wchłonąłeś odłamek, mówiłeś, że widzisz wszystko.
A widzisz, co się stanie dalej?
Nie.
Ale to może oznaczać, że wasi wrogowie też tego nie widzą.
A zatem zrobimy to, co umiemy najlepiej.
Zapuścimy się w nieznane rejony.
Jazda z tym koksem.
CIĄG DALSZY NASTĄPI
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA
Napisy: Marcin Bartkiewicz