W morzu ognia i krwi
król Odyn walczył, by zjednoczyć Dziewięć Królestw pod sztandarem Asgardu.
W niekończącej się wojnie najważniejszym orężem była egzekutorka
i jego pierworodna córka, Hela. Bogini Śmierci.
Zdobywali kolejne gałęzie Drzewa Świata, jedną po drugiej.
Jednakże Hela była nienasycona.
Nie widzisz tego?
Cały kosmos czeka, aż przejmiemy nad nim władzę.
Ale ty wymyśliłeś, że wystarczy nam Dziewięć Królestw.
Nadchodzi w życiu wojownika taki czas,
kiedy trzeba wreszcie odłożyć miecz i zapomnieć o walce.
A jeśli odmówię?
Wtedy zostaniesz zmuszona!
Bezradny wobec jej żądzy krwi,
Wszechojciec postanowił uwięzić Helę i zesłał ją do Piekła.
Ale w tym wszechświecie
krnąbrną córkę spotkał zgoła inny los.
Wybacz. Ale trudno uwierzyć.
Chcesz mnie przekonać, że trzeba zapomnieć o walce,
choć przez całe życie uczyłeś mnie tylko tego?
Zrozum wreszcie, ojcze, że bez walki jestem nikim.
- Nie! - Moje dziecko.
Żaden bóg nie jest godzien, by władać śmiercią,
gdy okazuje takie lekceważenie dla życia!
Odbieram ci twoją moc!
Ojcze, nie możesz mi tego zrobić. Nie odważysz się!
W imieniu mego ojca
i ojca jego ojca...
Nie!
...skazuję cię na wygnanie!
Nie!
Gdy ta korona trafi w ręce miłosiernej osoby,
obdarzy swoją właścicielkę mocą Heli.
Mistrzu Wenwu?
Znaleźliśmy ją.
Xu Wenwu wiedział doskonale, że podobnie jak Dziesięć Pierścieni,
najpotężniejsze źródła mocy najczęściej pochodzą z innych światów.
MARVEL STUDIOS PRZEDSTAWIA
Czas.
Przestrzeń.
Rzeczywistość.
Nie są liniową ścieżką,
lecz pryzmatem nieograniczonych możliwości.
Każda decyzja może dać początek nieskończonej liczbie rzeczywistości,
tworząc zaskakujące alternatywne światy.
Jestem Obserwatorem.
Twoim przewodnikiem w labiryncie potencjalnych wydarzeń.
Udaj się ze mną, by odpowiedzieć na pytanie...
A GDYBY...?
A gdyby?
Deszcz.
Cud natury, zsyłany przez niebiosa na ziemię.
Ale tym razem Wenwu miał odkryć,
że z nieba spadł ktoś znacznie bardziej intrygujący.
- Co jest? - Co do...
- Kto tam? - Stać!
Midgard. No pięknie.
Przynieście mi moją koronę.
Obawiam się, że w tych stronach rozkazy mam prawo wydawać...
tylko ja.
Przyznaję, że doceniam twoją śmiałość...
w doborze biżuterii.
Większość ludzi drży przede mną ze strachu.
Tu podobnie. Ale widzisz, mój drogi, nie jestem większością ludzi.
Jestem Boginią Śmierci.
To zwykle wywołuje większą reakcję.
Brać ją.
O rany, znów się zaczyna.
Co? O nie.
Krew śmiertelniczki?
Odrażające.
Nie, oszczędźcie! Błagam, miejcie litość!
Jestem tylko bezbronną niewiastą.
Co to ma być?
Twoja moc nie pochodzi z tego świata.
Ty raczej też nie.
Gdybym tylko miała moją koronę,
zapewniam cię, że to ty klęczałbyś teraz przede mną.
Przekonajmy się.
Co?
Tak szczerze powiem...
To, że dajecie mi do ręki narzędzie własnej zagłady...
Trudno stwierdzić, zuchwałość czy głupota?
W takim razie włóż ją i sprawdźmy.
Tak, chyba jedno i drugie.
No chodź...
Tak... Chyba się...
całkiem solidnie zaryła, nie?
Jak działa grawitacja w tym waszym...
Wiecie co? Nieważne.
Ojcze, błagam, nie możesz mi tego zrobić.
Każemy ją ściąć?
A co to ma być?
Zaproszenie na obiad. Będę zaszczycony, jeśli zechcesz się do mnie przyłączyć.
W sumie zaznałam już w życiu znacznie gorszych tortur.
Całkiem przyjemny kolor.
Nie będzie widać plam, jak ci poderżnę gardło.
W naszym kraju czerwień jest kolorem, który oznacza pomyślną wróżbę.
Panny młode wkładają czerwone suknie do ślubu.
Co ty bredzisz?
Chyba nie sądzisz, że będę ci do końca życia prała onuce!
Nie proponuję ci małżeństwa,
a jedynie sojusz.
Czuję, że masz duszę wojowniczki. Podobnie jak ja.
Mój ojciec też ją kiedyś dostrzegał.
Podsycał we mnie ten ogień,
a gdy moja ambicja przerosła jego własną,
uznał mnie za potwora.
Z biegiem czasu ty też to zrobisz.
Nie.
Ponieważ nie jestem twoim ojcem.
Dziesięć Pierścieni to dar od losu.
Próbuję spłacić mój dług wobec świata.
Zniewalając jego mieszkańców?
Chroniąc ich.
Niejeden raz padliśmy ofiarą mrocznych sił.
I tak mnie postrzegasz?
Jako kolejną mroczną „siłę”?
Twój ojciec bał się twojej porywczości, ale nie ja.
Stań u mojego boku,
a we dwoje możemy ocalić świat.
Muszę przyznać, że jesteś niezwykle pewny siebie.
Ja rzekłbym raczej, że po prostu wiem, czego pragnę.
A czego pragniesz teraz?
Jesteś nawet przystojny, gdy tak leżysz jak kłoda.
Słodkich snów!
Pojmać mi ją żywcem.
No pięknie. Co znowu?
Niezły dziwoląg.
Mówisz, że wiesz, jak się stąd wydostać?
Przepraszam, czyli to twoja...
Wybacz, miałam wrażenie, że mówię do twojej twarzy.
Gwiazdy wskażą nam drogę do Nordów.
Oni pozostają wierni Asgardowi.
Tak, wiem, długa podróż.
Ale jeśli nie znasz jakiejś innej armii gotowej walczyć w moim imieniu...
W sumie szłam już na wojnę z większymi dziwolągami.
Zapewniałeś, że najlepsza droga wiedzie przez dolinę,
a tu co mamy? Ślepy zaułek.
Do lasu?
Przecież tam nie ma żywego ducha w promieniu stu kilometrów.
Zaczarowany.
Dobra, nawet mnie zaintrygowałeś.
Ale ostrzegam, jeśli ciągniesz mnie tam po próżnicy,
skopię ci tyłek.
Czy tam buźkę, kto wie.
Może to to samo.
Uciekać? Co ci odbiło? Przed czym?
Nie po to przeżyłam tysiące lat, żeby teraz dać się zabić jakimś badylom!
Naprzód? Niby którędy?
Świetnie, to teraz mam ci zaufać?
Po tym, jak mnie wpuściłeś w te zabójcze chaszcze?
Ta energia...
Ciekawe, co to za miejsce.
Hela...
Też to słyszałeś?
Przestań się chować!
Rozkazuję ci!
Hela.
Straciłem ją z widoku.
A to co, do jasnej?...
Jestem Jiayi.
Przysłała mnie tutaj starszyzna wioski Ta Lo.
- A ja jestem Hela. - Wiemy dobrze, kim jesteś.
Twój towarzysz wszystko wyśpiewał.
Nie miałam pojęcia, że taka magia wciąż istnieje w Midgardzie.
Nasz świat jest barierą mającą chronić mieszkańców Ziemi
przed siłami ciemności. Takimi jak ty.
Zapewniam, nie żywię złych zamiarów.
Mam na pieńku tylko z tym waszym Wenwu.
Dobra, i trochę też z moim ojcem.
Ale w sumie to z obydwoma.
I jeszcze ta nowa dziewczyna ojca, Frigga. Straszny babiszon.
Za nią też nie przepadam. Więc tak, tylko za tą trójką.
Czyli... wyczuwam, że nie macie ochoty za mnie walczyć?
Chyba nie. I nawet się nie dziwię.
No a te wszystkie siły ciemności?
Nie wiecie, czy niektóre z nich... nie szukają roboty?
Z ciemnością nie da się walczyć większą ciemnością, a jedynie światłem.
Dzięki, że się podzieliłaś tą złotą myślą...
Jedyny problem, że jest trochę mętna.
Ale gdybyście mi pokazali w praktyce...
Dlaczego mielibyśmy się na to zgodzić?
Bo ślubowaliście chronić ten świat przed siłami ciemności,
a ja jestem Boginią Śmierci.
No i chyba będzie wam łatwiej,
jeśli mnie przeciągniecie na swoją stronę?
Żeby „walczyć światłością z ciemnością”.
Obserwuj słońce. Kiedy będzie w zenicie, rozpocznie się twój trening.
Jiayi, chyba nie mówisz poważnie.
Spokojnie. Mamy sposoby, żeby się upewnić, że nas nie zdradzi.
Przyjmuję do wiadomości.
Panie, wybacz mi.
Nie wiem, dokąd udała się Hela, ale mój wzrok tam nie sięga.
Sądzisz, że zginęła z rąk tych śmiertelników?
Jest tam jeden, który posiada potężną broń.
Dziesięć Pierścieni może zgładzić nawet boga.
Jeśli Midgardczycy dysponują taką bronią,
to nie wiadomo, do czego mogą się posunąć.
Nasz wiek pokoju może wkrótce dobiec końca.
Bardzo bym chciała to opanować.
Niekoniecznie z kwiatami. Noże byłyby bardziej praktyczne.
Albo ogień, nawet. Albo już wiem, słuchaj,
noże stojące w płomieniach.
Nie ma tutaj za dużo miejsca do ruchu.
Bo będziesz tu tylko siedzieć i ćwiczyć sztukę oddychania.
A kiedy przejdziemy do walki?
Akurat z walką nie masz problemu.
Ale tutaj wymagamy też rozwoju wewnętrznego.
Idealnej harmonii techniki i ducha.
Świetnie. Sama radość. Dobra, a co z ognistymi nożami?
Oddychaj, Hela. Po prostu oddychaj.
Wszystko, czego ci trzeba, masz w zasięgu ręki.
Mam tylko jakąś głupią kartkę.
Zhe Zhi jest sztuką tworzenia czegoś z niczego.
Dostrzegania nieskończonych możliwości nawet w najprostszym z materiałów.
Skupienie. Jedność. Spokój.
Tylko w ten sposób odnajdziesz to, czego naprawdę pragniesz.
Miałam zostać mistrzynią sztuk walki czy prania bielizny?
Czemu chciałaś zgłębiać naszą sztukę?
Już mówiłam. Żeby załatwić Wenwu.
W jakim celu?
Chciałam zagarnąć te jego Dziesięć Pierścieni
i wykorzystać ich moc, by zemścić się na ojcu!
W jakim celu?
To nie...
Żeby zająć miejsce na tronie Asgardu i kontynuować podbój wszechświata!
A kiedy już ostatecznie podbijesz wszystkie krainy w kosmosie?
Proszę!
Dość!
Wystarczy!
Nie!
Ojcze... Po co ten łańcuch?
On nie chce ci zrobić nic złego.
Na razie nie. Ale z czasem...
Urodził się z sercem wojownika.
Tak jak jego pani.
Ten instynkt trzeba okiełznać,
by mieć pewność, że będzie służyć naszym celom.
Co pragniesz odnaleźć na koniec tych wszystkich podbojów?
Wolność. Od wszelkiej kontroli.
Wolność wyboru własnej ścieżki.
Teraz możesz rozpocząć trening.
Wreszcie zaczynasz rozumieć,
że nasza sztuka czerpie ze wszystkiego, co nas otacza.
A wszystko, co nas otacza, czerpie z naszej szkoły.
To, jak składasz kartkę...
To, jak oddychasz...
Gdy masz spokojny umysł, zaczynasz dostrzegać te lekcje.
Nie najgorzej. Ale przed tobą wciąż dużo pracy.
A kiedy odważysz się żyć tą mądrością,
zostaniesz mistrzynią.
Ojciec?
O nie.
Już nas opuszczasz?
Twoje szkolenie jeszcze nie dobiegło końca.
Odyn ze swoją armią sieje spustoszenie w całej okolicy.
Szuka Pierścieni. Trzeba go powstrzymać.
Ta Lo są strażnikami, nie wojownikami.
I właśnie tym się od siebie różnimy.
Ja bez walki jestem nikim.
Jeśli wybierzesz tę ścieżkę, będziesz nią kroczyć sama.
Mój ojciec określił ją dawno temu.
A jeżeli chcę być wolna i wybrać własną, muszę się z nim zmierzyć.
Z tobą albo bez ciebie.
Odwrót! Wycofać się!
Hela?
Wspaniała zbroja.
Ze smoczych łusek.
Odporna na wszelkie mistyczne zagrożenia.
Osobiście...
Chyba wolałem sukienkę.
Moja droga córko.
Kiedy nagle zniknęłaś Heimdallowi z oczu, bałem się najgorszego.
Nie uściskasz ojca? Przybyłem z daleka, by pomścić twoją śmierć.
Doprawdy?
Czy raczej po te fikuśne bransoletki?
Ręce prostaków nie zasługują na Dziesięć Pierścieni.
Stań znowu u mego boku,
a wspólnie zadbamy o bezpieczeństwo Midgardu.
- Nie. - Nie?
Śmiesz mi się sprzeciwiać?
Opuść to miejsce i nigdy nie wracaj.
Jestem twoim ojcem i twoim królem! Będziesz mi posłuszna.
Byłam posłuszna, a kiedy zdobyłeś tron,
pozbyłeś się mnie bez mrugnięcia okiem.
Nie będę dłużej brać udziału w twoich podbojach.
Pozwól, że ci przypomnę.
Odebrałem ci twoją koronę.
Bez niej jesteś nikim!
Ale nie jestem sama.
Musimy go oddzielić od Gungnir.
Kto to jest Gungnir?
Ta tutaj.
Co tu się dzieje?
Pewna mądra kobieta powiedziała mi, że z ciemnością
nie da się walczyć ciemnością, a jedynie światłem.
I zaraz dowiedziemy, że miała rację.
Wiedziałem, że trzeba było cię uwięzić, kiedy miałem okazję!
Zawsze kieruj się pierwszym odruchem. Ty mnie tego nauczyłeś.
Ogniste noże.
Proszę, ojcze, połóżmy kres tej przemocy.
Raz na zawsze.
Moja córka rezygnuje z okazji, żeby odebrać komuś życie?
Sam powiedziałeś.
Żaden bóg nie jest godny władać śmiercią,
dopóki nie nauczy się szanować życia.
Przysłałem cię tutaj, żebyś się uczyła, dojrzała.
I ostatecznie przerosłaś moje najśmielsze oczekiwania.
Przerosłaś nawet mnie.
Mój tron należy do ciebie, jeśli faktycznie go chcesz.
Zasłużyłaś sobie.
Tylko z niego mogę zlikwidować to twoje imperium.
Wymaga to czasu, pewnie kilku eonów.
Ale kiedy skończę, Dziewięć Królestw zazna wolności.
A wkrótce potem cały kosmos.
Co się z tobą stało, moje dziecko,
moja niegdyś najlepsza egzekutorko?
Odkryłam, jak piękny jest pokój.
Tak oto, na pradawnym placu boju, mężczyzna i kobieta,
śmiertelnik i bogini,
Dziesięć Pierścieni i armia Asgardu
zawarły przymierze i zbudowały imperium,
tak długie i szerokie jak kosmos.
Imperium nie zdobywców,
lecz wyzwolicieli.
Wyzwolicieli, którzy swoimi czynami
już wkrótce mieli udowodnić, że nawet najmroczniejsze serca
mogą zaznać pokoju.
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA
Napisy: Marcin Bartkiewicz