Chcesz gryza, Rupert?
Nie tak.
Panie Campbell-Black, skusi się pan na pudding?
Owszem.
Cholera.
- Właśnie do ciebie idę. - Myślałem, że pojechałaś do babci.
Ona mieszka w Irlandii.
Zostały mi resztki z pracy.
Rolada z dżemem.
Skusisz się na gryza?
Na odrobinę?
Ja chętnie.
Cześć, Bas. Są też z rabarbarem.
Poproszę.
O Boże.
Wyśmienite. Nie chcesz?
Nie, dziękuję. Wracamy?
No dobrze.
Pa, słońce.
- Pa. - Pyszne.
Ktoś tu się zadurzył jak małolata.
Nie przesadzaj. To tylko troska.
Mówię o tobie.
Ja cię kręcę. Ty farciarzu.
Wcale nie mam farta.
Obiecałem Declanowi, że się do niej nie zbliżę.
Dobrze, że dotrzymałeś słowa.
JEŹDZIEC CAMPBELL-BLACK
W RZĄDZIE THATCHER
Na kanwie powieści „Rywale” DAME JILLY COOPER
RYWALE
A teraz hit tygodnia.
Declan O’Hara na pierwszych stronach gazet.
Odwiedził siedzibę premier wraz z ministrem sportu,
panem Campbellem-Blackiem.
W tym tygodniu pani Thatcher przyjęła zaproszenie
i znajdzie się w ogniu pytań O’Hary.
Gwiazda Declana świeci jaśniej w Corinium niż w BBC.
O’Hara zmienia kolory
Pytanie brzmi:
czy to najpotężniejszy człowiek w telewizji?
Campbell-Black ponad podziałami
Panie O’Hara. Enid Spink.
Jestem fanką. Będę oglądała w czwartek.
Proszę dać tej złodziejce popalić.
Nie odpuszczę jej tak łatwo.
Daję słowo.
Dame Enid, zapraszam do studia drugiego.
Pan Vereker już czeka.
FAKTY Z COTSWOLD
James, dziś czeka nas nie lada gratka.
Tak, Sarah. Jest z nami najlepsza kompozytorka Anglii.
I do tego mieszka w Rutshire.
Powitajmy gorąco naszego wyjątkowego gościa,
dame Ednę Spink.
Niezłe wejście, dame Edno.
Mogę ci mówić Edna?
O ile nie muszę założyć liliowej peruki i wypchać stanika papierem.
Przepraszam, dame Enid.
Naprawdę jesteś głupim blondynem, co?
Bardzo dziękuję.
Tu jest biurko jurorów.
Z widokiem na dziewczyny w kostiumach.
- Konkurs piękności. - Produkuję nie tylko twój show.
Wybory Miss Corinium spodobają się radzie ds. kontroli.
- Dobra lokalna zabawa. - Pomysł Daysee.
Ona ma mózg?
Kto by pomyślał?
- Declan. - Tak.
Załatwiłeś mi autograf?
Od pani Thatcher?
Zupełnie zapomniałem. Poproszę, jak przyjdzie.
Jak spotkanie?
Milusio wyglądasz z Rupertem na zdjęciach.
- Thatcher była przyjazna? - To znaczy?
Jak dwóch bokserów mierzy się przed walką.
WIELKA BRYTANIA BIURO PREMIERA
OD: Sekretarz premiera ODP: Zatwierdzone pytania
Thatcher?
To będzie moje Wembley.
Irlandię Północną zachować na druga część?
Po ustawie o handlu?
To dla ciebie ważne.
Chciałem zrobić z nią wywiad, odkąd została premierem.
Ale BBC nie pozwoliło mi
pokazać jej prawdziwej twarzy.
Cokolwiek robi, ludzie chcą więcej.
Sprzedaje państwo temu, kto da więcej.
Przez nią wzrosły nierówności między bogatymi a biednymi.
Ty biedny nie jesteś.
Tak. Ale nie zawsze tak było.
Przepraszam, że przeszkadzam. Lord B wzywa cię do biura.
Przepraszam, Joyce. Znajomy z Westminster coś mi podesłał.
Nie uwierzysz.
To szkic białej księgi.
To jest poufne, prawda?
- Declan. - Przepraszam, Joyce.
Powiedz Tony’emu, że wpadnę później.
„Lokalne władze w żadnej szkole nie mogą
promować homoseksualizmu jako nieformalnego związku rodzinnego”.
To nieludzkie.
Jeszcze bardziej utrudni życie gejom.
Przerwa na herbatkę?
Zgłębiamy nową politykę rządową. Fascynująca lektura.
Co tam?
Kancelaria premiera przefaksowała listę pytań.
„Jak pani łączy macierzyństwo z wymagającą pracą?”
„Czy brakuje pani emerytowanego kota Wilberforce’a?”
- To żart? - Jeśli odmówisz, nici z wywiadu.
Powiedz im, że zgoda. A potem będę zadawał własne pytania.
Wydymanie rządu narazi nas na utratę koncesji.
Poddanie się temu naraża moją i naszą reputację.
Tony, on ma rację.
Jak zaczniemy nadawać na żywo, nie będzie mogła wyjść.
Obiecałeś mi wolność dziennikarską.
Zapytam, o co chcę.
- To mój wywiad. - A moja firma.
Nie zadaję pytań o koty.
Wezwij Jamesa Verekera.
Tony.
Na kartkach było napisane Edna. To wina Deirdre.
Siadaj.
Bez urazy.
Premier?
Declan to przeszłość.
To zaszczyt dzielić z tobą sofę.
Po rozmowie z Thatcher
jest duża szansa, że będziesz na niej sama.
Nie znajdę już czasu na pogaduszki z tobą, występując w najlepszym czasie antenowym.
Dam radę sama?
Paul nawet nas nie ogląda.
A Lizzie?
Nie. Jest zbyt zajęta pisaniem.
Nie wiem po co. Znów odrzucą jej wypociny.
Gdybym była twoją żoną, ani na chwilę nie odrywałabym od ciebie wzroku.
Co to za gierki?
Nikt nie chce oglądać wywiadu Verekera z premier.
Lepsze to niż wywiad z pustym krzesłem.
Weź Ruperta na kolejną randkę.
Dobra.
To dlatego, że nie przemaglowałem go tak, jak chciałeś?
Nie, bo nie robisz tego, co ci każą.
Co tydzień przyciągam 20 milionów widzów.
Jeśli nie podoba ci się, jak pracuję, odejdę.
Możesz mieć Corinium, ale nie mnie.
Tak się składa, że mam.
Po pierwsze, pożyczyłem ci na podatki.
Po drugie, ostrzegano mnie, że trudno cię kontrolować.
Na szczęście się ubezpieczyłem.
Ojciec chrzestny Patricka
bardzo zbliżył się do Maud w zeszłym roku.
Twoja żona lubi wąsatych.
Nie wiesz, o czym mówisz.
Maud i ja nie mamy tajemnic.
No tak.
Ciekawe, jak zareaguje Taggie,
gdy zobaczy goły tyłek matki na rozkładówce Skorpiona.
Odwołaj plany na piątek wieczór.
Twoje 20 milionów widzów będzie oglądać, jak sędziujesz konkurs piękności.
Bingo.
Kurwa!
- Co tak wcześnie? - Wziąłem wolne.
Wreszcie naprawię dach.
I skoszę trawnik.
A co z panią Thatcher?
- Tony oddał ją Verekerowi. - Czemu? Co zrobiłeś?
Ja nic.
Czemu nie złożyłeś wypowiedzenia?
Chciałbym, ale okazuje się, że nie mogę.
Co to znaczy?
Pani minister.
Tak, panie Vereker?
Jak udaje się pani być idealną kobietą,
która z taką gracją łączy macierzyństwo i rządzenie krajem?
Każda kobieta znająca wyzwania związane z prowadzeniem domu
zrozumie trudności wynikające z prowadzenia kraju.
Potem jej relacja z Reaganem?
Będzie zmiękczona, więc poszłabym w coś bardziej osobistego.
Tak. Chyba masz rację.
Fajnie, prawda?
Jak za czasów Bristol Post, kiedy razem ćwiczyliśmy.
- Kolejne. Gotowa? - Tak.
Dobrze.
Jak mężczyźni pani gabinetu reagują na pani autorytet?
Panie Vereker... Mogę ci mówić James?
Posiadanie władzy jest jak bycie damą.
Jeśli musisz komuś o tym przypominać,
to nią nie jesteś.
Co robisz?
Chcę się tylko zabawić.
- Przestań. - Dobrze.
- Nie masz już 26 lat. - Nie.
Dobrze.
Pociąg z 8.36 do stacji Londyn Paddington wjeżdża na peron drugi.
„Sutki Letty stwardniały z podniecenia, gdy Ferdy wiódł ją przez kuchnię.
W mroku pomieszczenia obok uniósł jej czerwoną taftową spódnicę.
Jego palce wspinały się w poszukiwaniu oczka w jej rajstopach.
»Uwielbiam dziurki«, wyszeptał szorstko Ferdy.
»Schody do nieba i tak dalej«.
Letty wzięła gwałtowny wdech,
gdy rozkoszował się miękkim ciałem okrytym nylonową tkaniną.
Stopniowo kierował się w górę po wewnętrznej stronie uda,
aż poczuł biblijny żar jej płonącego krzewu”.
Jesteś genialna.
To będzie hit.
Kochana, obie wiemy, że to nie James.
Na pewno masz kogoś na boku.
Byłam zbyt zajęta pisaniem, Carole.
Wiesz, co mówią. Zachowaj dramaty na stronie.
Nigdy nie słyszałam takich bzdur.
No mów. Ten twój bohater
jest zbyt wspaniały, by był zmyślony.
Freddie Jones?
Co ty tu robisz?
Długi, ciężki dzień w kopalni. Widziałem, jak biegłaś po peronie.
Lunch się przeciągnął.
Piłam szampana i straciłam poczucie czasu.
Zasługujesz, by mężczyźni stawiali ci szampana.
To był dobry dzień.
Świętowałam z moją agentką.
Podobały jej się pierwsze rozdziały.
Może będziemy kontynuować świętowanie w pierwszej klasie?
Mam bilet w drugiej.
W razie czego dopłacę różnicę.
Chodź.
Trzeba być naprawdę mądrym, by napisać książkę.
Bez twojego niesamowitego sprzętu nie dałabym rady.
Chodzi mi o procesor.
Valerie by mnie zabiła.
Zaleciła mi dietę. Dozwolone są tylko dwa gotowane jajka.
W takim razie musisz coś zjeść.
Czy to keks?
- Sama zrobiłam. - Dawaj.
Na mnie diety mają odwrotny efekt. Tylko tyję.
Bilety do kontroli. Proszę przygotować bilety.
Jednak tego nie unikniemy.
Nie, to strata pieniędzy.
Chodź. Prawie dojechaliśmy.
Zamknij.
Ciasno tu.
Może oboje powinniśmy przejść na dietę.
Może powinienem był zapłacić.
Wykluczone.
I przegapić zabawę?
Następna stacja, Cotchester. Dojeżdżamy na stację w Cotchester.
Dziękuję, że zaoszczędziłem 2,50 £.
A ja, że ocaliłeś mnie przed zaśnięciem
i pobudką w Gloucester.
Pociąg odjeżdża z peronu pierwszego...
Mój rękopis.
Zostawiłam go.
A niech to.
Nie.
Uważaj, Freddie.
COTCHESTER WITA PANIĄ PREMIER
- Dużo roboty? - Dzień dobry, Tony.
Dzień dobry paniom.
Cieszysz się, że poznasz Żelazną Damę?
Powinnaś. To jedyna kobieta
twardsza od ciebie.
Chyba się nie dąsasz?
Kraj chce zobaczyć Thatcher ścierającą się z Declanem,
a nie z tym durniem, Verekerem.
To nam tylko zaszkodzi.
Declan może tu być za pół godziny.
Zapomnij o nim. Mam coś, co cię rozweseli.
Cuatros Hombres Agrícolas został nominowany do nagrody.
Siali chłopcy mak. Podszlifuj hiszpański,
jeśli chcesz pojechać do Malagi.
- Nagroda? - Jesteśmy popularni w Hiszpanii.
Jedźmy razem.
Hotel, czerwony dywan.
Tylko my dwoje.
Teraz mi wybaczysz?
- Zadzwoń do Declana. - Nie.
WITAMY W COTCHESTER
No dobrze. Proszę o uśmiech.
Gdzie fotograf?
Chodź. Do przodu. Tutaj.
Pstrykaj, jak tylko wysiądzie z auta.
Będzie duże zdjęcie do biura.
Już czas, prawda?
- Tak. Spóźnia się. - Nie szkodzi.
Oto i ona! Tworzymy historię, ludzie! Myślcie, że to George Michael.
Pani Thatcher, witamy w Corinium.
A teraz specjalny odcinek programu
z udziałem naszej premier, pani Thatcher.
Panie i panowie,
powitajmy gościnnie prowadzącego program Jamesa Verekera.
Przestańcie. To miłe.
Wiem, co myślicie.
„Kiedy Declan tak wyprzystojniał?”
Mam składniki na sos bolognese.
Może tata wyjdzie z gabinetu.
Ogląda wywiad.
Trzeba było go powstrzymać.
Już od dawna nie mam na nic wpływu.
Dla mnie nie rób.
Nie jestem głodna.
- Tak? - Malhar, kochanie.
Niepokoję cię?
Wszystko w tobie sprawia, że jestem niespokojny.
Nie zniosę tego dłużej. Muszę cię zobaczyć.
Co z twoim ojcem? Podobno jest chory.
Gdzie on jest?
Declan?
Miałeś być chory.
- Wyglądasz raczej na pijanego. - Odpieprz się, Rupert.
Premier wiedziała, że nie będziesz łaskawy, więc uniknęła walki.
Wie, co robi.
A teraz dzięki Jamesowi Verekerowi wiemy,
co Denis dostał na urodziny.
I że wymienia się przepisami z Nancy Reagan.
Ja powinienem był z nią rozmawiać.
- Dawaj mi tę butelkę. - Oddaj.
- Taggie. - Przestań.
Chodź.
Do góry, wielkoludzie.
No już.
Przepraszam, Tag.
Rano będzie miał strasznego kaca.
Ma go codziennie.
Mama się poddała, więc tylko ja...
Nie wiem, jak działają mężczyźni.
Chodzi o ludzi. Nie rozumiem ich.
Jak im pomóc.
Mógłbyś...?
Tak, będę z samego rana. Zajmę się nim. Nie martw się.
Kolacja ci wystygła.
Mogę podgrzać, jeśli chcesz zostać.
Widzimy się rano.
Dłonie Ferdy’ego wędrowały po plecach i biodrach Letty,
chwytając ją mocno, gdy niósł ją na skraj przyjemności.
W końcu z krzykiem oboje osiągnęli spełnienie.
Ich ciała trzęsły się od siły wspólnego orgazmu.
- Freddie! - Dzień dobry.
Dziś i codziennie w tym tygodniu
- będziemy w studiu... - Fred-Fred!
- Cholera.
Co się dzieje? Green Goddess czeka.
Oglądałeś pornografię?
Przysięgam, że nie.
Po prostu wyglądasz seksownie.
To nie czas i miejsce.
Przegapiliśmy szansę na spalanie.
Freddie!
Chciałem ci to oddać.
Miło z twojej strony.
Biegnąc za pociągiem,
wyglądałeś jak Superman.
Wybacz...
Czy nie poszłabyś ze mną na lunch?
To znaczy nie teraz.
Nie w szlafroku.
Może do Black Horse w Bisley. Jest bardzo...
Dyskretny.
Właśnie.
W ciągu ostatnich tygodni wiele razy miałam nadzieję, że o to zapytasz.
Ale teraz...
zrozumiałam, że nie mogę.
Przykro mi, Freddie.
Jestem mężatką.
Dziękuję, że zapytałeś...
i za rękopis.
Nie pogniewaj się,
ale przeczytałem te rozdziały.
Były wspaniałe...
i seksowne...
jak ty.
Dziękuję.
Mamo, gdzie jesteś?
Mamo!
Już idę.
Dziękuję.
- Tu jest. - Taggie.
O Boże. Caitlin, wyrzucili cię?
Dostałam przepustkę.
Przywykłam, że rodzice o mnie zapominają, ale nie ty.
Łapała stopa przy stacji Cotchester.
Wybacz. Nic ci nie jest?
- Ojciec jest tam, gdzie go zostawiłem? - Tak.
Wyciągnę go z domu.
Dziękuję.
Declan, idziemy na lunch. A potem powiesz, co myślisz o koniu.
Mamusia jeszcze śpi?
Nie. Wyszła, zanim wstałam.
Tutaj?
Reszta dla pana. Dziękuję.
Nie jesteś rannym ptaszkiem.
Tęskniłem.
To bardzo kuszące.
Ale myślałam o czymś innym.
Henry Hampshire go wypatrzył.
Alan nie wie, jak dobry ma rodowód.
Jego dziadek był wspaniały.
Spójrz, jak długie ma nogi.
Tego szukasz?
W tym wieku powinny być tyczkowate i niezręczne.
Nieco brzydki wałach, ale widać łabędzia, w którego się zmieni.
Czasem można to poznać po oczach.
Wiele można stwierdzić po dobrych i uczciwych oczach.
Jak się nazywa?
Venturer.
Sprzedane. Alan.
Biorę go. Zobaczę, co z nim zdziałam.
Dwa i pół?
Przepraszam, panie Campbell-Black.
Dostałem ofertę nie do odrzucenia.
- Co jest, Freddie? - Wybacz, Rupe. Nie wiedziałem, że to ty.
Hampshire dał mi znać. Poszedł na dno.
Nie lubię sknerzyć, więc zaoferowałem pięć tysięcy.
Zawsze chciałem konia wyścigowego.
Chyba że chcesz wejść w spółkę.
Valerie była wściekła.
Uważa cię za bardzo złego człowieka.
- Zna się na ludziach? - Ma doświadczenie.
Ocenia mnie, odkąd mieliśmy 15 lat.
- Piętnaście? - To dobra dziewczyna.
Jest przy mnie na dobre i na złe.
Nigdy nie miałem innej dziewczyny.
Zaniemówił. Spójrz na niego.
Dziwna z was para.
Jak się zaprzyjaźniliście?
Poznaliśmy się po mojej przeprowadzce.
Zaczęliśmy rozmawiać
i okazało się, że mamy alergię na to samo.
Na wciskanie kitu?
Na Baddinghama!
Szkoda na niego czasu.
Wypijmy za konia, który nas dziś połączył.
Venturer.
Za Venturera!
Niedługo zaczynamy, dziewczęta.
Pamiętajcie...
To konkurs piękności, więc cycki na wierzch, plecy proste.
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem.
Kupiłam w Littlewoods.
Podoba ci się?
- Nie wiedziałam, że bierzesz udział. - No dobrze.
Gotowi na próbę generalną?
- Na pozycje. - Cameron.
Samochód wielebnego Penneya nie przyjechał,
a taksówka dojedzie dopiero za godzinę.
Co? Penney jest najważniejszym jurorem. Potrzebujemy go.
Gdybym miała samochód, mogłabym po niego pojechać.
Weź mój.
Cześć wszystkim. Dzień dobry.
Witam panie.
Bardzo chcę was poznać.
- Mogę pokazać ci mój wyjątkowy talent? - Chętnie.
Podobał mi się twój wywiad z panią Thatcher. Byłeś taki troskliwy.
Bardzo dziękuję, panno Bisley.
Josh, potem przedstawię jurorów.
Wesley Emerson.
Wielebny Penney.
Penney. Peny. Pateny.
Penney...
O Boże, Sarah. Jasna cholera.
Tak się cieszę, że jestem w finałowej szóstce.
Myśli pan, że zabiorę dziś koronę do domu?
Cóż, Miss Cotchester,
to zależy od...
pani wyjątkowego talentu.
Prawda?
Tak, Sarah!
Niegrzeczna Sarah. Tak.
Co mam zrobić? Nie mogę odejść.
Daj spokój. Nie jest tego wart.
Gdybym nie miał ogromnej hipoteki...
Pieprzyć hipotekę.
Powiedziałbym mu, gdzie może sobie wsadzić ten konkurs.
Jezu, która godzina?
Minęła piąta. A co?
Mam być sędzią Miss Corinium.
To pole. Tam na wprost.
Zatrzymaj się.
Obiecałam producentce, że się pospieszę.
Tutaj.
Piękny widok. Powinnaś go zobaczyć.
NIE WCHODZIĆ PRÓBA
Świetnie. Zacznijmy od początku.
Muzyka. Pięć, sześć, siedem, osiem.
Uśmiech.
Nie to biodro.
Jest bardzo miło, ale jesteśmy spóźnieni.
Powinniśmy jechać.
Jak masz na imię, kochanie?
Daysee.
Świetnie, w jednej linii.
Prosto do kamery. Szerokie uśmiechy.
Wspaniale, pięknie. Tak. Bosko.
Manley Hopkins myślał, że wiosna raduje się sokami życia.
Co ty na to, Daysee?
Myślę, że...
Nie.
Tak, drogie panie.
Przestań.
W górę.
I do środka. Nie ruszajcie się.
Czyj to był pomysł?
Daysee.
- Całkiem niezły. - Brawo, Daysee.
No już, jesteśmy spóźnieni.
A to, jak odpadłeś, przejdzie do historii.
Miło z twojej strony.
Mam być w kolorze Jamesa Verekera?
Witamy w Cotswolds.
Sandro, wystarczy trochę transparentnego pudru.
Cameron Cook. Dyrektor programowa.
Ukradłem ją Jankesom. Zdolniacha.
- Nie wątpię. - Niech traktują Wesleya po królewsku.
To jeden z moich bohaterów krykieta.
Tędy, Wasza Eminencjo.
Wielebny, cieszę się, że dotarłeś.
- Moi ludzie dobrze się tobą zajęli? - Zdecydowanie.
Na podstawie tego, co widziałem, koncesja jest bezpieczna.
Dobrze mieć twoje wsparcie, Fergus.
Pora zaczynać. Potem stawiam drinki.
Dobrze.
Co ci się stało?
Chodź.
Proszę.
Kto ci to zrobił?
Musisz powiedzieć.
Milczenie tylko chroni tego potwora.
Obiecuję.
Zapłaci za to.
Jeśli tego nie zgłosisz,
co się stanie z innymi niewinnymi dziewczynami?
Zaoferowałam, że go podwiozę.
Nie gniewaj się.
Nie zrobiłaś nic złego.
Nikt nie będzie na ciebie zły.
To był wielebny Penney.
Na pewno go nie zwodziłaś?
Miła z ciebie dziewczyna.
Nie. Byłam...
Zachowałam się profesjonalnie.
Wielebny Penney jest dla nas bardzo ważny.
Wiem, że grasz zespołowo.
Jesteś cenionym członkiem rodziny Corinium.
A więc...
zapomnijmy o wszystkim, dobrze?
Grzeczna dziewczynka.
Daleko zajdziesz.
Pani Madden pomoże ci się doprowadzić do ładu.
Dobra dziewczynka.
DZIAŁ CHARAKTERYZACJI
Niestety tylko to mieli.
Tyle gadania o równych prawach, a nic się nie zmienia.
Inne zasady dla nich, inne dla nas.
Zepsułam wszystko?
Skądże.
Ujdzie mu to na sucho.
Nie pomyśli, że zrobił coś złego.
To, co ci się przytrafiło, to twoja tajemnica.
I twoja broń.
Użyj jej, by dostać to, czego chcesz.
Słyszysz?
Nie smuć się. Bądź wściekła.
To bardziej ci się przysłuży.
Na litość boską. Chodź.
Proszę. Tylko kilka łyków.
- Nie zmusisz nikogo... - Declan, proszę.
Daysee, ładna sukienka.
Coś nie tak?
Co się stało, Joyce?
Zaczekaj.
Daysee.
Od granicy z Walią po iglice Oksfordu.
Od Southampton do Stratford-upon-Avon.
Na żywo z Cotchester nadajemy konkurs Miss Corinium.
A oto gospodarze programu,
James Vereker i Sarah Stratton.
Zaczynamy.
Caitlin, zaczyna się!
Dobry wieczór.
- Dziękujemy. - Mam popcorn.
Zebraliśmy tu dziś wspaniałe klejnoty, Sarah.
I nie mówię tylko o tiarach.
Dziewczyny czekające za kulisami to istne perełki.
Zgadza się.
- Umiem rozpoznać diament... - Dwie minuty wstępu.
...bo sama nieźle błyszczę.
- W rzeczy samej. - Ujęcia z widowni na trójce.
Sarah, jesteś niezwykła.
Twój mąż to szczęściarz.
Sarah wygląda rewelacyjnie, nie?
Cała moja.
Bo wszyscy inni już z nią byli.
...ale była najlepsza na zdjęciach próbnych i została naszą nową pogodynką.
Ujęcia sędziów w gotowości.
Nim poznacie nasze uczestniczki, pora na jurorów.
Demoniczny gracz i lokalny bohater krykieta,
Wesley Emerson.
Jest z nami również Declan O’Hara z Corinium.
Powrócił do nas po zeszłotygodniowej krótkiej niedyspozycji.
A przypilnuje nas
były prebendariusz Kościoła Anglii, wielebny Fergus Penney.
Prosimy o oklaski dla naszych jurorów.
Miss Chipping Sodbury ma 21 lat.
Szkoli się na instruktorkę jazdy.
Ale ładna.
- Tak. - Lubi hodować miniaturowe pudle.
Być stworzeniem pod jej opieką...
Ostatnio spotkaliśmy się z Rugborough
i kilku chłopaków poszło na dach garażu.
Palili, pili i mówili nauczycielom, żeby się odwalili.
A w krzakach znaleziono trzy prezerwatywy.
- Skupia się na... - Jak miło.
...zbliżającym się ślubie.
Rupert jest milszy, co?
Zamknij się.
- Każda z uczestniczek... - Trójka.
- Wstrzymajcie ujęcie. - ...ma wyjątkowy talent.
- Zbliżenia. - Dobrze idzie.
...wkrada się w nasze serca.
To moja siostra!
Wspaniale!
Czyż nie jest dobra?
Wprost zakręcona.
Miss Wotton-under-Edge ma 170 cm wzrostu
i wymiary 84, 64 i 91 cm.
Cholera.
- Sędziowie, miss Bisley ma... - Jesteś pijany?
...163 cm wzrostu.
Jej wymiary to 91, 61 i 91.
Według niektórych wręcz perfekcyjne.
Wielebny Penney, czy dziś oczekuje pan perfekcji?
Nie interesuje mnie ideał.
Cechy, których szukam w reprezentującej nas miss Corinium,
to między innymi
zdrowe ciało i dobre prowadzenie się.
Ty plugawy, hipokrytyczny, stary bucu.
O cholera.
Co on, kurwa, wyprawia? Zejdźcie z anteny.
Przerwać transmisję.
PROBLEMY TECHNICZNE
Jezu Chryste. Wyszłam tylko na chwilę.
Co się stało?
O Boże, mamusiu.
- Nie masz już odwagi? - O mój...
Jeszcze popamiętasz.
Deirdre, odbierz telefon.
Wszystko zepsuł.
Niech ktoś odbierze.
No już!
Pozwoliłeś, by temu religijnemu oszustowi uszło na sucho zgwałcenie pracownicy,
a potem te dziewczyny paradowały przed nim jakby były w menu?
Wynoszę się z tego szamba na dobre.
Przy każdej okazji ignorujesz mój autorytet,
ale jeszcze nie wiem, czy możesz odejść.
Nie dotykaj mnie.
Jak to jest, Tony?
Jak to jest być słabym
- i zdesperowanym? - Pójdziesz siedzieć.
W więzieniu będę bardziej wolny niż tutaj.
Pierdol się.
Odchodzę.
Jaka teatralność. Minąłeś się z powołaniem.
Miłej lektury porannych gazet.
Daj znać Maud, że znowu będzie gwiazdą.
Jasna cholera.
A co dopiero zrobiłby z driverem?
Nic ci nie jest?
Podwieźć cię gdzieś?
Zadzwoń na policję, Daysee.
Zgłoś to.
Powiedziała ci.
Dlatego go uderzyłeś.
Nie potrzebowałam pomocy.
Przepraszam. Po prostu...
Daysee.
Czemu nie mogłaś siedzieć cicho?
Rzuciłem pracę.
Wsiadajcie, chłopaki. Nawalmy się.
Jak mówiłem, publicznie rozprawimy się z Declanem O’Harą w najbliższych dniach.
Dobrze.
Nie jestem zwolennikiem zemsty,
ale w telewizji nie ma miejsca na przemoc i wulgarność.
Masz moje słowo, Fergus.
Dziękuję.
Deirdre!
Upewnij się, że wielebny Penney dotrze do domu.
Oczywiście.
Zamów taksówkę.
- Do widzenia, Fergus. - Cześć, Tony.
Wezwę szklarzy.
Wyślij to do Beattie Johnson ze Skorpiona. Anonimowe źródło.
Pani Madden! Joyce!
- Ktoś był w moim biurze? - Nic o tym nie wiem.
Kurwa!
Nie żyje?
Umrze, jak mama z nim skończy.
Kurwa.
Nie chcę być kobietą, która czeka na męża w domu.
To nie ja.
Muszę wrócić do pracy.
To dobrze, bo wczoraj odszedłem.
Będzie ci łatwiej, jeśli wrócimy do Londynu.
Widziałam się z Malharem.
Zapytałam, czy mogę przyjść na przesłuchanie do nowego programu.
Nic tam dla mnie nie mają. Jestem za stara.
Przykro mi.
Mogłaś mi powiedzieć.
Co się z nami stało?
Da się to naprawić?
A to, kurwa, kto?
Kurwa.
Tony chce wpędzić mnie do grobu?
Nie wie, że tu jestem.
- Niepotrzebnie ci mówiłam o Daysee. - Tak?
Pewnie i tak uderzyłbym tego starego zboka.
Czasem lordowi Baddinghamowi trzeba pomóc wybrać właściwą drogę.
Dziękuję.
Gertrudo!
Gertrudo! Wracaj!
Gertrudo!
Nic ci nie jest?
- Mogę iść z tobą? - Nie.
Miałeś pomóc, a ty go upiłeś
i pozwoliłeś mu wybuchnąć w telewizji.
Jest dorosły.
Mamy ogromne długi. Bez pracy taty nie stać nas na kredyt.
- Mama już się pakuje. - O czym mówisz?
To jedyne miejsce, które kochałam, a teraz musimy wyjechać.
To Declan O’Hara.
Znajdzie inną pracę.
Nie tutaj.
Chodź, Gertrudo.
Mogłam ci powiedzieć, że nic z was nie będzie.
Każdy z was musi być samcem alfa.
- A więc jestem alfą? - Zostałeś tylko ty.
Co teraz?
Trzeba coś opublikować.
Nie przeprosiny.
Boże, nie.
To on zrobił bajzel. Nie twoja wina, że nie zniósł prowokacji.
I to on ma problem z alkoholem.
Bardzo dobrze.
Declan O’Hara złożył wczoraj rezygnację,
a my z żalem ją przyjęliśmy.
Zależy nam na dobru całego personelu,
ale Corinium nie będzie tolerować przemocy,
zwłaszcza wobec bezbronnego, starszego gościa.
Życzymy Declanowi powodzenia i wspieramy go
- w walce z alkoholizmem... - Wyłącz to.
...i zaburzeniami psychicznymi.
Gdzie on jest?
Nie rób ponurej miny. Mamy świetny nowy plan.
Bez urazy, ale spasuję.
Prawie mnie wykończyliście.
Tak. Wracamy do Londynu.
Przykro mi, Maud. Nic z tego.
To interesy. Taki skarb nie może się zmarnować.
Zakładamy studio produkcyjne i je poprowadzisz.
Spółka.
Będziemy razem pracować. Będzie fajnie.
Ufamy ci w kwestiach kreatywnych.
- Przykro mi, ale nie mogę. - Dlaczego?
Będziesz sobie szefem. Tego chciałeś.
Powinniśmy ubiegać się o koncesję.
Ale to by znaczyło...
Przejęcie stulecia.
Pozbycie się Baddinghama z miasta raz na zawsze.
Damy radę, nie?
Jeśli doświadczyłeś przemocy seksualnej lub znasz taką osobę, nie jesteś sam.
Jeśli potrzebujesz wsparcia, odwiedź findahelpline.com.
Napisy: Karolina Gruszczyńska