Zagłada Asgardu wygląda podobnie w wielu wszechświatach.
Płomienie Ragnaroku.
W waszej rzeczywistości Odyn powierzył Tesserakt
starszyźnie niewielkiej wioski, gdy rozpoczął się wiek pokoju.
Ale w tym wszechświecie ogień strawił Asgard, zanim to nastąpiło.
Jestem zagładą Asgardu!
Nie!
Upadek Asgardu sprawił, że okruch historii zrodził nowe cuda.
Tesserakt przetrwał Ragnarok
i znalazł nowy dom w nowym świecie.
MARVEL STUDIOS PRZEDSTAWIA
Czas.
Przestrzeń.
Rzeczywistość.
Nie są liniową ścieżką,
lecz pryzmatem nieograniczonych możliwości.
Każda decyzja może dać początek nieskończonej liczbie rzeczywistości,
tworząc zaskakujące alternatywne światy.
Jestem Obserwatorem.
Twoim przewodnikiem w labiryncie potencjalnych wydarzeń.
Udaj się ze mną, by odpowiedzieć na pytanie...
A GDYBY...?
A gdyby?
Szybko, chodź!
Wáhta, ruszaj się!
Kahhori...
Kahhori, zwolnij! Już prawie się...
Czekam.
Dzięki. Muszę się...
Ruchy!
Dawaj!
Kahhori!
Muszę odetchnąć.
I napić się wody.
Najlepiej w dużych ilościach.
Ja bym tu nic nie piła.
Kahhori.
Nie wolno nam chodzić na stare pobojowisko.
Starszyzna zabrania.
To przeklęte miejsce.
Bo nikt go nie oczyścił po tym całym rozlewie krwi.
Bądź cicho i słuchaj.
Czasem ich słychać.
Ich?
Jezioro ma wielką moc.
Moc, by przenieść nas do Gwiezdnego Świata.
Ci ludzie walczyli, by zyskać nad nim kontrolę,
zamiast się zjednoczyć.
Zjednoczyć?
Jezioro ich pochłonęło!
Wielcy, silni, umięśnieni ludzie weszli do wody i...
Zakazane Jezioro...
...jest zwykłą kałużą.
Nie, to nie może być ono.
Co tu takiego zakazanego?
Pływają w nim kaczki!
Grzmot?
Wioska...
Potwory.
Biegiem!
Ej! Wracać mi tu!
Za nimi!
Szybciej!
Hej! Pobiegli tędy!
Rozproszyć się!
Za nimi!
Tam są! Szybko!
Na górę!
Nie pozwólcie im uciec!
Wáhta!
Patrzcie! Tam!
Co jest?
Rusz się.
Miałaś rację.
Ono istnieje.
Starszyzna się myliła.
Tamto jezioro...
Było sztuczne.
Ze sztucznymi kaczkami.
Hej! Słuchajcie!
- Co robimy? - Schowajmy się.
Nie mogli uciec daleko.
Widzisz ich?
Chyba znalazłem to, czego szukamy.
Hej! Wyłazić!
Kahhori!
Dorwałeś ją?
Tak.
Spokojnie.
Spokojnie, siostro.
Witaj w Gwiezdnym Świecie.
Po upadku Asgardu Tesserakt w ręce przodków Kahhori.
Na skutek uderzenia sześcian pękł, uwalniając moc Kamienia Przestrzeni,
którą nasycił jezioro.
Liczni wojownicy i poszukiwacze przygód znikali w jego wodach
i słuch po nich ginął.
Okoliczne plemiona, powodowane chciwością, rozpoczęły straszliwą wojnę.
Ostatecznie zawarły pokój,
a jezioro uznano za przeklęte,
i od tamtej pory wszyscy trzymali się z dala.
No cóż. Prawie wszyscy.
Wáhta?
Jak to możliwe?
To niebieskie światło, które cię wciągnęło...
Jego duch przepełnia wszystko.
Wodę, ziemię, rośliny.
Kiedy je zjadamy,
przyswajamy część tej mocy.
Już to, że tu jesteś, napełni cię energią.
Co? Jak?
Kim jesteś?
Dobrze, to może od końca.
„Kim”? Nazywam się Atahraks.
A ja Kahhori.
Miło cię poznać.
„Co” jest dość zdumiewające.
A „jak”?
Wpadłaś tu przez portal w jeziorze.
Zakazanym Jeziorze.
Teraz jest zakazane?
Tak, chyba ma to sens.
Jak byłem mały, wielu ludzi tam zaginęło.
Mój kuzyn, między innymi.
Ale patrz, trafił tutaj.
- Co tam? - Dzień dobry!
Dziękuję ci.
Ale muszę wrócić do domu.
Dom! Moja wioska! Napadli nas!
Wáhta!
Kahhori, nie możesz...
Kahhori!
Kahhori?
Trafiamy do tego raju.
Nie starzejemy się. Nie umieramy.
Bo jest nam pisane, by tu być.
Na zawsze.
Jestem konkwistador Rodrigo Alphonso Gonzolo.
W imieniu królowej Izabeli, władczyni Hiszpanii,
przybyłem, by przejąć
Fontannę Młodości.
Słyszałem wasze legendy.
Obawiacie się tych ziem.
Boicie się ich mocy.
Fontanny Młodości.
Waszego „jeziora”.
Zakazanego Jeziora?
Gdzie ono jest?
Gdzie?
Panie!
Czego chcesz?
Znaleźliśmy je.
Ta kraina chce ci pomóc, Kahhori.
Więc niech wyśle mnie z powrotem do domu.
Wiem, że nie chcesz tu być,
ale jezioro sprowadziło cię tu nie bez powodu. Uspokój się.
Poczuj ducha tego miejsca.
Zobacz sama.
Proszę, ktoś tu się szybko uczy.
Z jakiej jesteś gliny?
Wilczej.
To by się zgadzało.
Ja mam w sobie trochę żółwia.
Te moce dają nam tyle niezwykłych zdolności!
Jak możesz twierdzić, że jest jakiś limit?
Wielu próbowało odejść.
Nikt nie zdołał.
Portal jest poza naszym zasięgiem.
Widocznie za słabo się starali.
A może... to miejsce zostało ich domem.
Moim nie będzie.
Powodzenia.
Rekord to czternaście kroków.
Ale dzisiaj jest silny wiatr.
To nie jest raj,
tylko więzienie.
Kahhori.
Łowy!
Łowy?
Spodoba ci się!
I co się popisujesz?
Najlepsza zdobycz jest na tej skale.
Dojrzewają przez wiele lat,
przez co owoc wchłania niesamowite ilości tutejszej energii.
„Polujemy” na owoc?
Nie można go po prostu zerwać?
A gdzie tu zabawa?
Ostrożnie.
Po przebudzeniu są trochę drażliwe.
Nie przejmuj się, nikomu nie wychodzi za pierwszym razem.
Witaj w nowym świecie!
Hej, Kahhori!
Sztuczka polega na tym, żeby przemieszczać się górą,
bez zachodzenia im drogi!
Dajesz, Kahhori!
Idź na całość! Pokaż, co potrafisz!
Jak mam się zatrzymać?
Po prostu stań w miejscu!
Stój!
Ależ jest szybka!
No dobrze, moi drodzy.
Jak nam poszło?
Ja mam cztery.
Tylko trzy.
- Dwanaście! - Dwanaście?
Ładnie!
Chwila, czekajcie... A gdzie Kahhori?
Patrzcie!
Faktycznie niezła zabawa!
Zjedzmy coś wreszcie.
Nieźle zgłodniałam.
Nieźle.
Kahhori.
Imiona mają w sobie ducha i moc tych, którzy nosili je przed nami.
A twoje, Kahhori, właśnie zyskało na sile
po dzisiejszym zwycięstwie.
Nareszcie.
Fontanna Młodości.
Moi wierni żołnierze,
kto chce pierwszy zakosztować nieśmiertelności?
No i?
Jak tam, młodniejesz?
Mam nadzieję.
Kolana nadal mnie nasuwają.
Co?
Wyłazić!
Już! Wszyscy do brzegu!
Luis, wracaj!
Panie!
- Ruszaj się! - Pomocy!
Szybciej!
Panie!
Nie!
To miejsce jest przeklęte.
Zakujemy ich w łańcuchy.
Wracamy do Hiszpanii!
Pomyślcie, jakie skarby skrywają się za taką magią.
Fortuna czeka! Ładować broń.
Kahhori.
Nadal uważasz, że to więzienie?
Na ziemię!
Za Hiszpanię!
Co?
Biegiem!
Co zrobiliście z moją wioską?
Kahhori.
Nie! Te potwory napadły na naszą wioskę!
Wáhta...
Co z nim zrobiliście?
Pomocy!
Porozmawiajmy...
Nie. Wy wszyscy
za długo przebywaliście z dala od kości przodków!
Jezioro przysłało was tutaj.
Duch tej krainy dał wam siłę. Obdarował zdolnościami.
Ale zrobiliście się zbyt wygodniccy.
Zapomnieliście o własnych korzeniach.
Ja nie potrafię.
Nie wtedy, gdy mój lud cierpi.
Kahhori.
Te ziemie...
Chcą ci pomóc.
Nawet w miejscu pełnym takich cudów...
zawsze będę myśleć o swoim plemieniu.
Chcę pomóc całemu mojemu ludowi.
Wam też.
Ale będziecie tu tkwić już zawsze, jeśli nie nauczycie się przemieszczać.
Stanę do walki.
Kto jest ze mną?
Atahraks?
Wojna, Kahhori?
Nie jesteśmy armią.
Żyjemy tu innym życiem,
z dala od tamtych spraw.
Wy owszem.
Ale moje plemię nie.
Potrzebują naszej odwagi.
Stawię czoła potworom.
Ocalę tylu naszych, ilu zdołam.
Kahhori, czekaj...
Jeśli jesteście godni tego miejsca, przyłączycie się do mnie.
Wiedźma...
Wiedźma! Zastrzelić ją!
Formować szereg!
Armaty! Do armat!
Zastrzelić wiedźmę!
Spokojnie, siostro.
Atahraks?
Wszystko, co mówiłaś, było prawdą.
Podążyliśmy za tobą.
Wáhta?
Kahhori?
- Wáhta. - Kahhori?
Wáhta?
Kahhori.
Wróciłaś.
I sprowadziłam przyjaciół.
To nasi ludzie, Wáhta.
Patrz uważnie.
Bądź świadkiem ich czynów.
Zapamiętaj ich twarze.
O tym dniu powstaną nowe pieśni.
Istoty gromu.
A twoja siostra jest najodważniejszą ze wszystkich.
Jeden trafny wybór, tyle nowych legend.
Ale Kahhori nie zwyciężyła tylko dlatego, że wybrała właściwą ścieżkę.
Zdecydowała jej determinacja. To, że zawsze kierowała się głosem serca
i ani ludzkie zło, ani nieziemskie cuda nie były w stanie tego zmienić.
Taka wytrwałość wyznacza bieg historii,
i to właśnie ona odróżnia tchórzy od bohaterów.
I może właśnie dlatego ci ostatni rzadko poprzestają na jednym zwycięstwie.
Najpierw Gonzolo, potem Jacobo i bracia Mendoza.
Nikt nie powrócił.
Wasza Wysokość, dłużej nie możemy zaprzeczać.
Straciliśmy Nowy Świat.
Niemożliwe. Moi żołnierze nie mają sobie równych.
Moje okręty są niezwyciężone.
Jakaż to nacja okrada nasze włości?
Kto śmie mi się sprzeciwiać?
Kto?
Ty pewnie jesteś królową.
Widziałam twoją twarz na monecie.
Straciłaś kilka okrętów.
Ty...
Śmiesz mi grozić?
Na moim własnym dworze?
Nie chodzi mi o twój tron.
Świat jest bogaty.
Bogatszy, niż sądzisz.
Ale ani ty, ani ja nie możemy sobie rościć do niego prawa.
Uważamy, że nasze zdrowie zależy od waszego.
Nie boję się twojej magii.
Bóg wybrał mnie, bym tobą rządziła.
I twoim ludem.
A to znaczy, że cokolwiek wezmę,
czegokolwiek zażądam...
Puść mnie...
Puszczaj! Rozkazuję ci!
Zawrzemy sojusz.
Albo dla twojego narodu nie będzie przyszłości.
Kahhori i jej lud użyli potęgi Gwiezdnego Świata,
by zaprowadzić pokój.
Brawo!
Ale największa bitwa miała się dopiero zacząć.
Pokój na świecie w rekordowym czasie. Na pewno przetrwa.
Ale przejdźmy do rzeczy.
Nazywam się Stephen Strange
i szukam cię od bardzo, bardzo dawna.
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA
MARVEL STUDIOS WYRAŻA GŁĘBOKĄ WDZIĘCZNOŚĆ - OBYWATELOM KANIEN'KEHÁ: - KA,
NARODU MOHAWKÓW, KTÓRZY WZIĘLI UDZIAŁ W STWORZENIU TEGO ODCINKA
Napisy: Marcin Bartkiewicz