Londyn, rok 1602.
Bezpieczny świat, ocalony przez bohaterkę z innej rzeczywistości.
Kapitan Peggy Carter. Wojowniczkę wyrwaną z własnych czasów.
Z drugiej strony, pewnie już przywykła.
Superżołnierz z czasów II wojny światowej najpierw przeniosła się w przyszłość.
Ocaliła ludzkość, choć musiała się wyrzec miłości swojego życia.
Lecz nawet ta strata jej nie powstrzymała.
Peggy nauczyła się czerpać z niej siłę,
by zostać bohaterką wszech czasów we wszystkich czasach.
Niegdyś schwytana w pułapkę przyszłości, teraz utkwiła w przeszłości.
Ale nawet czterysta lat od domu nie jest sama.
Przybywasz w samą porę, przyjacielu.
Bałam się, że utknę tu na zawsze.
Nie gadaj, że już masz dosyć prapremier Szekspira
i tych wszystkich wychodków.
Powiedział facet w kołnierzu rodem z Drakuli.
Przynajmniej nie noszę koszuli z flagi państwowej.
Poza tym mój strój jest magiczny.
Z tego, co widzę, ten happy hour dałoby się trochę rozruszać.
Single malt. Kilka wieków przed swoją epoką, rzecz jasna.
Strange, ratujesz mi życie.
A właśnie, à propos... Nie chciałbyś mnie podrzucić do domu?
Wezwałabym taxi, ale portfel zostawiłam w innym wymiarze.
Czego się nie robi dla Strażniczki Multiwersum.
No dobrze, chodźmy. Zapraszam do gabinetu.
Więź między nimi powstała nie tylko na gruncie wspólnej walki,
ale też wspólnych doświadczeń.
Bo tak jak Kapitan Carter,
Doktor Stephen Strange również miał za sobą trudne przejścia.
Próbując ocalić ukochaną, Christine Palmer, zatracił własną duszę,
rozum, i wreszcie swój świat.
Więc ukarz mnie! Nie cały świat! Nie Christine!
Ale dopiero gdy rzeczywistość zaczęła się rozpadać na jego oczach,
zrozumiał swój błąd.
A teraz dwójka legendarnych bohaterów musi połączyć siły,
by walczyć z zagrożeniem, jakiego Multiwersum jeszcze nie widziało.
MARVEL STUDIOS PRZEDSTAWIA
Czas.
Przestrzeń.
Rzeczywistość.
Nie są liniową ścieżką,
lecz pryzmatem nieograniczonych możliwości.
Każda decyzja może dać początek nieskończonej liczbie rzeczywistości,
tworząc zaskakujące alternatywne światy.
Jestem Obserwatorem.
Twoim przewodnikiem w labiryncie potencjalnych wydarzeń.
Udaj się ze mną, by odpowiedzieć na pytanie...
A GDYBY...?
A gdyby?
Witaj w moich skromnych progach.
Sanctum Infinitum.
Pełne wiejskiego uroku.
Tak, niezły widok z okna. Mam tu nawet piec do pizzy.
Strange, siedzisz tutaj zupełnie sam?
Nie do końca. Miałem sporo roboty.
Popatrzmy. Ultron Nieskończoności, chyba go kojarzysz...
Poza tym Thanos, Loki.
Istoty o niebywałej potędze, dążące do zagłady świata.
No wiesz, jak zwykle.
Kolekcjonujesz niszczycieli wszechświatów.
Ktoś to musi robić.
A wiemy dobrze, że Obserwator nie zniży się do interwencji.
Ratujesz Multiwersum wszechświat po wszechświecie?
To jakiś rodzaj pokuty?
Wiedziałem, że zrozumiesz.
Ale potrzebuję twojej pomocy w jednej ważnej kwestii.
Strange, wolę wrócić do domu.
Wrócisz, wrócisz. Po prostu...
W zasadzie to... trochę wstydliwa sprawa, tak jakby.
Jeden z nich ci uciekł.
Tak. Skąd wiedziałaś?
Gremliny. Obcy. Park Jurajski.
Jak zbierasz niebezpieczne... cokolwiek, to zawsze coś ucieknie.
Super, czyli pomożesz mi ocalić świat, a nawet kilka...
- Nie. - Słucham?
Już słyszę Obserwatora, jak peroruje,
że „mieszanie w Multiwersum to zawsze, zawsze poważny błąd”.
Daj spokój, Peg. Wiem, że jest pięciowymiarową istotą
z ogromną banią i kojącym głosem,
ale to nie znaczy, że zawsze ma rację.
Sama właśnie ocaliłaś
ten elżbietański świat, i powiesz mi, że to błąd?
Dobra, kim jest nasz złol?
Jest w zasadzie złolką, Kapitan Carter.
Zamieniam się w słuch.
Zgubiłem jej ślad tutaj, w Badlands, w Dakocie Południowej.
Czy raczej w tym, co z nich tu jeszcze zostało.
Chwila, a czemu sam tego nie załatwisz?
Bo ciebie jeszcze nie zna, przyjaciółko. Mnie wyczuje na kilometr.
I jeszcze jedno.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
W gruncie rzeczy robota jest prosta.
Ty ją tylko znajdziesz, a ja was obie ściągnę tutaj.
I na tym koniec. Wracam do domu?
Słowo czarodzieja.
Słuchaj, a jak mam ją rozpoznać?
Spokojnie, rozpoznasz.
Trochę mnie martwi ta tajemniczość.
Co tu się dzieje?
Aż czacha dymi, można by rzec.
Ty i te twoje suchary.
Chcesz dla odmiany pomóc? Czy tylko ględzić w tle?
Bomba z Projektu Odrodzenie była tu większa niż w twoim wszechświecie.
Nie przeżyłaś ani ty, ani Steve Rogers.
A bez Kapitan Carter i Kapitana Ameryki
HYDRA okiełznała moc Tesseraktu,
wygrała wojnę i przy okazji zniszczyła świat.
Jasne. Czyli jednak zamierzasz ględzić.
Taką mam rolę.
A co ty tutaj robisz, Kapitan Carter?
Jak nie chcesz pomóc, nie zawracaj głowy.
Sądziłem, że już zrozumiałaś, jak groźne jest zmienianie historii.
Daruj sobie. W tej kwestii nigdy się nie dogadamy.
Ja będę działać, a ty obserwuj.
Tu nie chodzi o to, żeby obserwować, tylko żeby widzieć.
Ale taki Strange i obserwuje, i widzi.
I wykazuje inicjatywę, zamiast stać bezczynnie.
Po prostu uważaj.
Nie wiem, czy dam radę opowiadać o tym, co może się tu wydarzyć.
No dobra, wyłaź!
Weź się w garść, Peg. Dasz radę.
Jeśli będziesz się upierać przy walce, możesz tego...
Brawo, świetna przemowa.
No nic. Dałaś czadu.
Moja kolej!
Mam cię!
Niech no zgadnę. Poprosił o pomoc w ratowaniu Multiwersum.
Ratowaniu przed tobą. A dlaczego pytasz?
No jasne, wiedziałam.
To nie ja jestem niszczycielką światów, tylko on.
Nazywam się Kahhori, możemy sobie wzajemnie pomóc.
Peggy. Peggy Carter.
Nie jestem twoim wrogiem.
Ten obłąkany radaen:naras nie powiedział ci prawdy.
Co?
- O nie. - Odsuń się!
- Kahhori! - Dobra robota, Carter.
Cieszę się, że ją znalazłaś.
Strange, co ty wyprawiasz?
Domykam zaległe sprawy.
- Nie powiedział ci o Kuźni? - Jakiej Kuźni?
Nie słuchaj jej. Chce ci namącić w głowie.
Nie szuka tylko niszczycieli światów.
Porywa też wszystkich superbohaterów!
Co? Strange, o czym ona mówi?
- Coś bredzi. - Strange zasila nimi Kuźnię!
Zamilcz!
Strange.
- Jemu kompletnie odbiło! - Nie.
Strange nie próbuje ratować wszechświatów! Próbuje tylko wskrzesić swój własny!
Ten, który zniszczył!
Nie pozwolę się powstrzymać!
Próbujesz odzyskać Christine, mam rację?
Tak, zgadza się.
Myślałem, że kto jak kto, ale ty zrozumiesz.
Opamiętaj się.
Muszę to zrobić!
Przecież to szaleństwo!
Daruj sobie, Peggy. Sama też byś to zrobiła dla Steve'a!
Peggy...
Peggy, błagam.
Nie zrobiłabym tego nawet dla Steve'a!
Steve Rogers nigdy by tego nie chciał.
Cena jest zbyt wysoka.
Cóż...
Multiwersum jest spore.
To wciąż znikomy koszt.
Strange, przestań!
Nie teraz. Jesteśmy tak blisko.
Proszę, nie rób tego!
Uwierz mi, Peggy. Tak będzie lepiej.
Nie! Coś ty zrobiła?
To go na chwilę zajmie.
Jesteś tak samo szalona jak on.
Musimy zniszczyć tę Kuźnię, zanim wrzuci do niej wszystkich więźniów.
Chodź.
Trzymaj się mocno.
Klęknij przed Pierścieniami albo wrócisz, skąd przyszedłeś.
Bunt w więzieniu dla niszczycieli światów? Miewałam lepsze pomysły.
Zwijamy się.
Co to ma być?
- Słyszałaś? - Miałam nadzieję, że mi się zdawało.
O nie, tylko nie ona.
- No to pięknie. Bądź ostrożna, oni są... - Tak, wiem.
Zombiaki są w każdym wszechświecie.
No tak, jasne. Zaczynamy!
Co? Co ty zrobiłaś?
To nie moja robota.
Zombiaki!
To chyba imprezka dla mnie.
A teraz na kolana.
Ostatnia kobieta, która tak mówiła, gorzko pożałowała.
Kochana, nie jestem zwykłą kobietą, tylko boginią śmierci.
Że co?
Jestem zagładą Asgardu!
Co? Ty?
Ty.
Jestem zagładą Asgar...
Tak, tak, mówiłeś.
To Strange.
Spadamy. Niech to załatwią bez nas!
Jazda!
Peggy!
Tego też nie zrobiłam.
O nie.
Killmonger. I ma Kamienie.
Jeśli chcemy walczyć ze Strange'em, musimy zdobyć Pancerz Nieskończoności!
- No dobra. Moja sprawka. - Dokąd go wysłałaś?
Pasuje jak ulał. To powinno wyrównać szanse.
O nie. Strange uruchomił Kuźnię.
Musimy go zatrzymać teraz. Zanim nakarmi ją więźniami.
Jak można ją zniszczyć?
Wolałbym nie.
Zmieniłaś strój. Całkiem niezły. Dobrze na tobie leży.
Ale, jak oboje wiemy, już raz kiedyś pokonałem tę zbroję.
„Raz kiedyś”, kiedy mnie w niej nie było.
Okej, niezły rzut.
Daj spokój. Myślałem, że to dopiero rozgrzewka.
Gramy na poważnie? Zacznijmy od tego.
Jazda!
Nie! Stop!
Chyba rozgryzłaś tę zbroję.
Nie! Zostaw ją w spokoju! Przez ciebie traci stabilność!
Zdecydowanie za długo żyłeś w samotności!
Może nie zauważyłeś, ale mamy nad tobą przewagę liczebną.
Właśnie w tym rzecz...
że niekoniecznie.
To jest genialny pomysł!
Pięknie!
Kapitan Carter.
Wyczucia czasu to ty nie masz.
Peggy.
To się nie musi tak skończyć.
Tyle zachodu dla jednego superżołnierza?
Steve? To się dzieje naprawdę?
Co? No jasne.
Hitlerowcy opanowali całą Europę. Trzeba wyrównać szanse.
Agentko Carter, nie wolałaby pani obserwować wszystkiego z góry?
Ja, no...
Zostań ze mną, Peg.
- Steve, ja... - Zostań.
Będziemy razem walczyć. Wygramy tę wojnę. Ty i ja, Peg.
Wreszcie możemy być razem.
Kocham cię.
Chciałabym, żeby to była prawda.
Ale ty...
nie jesteś nim.
Tani numer, Strange.
Więc będzie tak, jak chcesz.
Zobacz, co wybrałaś.
O nie, już się zaczęło! Wrzuca wszystkich do Kuźni!
Nie!
Atahraks?
Pole wokół Kuźni słabnie.
Mogę ich wysłać do domu!
Co?
Niezła sztuczka! Ale widzisz...
Ja też ją opanowałem dawno, dawno temu!
Mój świat musi się odrodzić!
Albo niezliczone inne zginą!
Przestań! Opamiętaj się!
Wierz lub nie, ale naprawdę myślałem, że mnie zrozumiesz.
Dałem ci wybór, Peggy Carter.
Zasilą moją maszynerię.
Mój świat musi się odrodzić.
A ciebie, przyjaciółko... czeka śmierć.
Niekoniecznie.
Rozwal go!
Co?
Kahhori, udało ci się! Wracają do siebie!
Nie zatrzymacie mnie. Ściągnę tu wielu innych. Więcej...
To już koniec, Strange.
Poddaj się.
Strange?
Nic się nigdy nie kończy!
Strange, jeśli wciąż tam jesteś, musisz mnie wysłuchać!
Nie! To ty będziesz słuchać!
Zabiję cię.
Strange, nie jesteś sobą!
Wręcz przeciwnie!
Sprowadzę ją z powrotem. Nie zdołasz mnie powstrzymać!
Peggy!
O nie... Peggy! Zaraz wybuchnie!
Ty to zbudowałeś. Pomyśl, Strange. Musi być sposób, żeby to zatrzymać.
Nie. Nie da się.
Mój ból mnie przerósł.
Wymknął się spod kontroli.
Christine by tego nie chciała.
- Wiem. - Ale my tak.
Giń!
Nie, Peggy!
Strange!
Peggy!
To chyba znaczy, że jednak nie umarłam?
Nie. Kahhori też przeżyła.
Odesłałem ją do jej własnego wszechświata.
Stąd wszystko obserwujesz?
To ona. Christine.
Plan Strange'a się powiódł.
Tak, choć zapłacił za niego życiem.
Odtworzył ten wszechświat, ale sam nie istnieje.
Nigdy się nie narodzi.
Pomyśleć, że spowodował tyle cierpienia,
walcząc o świat, którego nawet nie zobaczy.
A ja prawie mu pomogłam.
Potrafiłaś dostrzec w nim dobro.
I koniec końców to ta część jego duszy, w tych ostatnich, decydujących sekundach,
pokonała jego demony i ocaliła jego świat.
Cały czas obserwowałeś? Kuźnię, Kahhori,
upadek Doktora Strange'a?
- Mogliśmy wszystko stracić. - A jednak.
Multiwersum nie potrzebowało mojej interwencji, Peggy.
Potrzebowało tylko ciebie.
To co? Gotowa, żeby powrócić do swojego wszechświata?
Owszem.
Ale może dałoby radę jakąś trasą widokową?
Na pewno po drodze jest jeszcze kilka ciekawych miejsc.
O, Peggy.
Nawet nie wiesz ile.
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA
SPECJALNE PODZIĘKOWANIA DLA ROYA THOMASA
Miał wielki wkład w ten serial.
Napisy: Marcin Bartkiewicz