Биди искрена. Дали беше среќна во животот?
Да, бев многу среќна. И сега сум многу среќна.
Скрши многу срца во минатото, многумина беа очајни.
Зад себе оставив доста очај,
невозвратени љубови и многу тага.
Но и многу радост. По малку од сѐ.
Дојди, душо. Застани покрај мене.
Не би била искрена ако кажам дека животот ми беше трагичен.
Треба да ти се гледа лицето. Спушти за да се гледа лицето.
СУПЕР САРА
2. епизода НЕ МИ Е ГАЈЛЕ ЗА НИШТО
Го запознав американскиот писател Ернест Хемингвеј на Куба.
И ми рече: "Ти си Шпанка, мораш да пушиш пури."
Во Шпанија пурите се целосно поврзани со Сара Монтиел.
Не е можно да се одвои Сара Монтиел од пурите и обратно.
Сара сакаше да пуши пури. Не од навика. Вистински сакаше.
Тука се пали.
Вака се пали. -Баш добро ти оди.
Само нејзе ѝ дозволував да пуши кај мене.
На никого друг не сум му дозволувала да пуши.
А како да ѝ кажам "не" на Сара Монтиел? Пушеше во мојот дом.
Зар не те интересира што зборуваат другите за тебе?
Не ме интересира. Пушам пура.
Мислам дека пурата ѝ служеше како начин да ги еротизира луѓето.
Таа еротска двосмисленост е начинот на кој привлекуваше сѐ.
Не некој одреден тип маж, туку сите мажи.
Колку убав костум.
А тие очила... Ајде, погледни ме.
Ти се допаѓаат моите нозе? -Сара беше поголема од животот
и поразлична од другите жени.
Се мажеше четири пати додека другите се венчаваа еднаш.
Зборувавте за бракот со Ентони Мана, што тогаш беше скандал.
Тоа беше време кога граѓанскиот брак во Шпанија беше смртен грев.
Тој беше разведен и Евреин...
Тоа беше надвор од рамките на она што се очекуваше од жените тогаш.
Слегуваше по скали од авион по доаѓањето во Шпанија.
Некои жени почнаа да викаат: "Вакур, вакур!"
"Вакур" е наопаку. Ме нарекуваа "вакур".
Треба да сфатите дека ја викаа курва.
Ми фрлаа со камења и ме нарекуваа со сите можни имиња на улица.
И тоа е пример на нејзината интелигенција.
Успеваше да претвори нешто комплицирано во нешто духовито.
Нејзиниот брак со Ентони Ман се распадна.
Сепак, потекнуваа од различни култури, генерации, земји.
Се омажи и се разведе во свет во кој разводот не постоеше.
Во време кога разводот беше не само злосторство, туку и грев.
Потоа повторно се омажи,
за човек кој беше чиста спротивност на она за коешто таа сонуваше.
Во црквата во Рим, Хосе Висенте Рамирес Олалаја покажува нетрпение.
Тој е свршеникот на Сара Монтиел.
Ченте беше од традиционално семејство од северна Шпанија.
Целото семејство имаше завидни кариери.
Беше олицетворение на шпанскиот маж од тоа време.
Жената требаше да биде дома.
Секогаш мислев дека тоа венчавање во Рим
имаше многу врска со обидот таа да се искупи на некој начин.
Со тоа што ќе се омажи "како што треба",
ќе стане она што го очекуваа од неа.
Но штом се венчаа, ѝ рекол
да заборави дека е Сара Монтиел. Отсега таа е негова жена.
Сара му рекла: "Извини, но нема да ја напуштам работата."
Сама ми кажа. "Ќе се омажам за тебе и ќе останам Сара Монтиел."
По враќањето од медениот месец, го остави и се разделија.
Се ожени за најголемата актерка на врвот на нејзината кариера
и очекуваше да се повлече. Тоа беше грешка.
Имав неверојатна среќа, многу сум среќна жена,
мажи се вртеа околу мене, а јас ги отфрлав.
Сара ги сакаше мажите и веруваше во семејството,
но најмногу во себе и во својата кариера.
Не прифаќаше да биде жена која ја издржува мажот.
Беше независна, самостојна
и се издвојуваше со она што беше: Сара Монтиел.
Не беше можно да ја затворите.
Сакав да се соблечам, но нема.
Ќе дојде твоето време. -Сакото...
Беше толку заводлива,
што ги кршеше машките срца, а веројатно и женските.
Можеше да освои апсолутно секого и од сите општествени слоеви.
Многу интелектуалци беа фасцинирани од Сара.
Пред с, Теренс Моикс.
Многу интелектуалци пишуваа за Сара Монтиел.
Пако Умбрал: "Сара Монтиел е глас на жена, длабок и грешен,
со гробишта од фраери под нозете."
Дури и самиот Села. Никој не одолеал да не ѝ посвети неколку редови.
Според легендата, кралот Хуан Карлос бил на лов во планините на Толедо,
а кралицата Софија се појавила ненадејно на имотот.
Сакала да го изненади, а тоа не треба да се прави.
Отворала врата по врата, а кога стигнала до последната,
го затекнала Хуан Карлос со Сара Монтиел.
Пуши ли кралот? -Да.
Еден ден беше потиштена и ми рече:
"Би сакала да започнам нов живот, речиси и немав приватен живот.
Не сум била со повеќе од четворица или петмина мажи."
Се засмеав, а таа ми рече: "Каков гад си."
Дали е лесно да се живее со ѕвезда како тебе?
Мислам дека...
Лесно е да се живее во хармонија ако две лица се сакаат и се почитуваат.
Сара беше во период од животот кога ѝ беше потребен некој
што знае како да се носи со неа.
И тоа го најде во Пепе.
Пепе Тоус беше од многу угледно семејство од Мајорка.
Неговиот дедо го основал весникот "Ултима ора"
и биле влијателни во општеството и многу добро поврзани.
Тоа го направи далеку прогресивен, модерен човек.
Беше искусен. Го живееше животот и имаше свој свет.
Пепе обожаваше шоу-програми со пердуви и пулејки,
сакаше да оди во кабаре ноќе.
Пепе Тоус беше посакуван ерген.
Го запознав во Палма де Мајорка
кога го изведував моето шоу "Сара Монтиел во живо".
Бев ангажирана од Театро Балер, театарот кој тој го водеше.
Ја запозна во 1970 година.
Таа беше во лоша состојба затоа што ѝ почина мајката.
Се открија еден со друг и совршено се вклопија.
Интелектуално, енергетски, емоционално, а пред с уметнички.
Се погледнавме и тоа беше љубов на прв поглед.
Тој е човекот на мојот живот.
Златните години на Сара беа во Холивуд,
но на личен план, тие беа годините кои ги делеше со Пепе.
Кој кого освои? Пепе Тоус Сара Монтиел или обратно?
Се обидувам да го убедам дека тој ме освои мене,
но всушност беше обострано.
Антонија, Антонија. -Да?
Престани да ми го покажуваш задникот. Гледај овде.
Седи. А кој ќе те снима со неа?
Бакни ја. Да, одлично.
Се обожаваа еден со друг. Никогаш не беа нерасположени.
Тоа не е вообичаено во врска.
Беа пар по кој сите се вртеа каде и да се појавеа.
Го гледав нивниот однос, беше уникатен.
Како пар, беа помодерни.
Личеа на хипици, но беа отмени.
Мислам дека Пепе беше љубовта на нејзиниот живот.
Убедена сум во тоа. Но пред се, беа среќни.
Таа среќа ја пренесуваа понатаму, ја пренесуваа дури и на вас.
Купија прекрасен имот во На Бургеса, далеку од Палма.
Беше совршен за забави.
Куќата беше прекрасна, полна со антиквитети и со одличен ноќен живот.
Секогаш имаше луѓе.
Тоа беше вистинско лудило.
Беше опасно. Знаеше кога стигнуваш, но не знаеше кога ќе си отидеш.
Мене и семејството нѐ канеа да поминеме еден ден таму,
а останувавме по десет дена.
Деновите едноставно летаа. -А за нас тоа беше...
Прилика да се одмориме и да се вратиме полни со елан.
Ни падна на памет да организираме сеанса за повикување духови.
Со присуството на Сара можеа да се појават
Џејмс Дин, Мерилин, Грета Гарбо...
Ги ставивме рацете на масата вака.
Помина некое време и никој не се појави.
Сара имаше една страна полна гламур и софистицираност,
но потоа сакаше да носи домашен фустан и да шета по плажа.
Ја запознав Сара во нејзиниот дом на Мајорка во 1982 година,
кога Пепе Тоус го ангажираше бендот "Аласка и лос пегамоидес"
за настап на корида во Палма де Мајорка.
Потоа се појави Сара, дојде е од плажа со мокра коса.
Не носеше ни трошка шминка.
Сакав да умрам.
Носеше опавче, беше без шминка, цел ден го поминуваше во морето гола.
Беа многу среќни.
Она што го имаа беше вредно за восхит, посакувано и завидно.
Секогаш имаа три или четири мали кучиња во куќата во Палма.
Сара веруваше во семејството.
Беше модерна и либерална, но веруваше во семејството.
Нејзиниот сон беше да има свое семејство.
Кучи.
Сакаше да основа дом, семејство.
Нејзината желба да стане мајка
беше усогласена со желбата на Пепе да стане татко.
Неможноста да има деца веројатно ѝ беше најтешко во нејзиниот живот.
Се зборуваше дека имала дури до девет спонтани абортуси.
Можеби имала проблеми со зачнување и губела бремености.
Но беше во поодмината бременост кога ја посетив во театарот.
Беше бремена и пресреќна што очекува дете со Пепе.
Блескаше од среќа. Зрачеше од среќа.
А потоа сѐ тргна наопаку.
"Сара Монтиел го изгуби детето што го чекаше"
Загубата на тоа дете беше страшна за неа.
Ужасно беше да се изгуби детето со љубовта на својот живот.
Пепе инсистираше да посвојат деца оти Сара не можеше да има свои.
Во тоа време во Шпанија посвојувањето не беше вообичаено.
Порано сте морале да бидете мајка на 20 или 25 години
оти на 35 веќе сте престари за тоа.
Решија да посвојат дете за да може таа конечно да биде мајка.
Таис...
Таис!
Многу ми е лошо, мораш брзо да ми дадеш инјекција да ми биде подобро.
Дај ми инјекција.
Одлично. Фала ти, душо.
Се сеќавам на тоа затоа што се спомнуваше во сите медиуми.
Беше објавено дека Сара Монтиел ја посвоила ќерката Таис од Бразил.
Беше толку горда што може да го покаже своето девојче.
Надмина многу пречки. Властите не секогаш беа благонаклонети.
Колку долго си нејзин партнер?
Заедно сме веќе 14 години.
Ве загрижува смртниот грев? -Никако.
Не нѐ загрижува смртниот грев. Склучивме граѓански брак
за нашата ќерка да може да ги носи двете презимиња.
Ав-ав! Изненадени сме, но пресреќни.
Со задоволство ве каниме на венчавката на нашите сопственици.
За да не озборуваат злобниците повеќе, ќе се венчаме граѓански.
На поканата имаше фотографии од Кучи и Лејди Бој.
И пишуваше: "Време беше. Мама и тато се венчаваат."
Замислете колкава ѕвезда беше Сара Монтиел.
Дури и списанието "Фотограмас"
доделуваше една покана за нејзината венчавка со Пепе.
Јас сум Пере Гарсија од Жирона
и имав среќа да бидам поканет на венчавката.
"Фотограмас" организираше натпревар.
Објавија оглас: "Присуствувајте на венчавката на Сара Монтиел."
И по една недела ми заѕвонеа: "Се јавуваме од 'Фотограмас'."
Реков: "Белки нема да одам на венчавката на Сара Монтиел!"
Свадбата беше преполна.
Имаше луѓе од светот на шоу-бизнисот од Палма де Мајорка,
љубопитни минувачи, многу убаво облечени луѓе.
Сета убавина на Палма беше таму, сите луѓе од шоу-бизнисот.
Сара Монтиел поминуваше меѓу масите и ме поздрави.
Реченицата од типот: "Оваа госпоѓа доби награда
зашто го користи тој детергент" ја употребија и кај мене.
"Овој господин е победник на натпреварот."
А потоа, во 3 или 4 наутро,
имаше уште една забава покрај базенот во куќата, траеше два дена.
Мислам дека бев единствениот кој не беше пијан.
Ни кажаа дека бил сам
и ѕвезда требало да го донесе кај нас.
Се сеќаваш ли дека те прашав дали се помоли?
Ако си се помолила, можеби ќе ни дојде момчето.
Ете гледаш. Неговата мајка ни го испрати од рајот.
Многу е сладок.
Кога отиде во Аликанте по Зеус, отидов со неа.
Бев присутен за време на процесот на посвојување.
Зеус, тато, твојата сестра и јас отидовме по тебе, беше сам.
Сакавме едно момче.
И те посакувавме со сето срце, па тргнавме по тебе.
И знај дека од денот кога те доведовме, стана наш.
Ние, посвоителите, имаме одредена заслуга или вредност.
Зашто посвоените деца веројатно се најпосакувани,
најбарани и најсакани.
Сара ги бараше со страст.
Знам како се случи тоа и колку мораше да се бори за своите деца.
Си поминуваме едно многу среќно лето.
Летото 1984 година.
Антонија Абад беше извонредна мајка и сопруга.
Крокет од пилешко.
Ти се допаѓа? -Секако дека му се допаѓа.
Се раѓаш со етикета која никогаш веќе не ја тргаат.
Учиш да живееш со неа.
Но, исто така сум горд и задоволен
што сум син на Сара Монтиел, мит во историјата на филмот.
Не мрдај го толку, не можам да... -Мамо.
Бакни ја мама.
Како мајка, беше многу весела и многу присутна.
Сакаше да им ја дава на своите деца сета љубов што ја имаше.
Погледни, птичка. Авион...
Ни објаснуваше разни работи, од каде потекнуваме...
Бидејќи и двајцата бевме посвоени,
од мали ни го објаснија тоа убаво и ги кажаа причините.
Секој ден ми велеше:
"Иако не те родив, секогаш ќе те сакам како син." Како и тато.
Знаеш ли дека татко ти се вика Хосе Тоус Барберан?
Тој е бизнисмен и новинар.
Знаеш ли дека мама...
Погледни, еве го тато. Тато е тука.
Еве го тато. -Дојди, душо.
Земи ја камерата, јас ќе застанам овде. Ќе пробам нешто, душо.
Извини, сакам да пробам нешто.
Застани од другата страна. Инаку ти е лицето во сенка.
Помести го ваму.
Татко ми беше напорен.
Постојано снимаше. Непрекинато ја држеше камерата.
"Зеус, погледни ме. Бакни ја Таис. Бакни ја мама."
Зеус.
Ова е за двајцата. -Не! Не е!
Како деца, сестра ми и јас многу се каравме.
И тоа за обични работи како ТВ, ручекот дома, времето со кучињата.
Посебно беше тоа што постојано бевме опкружени со пријатели дома,
забавни, топли луѓе, оние што ни беа блиски.
Се сеќавам дека многу време поминував со луѓе, со пријатели.
Пако! -Еј.
Погледни ме на што личам.
Пако, наведнете се. -Што? -Клекнете.
Денеска е 27 јули 1985.
Мајка ми беше вљубена во морето, обожаваше пловење како и татко ми.
Лете секој ден го земавме чамецот, одевме до пристаниште и пловевме.
Се врзувавме за пријатели на моите родители,
ги спојувавме бродовите, јадевме паелја и го минувавме денот заедно.
Убавината на животот на море и пловидбата
всушност беше нашиот секојдневен живот во Палма.
За мене тоа беше совршен живот.
Кога би ме прашале кој дел од животот би сакал да го проживеам повторно,
тоа секако би биле деновите на Мајорка
зашто тоа беа најсреќните денови кога доживеав толку многу работи.
Отворање на божиќните подароци на полноќ во салонот...
Започнаа првите минути од 1986 година.
Се сеќавам и на родендените, беа луди...
Тато ги канеше сите пријатели: моите, на сестра ми, своите и на мама.
Добро, време е за "Операција дување свеќи".
Беше прекрасно. Јасно се сеќавам на тие роденденски забави.
Бескрајно сум му благодарен на татко ми што ги снимаше сите тие моменти.
Тоа е она што го имаме сега: прекрасни спомени на тие времиња.
Ајде, дувај! -Кога ќе бидеш подготвена.
"Таис го прослави петтиот роденден во куќата на С. Монтиел и П. Тоус."
Гледај во камерата. Направи гримаса!
Колку години имаш?
Да се биде дете на некој како Сара Монтиел не е лесно.
За Божиќ секогаш се организираа фотосесии.
Имаше моменти кога не го сакавме тоа. Не сакавме, особено сестрата.
Погледни таму и кажи: "Овде сум со мајка ми и со брат ми."
Овде сум со бато кој носи пеперушка.
А како се вика? -Зеуис... -Зеус.
Зеус Тоус Абад. -А ти? -Таис Тоус Абад.
Семејствата тогаш беа многу повеќе во јавноста отколку денес.
Денес, ако некој позира со детето, не се смета за политички коректно.
Но во 80-тите години сите се сликавме со своите деца. Бесплатно.
Тоа беше нормално, имавме добар однос со печатот.
Тогаш односот со печатот беше многу поблизок.
Тоа беше сосема природно. Така го правевме тоа.
Иако беше ќерка на дива како Сара Монтиел,
Таис од мала реши дека светлата на рефлекторите не се за неа.
Погледни ме. Таис...
Се срамеше од камерата. Јасно го покажуваше тоа.
Денес Таис за мене е како сестра.
Секогаш беа многу затворен круг, дури и многу интимен,
далеку од блицовите и рефлекторите.
Секако дека ги претставуваше. Даваа интервјуа, но неволно.
Многу. А некои ги направив и јас.
Никогаш не сакаше да биде дел од светот на славните.
Ѝ нудеа огромни суми,
но Таис никогаш не им одговараше на повикот.
Таис, погледни.
Се бореше за својата анонимност, приватност, и беше доследна.
Таис е одлична личност, пријателка, а беше и одлична ќерка.
Таис, можеш ли да покажеш колку го сакаш?
Ова е вечна љубов!
"Врховниот суд признава дека продажбата на деца не е злодело."
Некои медиуми се обидоа на некој начин
да ја отворат темата за посвојувањата на Сара Монтиел и Пепе Тоус.
И тргнаа по неа.
Таа тема најмногу ги повредуваше Сара и Пепе.
Не можеа да поднесат да слушаат одредени работи,
како трагаат по семејството на нејзиниот син.
Дури и моето дете да е пронајдено во канализација,
никој нема право да го каже тоа.
Тој сега има мајка и татко.
Во едно не правеа компромиси: се обраќаа на судот.
Поставија граница за многумина кои ги следеа,
бранејќи ја честа на нивниот син како малолетно лице.
И победија дури и на Врховниот суд.
Моето бебе, тој е најслаткото суштество.
Зеус, погледни ги галебине!
Можно е мајчинството да ја претвори Сара Монтиел во Антонија.
Антонија! Антонија!
За Антонија. -Антонија е твојата мајка.
Секогаш беше Антонија, но Сара Монтиел
не беше фиктивен лик, тоа беше таа.
Таа беше и Антонија и Сара.
Кога се шминкаше, ќе речеше: "Пристигнува Сара Монтиел."
Беше тешко да се раздели личноста на Антонија Абад
од ликот на Сара Монтиел зашто беа иста жена.
Единствената разлика е што немаше толку многу шминка и носеше влечки.
Секогаш имаш обичај да ги покажуваш градите.
А некој би можел да рече: "Изгледаат малку опуштено."
Во ред, но таква сум.
Да ги подигнам...
Чекај малку...
Не ме интересира. Имам 53 години и не ми е важно.
За Сара Монтиел, сексуалноста беше нешто нормално.
Фотографиите топлес на плажа на Мајорка не беа провокација,
сакаше да се капе топлес. Имаше поинаков поглед на светот.
Постојат куп фотографии на Сара и интервјуа
во кои без проблем беше топлес,
додека во Шпанија тогаш ниедна жена не смееше да го соблече горниот дел.
Не сум јас крива што сум родена во Ла Манча и што имам природни гради.
Полицијата дури и дошла во нејзиниот дом да ја казни.
Но Сара ги омекна и им објасни
дека сака да се сонча така за да ѝ бидат потемнети градите.
На крај ги убеди и не ја казнија.
Но ја замолија да не го прави тоа зашто и ќе почнат и други жени.
Таа веќе го правеше тоа и кога и да можеше, го правеше уште повеќе.
"Сара Монтиел потполно гола"
На колку години го направи Сара тоа за "Интервју"?
Сара Монтиел имаше 52 години кога првпат се фотографираше за Интервју.
Сара, сексуален и сензуален симбол на Шпанија од тоа време,
и натаму беше дама која се соблече и се појави во "Интервју"
зашто тоа го сакаше.
Таа е најважниот симбол кој нашата земја го имала
кога станува збор за сексуална слобода.
Се појави во филмот без цензура "Пет перници за една ноќ".
Пучито, колку си прекрасен.
Но ако ти треба уште... -Знаеш дека не трошам многу.
Одлучив да го напуштам филмот
по филмовите "Вариете" и "Пет перници за една ноќ".
Така решив бидејќи тоа беше... Се сеќавате на филмовите без цензура?
Одевте во кујна облечени да пржите јајца,
а излегувавте со голи гради. Не ми се допаѓаше тоа.
Сара не ја интересираше тој тип на филмови.
Иако беше сосема прогресивна и либерална,
немаше проблем да се фотографира топлес за одредени списанија,
с додека содржеше минимум пристојност.
Но тие еротски филмови беа премногу директни.
Претпоставувам дека не сакате да ја искористите оваа ситуација.
Само уште тоа ми фалеше вечерва. -Како можете и да помислите?
Дали ви е уште студено?
Зошто веќе не снимате филмови?
Затоа што магичниот, прекрасен филм замина во историјата.
Филмот не ја напушти неа. Таа се повлече од светот на филмот.
Беше во право затоа што се повлече во совршен момент.
Музиката и стана спас кога престана да снима.
Нејзините песни беа револуционерни,
никој не се осмелуваше да го прави тоа.
Ьузичкото видео за "Тач ми" не можеше да биде помодерно.
Се сеќавам. Како да ја гледам уште како се валка по подот.
Имаме жена која се валка по подот.
Мадона во "Фроузен" користеше многу ефекти,
но Валерио Лазаров и Сара Монтиел тоа го правеа секоја недела.
Тоа беше комбинација на најекстремен еротизам
што речиси се граничеше со пародија.
Ја почнуваше песната на англиски лазејќи по подот.
Тоа беше посебен англиски со силен акцент.
Ја изведуваше "Тач ми", неверојатно еротска песна.
"Кам. Кам ту ми слоули."
А косата ѝ беше фантастична.
И така премина на музички емисии во кои беше божествена.
Не ѝ беше важно дали пее, игра или глуми разни ликови.
Го задржа статусот на ѕвезда од 70-те без да мора да снима филмови.
Не се повлече од светот на славните. Само го смени обликот.
Никогаш не смеам да заборавам дека ако се викам Сара Монтиел,
ако с уште се викам така,
тоа е благодарение на сите вас, мојата публика.
Затоа благодарам што вечерва бевте со нас.
Пулејките станаа нејзин заштитен знак и сфати дека публиката е тука.
Тоа беше нејзиното златно место кога е сцената во прашање.
Ги открив театарот и публиката,
нешто што дотогаш немав шанса да го почувствувам.
Откритието на тоа беше исклучително важно за мене.
Пепе ѝ помогна да го најде правецот.
Со него пак ја доживеа златната доба, сега во театар.
Даваше срце и душа. Мораше така да работи.
Не само затоа што ѝ беше сопруг, туку и менаџер.
Пепе ѝ ги организираше најдобрата музика, танчери и најдобрите точки.
Тоус беше бизнисмен, но бидејќи таа беше бизнисот, беше и шефот.
Тоа е самокритика... -И тоа како. -И тоа како.
Сара го премина патот од секс-симбол, малку објективизирана,
до активна жена и претприемачка.
Кога одеа да ја гледаат, луѓето не ги интересираше претставата, туку таа.
Ја гледаа како го прави тоа што го прави, а не беше важно што.
Ги обожавам насловите на нејзините шоу-програми.
Имаше емисии "Саратизирај се", "Супер Сара шоу".
"Госпоѓа Сара од Ла Манча".
"Нејзиното величество Сара Монтиел", "Сара во живо".
Единственото што не го носеше нејзиното име беше "Такси до победа".
Со такви наслови, беше совршено јасно кој е ѕвездата.
Погледни кој е во публиката.
Едниот е Карлос Берланга, другиот е Сантијаго Карилјо.
Еве ме...
Беше одлично што публиката ја гледаше оти изгледаше недостижно.
Сара Монтиел беше недостижна.
Штета што сте далеку, ваше величество.
Не можете да ми дадете цигара.
Првпат ја видов во театарот "Калдерон" кога имав 17 години.
Бев фасцинирана кога ја видов. Фасцинирана.
Кога беше во Викторија, а јас во Арнау...
Мислам дека беше 1979 година.
Отидов да ја видам и Пепе ме пречека срдечно:
"Драга Лолес, како си?"
Прв пат ја видов Сара Монтиел во живо во театарот "Викторија".
Ме бакна двапати и заплакав.
Беше потполно затечена.
Ѝ кажав дека неверојатно личи на мојата мајка.
Таа приказна ја трогна Сара Монтиел и станав дел од нејзиниот живот.
Кога и да барав шминка,
било да се сенки, руменило или четки,
секогаш купував двојно и ѝ подарував.
С ѝ се допаѓаше.
Театарот ја приближи до публиката, ја направи похумана.
На тој начин луѓето можеа да уживаат во неа на повисоко ниво.
Добра вечер, дами и господа.
Мило ми е што вечерва сум со вас да ви го претставам новото шоу:
"Дојди на Паралело".
С што правеше на филм и во музички емисии, го пренесе на телевизија.
Ја обожавав кога ќе започнеше емисијата.
Завесата се креваше, а таа се појавуваше во различни алишта.
Тоа го правеше затоа што беше во САД. А што имавме таму?
Програмите кои ги водеа Шер, Чаро Баеса,
Ширли Меклејн, дури и Лусил Бол и Керол Барнет.
Сите тие имаа таков формат на емисија.
А Сара беше совршена за тој вид програма.
Се облекуваше во сѐ и сешто, вклучувајќи и машка облека.
Некој ги повика пожарникарите!
Водеше, пееше, глумеше, интервјуираше. Тоа беше новина.
Ќе ви го претставам Хуан Химено...
Мојот помошник...
Се прашував каде е камерата. Зар јас да бидам водител со Сара Монтиел?
Јас не правам договори со бледолики.
"Дојди на Паралело" беше враќањето на Сара Монтиел
кое повторно ја врати под светлата на рефлекторите.
Пепе се погрижи Сара внимателно да го проучува сценариото.
Држеше сѐ под контрола, сакаше да настапува со важни луѓе.
Имаше многу ѕвезди во таа емисија.
Селија Круз!
И Бони Тајлер...
Роберт Палмер...
Шарл Азнавур...
И Саманта Фокс! Тоа беше лудо.
Имаше некаква фантастична магија.
Биби Андерсен.
Таа е спонтаност, таа е убавина... Таа е сѐ.
Норма Дувал.
Бев воодушевена што сум во емисијата.
Се забавував многу со неа. "Нормита, заврши извонредна работа."
Студено е. Душо...
Каде е зумот? -Зумот е веднаш над твоите прсти.
Го најдов.
Еден ден ми се причини дека Сара се однесува чудно.
Ја прашав дали е добро, дали се случува нешто.
Беше на проба на епизодата за Севилскиот саем.
Марија дел Монте беше на проба, засекогаш ќе се сеќавам.
Знаев дека Пепе Тоус одеше на лекарски прегледи,
но не знаев зошто. Помеѓу сцените ѝ пријдов на Сара и ја прашав:
"Антонија, како е Пепе?"
Заплака како дете, ме прегрна.
Гледате дива, ѕвезда, како целосно се крши...
Беше тешко.
Имаше напреднат карцином на дебелото црево.
За жал, немаше многу опции за лекување.
А на мајка ми ѝ рекоа дека нејзиниот маж има уште три месеци живот.
Беше навистина тажно
оти тогаш мораше да излезе и да одржи претстава.
Вечерва со вас е Марија дел Монте.
Сара минуваше низ болеста на Пепе практично сама.
Прво, не сакаше никој да го види Пепе таков каков што беше.
И мораше храбро да издржи.
Ми рече: "Те молам, немој никому да кажеш."
Молчев, но таа поминуваше низ пекол.
Тој беше во клиника под лажно име.
Го посетив двапати.
Имаше храбар израз на лицето и беше со својот маж
во текот на тие неколку месеци колку што беше во болница,
давајќи му поддршка и охрабрување додека сама го издржуваше тоа.
Беше ужасно, навистина страшно.
Дознаев преку телевизија.
Неговиот асистент кажа дека Пепе Тоус починал.
Неговите деца беа таму.
Тоа беше прилично болно искуство,
но не толку за него, секогаш беше ведар и...
Беа покрај него до крајот.
Посмртните останки на г. Тоус, сопруг и менаџер на Сара Монтиел,
беа кремирани денес попладне на гробиштата во Барселона.
Популарната актерка и пејачка беше со роднините и со пријателите.
Кога беше свесен, користевме да разговараме, да искажеме љубов
и да зборуваме за неговото закрепнување.
Но, тој никогаш не знаеше дека умира, не го дозволив тоа.
Гледаше како мажот ѝ полека исчезнува во текот на три месеци
и ништо не велеше, имаше храбар израз на лицето, настапуваше,
беше на телевизија како ништо да не се случува.
Дури и да е најдобрата актерка, тешко е да се игра таа улога.
Ќе го прифатам тоа и ќе продолжам со помош на децата и пријателите.
Отиде твојот маж, твојата личност од доверба,
оската околу која се вртеше, твојата потпора,
а ти остануваш сама со две деца да се соочиш со светот.
Здраво. -Здраво.
Спиев, а таа легна до мене и рече:
"Тато е на небото." Се прашуваш дали ќе се врати.
Небото е како да велиш дека отишол во кафеана или ресторан.
Ми беа потребни години да го разберам тоа.
Всушност е комплицирано.
Зеус. Здраво. Умееш ли да трепкаш со трепките?
Смртта на Пепе Тоус беше неверојатно тажна.
Штом дознав, резервирав лет за Палма.
Успеав да поминам неколку дена...
Во жалост со неа.
Видов дека Антонија е силна и цврста жена, но преполна со емоции.
Благодарна сум на сите што ми пратија телеграма,
на луѓето кои ги знам и на оние кои не ги знам.
Ни изразија сочувство бидејќи сме Сара Монтиел и Пепе Тоус.
Сакам да им се заблагодарам бидејќи добив стотици и стотици телеграми.
Сакам да го видиш ова. Од 1992 година е. Убаво е.
Мадрид, есента 1992.
"Драга Сара..." -Се сеќаваш дека го напиша тоа писмо? -Да.
Се сеќавам дека побарав хартија,
барав боја, барав и коверт.
Го напишав следново: "Драга Сара.
Не постојат зборови што можат да ги излекуваат твоите рани..."
"Сите сме тука со тебе.
За нас си прекрасна.
Кога велам 'ние', мислам на групата жени..."
Нѐ имаше многу.
"Мислам на групата жени кои те сакаме...
И на кои си им во срцето.
Биди силна, Сара.
Зошто тој е насекаде околу тебе и те чува.
Како и секогаш.
И ние сме тука, надевајќи се дека ќе најдеш мир и спокој."
Тешко ѝ беше да го најде тоа.
"Ви испраќам многу љубов тебе и на твоите деца.
Те сакам. Лолес Леон."
Пепе Тоус никогаш не мислеше дека ќе почине пред Антонија.
Дојде човекот за погребот и требаше да се плати со чекови.
Сара ми рече: "Чело, знаеш ли да пишуваш чекови?"
Ја погледнав и одговорив:
"Да, но не ја понесов својата чековна книшка." Заплака и рече:
"Не знам да пишувам чек, а морам да платам на погребникот за погребот."
Тогаш сфатив колку беше осамена Сара Монтиел.
ВО СЛЕДНАТА ЕПИЗОДА
Здраво, Сара.
Како што гледаш, ја сретнав Кари.
Тоа е сон за кој не мислев дека ќе се оствари.
Рече дека запознала некого преку интернет.
Тоа лице не е добро, не е вистинското за тебе.
Не можеше да живее со тој прекин, децата не зборуваа со неа.
"Ова мораш да го објавиш во весникот 'Ола'. Наплати им богатство."
Како си, Сара?
Вратата на нејзиниот дом секогаш беше отворени за многу пријатели.
Дури и за оние кои ја издале.
Како да е член на семејството, како да ти зема дете некој.
Мислам дека одеднаш дојде до пресврт,
се промени сѐ и, за жал, Сара стана
карикатура на она што беше низ годините.
А публиката ѝ свиркаше на Сара Монтиел. - Никогаш! Никогаш!
Сара, дојде со Тони...
Сите бевме многу неправедни кон Сари Монтиел.
Штета, мислам дека токму тоа беше оној период
кој ја изгасна мојата мајка.