Być albo nie być...
To wielkie pytanie.
Jest-li w istocie szlachetniejszą rzeczą
Znosić pociski zawistnego losu,
Czy też stawiwszy czoło morzu nędzy, Przez opór wybrnąć z niego?
Przepraszam.
Ja tu gram. Dziękuję.
- Umrzeć, zasnąć, I na tym koniec. - To nie aktorstwo.
Możemy go wreszcie obrzucić kapustą?
Przyniosłem cały kosz. I już podgniła.
- ...celem na tej ziemi najpożądańszym. - Nie.
- Tylko nie to. - Umrzeć, zasnąć. Może śnić?
W tym sęk cały.
Kolejna szczelina!
Zaczyna się! Szybko! Uciekać!
Ratuj się kto może!
Gdyby obawa czegoś poza grobem, obawa tego obcego nam kraju...
Peggy, wchodzisz.
Skąd nikt nie wraca!...
Tego nie było na próbie!
Mam cię!
Miło, że wpadłem, prawda?
Miałeś szczęście.
Królowo!
Złap mnie za rękę!
Nie puszczaj!
Siostro!
Królowa odeszła.
Niech żyje król Thor Odinson!
Niech żyje król Thor Odinson.
Wasza Wysokość, niewymownie mi przykro.
„Przykro”? Co mi po twoim „przykro”?
Moja siostra zginęła.
Wciągnięta przez burze, które rozdzierają nasz świat
i którym, według Szkarłatnej Wiedźmy, miałaś położyć kres!
Lecz one nasilają się z każdym dniem.
Wasza Wysokość, jestem...
Jest przeklęta.
Pojmać ją.
- Mogę to sobie pożyczyć? - Mój Yoriczek!
Dzięki!
Biedny Yorick!
Macie ją ująć żywcem!
Wezwijcie Wiedźmę. Chcę z nią porozmawiać o jej bohaterce.
MARVEL STUDIOS PRZEDSTAWIA
Czas.
Przestrzeń.
Rzeczywistość.
Nie są liniową ścieżką,
lecz pryzmatem nieograniczonych możliwości.
Każda decyzja może dać początek nieskończonej liczbie rzeczywistości,
tworząc zaskakujące alternatywne światy.
Jestem Obserwatorem.
Twoim przewodnikiem w labiryncie potencjalnych wydarzeń.
Udaj się ze mną, by odpowiedzieć na pytanie...
A GDYBY...?
A gdyby?
Ta historia zapowiada się na prawdziwą szekspirowską tragedię.
Król pogrążony w żałobie.
Ścigana wojowniczka.
Świat na krawędzi zagłady.
Mamy rok 1602.
A to Kapitan Peggy Carter.
Jakim cudem zagubiony w czasie superżołnierz
trafia do tak dziwnie znajomej rzeczywistości?
Niektórym światom w Multiwersum po prostu pisana jest śmierć.
Ale od czasu do czasu może się trafić promyk nadziei.
Gdy ta rzeczywistość zaczęła się rozpadać,
grupka bohaterów postanowiła ją ocalić.
Szkarłatna Wiedźma, Wanda Maximoff,
użyła mocy, by wezwać wojowniczkę z sąsiedniego wszechświata.
Osobę gotową podjąć desperacką próbę ratowania obcej sobie rzeczywistości.
Kapitan Peggy Carter.
- Co jest? - Peg!
- Natasha! - Peggy? Peg!
Tak oto Kapitan Carter dołączyła do innych bohaterów
tego ginącego świata sprzed wieków.
Ale teraz, po wielu tygodniach nieudanych prób, została sama.
Jest zbiegiem i wyrzutkiem
w obcej rzeczywistości, którą ślubowała ocalić.
Bez perspektyw, bez drogi powrotnej,
bez dachu nad głową. Bez nadziei.
Wiesz, że cię słyszę, nie?
Zaraz. Jak to? Poważnie?
Znaczy... czasami tak.
Chcesz czegoś konkretnie? Bo jestem trochę zajęta.
Peggy, to nie jest twój dom.
Walczysz w bitwie, której nawet do końca nie rozumiesz.
Serio? Bo tak na babski rozum, dwa okresy historyczne,
XVII wiek i wczesne lata dwutysięczne, nałożyły się
i przykleiły do siebie jak guma do żucia.
No dobrze. Jednak rozumiesz. Jestem pod wrażeniem.
I jeśli nie znajdę sposobu, żeby je rozkleić,
ten wszechświat się rozsypie.
O co ci chodzi?
Zabiorę cię z powrotem do domu.
Nigdzie nie idę.
Światy gasną każdego dnia.
Widziałem już śmierć milionów z nich.
To się zdarza.
Ale tylko tam, gdzie nie ma mnie.
Szczeliny pojawiają się coraz częściej na całym świecie.
Obserwatorium Nebuli, Wyspa Ego...
Żegnajcie nam, Wzgórza Groota.
Byłyście naszą najlepszą winnicą.
Tylko nie winnica...
Lecz nawet ta najczarniejsza godzina nie będzie naszą ostatnią,
dopóki zasiadam na tronie. Znajdźcie mi wreszcie tę Carter.
Carter nie jest niczemu winna.
Ale nadal twierdzę, że stanowi klucz do naszego przetrwania,
bo wyczuwam, że jest ktoś jeszcze.
Osoba ze świata, który dopiero nadejdzie.
Banialuki!
Uspokój się, Hogan. Musisz się oszczędzać.
- Osoba z przyszłości? - Raczej zagubiony podróżnik.
Prekursor, który zboczył ze ścieżki czasu,
nieświadomy, że taka anomalia spowoduje rozpad rzeczywistości.
I jak, twoim zdaniem, mielibyśmy go znaleźć?
Na to pytanie nawet ja nie dam wam odpowiedzi.
A zatem znasz już swoje zadanie.
Dziękuję.
Sir Fury, z kim rozmawiasz?
Z nikim, Wasza Wysokość.
Ćwierkam sobie z sikorką.
Mokre!
Dzień dobry, Tony!
Jeszcze pięć minutek.
- Jakiś twój kumpel? - Raczej drobny suwenir.
Ciekawe. Wytwarza jakąś energię.
- Pewnie radioaktywny. - Zaraz. Że co-co-aktywny?
Kocham twoje zmyślone słówka. Rzuć jeszcze kilka.
Kondensator przepływu.
Tak!
- Znowu się zaczyna! - Uwaga!
Poszukuję pewnej osoby, Prekursora,
człowieka, który pierwszy przybył z przyszłości do waszego świata
i który nieświadomie doprowadził do jego zapaści.
Myślisz, że emituje tę samą energię co szczeliny?
Tak. Umiesz go namierzyć?
Teoretycznie tak.
Ale w praktyce magia potrzebna, by zasilić takie urządzenie...
Tu nie ma jeszcze reaktorów łukowych.
Znów ten twój cudowny bełkot. Mów dalej. To jak opium dla moich uszu.
Czyli z planu nici.
Istnieje pewien artefakt
zdolny napędzać tysiąc okrętów przez całą wieczność.
Wątpię, by nowy król pożyczył mi swoje berło.
W takim razie potrzebujesz złodzieja, żeby je ukraść.
A kogo masz na myśli?
Will napisał nową sztukę, o takim jednym facecie, nazywa się Jago.
Są jeszcze inne postaci, ale wszystko kręci się wokół Jago.
Szampana?
Dzień dobry, książę Loki.
Twoja kareta wygląda, jakby była... nadmiernie obciążona.
Rogers Hood.
Jak na banitę jesteś wkurzająco wesołkowaty.
A co to za skarby?
Przekładany biszkopt, torty z ananasem... Marcepan!
Buck! Mają marcepan!
Szukamy dukatów, nie ciasta, Lang.
Jasne, może ty. U, jest i serniczek.
Ostrożnie z szampanem. Jest bardzo kosztowny!
Macie tam coś do picia?
Zawsze wolałam dobrą whisky,
ale w sumie szampanem też nie pogardzę.
Nie wierzę własnym oczom.
To jakaś sztuczka magiczna... albo zjawa.
Moja zacna Margaret opuściła ten padół wiele lat temu.
Mój odpowiednik nie żyje?
Idealnie.
Znaczy, bardzo mi przykro. Szalenie.
Szybko. Jedziemy, żwawo! Póki się w siebie wpatrują!
- Cześć. - Cześć.
Wybacz. Jest jakieś miejsce, gdzie można pogadać?
Przysięgam, zaraz wszystko wyjaśnię.
Próbowaliście tych eklerek? Nieziemskie.
Niebo w gębie.
Piękne łupy, kochani! Kolejka dla wszystkich! Na zdrowie!
Więc oczekujesz, że ukradnę królewskie berło.
Coś w ten deseń, tak.
Większość ludzi popadłaby w obłęd,
gdyby przyszło im nagle utknąć w obcej rzeczywistości.
„Niewłaściwy czas, niewłaściwe miejsce” to chyba moja specjalność.
Muszę zapytać.
W tym twoim świecie też jest jakiś Steve Rogers?
Tak.
Opowiedz mi o nim.
Nie.
Wolałabym nie.
To co, pomożesz mi? Wiem, że nie jestem twoją Peggy, ale...
Margaret też by chciała ratować ten świat.
To była jej specjalność.
En garde!
A to co?
O nie. Panowie! Mamy towarzystwo!
I taka to sekretna kryjówka!
Królewska Gwardia Szerszeni.
No świetnie, to ten świr Hogan!
Król chce Carter żywcem!
Reszta jest w waszej gestii.
Sami decydujecie.
Wredne robactwo!
Ja tu jestem od kurczenia!
Nie cierpię naśladowców!
Spokojnie, Lang! Większego szkodnika od ciebie nie znamy.
Załatwić ich!
Nie przesadzałaś, że król cię nie znosi!
Obwinia mnie o śmierć siostry!
No i wszystko jasne.
Barnes śle pozdrowienia, Hogan!
Bucky, nie drażnij go!
Ognia!
Wygraliśmy? Chyba wygraliśmy! Wiwat!
Widzę, że się myliłem.
Ognia!
Kryć się!
W nogi!
Poddaj się, Carter! Tej walki nie wygrasz!
Na kolana i błagaj o litość!
Uciekajcie. Ja się nimi zajmę.
Pani, nie zostawię cię na jego pastwę.
Liczy się tylko zdobycie berła.
Musisz mi zaufać.
Idźcie. Znajdź Starka. Dogonię was później.
Steve, ona ma rację.
Też zostanę, ściągnę ogień na siebie.
Panowie, słyszeliście. Odwrót!
I co, brzydalu?
Widzisz faceta na mrówce?
Nie przemyślałem tego.
Uważaj na piórko, głupcze!
Wyluzuj, bo ci żyłka pęknie!
Lang, pryskaj stąd!
Z ochotą!
Co?
Hogan, próbuję ocalić ten świat! I twojego króla!
Coś mi się widzi, że to nie on wymaga ratowania!
Wiesz, w moim świecie wszyscy się przyjaźnimy!
Ty, ja, Stark...
Stać!
W innym świecie jestem kompanem tego obłąkańca Starka?
Chętnie bym zobaczył taką farsę.
Obserwujesz mnie?
Zawsze. Gotowa na powrót do domu?
Nie. Jest jeszcze nadzieja.
Nadal mogę ocalić ten wszechświat, jeśli zdołam odnaleźć Prekursora.
Proszę, na pewno wiesz, kto to jest.
Peggy, mój wzrok nie sięga w przyszłość,
jeśli jakiś świat balansuje na skraju zagłady.
Przykro mi, ale ten jest już skazany na śmierć.
Nie da się tego zmienić.
Jeśli widzisz, że ktoś jest ranny, pomagasz mu.
Drobna rada od wszechwidzącej istoty.
Nie jesteś w stanie przewidzieć konsekwencji swoich działań.
Nawet jeśli zgładzisz tego Prekursora, co będzie później?
A jeśli świat nie wróci magicznie na właściwe tory?
Jeśli właśnie to będzie ostatnim gwoździem do trumny?
A jeśli, nawet gdybyś ocaliła świat, utkniesz tutaj na zawsze?
A jeśli umrzesz?
Co będzie, a jeśli, a gdyby. Muszę spróbować.
Ponieważ jesteś człowiekiem.
Ponieważ jestem Kapitan Carter.
A skoro nie zamierzasz mi pomóc, lepiej zejdź mi z drogi.
Więzień na wolności! Bijcie na alarm!
Tutaj jesteś.
Rogers mówił mi o tobie.
Potwór w żelaznej masce.
Chciałam prosić o pomoc.
Idź sobie. Nie chcę kłopotów.
Jesteś nam potrzebny.
Już się w to nie mieszam.
Nie mogę znieść tych emocji.
W tej celi panuje cisza. Spokój.
Nie mam wyboru, Bruce.
- Tutaj! - Tam, widzę ją!
Przestańcie! Nie wytrzymam tego!
Hulk chce cisza!
O nie.
Hulk rozgniecie ludki!
Zdepcze jak robale!
Hulk nie cierpi świata!
Ludki robią hałas!
Wiem, kochany! Peggy to naprawi. Mam nadzieję.
Pij, Banner. To cię uspokoi.
Co jest, czysta wóda? Tak bladym świtem?
Fajnie stawia na nogi, nie?
Sam wczoraj golnąłem kilka głębszych,
dzięki czemu ukończyłem swój największy wynalazek w historii.
Olać ją! Była dla ozdoby.
Pochlebia mi wasze milczenie.
Chociaż nie miałbym nic przeciwko oklaskom.
- Ta maszyna namierzy Prekursora? - Lepiej.
Pomoże go zdemaskować i odesłać tam, skąd przybył.
Jak już, no wiesz, włożymy tu bezcenny klejnot koronny.
To chyba zadanie dla nas.
Włam i kradzież. Nasz chleb powszedni.
- Steve. - Droga pani, wybacz spóźnienie.
Ale za to zobacz, co wyrwałem po drodze strażnikom.
Pomyślałem, że może ci się przydać.
Wzruszające. Choć ja wybrałbym balladę pod oknem.
Urocze.
To jaki jest plan?
Najlepsza okazja to dzisiejsze posiedzenie sądu.
Wejdziemy w przebraniu, wtopimy się w tłum.
Będzie tam szlachta z całego królestwa.
Przy odrobinie szczęścia, Prekursor też.
Tony będzie czekał z urządzeniem. My zgarniemy klejnot.
- I ocalimy świat. - Zgadza się.
Są też inne postaci.
Ale przede wszystkim Jago, mądry człowiek,
doświadczony wojskowy, no i...
Lang, jak jeszcze raz zatrąbisz mi w ucho...
Dlaczego tak nie cierpisz muzyki?
Jego Królewska Mość, szlachetny władca, miłościwie nam panujący Thor Odinson!
Znowu.
- Kolejna szczelina! - Ogromna!
Pochłonie nas wszystkich!
Nadciąga burza!
Uwaga!
Teraz albo nigdy. Jaki jest sygnał?
Tony mówił, że go rozpoznamy.
Sygnał! Sygnał! Sygnał!
Banner?
No więc to chyba jest sygnał.
Zdrajcy! Do broni!
Dawaj, Buck.
Razem nauczymy ich tańczyć danse macabre!
Naprzód!
En garde!
Kurczę, jak ja lubię szermierkę!
Parada, riposta! Pa, pa!
Loki, przyłączmy się do walki. Gdzie młot, który ci dałem?
Gdzieś mi się zapodział.
Panie, nie mamy zbyt wiele czasu.
Uwaga! Z drogi, ludzie!
Ja tu próbuję przejść! Jestem po waszej stronie!
Nie zmiażdż Starka!
Bach! Bach! Hulk zmiażdży małe ludki!
Zajmiemy się nimi! Ty zgarnij berło!
- Sir Hogan! - Rogers Hood?
Spróbujesz szczęścia?
Posmakujesz stali, ty brukwio cuchnąca, szumowino podrzędna!
Nie mogę na ciebie patrzeć! Ty wrzodzie ropiejący!
Synu starego capa i baby z nosa!
Sir Hogan, najmocniej przepraszam.
Świetna robota, Rogers. Rozwścieczyłeś go. Powodzenia.
Hogan, Hogan, spokojnie.
Pogadajmy o tym.
Jak śmiesz bezcześcić królewski dwór swoją obecnością?
Thor, musisz mi zaufać i pożyczyć mi berło.
Już raz ci zaufałem.
Tak jak moja siostra i my wszyscy!
Zawiodłaś nas.
Przynieście mi Wszechojca!
Jest z vibranium.
Dar koronacyjny od króla Wakandy!
Jego kraj też nękają szczeliny czasoprzestrzenne.
Steve, mamy tu kłopoty!
Ja chwilowo mam swój własny!
Oż ty!
Spokój, Hogan. Nie chciałem cię wkurzyć.
Chłopie, ale masz krzepę.
Thor, proszę. Możemy to powstrzymać.
- Wszechojcze, obdarz mnie siłą! - Dałbyś już spokój.
Robisz większą dramę niż twój brat.
Dzięki.
To zaszło za daleko.
Hogan, spokojnie. Załatwię ci nowe piórko.
Hulk zmiażdży ciebie!
Powodzenia, olbrzymie.
Niezły awanturnik.
Ale na pięści ze mną nie wygrasz!
Długo już tak nie wytrzymam!
Ty pomiocie piekieł! Wszarzu niedomyty!
Łotrze!
Wstrętny, obmierzły klocu skundlały!
Zamknij pysk!
Następnym razem bez Hulka. Poddaję się!
W samą porę.
Chodźmy już po to berło.
Nigdy nie spuszczaj przeciwnika z oka!
Słyszysz, Bruce? To wieczność cię wzywa.
Dość już mam twoich knowań!
Tak!
Wreszcie dotarli.
Co?
Przykro mi, panie.
Kończy nam się czas. Fury!
Utoruj mi drogę!
- Zdrada! - Stark musi dostać berło!
Już się robi!
Oby to zadziałało, Stark!
Ja się nie liczę.
Ja tylko wzniecam przemysłową i mistyczną rewolucję.
Trzymało się na słowo honoru.
No bez jaj.
- Stark! - Porażka jest wtedy, jak wybuchnie.
Szybko!
- Można zaczynać! - Sekundeczka!
Tony, teraz albo nigdy!
Dawaj!
Tak! Peggy! Teraz!
To on.
Prekursor.
Steve.
Jest z przyszłości?
Niemożliwe.
Jakim cudem?
Pamiętam jakąś bitwę.
Walczyliśmy z potworem z nieba, miał złotą rękawicę.
Chciałem go walnąć tarczą i trafiłem w jeden z kamieni.
To prawda.
Carter miała rację.
Carter, nie bądź głupia. Wykonaj zadanie.
Tak jak nam obiecałaś.
Peggy.
Nie mogę cię znowu stracić.
Oboje wiemy, co muszę zrobić.
Nigdy nie jest łatwiej.
Moja pani.
Nigdy nie jest nam pisany happy end?
Na pewno istnieje świat, gdzie jest.
Steve.
Peg.
Dawno temu, za czasów wojny, był taki przesąd,
że zwycięstwo jest swego rodzaju klątwą.
Bo z każdą kolejną wygraną,
z każdą zdobytą piędzią ziemi, coraz bardziej oddalamy się od domu.
To ty, Obserwatorze? Wyśmiejesz mnie?
Powiesz, że ostrzegałeś?
Pomyślałem, że przyda ci się bratnia dusza.
Strange? Co ty tutaj robisz?
To całkiem niezła historia.
Ciąg dalszy nastąpi...
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA
Napisy: Marcin Bartkiewicz