Strażnicy Multiwersum.
Bohaterowie wyrwani z różnych rzeczywistości...
W POPRZEDNICH ODCINKACH
... by wspólnie chronić je wszystkie.
Ale tej historii jeszcze nie znacie.
Córka Szalonego Tytana i weteranka wojny o Multiwersum.
Pierwsze kroki Gamory ku odkupieniu były nierozerwalnie związane
z inną historią.
MARVEL STUDIOS PRZEDSTAWIA
Czas.
Przestrzeń.
Rzeczywistość.
Nie są liniową ścieżką,
lecz pryzmatem nieograniczonych możliwości.
Każda decyzja może dać początek nieskończonej liczbie rzeczywistości,
tworząc zaskakujące alternatywne światy.
Jestem Obserwatorem.
Twoim przewodnikiem w labiryncie potencjalnych wydarzeń.
Udaj się ze mną, by odpowiedzieć na pytanie...
A GDYBY...?
A gdyby?
Pepper...
Gdy jego świat stanął na skraju zagłady,
Tony Stark, zwany też Iron Manem, podjął heroiczną decyzję.
Ale w tym świecie nigdy nie wrócił do domu.
O kurczę, ja nie żyję.
Raczej nie trafiłem do nieba.
Nie mów, że jesteś Bogiem.
Proszę, jaki nam się trafił przystojniak.
Ta piękna, lśniąca skóra.
Nazwę cię „Porcelana”. „ Señor Porcelana”.
Okej...
Ogień. Topaz, daj pianę.
Aktywować pianę!
Sytuacja opanowana.
Trochę nawet przegięcie z tą pianą. Chwila, coś tu się jeszcze tli?
Nie. To piekło. Trafiłem do piekła.
Mój nowy przyjacielu, jesteś na planecie Sakaar.
Zaraz, planecie? Zgubiłem się w kosmosie?
Tak. Chwila moment. No tak. No przecież.
Tak, to ty.
To jest mój człowiek!
Pan Metalowy Szefu.
- Iron Man. - Łowca Chitaurinos.
- Pogromca Thanosa. - Kogo?
I innowator w dziedzinie zarostu.
Podoba mi się, jak modelujesz owłosienie.
- My się znamy? - Czas działa tu inaczej.
A my tu wszyscy gadamy
o wielkiej atomowej przygodzie Pana Metalowego Szefa.
- Mogę cię nazywać „Szefem”? - Nie.
- To może „Blacharzem”? - Nie.
- „Konserwą”? - Nie.
To zostaje „Szefu”. I fajnie, mamy to.
NOWOJORCZYCY ŚWIĘTUJĄ ZWYCIĘSTWO
Wygraliśmy, dobrze.
O rany, Pepper...
Przeżyła. Jest cała. Co za ulga.
Szefu...
Ej, szybko, zrób tę swoją sztuczkę. Wiesz którą, tę swoją.
Dobra, panie wodzirej, muszę wrócić na Ziemię, i to już.
- Da się to załatwić? - Jasne.
Wsadzę cię do zooma. No wiesz. Zooma.
Ale na razie zostajesz, będzie mega imprezka.
Kończę 21.
- 21 czego? - Lat.
Wiem, wyglądam na osiemnaście, ale...
Dzięki, ale wyrosłem już trochę z imprez.
Tak że... statek? To gdzieś w tamtą?
Topaz.
A będzie jakieś żarcie?
Hej, ale fajowo, ale się wszyscy odpicowali...
Mogę tak ględzić do nocy, znacie mnie.
A mamy podwójną okazję: mnie i doroczne Grand Prix.
Panie i panowie, wielkie brawa dla zawodników...
Wszyscy na miejsca... Gotowi...
I... Chwileczkę, nie bądź niecierpliwy...
Jeszcze nie... Jeszcze nie...
Czekamy...
No dobra, dzieciaki, już, jedźcie, start!
Smakuje jak kocia kuweta.
Niespodzianka. To ja. Nie chciałem cię wystraszyć.
Choć może? No dobra, chciałem.
Spoko sprawa, co? Na tej twojej Ziumi...
- Ziemi. - Ziomi?
- Ziemi. - Ziami?
- No. Idealnie. Super. - Tak.
No więc to jak wasze wyścigi rydwanów.
- Formuła Jeden. - Nie, to są rydwany.
Widzisz kierowców? Fury?
Tak, to taki kosmiczny NASCAR.
Pojazdy są podobne, ale jednak inne.
Częsta pomyłka, nie wstydź się.
Mówiłem, że mają mieć większe baki. Ledwie poczułem podmuch żaru.
Stosowny koniec dla... Kto to był?
Patrz, jaki ogień! Gość się urodził ofiarą.
- A gdzie strażacy? Ratownicy? - Przegapisz najlepsze.
Obrzućcie ją puszkami!
Sami wsiądźcie za kółko!
To nie jest trochę prymitywne?
- A teraz drobne zwierzęta! - Rzucać zwierzęta!
Czy to są chomiki?
Topaz, kopsnij szynszylę.
Luzuj poślady, Szefu.
Rzucaliśmy zepsutym żarciem,
ale w wyniku suszy niektórzy zaczęli, jak by to ująć...
- Głodować. - Mniej wcinać.
I teraz już nie wypada.
- Ej! - Dziękuję.
Jeśli to cię bawi, spodoba ci się mój mistrzunio!
Wypuścić czempiona!
Trąbiś!
Nie, nie, nie.
Trąbiś! Myślałem, że się przyjaźnimy!
I teraz najlepsze.
A miał być jeden drink.
Będzie to robił, on będzie to robił!
Czemu to się tak lepi?
Ostrożnie, chłopie, ten koleżka nie lubi być dotykany.
Dzięki za dobrą radę, Żwirek.
Uwaga, ma spluwę.
A ty to kto?
Twoja śmierć.
No to wielkie, wielkie dzięki.
Zepsuliście mi urodziny. To sarkazm.
Znaczy pierwsza część, druga już nie.
Topaz, napraw to.
Wyraźnie prosiłem o osobny pokój.
Nie! Nie waż się mnie zamykać!
Wyczuł między wami wyraźną chemię.
Więc czemu on tutaj jest?
Znaczy kto tutaj jest?
Tutaj nie ma kompletnie nikogo, tylko zwykła kupka skał. Z oczami.
Nie! Chwila! Czekaj! Spokój!
Chwila moment.
Do ciebie nic nie mam, głupku, tylko do...
Co? Co kombinujesz?
Zwykle nie robię tego przy ludziach.
Czasem fajnie mieć reaktor na klacie.
Coś ty za jedna?
No i, co najważniejsze, dlaczego próbujesz mnie zabić?
Dzień dobry, jestem Korg.
Uważam się bardziej za kochanka niż za wojownika.
- Nie pytam ciebie! - Jestem córką Thanosa,
Szalonego Tytana, który chce przywrócić równowagę we wszechświecie.
Córka Thanosa.
Tatuś nie miał pomysłu na imię, co?
Co ty wyprawiasz?
Wypisuję się z tej podróby Igrzysk Śmierci .
Świetna ta magiczna bransoletka, nie?
Gotowi na rock and rolla? Trzymałem ten tekst na tę okazję.
Ty nie. To dwuosobowa kapela.
O rany, spełnienie marzeń. Jestem w zespole.
Opowiedz mi o tym Arcymistrzu. Gościu sfałszował wybory?
Nie no, bez przesady. Nie jest aż taki okropny.
W zasadzie to jest. Przepuszcza całą kasę na śmierć.
Żałuję, że na niego głosowałem.
Nie ma dramatu.
- Czekaj na mój sygnał. - Wszystko jasne, brachu!
Ławą w nich!
Miałeś czekać, tak?
Tony, przecież mrugnąłeś.
- Na żadnej planecie to nie jest sygnał! - Ruszyłeś bródką.
- To też nie był sygnał. - I znowu.
- W celi też tak uważałeś? - To chyba jakiś tik.
- Wtedy też tak robiłem. - Ma spluwę.
Znowu ty! Wywierciłaś wzrokiem dziurę w ścianie?
Jedna laseroodporna szyba nie powstrzyma Thanosa od zwycięstwa.
Jak zdarta płyta.
Dzięki za wyjście.
A masz, ty sałaciana jędzo!
Alarm. Alarm.
Wiem, że mieliśmy pewne... niepokoje.
Wielu z was pyta: „Kiedy będzie jedzenie?”.
„Czemu w jeziorze jest krew?”
Kocham tę dociekliwość, odpowiedzi udzielę, ale nie teraz.
Bo teraz musicie dla mnie namierzyć Pana Metalowego Szefunia.
- Jesteś słaby. Jak cała twoja rasa. - Alarm.
Thanos nie puści wam tego płazem.
Dobra, córusia Thanusia czy jak tam masz na imię,
czy my się spotykaliśmy?
- Co ma do mnie twój stary? - Zniszczyłeś jego Chitauri.
Nowy Jork? To jego robota?
Zwycięstwo przyniosło ci chwałę, ale krótko będziesz się nim napawał.
„Napawał”? „Chwałę”?
Tam zginęli ludzie. Straciłem przyjaciół.
Wiesz, jak to jest, kiedy twój świat się wali?
Kiedy szaleniec chce go zrównać z ziemią?
Wiedziałaś o planie tatuśka?
Przyglądałaś się, jak te stwory na nas polowały?
- Mieliście szczęście. Następnym razem... - Nie będzie następnego, Xena.
Musicie czym prędzej znaleźć tego metalowego kolesia.
Nie jest żadnym bohaterem. To bardzo, bardzo niedobry człowiek.
Korg, ten Arcymistrz jest takim palantem, jak się wydaje?
Kiedyś użył mnie jako przycisku do papieru.
Wyobrażasz sobie, jak się czułem?
Siedząc na papierze, moim największym wrogu?
Otóż to. Silniki gotowe. Można lecieć.
Więc wyłącznie po to, żeby cię wkurzyć i pokazać, że się mylisz,
ocalę również tę planetę.
A potem dorwę twojego ojczulka.
Jak ona się uwolniła? Ktoś widział? Ktoś wie?
Chcesz się narażać
dla bandy nieznajomych na jakimś kosmicznym złomowisku?
Tak, tym się zajmuję.
Jestem Iron Man.
Iron Man?
Mama pewnie jest dumna.
Na pewno chwali się swoim Ajronikiem wszystkim sąsiadkom.
Najpierw znajdziemy kierowcę.
Jaki mały słodziaczek.
Chyba nazwę go Nikos, bo wygląda jak Nikos.
Nie jesteś głupia ani zdesperowana,
a startujesz w wyścigu śmierci.
- Możesz wyjaśnić? - Planowałam wygrać.
Jasne. A co się stało z zeszłorocznym zwycięzcą?
Mieszka na farmie z innymi zwycięzcami.
To naprawdę ciekawa farma.
Kładą cię w wygodnym łóżeczku, potem zakopują w ziemi
i stawiają ci taką fajną kamienną tablicę w okolicach głowy.
I nikt tam nie umiera. I mają króliczki.
Podejrzewam, i wcale nie mówię z autopsji,
że szukasz wrażeń.
Chcesz się poczuć żywa, chociaż przez krótką chwilę.
Żeby zapomnieć o swoich błędach, które zapijasz tym demonem w butelce.
Po pierwsze, Demon w Butelce to popłuczyny.
To jest Diabelski Rum , górna półka, rezerwa.
Po drugie, nie tłumacz mi świata, lalusiu.
Wyzwiska, nieładnie.
Arcymistrz to zwykły kanciarz, ktoś musi z nim skończyć.
Chcesz załatwić Arcymistrza?
Ty i... ty?
- Dlaczego się nie śmiejecie? - Tony, pomóż.
Nikos robi kupę za kupą, nie bardzo wiem, co dalej.
Pokonamy Arcymistrza w jego własną grę.
Co ty na to? Sztama?
Górna półka.
Nie próbuj żadnych sztuczek.
Śmierdzi jak spalony korzeń yaro.
Ten twój twardogłowy kolega wspominał, że macie kosę z córeczką Thanosa?
Ponoć typ jest jakiś mega zawzięty.
Na twoim miejscu wzięłabym nogi za pas.
Pierwsza zasada biwakowania?
Zawsze zostawiaj większy porządek, niż zastałaś.
Stokrotnie przepraszam, że nie rozpoznałem w tobie
potomkini słynnego Thanosa. Jego małej niegodziwej kruszynki.
Wszyscy jesteśmy fanami jego dokonań.
Jesteś mistrzynią zabijania.
Chcę tylko Tony'ego Starka.
- Kogo? - Blaszaka.
Laserowe Łapki.
Przepadł. Uciekł. Kto wie gdzie. Może być wszędzie.
Czołem, misiu-pysiu-modnisiu!
- Dobre. - Tak, zhakowałem twoje zabawki.
I stworzyłem parę własnych.
Mógłbym rozwalić tę planetkę, ale bez przesady.
Obywatele... stwory... mieszkańcy Sakaaru doznali już dość nieszczęść.
Mam propozycję. Ty i ja. Jeden wyścig.
Zwycięzca bierze planetę.
Ale my już mamy tę planetę.
To podstęp. Stark jest u siebie geniuszem.
Ale nie jest królem geniuszów, jak ja.
Trochę mnie kusi, ale wciąż się waham.
Ty wybierasz rydwany.
Nie ma powodu, żeby się zgadzać.
Cicho tam! Nie bądź takie sztywno-drywno.
Jeśli zwyciężę, biorę ten strój.
- Chcę twój pancerz. - Zgoda.
Jesteś głupcem.
Chciałaś dorwać tego gościa, a teraz wiesz, gdzie go znajdziesz.
Przy okazji, ty też startujesz, słodka kruszynko Thanosa.
- Córko Thanosa. - „Córko”? Serio?
Dobra, udam, że w to wierzę.
Dzięki, że daliście się namówić.
Zawsze chciałem sobie pochodzić naprawdę wolno.
Biorę boczne siedzenie! Do dzieła!
Ostatnia szansa. Wycofaj się, a wyjdziesz w tego cały.
Ciekawe, jaki ma kompleks kierowca tego... rydwanu.
Hej, przegrywie.
Już nie żyjesz.
- Przyszedłeś mi to zdjąć? - A nadal chcesz mnie zabić?
Tak myślałem. Masz. Będziemy w kontakcie.
Miłego lata!
Tę część uwielbiam. Brum, brum.
Wszyscy na miejsca...
Gotowi... Jeszcze nie...
Jeszcze chwila... Na mój sygnał...
Start.
Przydałaby mi się pomoc!
A masz!
Auć.
Uwielbiam tę brykę.
Te, malkontentka, słyszysz?
Serio, coś wiem o toksycznych ojcach.
Mojego też nie nazwałbym Świętym Mikołajem.
- Kim? - No właśnie. Kim jesteś ty?
- Bo słyszę tylko o twoim ojcu. - Jestem morderczynią.
Tak, to było wczoraj. A ja pytam o dzisiaj.
Kim jesteś w tej chwili?
Wrócimy do tematu.
No to ładne buty.
Ała.
Żyjesz! Kamień z serca.
Odpuść sobie, panno Grinch! Ktoś mi pomoże?
Tony, za tobą!
O nie.
Ale numer.
Żałosne.
No już, moja piękna. Ruszaj.
Zachwycający wybuszek.
Tu jesteś. Dobra. O czym to ja?...
Właśnie! Ja to czaję. Też długo żyłem w cieniu własnego ojca.
Są rzeczy, których się wstydzę.
Ludzie ginęli przez to, kim byłem, przez moje wynalazki.
Chodzi mi o to, że każdy może się zmienić, i to na lepsze.
Nie jestem moim ojcem, a ty nie jesteś twoim.
Podjąłem decyzję, że będę lepszy. I zostałem Iron Manem.
Znaczy Metalowym Szefem?
Widzę, że przylgnęło.
Który guzik? Niech no... Już wiem. Żryj mój kurz.
Trąbiś miał rodzeństwo!
Tak czy siak, sama decydujesz, kim chcesz zostać.
Nie twój ojciec. Nie twoja przeszłość.
Ty decydujesz. Kim jesteś ty?
Córką Thanosa czy...
Wiesz co? Nie wiem, jak ci na imię.
Nazywam się Gamora.
Dziękuję, Gamora. Holenderskie imię? Szwedzkie?
To jeszcze nie koniec.
Val, żyjesz tam?
- Żyję. Po prostu to wygraj. - Dobra.
Prowadzę, prowadzę...
Szefuniu.
Szefu.
No proszę, mamy tutaj piękny remis.
Zasady głoszą, że w takim wypadku ja wskazuję zwycięzcę.
Wskazuję siebie.
Wygrałem uczciwie.
Topaz?
Topię się.
Ej, to miłe.
A to co? Trochę łaskocze.
- Gluty. - Tak pachną błędy życiowe.
Wiesz, co się dzieje?
- Chyba zostałaś ich królem. - Super.
Najwyższy czas, żeby ktoś tu wprowadził kilka zasad biwakowania.
Co ty na to?
Wbrew temu, co sugeruje mój wygląd, nie bardzo przepadam za naturą.
A chciałbyś zostać specjalnym królewskim doradcą?
Spoko, zgoda.
Za zostawianie większego porządku, niż się zastało.
Jeden drink!
Dajcie mi chociaż jednego, który nie pachnie jak pisuar!
Pewnie nie zgodzisz się zostać, co?
Kuszące, ale muszę wracać do domu. Pepper na mnie czeka.
O, lubię pepperoni.
Może niezbyt zdrowe, ale czym jest miłość bez ryzyka?
Lecę do ciebie, Pepper.
Jego odyseja prawie dobiegła końca. A jednak...
Nie mogę wrócić do ojca bez ciebie, Stark.
To nie zadane ciosy zmieniają wynik bitwy, lecz ludzie.
Ich więzi. Miłość. Przyjaźń.
Nie przestajesz mnie zadziwiać, maleńka.
Więc to ciebie zwą Iron Manem? Spodziewałem się więcej.
Ktoś cię wreszcie nazwał tak, jak lubisz.
Załatwmy to.
Pewność, że ktoś cię osłania w czasie walki.
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA
Topaz, fajnie, że jesteś.
Znajdziesz mi wiaderko?
Skołuj wiaderko i jakiegoś mopa.
Czy gąbkę. Gąbka nawet lepsza.
Coś mnie musi wchłonąć.
Napisy: Marcin Bartkiewicz